รักในทางปฏิบัติ | สนพ.เขียนฝัน

ตอนที่ 25 : บทที่ 7 | กลยุทธ์ใหม่ [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,283
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 114 ครั้ง
    19 พ.ค. 62

เปิดจองนะคะ สำหรับคนที่สั่งซื้อกับแนน มีกระเป๋าผ้าน่ารักให้ด้วย ลายการ์ตูนนายหัวกับน้องพริกค่า

สั่งจอง+แจ้งโอนได้ที่เพจ ฬีรดา หรือเมลล์ narapond.r@gmail.com นะคะ


“ขอบคุณมากครับ ความจริงไม่ต้องยุ่งยากให้ลำบากก็ได้ครับ ผมกินต้มผักกาดอย่างเดียวก็ได้” เรื่องนี้เขาก็พูดกับแม่ครัวไปกี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้วก็ไม่รู้ แต่ก็ยังมีกับข้าวแยกพิเศษสำหรับเขาตลอดในวันที่เมนูเป็นอาหารรสจัดเผ็ดๆ แบบที่ไม่ถูกกับลิ้นของเขา

                ราเชนทร์หยิบถ้วยแบ่งใส่ต้มผักกาดดองวางเทินไว้บนจานข้าว อีกมือก็ถือจานคั่วกลิ้งแบบไม่เผ็ดของเขาแล้วเดินไปหาโต๊ะนั่ง อันที่จริงก็ไม่เชิงว่าต้องหาหรอก ราเชนทร์มีโต๊ะตัวที่เขาปักหลักเป็นประจำ และคนงานในสวนยางก็รู้ไปโดยปริยายว่าตรงนั้นเป็นที่นาย เลยไม่มีใครกล้าไปนั่งตรงนั้น

                สายตาของปณาลีมองตามราเชนทร์ไป อดคิดไม่ได้ว่าการเป็นเจ้าของสวนยางมันก็มีดีอย่างนี้นี่เอง นายไม่กินเผ็ด แม่ครัวก็ทำกับข้าวรสไม่จัดแยกเอาไว้ให้ อภิสิทธิ์ชนชัดๆ

                ในขณะที่เธอเองก็นับว่าเป็นเจ้าของสวนยางเหมือนกันแท้ๆ แต่กลับไม่ได้รับการยอมรับจากคนงานที่นี่เหมือนที่ราเชนทร์ได้ ก็อย่างที่เขาเคยพูดเอาไว้นั่นละว่าการจะทำให้คนงานนับถือและเชื่อใจนั่นไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งเธอเองก็งกๆ เงิ่นๆ กับงานในสวนยางแบบนี้ยิ่งดูไม่น่าเชื่อถือ แล้วจะให้นั่งเฉยๆ ชี้นิ้วสั่งคงไม่มีคนยำเกรง พวกนั้นอาจจะทำตามที่เธอสั่ง แต่ก็จะด่าลับหลังด้วย ซึ่งในระยะยาวมันไม่น่าจะดี อาจจะมีคนงานชิงลาออกเพราะเหนื่อยหน่ายที่ต้องทำงานกับเจ้าของสวนยางอย่างเธอ

                ...และปณาลีจะไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น ขืนปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนั้นก็เจ๊งกันพอดี

                แน่นอนว่ามันยิ่งตอกย้ำให้ปณาลีแน่ใจว่าเธอคิดไม่ผิดที่จะเดินหน้าจีบราเชนทร์ ถ้าเขาหลงเสน่ห์ของเธอขึ้นมาเมื่อไรล่ะก็ อภิสิทธิ์ที่เขาได้รับ มันก็จะเผื่อแผ่มาถึงเธอด้วย

                ปณาลียิ้มให้แม่ครัวที่ตักอาหารส่งให้เธอ พึมพำขอบคุณเบาๆ ก่อนที่จะเบนสายตาไปหาเจ้าของสวนยางที่กำลังนั่งกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย ราเชนทร์ดูเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ เขากลมกลืนและเข้ากับทุกคนแม้ว่าจะเป็นนาย คนงานที่นี่รักเขา และก็ให้ความเคารพในคราวเดียวกัน ซึ่งทั้งสองอย่างนั้นเธอยังไม่ได้รับจากคนงานคนไหน

                แต่วันหนึ่งเธอจะต้องได้มันมา...

                อย่างไรเธอก็จะต้องเป็นที่ยอมรับของคนงานที่นี่ให้ได้ จะไม่ให้ใครหน้าไหนมาพูดเลยว่าเธอเป็นเจ้าของสวนยางพาราที่ไม่เอาไหนน่ะ

                “กินไม่รอหนูเลย” ปณาลีเดินมาถึงโต๊ะที่ราเชนทร์นั่งอยู่ แล้วนั่งลงตรงข้ามกับเขา ดูเหมือนว่าตั้งแต่เธอมาอยู่นี่ ที่นั่งฝั่งตรงข้ามของราเชนทร์ก็ถูกเว้นเอาไว้ให้เธอไปโดยปริยายเหมือนกัน

                ซึ่งนั่นก็ดีแล้ว เพราะเธอคงอึดอัดพอสมควรถ้าต้องไปนั่งร่วมโต๊ะกับคนอื่น เธอไม่ได้สนิทสนมกับใครเป็นพิเศษ แต่ช่วงนี้ก็ดีหน่อยที่มาลีมาอยู่เป็นเพื่อน

                “เห็นเธอกินข้าวกับหนูมาลีมาหลายมื้อแล้ว จะรู้ไหมว่าต้องรอ” ช่วงวันแรกๆ ที่ปณาลีมาถึง เขายังรอกินข้าวพร้อมเธอ เพราะเห็นว่าหญิงสาวยังไม่คุ้นชิน แต่นี่เธอก็มาอยู่ได้ร่วมเดือนแล้ว และก็ไม่รู้ว่าเธอจะมานั่งกับเขาหรืออยากจะไปร่วมวงสนทนาวงไหน เขาก็เลยไม่ได้รอ

                “หนูมาลีกินข้าวกับป้ามาลัยอยู่วงนู้นโน่น” ปณาลีบุ้ยหน้าไปอีกทางหนึ่ง

                ราเชนทร์ปรายตามองตามใบหน้าที่หันไปของปณาลี ก่อนจะพยักหน้ารับแล้วกลับมาให้ความสนใจกับจานข้าวของตัวเองต่อ

                “คุณไม่ชอบกินเผ็ดเหรอ” ดวงตากลมโตหลุบมองจานคั่วกลิ้งที่แทบจะไม่ได้ใส่พริกมาเลยของราเชนทร์ ต้นเหตุที่ทำให้เธอตั้งคำถามเช่นนี้กับเขา

                “อืม”

                “ทำไมล่ะ” อดแปลกใจไม่ได้จริงๆ ปณาลีคิดว่าคนใต้จะกินอาหารเผ็ดๆ ได้ทุกคนเสียอีก แต่ดูเหมือนราเชนทร์จะเป็นหนุ่มใต้ที่กินเผ็ดไม่ได้

                “ก็เพราะว่ามันเผ็ดไงล่ะ” ของแบบนี้ก็ไม่น่าถามหรอก คำตอบมันก็อยู่ในคำถามแล้วแท้ๆ

                ปณาลีถึงกับจุ๊ปาก “อร่อยจะตายไป งี้คุณก็พลาดของแซ่บๆ ไปหลายอย่างเลยน่ะสิ”

                “ของอร่อยมันแล้วแต่คนชอบ” และราเชนทร์ก็ไม่ได้รู้สึกว่าอาหารรสเผ็ดมันอร่อยสำหรับเขา กินเข้าไปทีนี่ก็แทบตาย อย่างไรก็ตามมันก็ไม่ใช่ว่าเขาจะกินเผ็ดไม่ได้เลย ก็กินได้บ้างเล็กน้อย เผ็ดนิดๆ หน่อยๆ อะไรแบบนี้ก็พอไหวอยู่

                ไม่ใช่ถึงขนาดต้องงดพริกกินกับข้าวเด็กเสียหน่อย

                “คุณก็น่าจะลองอะไรใหม่ๆ ดูบ้าง เผลอๆ ติดใจขึ้นมาไม่รู้ด้วยน้า” ปณาลีตักคั่วกลิ้งเข้าปาก แล้วก็ถึงกับยกนิ้วให้ รสชาติจัดจ้านถึงใจเธอสุดๆ ไปเลย

                “ก็ฉันบอกว่ามันเผ็ด ฉันไม่ชอบ!

                “แต่หนูชอบนะ อาจจะเป็นเพราะว่าหนูชื่อพริกก็ได้ ก็เลยชอบกินพริกไปเอง”

                “เธอชอบก็เรื่องของเธอสิ” เขาไม่ชอบนี่ จะมายัดเยียดให้เขากินอยู่ได้

“จริงๆ แล้ว...” ปณาลีเว้นจังหวะเพื่อสูดลมหายใจเรียกขวัญและกำลังใจให้ตัวเอง ประโยคที่เธอจะพูดต่อไปนี้มันไม่ง่ายนัก สำหรับเธอมันไม่ง่าย เธอไม่เคยพูดจาแบบนี้กับใครที่ไหน แต่ในเมื่อคิดจะทำให้นายหัวหนุ่มมาหลงเสน่ห์ เธอไม่พูดไม่ได้!

                “ชื่อพริกนี่ไม่ได้ เผ็ดอย่างเดียวนะคะ แต่ว่ายัง เด็ด มากด้วย”

                ราเชนทร์ถึงกับสำลักข้าวจนไอโขลก พอตั้งหลักได้ก็ถลึงตาใส่ปณาลีโทษฐานที่พูดจาสองแง่สองง่ามชวนให้คิด...ลึก ใช่ ก็ที่เธอพูดมามันไม่น่าคิดหรือไงล่ะว่าอะไรที่ เด็ดน่ะ

                เด็กบ้า...

                “หึ! เด็ดทิ้งล่ะสิไม่ว่า”

                คราวนี้ถึงตาปณาลีที่ต้องอ้าปากค้างบ้าง ไหนว่าไม่กินเผ็ด ทำไมถึงสวนกลับได้แสบขนาดนั้นเล่า เด็ดทิ้งเลยเหรอ...ร้ายกาจ! ไม่คิดจะรักษาน้ำใจเธอสักนิดเลยหรือไง

                อีตานี่...ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเลย! ตกลงว่าเธอยังยืนยันจะใช้แผนเดิมอยู่ไหมเนี่ย จีบคนที่พร้อมจะผลักไสเธอทุกเวลาอย่างราเชนทร์เนี่ยนะ

                ใครจะถอดใจก่อนกันล่ะคราวนี้?

“ตัดรอนกันแต่เนิ่นๆ แบบนี้ ระวังเถ๊อออ...เกิดวันไหนอยากจะ เด็ดดม ขึ้นมา หนูไม่อยู่ให้เชยชมแล้วคุณนั่นแหละจะมาเสียใจทีหลัง”

                ราเชนทร์ฟังแล้วก็แทบกุมขมับ ปณาลีเป็นผู้หญิงบ้าอะไรถึงได้พูดจาแบบนี้กับผู้ชายได้น่ะ นี่มันให้ท่าชัดๆ ถึงจะเป็นการให้ท่าแบบไร้ชั้นเชิง แต่ก็นับว่าให้ท่าอยู่ดี!

                “ฉันว่าคนที่เสียใจน่าจะเป็นเธอมากกว่า เพราะฉันไม่คิดจะเชยชมหรือว่าเด็ดดมทั้งนั้น” ราเชนทร์กระแทกเสียงใส่อีกฝ่าย ทั้งที่จริงเขาแทบอยากจะกระแทกช้อนลงกับจานข้าวแล้วลุกออกไปด้วยซ้ำ

                แต่จิตสำนึกก็เตือนว่าถ้าเขาทำแบบนั้นแม่ครัวคงจะเสียใจแย่ที่นายหัวราชกินข้าวไม่หมด ทั้งที่อุตส่าห์ตั้งใจทำคั่วกลิ้งแบบไม่เผ็ดมากให้เป็นพิเศษ สุดท้ายราเชนทร์ก็ต้องรีบตั้งข้าวเข้าปาก เคี้ยวๆ แล้วกลืนให้มันหมดๆ ไปโดยไม่ได้เพลิดเพลินกับรสชาติของอะไรทั้งสิ้น

                ให้ตายสิ! แทนที่จะเจริญอาหาร เจอแบบนี้เข้า ใครจะไปกินลงวะ














นายหัววววว เจอมุกนี้เข้าไป ถึงกับไปไม่เป็นเลยจ้ะ

- อ่านแล้วชอบไม่ชอบยังไงก็ฝากคอมเม้นต์กันเข้ามานะคะ -

แอดแฟนจิ้มที่รูปหัวใจเลยจ้า




ชุด อาการรัก มีทั้งหมด 2 เรื่องนะคะ



ติดตามข่าวสาร+พูดคุยกันได้ที่เพจ ฬีรดา เลยค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 114 ครั้ง

208 ความคิดเห็น

  1. #205 ploy_nittha (@ploy_nittha) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 11:17
    ไม่ใจอ่อนบ้างเลยหรอนายหัว
    #205
    0
  2. #112 runlarin (@runlarin) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 16:30
    นายหัวโกรธแล้วนะพริก!!
    #112
    0
  3. #110 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 21:57

    ทั้งเผ็ดทั้งเด็ด ฮื้วววว

    #110
    0
  4. #109 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 16:56
    จ้า ไม่กิน ไม่ดมจ้า อย่าให้เห็นเข้าใกล้น้องนะ
    #109
    0
  5. #108 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 20:34

    พริกเอ๊ย พูดซะ ผช กลัวเลย

    #108
    0
  6. #107 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 14:26
    น้อนนนนน
    #107
    0
  7. #106 mamacream (@mamacream) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 12:25

    น้องพริกกกลูกกก555

    #106
    0