เมียจำแลง (รีไรท์)

ตอนที่ 47 : เมียจำแลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 191
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    18 พ.ค. 63

ตอนที่ 47

เมียจำแลง

 




“แม่” เสียงปาณัสม์ร้องเรียกดังลั่น พร้อมกับวิ่งเข้ามากอดเธอ

ลลัลดาหันไปกอดลูกชายแน่น ปล่อยโฮจากความรู้สึกอึดอัดคับแค้นใจที่เก็บกลั้นเอาไว้

“แม่ร้องไห้ทำไม? ใครทำแม่” คำถามประสาซื่อตาแดงเบะปากจะร้องไห้ตาม ทำให้ลลัลดาต้องรีบเช็ดน้ำตาโดยไว

“ปาหายไปไหนมา แม่บอกแล้วใช่ไหมว่าให้อยู่กับน้าแจง อย่าไปไหนกับคนอื่น ทำไมไม่ฟังแม่”

“ปาไปกับพ่อ” ตอบประสาซื่อ แล้วเหลียวหน้าไปทางวาคิม

“ก็พ่อคิมเป็นพ่อ ไม่ใช่คนอื่นนี่แม่” ตาใสแป๋วกะพริบปริบๆ คำพูดจาไร้เดียงสาสั่นสะเทือนหัวใจเธอเหลือเกิน

ไม่เท่านั้นเจ้าตัวจ้อยยังซุกหัวเข้าหาอ้อมอกของผู้ชายที่เรียกพ่อเต็มปากเต็มคำอย่างคุ้นเคยเป็นอันดี ภาพที่เห็นมันเต็มตื้นในความรู้สึกเหลือเกิน หน้าตาพวกเขาก็เหมือนกัน ลูกเธอมีความสุข สนิทสนม และติดเขาแจ วาคิมเองก็ทำหน้าที่พ่อให้กับปาณัสม์มาด้วยดี ตั้งแต่ที่ความจริงยังไม่แตกนั่นแล้ว มาถึงนาทีนี้ ปฏิเสธไม่ได้ ว่าลูกต้องการเขา และเธอเองก็ด้วย

ที่สุดลลัลดาก็ผงกหน้าระรัวเพื่อเห็นแก่ลูก น้ำตาเธอร่วงพรูเป็นสาย ทางผู้ใหญ่ฝ่ายชายแทบร้องเฮแสดงความยินดีกันลั่น แต่ที่แสดงออกได้เพียงแค่ยิ้มอย่างโล่งอกโล่งใจ



**** ตอนนี้ เข้าไปอ่านได้ที่เว็บ รีดอไรท์ นะค๊า...****


ชอบก็อย่าลืมกดหัวใจด้านล่าง 

และคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยนะจ๊ะ


_/|\_ ขอบคุณมากๆ นะค๊า ที่ติดตามกันมาจนถึงตอนนี้


นักเขียนมีความสุขมาก ที่ได้เขียนนิยายเรื่องนี้ และยิ่งมีความสุข เวลามีคนเข้ามาให้ฟีดแบ็ก

ว่านิยายเรา ทำให้เขามีความสุขยังไง ฟินยังไง อิ่มเอมใจยังไง

นักเขียน ยังคงมีพลัง แรงกาย แรงใจ และความฝันที่จะทำงานฟิลกู๊ด ออกมาอีก

ก็ด้วยแรงสนับสนุนของนักอ่าน ทั้งคำติ คำชม คอมเม้นต์ และช่วยกันโหลดนี่แหละค่า

รักกัน ชอบกัน อยากอ่านผลงานกันอีก ก็อุดหนุนกันด้วยนะคะ

heart
 กราบขอบคุณงามๆ จากใจ ให้กับน้ำใจที่มอบให้กับนักเขียนด้วยค่า 
heart

โหลดอ่านนิยายฉบับเต็มได้ที่...

เมียจำแลง
วชิราภา
www.mebmarket.com
เมื่อผู้หญิงในความทรงจำ...กลับมาย้ำความเร่าร้อนและอ่อนหวานให้เขาได้ลุ่มหลง **************** “เป็นอะไรด้า กลัวผมหรือ ตัวสั่นเชียว” เขาถามอย่างนึกเอ็นดู พร้อมจูบลงที่ลาดไหล่กลมกลึง “บางทีคุณอาจจะอยากเปลี่ยนใจ” เธอเงยหน้ามองเขาอย่างหวาดหวั่น คิ้วเข้มเลิกสูงรอฟัง“เอ่อ...หนึ่งแสนบาทคุณคงอยากแลกกับผู้หญิงที่ให้ความสุขคุณได้เต็มที่....แต่ฉัน...เอิ่ม...ไม่...ไม่เก่งเรื่องนี้” ดวงตางามหลุบลงต่ำ แก้มแดงระเรื่อก่อนจะไล่เฉดระบายไปทั่วทั้งหน้า ลามไล่ไปถึงหูและลำคอ ริมฝีปากสั่นนิดๆ“นอกจากพ่อของลูกแล้ว ฉันไม่เคยมีประสบการณ์อย่างว่ากับผู้ชายอื่น” ท้ายเสียงเธอหัวเราะอย่างขื่นๆ เยาะหยันตัวเองที่กำลังคิดอาจหาญทำเรื่องบ้าบอคอแตกนี่อยู่ “นั่นมันเป็นหน้าที่ของผม คุณแค่ปล่อยตัวปล่อยหัวใจ อย่าไปกังวล” รอยยิ้มอบอุ่นระบายอยู่บนใบหน้า และนาทีต่อมาริมฝีปากและสัมผัสจากเขาก็เปลี่ยนให้เธอร้อนฉ่าไปทั้งตัว


กดติดตามผลงานของนักเขียนได้ที่เพจนี้นะจ๊ะ 

จะได้ไม่พลาดการติดตามน๊า ^^



- จบบริบูรณ์ -

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น