รักในทางปฏิบัติ | สนพ.เขียนฝัน

ตอนที่ 13 : บทที่ 4 | ใจถึงพึ่งได้ [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,894
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    3 พ.ค. 62


เนื่องจากว่ากิจการยางพาราของตั้งเจริญเป็นแบบครบวงจร ไม่ใช่แค่เอาน้ำยางสดไปขาย แต่มีโรงงานแปรรูปยางพาราเป็นผลิตภัณฑ์ต่างๆ อีกมากมาย ราเชนทร์จึงพาปณาลีมาชมในส่วนของโรงงานด้วย

                “ในยุคที่ราคายางต่ำ เราอยู่ได้เพราะการแปรรูปจากยางพารามาเป็นผลิตภัณฑ์ต่างๆ แน่นอนว่าค่าใช้จ่ายต้องเพิ่มขึ้นอยู่แล้ว แต่สินค้าพวกนี้ก็ทำกำไรได้มากกว่าด้วย เมื่อคืนหมอนในห้องพักของเธอหนุนสบายดีไหมล่ะ”

                ปณาลีถึงกับสตั๊นท์ไปเล็กน้อย เมื่อกี้ราเชนทร์ยังอธิบายเป็นงานเป็นการอยู่ดีๆ แล้วเขาก็เปลี่ยนไปถามไถ่เรื่องหมอนเสียอย่างนั้น

                อย่างไรก็ตามปณาลีก็ตอบคำถามของเขา แม้จะยังงงอยู่ก็ตาม “ก็...ดีนะคะ นุ่มดี คล้ายๆ กับหมอนเมมโมรี่โฟมที่บ้าน แต่อันนั้นเวลาคืนตัวจะหนืดๆ กว่า บอกไม่ถูกเหมือนกัน”

                “เป็นหมอนยางพารา คืนตัวได้เร็วกว่า ยืดหยุ่นสูง แล้วก็ลดแรงกดทับได้มากกว่า หมอนยางพารานี่ก็ทำรายได้ดีเหมือนกัน เริ่มเป็นที่นิยมเพราะเดี๋ยวนี้คนหันมาสนใจผลิตภัณฑ์ที่ทำจากวัสดุธรรมชาติกันเยอะ พอเราผลิตให้ได้คุณภาพ ตอบโจทย์กับสรีระแล้วก็ท่านอน ตีแบรนด์เข้าไปก็ขายได้ราคา”

                ราเชนทร์เดินนำเข้าไปในส่วนของการผลิตหมอนยางพารา เขาอธิบายให้ปณาลีฟังแค่ให้หญิงสาวพอรู้เรื่อง ถ้าเธออยากรู้หรือสงสัยอะไรเธอก็จะคอยถามเขาเรื่อยๆ ข้อดีของหญิงสาวที่ราเชนทร์สังเกตคือเธอชอบถาม อยากรู้อะไรก็ถาม แล้วเวลาเจออะไรก็จะตื่นเต้นได้ง่าย ทีนี้ก็ต้องไปลุ้นเอาว่าเธอจะตื่นตากับสิ่งแวดล้อมในสวนยางของตั้งเจริญได้มากน้อยแค่ไหนกัน ถ้าหญิงสาวขี้เบื่อก็แย่หน่อย เพราะงานแบบนี้มันก็ไม่ได้มีอะไรให้ตื่นเต้นอยู่ทุกวัน เป็นงานเดิมๆ ทำอะไรแบบเดิม จะเปลี่ยนเนื้องานก็ตามฤดูกาลเสียส่วนมาก ก็หวังว่าเธอจะไม่เบื่อจนไม่อยากทำอะไรไปเสียก่อนจะครบหนึ่งปีก็แล้วกัน

                “ยังไม่เย็นมาก อยากไปตลาดไหม” ราเชนทร์ถามขึ้นขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินกลับมาขึ้นรถ เขาพาปณาลีทัวร์ได้หลายส่วนเลยวันนี้ พอให้หญิงสาวได้รู้ว่ากิจการในเครือตั้งเจริญนั้นมีอะไรบ้าง เห็นว่ามีเวลาเหลือแล้วไหนๆ ก็ออกมาจากสวนยางแล้ว ถ้าจะพาเธอแวะตลาดเพื่อหาเสื้อผ้าที่มันเหมาะกับงานในสวนยางหน่อยก็น่าจะดี

                “ตลาด?” ปณาลีไม่แน่ใจนักว่าเขากำลังหมายถึงตลาดแบบไหน ตลาดสดหรือว่าตลาดนัด

                “วันนี้มีตลาดนัด เผื่อเธอจะได้ซื้อเสื้อผ้าใหม่ ไม่ใช่มาคอยขอเสื้อขอหมวกฉันอยู่”

                “หนูไม่ได้ขอ คุณให้มาเองต่างหาก แล้วหนูก็แค่ยืมด้วย ไม่ได้จะยึดไว้ถาวรเสียหน่อย” ทำเป็นงกไปได้ ตัวเองก็มีรายได้เป็นกอบเป็นกำ ถ้าฟังจากที่เขาเล่าให้ฟังคร่าวๆ ในวันนี้น่ะนะ

                กำไรจากการขายผลิตภัณฑ์จากยางพาราจะถูกแบ่งหารสอง เป็นของตั้งเจริญครึ่งหนึ่ง ของอัศวพิมุกข์ครึ่งหนึ่ง ทางราเชนทร์ดูแลเรื่องของพื้นที่ปลูกยางรวมถึงงานในโรงงานด้วย ส่วนตั้งเจริญมีคอนเน็กชั่นเรื่องคู้ค้ามากกว่า จึงดูแลเรื่องนั้น ซึ่งในส่วนนี้ราเชนทร์บอกว่าคนของคุณย่าดูแลอยู่ ปภาดาก็พอรู้เรื่องนี้อยู่บ้าง เดี๋ยวเธอคงต้องลองไปถามกับพี่สาวดู

                ...ถ้าเธอไม่ลืมหรือไม่ขี้เกียจไปเสียก่อนล่ะนะ

                “นี่สรุปว่าจะไปหรือไม่ไป” ยอกย้อนเก่งดีนัก เดี๋ยวก็ไม่พาไปเสียเลยดีไหมเนี่ย

                “ไปค่ะไป” ปณาลีรีบบอกทันที ดีเหมือนกันได้ไปตลาดนัด จะได้ไปดูให้เห็นเสียเลยว่าแถวนี้มีอะไรขายบ้าง ถ้าไม่เวิร์ก เห็นแล้วไม่น่าจะมีอะไรที่เธอใช้ได้ จะได้รีบสั่งซื้อออนไลน์มา ครีมกันแดดที่อยู่ในลิสต์ลำดับต้นๆ ที่ต้องสั่งเพิ่มเลย

                ไม่ไหว ร้อนมาก! แดดก็แรง เดี๋ยวฝ้าขึ้น นี่ไม่รู้ว่าแถวนี้พอจะมีคลินิกความงามบ้างหรือเปล่า ถึงหน้าเธอจะสวยแต่ผิวเธอก็ควรได้รับการดูแล ต้องเลเซอร์ทำทรีตเมนต์เป็นประจำ นี่ยังไม่รวมเรืองเล็บเรื่องผมอีกนะ

                ถ้าเกิดว่าแถวตลาดเข้าข่ายทุรกันดาร (ตามเกณฑ์ของเธอ) ปณาลีกะว่าจะใช้วันหยุดที่มีสองวันต่อหนึ่งสัปดาห์นั่งเครื่องกลับไปทำผมบำรุงหน้าถึงกรุงเทพฯ มันแทบทุกสัปดาห์เลยเอาสิ

 

                ตลาดนัดที่ราเชนทร์พามามีสินค้าหลากหลายประเภท เขาบอกว่านี่เป็นตลาดนัดที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอแล้ว แต่ปณาลีดูๆ แล้วก็แทบจะไม่มีอะไรที่เธอซื้อได้เลย เธอไม่เคยซื้อเสื้อผ้าตลาดนัดใส่ ถึงจะเป็นสายแฟชั่นเต็มตัว แต่บอกตามตรงว่าไม่ค่อยอินกับเสื้อผ้าที่แขวนขายอยู่สักเท่าไร ไม่ใช่ว่าไม่สวยนะ หลายชุดก็สวยแล้วก็น่าสนใจ แต่พอไปจับเนื้อผ้าแล้วปณาลีก็รู้สึกว่ามันไม่ใช่ สุดท้ายเลยลงเอยที่เธอไปจับๆ ดูๆ แต่ตัดสินใจซื้ออะไรไม่ได้เลยสักชิ้น

ไม่เอาเหรอ? ราเชนทร์เห็นปณาลีเดินจับๆ คลำๆ เสื้อผ้าแบบนี้มาหลายร้านแล้ว ทำเหมือนสนใจในตอนแรก แต่แล้วเธอก็ไม่ซื้อสักที นี่ก็ร้านที่แปดแล้วที่หญิงสาวมีอาการแบบนี้

ตะเข็บมันเย็บไม่เรียบร้อยอะ หนูกลัวซื้อไปแล้วมันรุ่ย















ความคุณหนูของน้องอะเนอะ เคยใส่แต่ของแบรนด์เนมมาไง อย่าเพิ่งหมั่นไส้น้องน้าาา
- อ่านแล้วชอบไม่ชอบยังไงก็ฝากคอมเม้นต์กันเข้ามานะคะ -

แอดแฟนจิ้มที่รูปหัวใจเลยจ้า




ชุด อาการรัก มีทั้งหมด 2 เรื่องนะคะ



ติดตามข่าวสาร+พูดคุยกันได้ที่เพจ ฬีรดา เลยค่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

208 ความคิดเห็น

  1. #46 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 19:58

    เป็นไงไม่ได้คุณภาพหนูก็ไม่ซื้อนะ

    #46
    0
  2. #45 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 17:16
    นานหัว โปรดเข้าใจน้อง
    #45
    0
  3. #44 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 01:52

    งอนและเนอะ

    #44
    0