รักในทางปฏิบัติ | สนพ.เขียนฝัน

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 | ใครกันแน่ที่เป็นตัวจริง [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,651
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    22 เม.ย. 62


ไม่ใช่แค่ปณาลีหรอกที่เซ็งกับเงื่อนไขในพินัยกรรม ราเชนทร์เองก็เซ็งอย่างบอกไม่ถูกเหมือนกัน คุณปิ่นฝากจดหมายฉบับหนึ่งมากับทนายของตั้งเจริญ นำมามอบให้เขาพร้อมกับข้อความฝากฝังถึงหลานสาวอีกคนของท่าน...หลานสาวคนเล็ก ซึ่งตอนนี้เดินทางมาถึงสวนยางเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

            ...ฉันฝากคุณราชสอนงานในสวนยางให้หลานสาวคนเล็กของฉันด้วยนะ จัดการได้ตามที่คุณเห็นสมควรเลย

            ประโยคนั่นเป็นข้อความส่วนหนึ่งในจดหมายของคุณปิ่น ซึ่งดูเหมือนว่าหลานสาวของท่านเหมือนจะไม่รู้เรื่องนี้ด้วย เพราะท่าทางของเธอดูไม่ชอบใจที่เขา จัดการไปตามที่เขาเห็นสมควรเท่าไรนัก

                ดูจากการที่เธอมานั่งรอเขาอยู่ที่ห้องรับแขก แทนที่จะไปอยู่ในที่ทางที่เขาจัดเอาไว้ให้เธอ มาลัยบอกเขาคร่าวๆ ตอนขึ้นมาตามว่าเธอมีปัญหากับการต้องพักในบ้านพักคนงาน

                เยอะเรื่องไม่เข้าท่า!

                “ได้ยินแม่บ้านบอกว่าเธออยากเจอนายหัวราชงั้นเหรอ?” ราเชนทร์ส่งเสียงนำไปก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปถึงห้องรับแขกด้วยซ้ำ เขาไม่เคยเจอหลานคนนี้ของคุณปิ่น ปกติแล้วจะคุ้นเคยกับปภาดามากกว่า ตอนแรกก็แปลกใจเพราะรายนั้นเคยบอกเขาว่าตั้งใจจะมาดูแลสวนยางของตั้งเจริญ แต่ดันกลายเป็นว่าคุณปิ่นยกกิจการที่นี่ให้หลานอีกคนเสียอย่างนั้น

อารมณ์ที่ไม่สู้ดีทำให้เขาไม่คิดจะสรรหาสรรพนามที่ฟังดูรื่นหูกว่านี้มาพูดคุยกับปณาลี ถึงเธอจะเป็นหลานของคุณปิ่น เป็นน้องสาวของปภาดา ทว่านับแต่นี้...เธอจะกลายมาเป็นคนงานคนหนึ่งของเขา เขาจะทำเช่นไรกับเธอก็ย่อมได้ทั้งนั้น

                ปณาลีหันหน้าไปตามเสียง เจ้าของประโยคนั้นเป็นผู้ชายรูปตัวสูงและเปี่ยมไปด้วยกล้ามเนื้ออย่างคนทำงาน เขาหนุ่มกว่าที่เธอจินตนาการ และใบหน้าของเขาออกจะ...ดูดีกว่าที่เธอคิด ถึงหนวดเคราจะรกครึ้มไปหน่อยก็เถอะ แต่มันก็เข้ากันดีกับคิ้วเข้มที่พาดรับกับดวงตาคู่คมของเขา เสื้อผ้าของเขาแม้จะเป็นชุดที่ดูง่ายๆ อย่างเสื้อยืดกางเกงยีนส์ แต่เรดาห์แฟชั่นของเธอก็จับได้ว่านั่นเป็นของมีราคา

                “คุณคือ...นายหัวราช?” ปณาลีไม่ได้คิดมากกับการที่เขาเรียกขานเธอแบบนั้น ผู้ชายที่วันๆ อยู่แต่กับต้นยาง จะไปถามหาความสุภาพอะไรจากเขากันล่ะ

“ใช่ ฉันเอง” เขาค้อมศีรษะให้เธอเล็กน้อย ไม่ได้เดินไปนั่งร่วมวงสนทนา แต่ยืนไขว้ขาทิ้งสะโพกพิงกรอบประตู ราวกับว่านั่นเป็นท่วงท่าประจำของเขา ขณะเดียวกันชายหนุ่มก็สังเกตหญิงสาวไปในที เขารู้ว่าปณาลีเป็นน้องสาวต่างแม่ของปภาดา แต่ก็ไม่คิดว่าเธอจะต่างกับพี่สาวมากขนาดนี้

                หญิงสาวดูเป็นคนหนูจัด ไม่บอกก็รู้ว่าคงรักในแฟชั่นมากกว่างานในไร่ในสวน สีผมของเธอเป็นสีน้ำตาลแดงแบบแฟชั่น สวมมินิเดรสที่ดูไม่เข้ากับสวนยางพารา แต่เหมาะกันดีกับกระเป๋าสะพายยี่ห้อดังราคาเรือนแสนนั่น

                ช่างเป็นคนที่เหมาะกับนิยามของคำว่าคุณหนูเสียจริงๆ

                “ได้ยินมาว่าคุณเป็นเจ้าของที่นี่...งั้นหรือคะ” ปณาลีไม่สนใจสายตาสำรวจตรวจตราของอีกฝ่าย เธอสนใจประเด็นที่เธอเพิ่งถามออกไปมากกว่า หญิงสาวกดเสียงต่ำในท้ายประโยค คล้ายจะข่มขู่ให้อีกฝ่ายรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ บ้าง แต่ดูเหมือนมันจะไม่เป็นผลใดๆ กับราเชนทร์ทั้งสิ้น

                ปณาลีเป็นคนเสียงเล็ก ติดจะงุ้งงิ้ง แถมยังตัวเล็กบอบบาง ดูอย่างไรก็ไม่น่าจะมาข่มให้ผู้ชายตัวใหญ่ท่าทางถึกทนอย่างกับยักษ์รู้สึกหวั่นกลัวได้

                ...และคนอย่างราเชนทร์ก็ไม่ค่อยจะกลัวใครหน้าไหนอยู่แล้วด้วย

                “ฉันดูแลที่นี่อยู่”

                “แล้วใช่เจ้าของไหมล่ะ” หญิงสาวถามย้ำเมื่อยังไม่ได้คำตอบที่ชัดเจน

                “จะว่าอย่างนั้นก็ได้” ราเชนทร์รู้ว่าปณาลีกำลังคิดอะไร ที่เขาตอบแบบกำกวมนั่นก็ตั้งใจจะรวนหญิงสาวด้วยส่วนหนึ่ง เขายังคงหงุดหงิดแล้วก็เซ็งไม่หายเรื่องที่ปณาลีมาปรากฎตัวอยู่ที่นี่

                ...ทั้งที่คนที่น่าจะมาควรจะเป็นปภาดาต่างหาก

                เขาไม่คิดว่ามันจะเป็นเช่นนี้ เขาอุตส่าห์เตรียมห้องหับเอาไว้รอปภาดา แต่เมื่อสองวันก่อนหญิงสาวโทร.มาบอกเรื่องพินัยกรรมพิลึกพิลั่นของคุณปิ่นให้เขาทราบ และบอกว่าเธอต้องไปทำงานในโรงแรมที่เขาใหญ่ ส่วนคนที่จะมาดูแลกิจการสวนยางแทนเธอก็คือน้องสาวต่างมารดา

                ราเชนทร์ไม่ได้ถามไถ่อะไรเกี่ยวกับปณาลี เขาไม่ได้สนใจ ไม่อยากรู้ เขาไม่สบอารมณ์ตั้งแต่รู้ว่าปภาดาจะไม่ได้มาแล้ว ทีนี้จะส่งใครมามันก็ไม่สลักสำคัญทั้งนั้นล่ะ

                “นึกว่าที่นี่เป็นสวนยางของตั้งเจริญเสียอีก” ปณาลีลองหยั่งเชิงดูก่อน อยากเห็นปฏิกิริยาโต้ตอบของนายหัวหน้าเข้มคนนี้ แต่เขาก็ยังนิ่ง ดูไม่ได้ทุกข์ร้อนเลยด้วยซ้ำไป

                “สวนยางนี่เป็นของตั้งเจริญ...แค่ครึ่งเดียว”

                “คะ?” เขาว่าไงนะ เป็นของตั้งเจริญแค่ครึ่งเดียวอย่างนั้นเหรอ หมายความว่าอย่างไรน่ะ

                “เอาละ ดูเหมือนว่าเธอจะยังไม่ค่อยรู้อะไร งั้นเริ่มจากแนะนำตัวอย่างเป็นทางการก่อนแล้วกันดีไหม” ราเชนทร์เกือบจะโคลงศีรษะด้วยความระอา เหมือนที่ได้ยินมาไม่มีผิด ปณาลีไม่รู้อะไรเกี่ยวกับสวนยางของตั้งเจริญเลยสักนิด และดูเหมือนว่าเธอจะไม่พยายามขวนขวายที่จะรู้เสียด้วยสิ “ฉัน...ราเชนทร์ อัศวพิมุกข์ เธอคงได้ยินคนที่นี่เรียกฉันว่านายหัวราชแล้ว จะเรียกฉันเหมือนที่คนอื่นเรียกก็ได้”

                “ปณาลีค่ะ ปณาลี ตั้งเจริญ หลานสาวของคุณย่าปิ่น ตั้งเจริญ” หญิงสาวเชิดหน้าแนะนำตัวเอง หวังว่าเขาจะกริ่งเกรงบ้างหลังจากที่ทราบว่าเธอเป็นใคร















มาค่ะ มาดูกันว่าตกลงแล้วใครเป็นเจ้าของสวนยางตัวจริงกันแน่ หุหุ
- อ่านแล้วชอบไม่ชอบยังไงก็ฝากคอมเม้นต์กันเข้ามานะคะ -

แอดแฟนจิ้มที่รูปหัวใจเลยจ้า




ชุด อาการรัก มีทั้งหมด 2 เรื่องนะคะ



ติดตามข่าวสาร+พูดคุยกันได้ที่เพจ ฬีรดา เลยค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

208 ความคิดเห็น

  1. #199 ploy_nittha (@ploy_nittha) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 07:19
    จะไปด้วยกันรอดมั้ยเนี่ย
    #199
    0
  2. #27 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 17:43
    ใครจะชนะกันนะ 555
    #27
    0
  3. #12 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 00:41

    ตั้งแง่กันน่าดู อยากรู้ใครจะชนะเหมือนกัน

    #12
    0
  4. #11 หมาที่แสนรัก (@sanrak) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 15:50
    แอบสงสัยว่านายหัวจะชอบน้องเพนท์ แต่ทีท่าตอนไปบ้านนู่นก้ดูไม่ออก
    #11
    0
  5. #10 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 13:10

    อ้าว อย่างนี้ก็แกล้งกันดิ อย่ายอมๆ

    #10
    0
  6. #9 Sweetheart zzzz (@Canberra2014) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 12:13

    นายหัวแอบชอบน้องเพนท์มาก่อนหรือเปล่าค่ะ แลดูลำเอียงตั้งแต่สั่งแม่บ้านจัดห้องให้แล้ว 


    #9
    0