เมียจำแลง (รีไรท์)

ตอนที่ 44 : ขอให้ผมได้ดูแลคุณ...ตลอดไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 146
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    15 พ.ค. 63

ตอนที่ 44

ขอให้ผมได้ดูแลคุณ...ตลอดไป

 

 



“แจงปล่อยให้เขาเอาปาไปได้ยังไง?”

ลลัลดาโวยวายทันทีเมื่อรู้ว่าวาคิมมารับปาณัสม์ออกไป แล้วยังไม่ยอมเอากลับมาส่งจนป่านนี้ เธอรู้หรอกว่าเขาพยายามง้องอนเธออยู่ อันที่จริงเธอเองก็เริ่มจะใจอ่อนแล้วล่ะที่เห็นความพยายามของเขา อีกทั้งลูกชายก็ยังติดเขาแจ ก็เล่นตามใจกันทั้งของเล่นขนมนมเนยประเคนให้เสียขนาดนั้น

“ด้าน่าจะกลับไปคุยกับเขาให้รู้เรื่องนะ” เจนจิราแนะนำ

“ด้าไม่มีอะไรจะคุยกับเขา” ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยความกังวล เมื่อคิดว่าจะพาปาณัสม์กลับมาได้ยังไง

“ไม่มีจริงหรือ? เห็นก็เห็นอยู่ วันไหนเขามาช้าก็ชะเง้อคอรอคอย พอเขามาก็ทำเป็นปั้นปึงใส่ เขาก็ดีกับทั้งด้าทั้งปา แจงว่าคุณวาคิมเป็นผู้ชายใช้ได้เลยนะ ฐานะ หน้าที่การงาน หน้าตาทางสังคมของเขา เลือกผู้หญิงคนไหนก็ได้ ถ้าเขาไม่รักไม่แคร์ด้า เขาจะเทียวไปเทียวมาอย่างนี้หรือ?” เจนจิราเตือนสติให้เธอได้ฉุกคิด

แต่ก็นั่นแหละ เธอยังคงมีทิฐิ เพราะเรื่องที่วาคิมทำมันไม่ใช่ว่าจะยกโทษให้ได้ง่ายๆ

และความร้อนรนกังวลใจทำให้ในอีกชั่วโมงต่อมา เธอก็แล่นมาหาเขาราวกับพายุบุแคมที่บ้านหลังสวยที่เคยอยู่ด้วยกัน แล้วลลัลดาก็ชะงักตั้งแต่ก้าวแรกที่เปิดประตูเข้าไปภายในบ้าน เมื่อบ้านทั้งหลังสว่างไสวไปด้วยแสงจากเทียนที่จุดไว้โดยรอบและดอกกุหลาบหอมกรุ่นราวกับสวนดอกไม้

ดวงตางามกวาดมองไปรอบๆ บ้าน อย่างเริ่มหวาดระแวง วาคิมต้องรู้แน่ๆ ว่าเธอจะมาที่นี่ เมื่อเขายึดลูกชายเธอเอาไว้เป็นตัวประกันอย่างนี้ แต่สิ่งที่เห็นตรงหน้า และที่ชายหนุ่มกำลังทำอยู่ คืออะไร? การง้องอนอย่างนั้นหรือ? วาคิมจะลงทุนเพื่อเธอขนาดนี้เลยหรือ?

แล้วคนที่เธอต้องการตัวก็เดินออกจากมุมไหนของบ้านไม่ทันเห็น วาคิมอยู่ในชุดลำลองสีขาวสะอาดตา ท่าทางของเขาเหมือนเจ้าป่าผู้ทรงอำนาจที่กำลังเยื้องย่างเข้ามาหาเหยื่อตาเป็นมัน และพร้อมจะตะปบให้อยู่ภายใต้อุ้งเล็บ

แต่เธอไม่กลัวหรอก เพราะเธอก็มาด้วยวิญญาณของนางเสือสาวเพื่อทวงลูกคืนเช่นกัน

“ปาณัสม์อยู่ไหน?” พูดเข้าประเด็นไม่เยิ่นเย้อว่าอะไรคือเหตุที่ทำให้เธอแล่นมาถึงนี่

**** ตอนนี้ เข้าไปอ่านได้ที่เว็บ รีดอไรท์ นะค๊า...****


ชอบก็อย่าลืมกดหัวใจด้านล่าง 

และคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยนะจ๊ะ


โหลดอ่านนิยายฉบับเต็มได้ที่...

เมียจำแลง
วชิราภา
www.mebmarket.com
เมื่อผู้หญิงในความทรงจำ...กลับมาย้ำความเร่าร้อนและอ่อนหวานให้เขาได้ลุ่มหลง **************** “เป็นอะไรด้า กลัวผมหรือ ตัวสั่นเชียว” เขาถามอย่างนึกเอ็นดู พร้อมจูบลงที่ลาดไหล่กลมกลึง “บางทีคุณอาจจะอยากเปลี่ยนใจ” เธอเงยหน้ามองเขาอย่างหวาดหวั่น คิ้วเข้มเลิกสูงรอฟัง“เอ่อ...หนึ่งแสนบาทคุณคงอยากแลกกับผู้หญิงที่ให้ความสุขคุณได้เต็มที่....แต่ฉัน...เอิ่ม...ไม่...ไม่เก่งเรื่องนี้” ดวงตางามหลุบลงต่ำ แก้มแดงระเรื่อก่อนจะไล่เฉดระบายไปทั่วทั้งหน้า ลามไล่ไปถึงหูและลำคอ ริมฝีปากสั่นนิดๆ“นอกจากพ่อของลูกแล้ว ฉันไม่เคยมีประสบการณ์อย่างว่ากับผู้ชายอื่น” ท้ายเสียงเธอหัวเราะอย่างขื่นๆ เยาะหยันตัวเองที่กำลังคิดอาจหาญทำเรื่องบ้าบอคอแตกนี่อยู่ “นั่นมันเป็นหน้าที่ของผม คุณแค่ปล่อยตัวปล่อยหัวใจ อย่าไปกังวล” รอยยิ้มอบอุ่นระบายอยู่บนใบหน้า และนาทีต่อมาริมฝีปากและสัมผัสจากเขาก็เปลี่ยนให้เธอร้อนฉ่าไปทั้งตัว



กดติดตามผลงานของนักเขียนได้ที่เพจนี้นะจ๊ะ 

จะได้ไม่พลาดการติดตามน๊า ^^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น