เมียจำแลง (รีไรท์)

ตอนที่ 38 : แม่เสือสาว เสี้ยนสวาท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    11 ก.พ. 62

ตอนที่ 38

เสือสาวเสี้ยนสวาท

 




วิกานดายกมือขึ้นมาถูแขนที่ร้อนวูบวาบไปหมด นึกอยากฉีกทึ้งเสื้อผ้าที่สวมใส่ออกจากร่างที่กำลังทุรนทุรายอยู่ภายใน เลือดร้อนในตัวราวกับไหลบ่าลงไปอัดแน่นอยู่ที่หน้าท้องน้อย เธออยากมีเซ็กส์ และก็รู้ด้วยว่า ต้นเหตุของอารมณ์บ้าๆ นี่เกิดจากเครื่องดื่มที่พอสันต์ให้กิน

หมอนั่นมันคิดจะมอมเธอด้วยอะไรสักอย่าง อย่างที่พันวสาเคยเล่าให้ฟัง

เธอต้องรีบกลับบ้าน หาทางปลดปล่อยตัวเองจากความทรมาน แต่ก็ไม่กล้าเสี่ยงจะเรียกแท็กซี่ จึงรีบลนลานขยับตัวไปที่นั่งคนขับ ควานหากุญแจรถเพื่อขับกลับบ้านด้วยตัวเอง...แต่ก็ไม่เจอ

“บ้าฉิบ...ไอ้บ้าเอ๊ย!” สบถด่าดังลั่นอย่างเกรี้ยวกราด เมื่อไม่เห็นกุญแจเสียบคาไว้ ก็รีบเปิดประตูตรงเข้าไปในบ้านเพื่อยืมกุญแจ

“นี่นาย...นาย...นายลัญ...” เธอจำชื่อเขาได้แค่นี้ วิกานดาเข้าไปตามหา แต่ว่าไม่เจอแม้แต่เงาของลัญจกรที่ชั้นล่าง นอกจากเสียงที่ดังอยู่ที่ชั้นสองของบ้าน

“เอากุญแจรถมา...ขอกุญแจรถฉัน...”

เธอรีบสาวมือเกาะราวบันได อาการทรมานครั่นเนื้อครั่นตัวที่ตอนนี้วูบวาบไปหมด ความร้อนฉ่าและอารมณ์เร้นลึกไหลรวมไปอัดแน่นที่ใต้ท้องน้อยจนปวดร้าวทรมาน

และก็ไม่พบลัญจกร นอกจากเสียงน้ำซู่ดังอยู่หลังบานประตู เธอถลาไปเกาะลูกบิด หมุนและผลักเข้าไปข้างในทันที

เรือนร่างสูงใหญ่ เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ กำลังยืนเปลือยเปล่าอาบน้ำอยู่ ละอองน้ำที่พร่างพรมลดลงมาบนผิวเนื้อสีแทนแน่นหนั่น ช่างดูเซ็กซี่เป็นบ้า และทำให้เธอหื่นกระหายเกินกว่าจะทานทนได้อีก

ลัญจกรแหงนเงยหน้าขึ้น สะบัดไปมาเบาๆ หวังปลุกตัวเองให้สดชื่นจากอาการมึนๆ เมาๆ ของเหล้าจอกแรก ตั้งแต่ที่ออกมาเจอโลกภายนอก เขาไม่ได้แตะต้องเครื่องดื่มพวกนี้มานาน อาการเลยเหมือนพวกคออ่อนริดื่ม มึนๆ งงๆ หน้าตึงๆ

“อ่า....”

ภาพที่เขาสะบัดน้ำจากผมจนกระจัดกระจาย เป็นละอองฝอย ยกมือลูบหน้า แล้วเสยผม เซ็กซี่และเย้ายวนเหลือใจ

ลัญจกรเองเหมือนจะรู้ตัวว่ามีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องมองอยู่ เขาหยุดกิจกรรมที่ทำอยู่ ย่นคิ้ว ก่อนจะหันมา แล้วเบิกตาโตอย่างตกใจ เมื่อเห็นหญิงสาวยืนตระหง่านอยู่ที่หน้าบานประตู

เสียงของน้ำที่รดพรมมาบนร่างกาย มันกลบเสียงเปิดประตูของเจ้าหล่อนจนเขาไม่รู้

“ทำบ้าอะไรของคุณนี่ ผมอาบน้ำอยู่ไม่เห็นเหรอ?” เขาหันมาตวาดทั้งร่างเปลือยที่หันมาเผชิญหน้า

เธอกะพริบตาปริบๆ หัวใจเต้นตึ่กตั่กแรง กวาดมองภาพเปลือยของผู้ชายตรงหน้า พร้อมกับหายใจฟืดฟาดแรง

ร่างสูงใหญ่สมส่วน ทำเอาหัวใจสาวไหวสะท้าน เรือนร่างของเขาช่างสมบูรณ์แบบยิ่งกว่ารูปเดวิดที่เธอเคยดั้นด้นไปดูถึง Accademia Gallery ในกรุงฟลอเรนซ์ อิตาลี โดยเฉพาะสัญลักษณ์ของความเป็นบุรุษเพศที่ยิ่งใหญ่กว่ารูปปั้นแกะสลักนั่นเยอะ

โอ้...เธอทนความเซ็กซี่เย้ายวนนี้แทบไม่ไหว กลืนน้ำลายเอื๊อก

“เห็นสิ...ฉัน...” สั่นหน้าไปมา พยายามเรียกสติ ไล่ความคิด    พิเรนทร์ที่ผุดขึ้นมาในหัวอย่างน่าอายออกไป สองข้างแก้มร้อนฉ่า หน้าตาแดงก่ำ หื่นหิว กระหายในเนื้อตัวผู้ชายตรงหน้า

ลมหายใจของเธอติดๆ ขัดๆ สะบัดร้อนสะบัดหนาว และทานทนต่อความต้องการอันดำมืดของตัวเองต่อไปไม่ไหวแล้ว

“ฉันต้องการ...ต้องการ...”

“อะไร?” ลัญจกรจ้องหน้าเขม็งถาม

“คุณ...” สองขาของเธอเดินไปข้างหน้า อยู่เหนือการควบคุมของทุกอย่าง ตอนนี้ สิ่งเดียวที่ขับเคลื่อนเธอ คือความต้องการทางเพศอย่างรุนแรง

“เฮ้ย!” ลัญจกรถึงกับร้องลั่นเสียงหลงเมื่อถูกจู่โจม ร่างเล็กกว่าเข้ามากอดรัดเนื้อตัวเปลือยเปล่าที่ยังอยู่ใต้สายน้ำฝักบัว จนเปียกปอนไปด้วยกัน

“มีสติหน่อยสิ...คุณเป็นบ้าอะไร เกิดอารมณ์เปลี่ยวขึ้นมาหรือไง?” เขาจับหัวไหล่บอบบางนั่นเขย่าเรียกสติ แต่มือเรียวทั้งสองก็เฝ้าไขว่คว้าเนื้อตัวเขาหมุบหมับยุบยับไปหมด

“ฉันไม่รู้...ไม่รู้...” เจ้าหล่อนสะบัดหน้า ผมเผ้ากระจาย เงยหน้าขึ้นมามองเขา สายตาเว้าวอน ริมฝีปากสั่นระริก

ลัญจกรกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ รู้สึกฝืดคอขึ้นมา เขาเองก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูนอะไร ที่จะให้ทนทานเรื่องอย่างนี้ได้

โดยเฉพาะหลังออกมาสู่โลกภายนอก เขาไม่ได้ปลดปล่อยตัวเองอย่างที่ควรทำเลย

“ฉันรู้...แต่ว่า...อาห์...ฉันต้องการคุณ” เจ้าหล่อนเสียงสั่น มือสั่น ราวกับคนเสี้ยนยา

มันไม่ใช่อาการปกติ ของผู้หญิงหัวสูง แสนเย่อหยิ่งจองหองคนนี้ และเขาไม่ได้ผลักไสเธอออกไป เพราะในความชิงชังรังเกียจนิสัยไม่น่ารักของผู้หญิงตรงหน้า ก็อดยอมรับไม่ได้ว่า ถ้าใช้เพียงสายตาและความพอใจเพียงรูปลักษณ์ภายนอกที่ตามองเห็นตัดสิน วิกานดาก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่น่ารังเกียจอะไร

“จะเอาอย่างนี้ใช่ไหม?” เขากัดฟันกรอดคำราม อย่างพยายามหักห้ามใจเป็นที่สุด

ที่สำคัญ เขาเป็นผู้ชาย...เจอผู้หญิงสวยๆ มาให้ท่า กอดรักปลุกปล้ำอย่างนี้ ใครมันจะบ้าไม่เอากัน

 “คุณเริ่มต้นเองนะ...จะมาโวยวายทีหลังไม่ได้”

สองมือเรียวเล็กตะปบข้างแก้มคร้ามมีไรเคราจาง พร้อมกับยืดปลายเท้าเขย่งแนบปากเข้าไปหาเขาอย่างกระหายต้องการ

เนื้อสมันชั้นเยี่ยม เสิร์ฟใส่ให้ถึงปาก ใครไม่กินก็คงโง่

ลัญจกรรีบถอดเสื้อผ้าบนร่างหญิงสาวออกอย่างรวดเร็วเท่าที่ทำได้ พร้อมบดริมฝีปากร้อนกลับไปเช่นกัน

ปากลิ้นฟันเบียดคลึงบดเคล้าเข้าหากันอย่างดุดันหื่นหิว สองมือลูบโลมสัมผัสเนื้อกายเปล่าเปลือยที่เรียบลื่นนุ่มเนียน ผิวขาวฉล่องฉ่องผุดผ่องกระจ่างตา น่ากินไปเสียทุกส่วนสัด โดยเฉพาะสองเต้ากลมงามที่ผลิพุ่งปลายยอดสีชมพูชูชัน

แต่ด้วยความสูงของร่างกายที่ห่างกันไปกว่าคืบ สองมือจึงดึงรั้งกระเตงยกร่างอรชรอุ้มเทินไว้บนกาย

ช่วงขาเรียวเกี่ยวโอบกระชับไปกับบั้นเอวสอบ สองแขนตวัดคล้องลำคอหนา ปากก็แลกจูบกันอย่างเผ็ดร้อนถึงพริกถึงขิง

“อาห์...” เขาอุ้มร่างงามหันเข้าหาข้างฝา ดันตัวขึ้น แล้วอ้าปากงับลงไปยังพวงชมพูที่ดวงตามาดหมาย

“อ๊ะ...” ดวงตางามเบิกโพลงร้องครวญครางอย่างรัญจวน สองมือเลื่อนมาจับที่ท้ายทอยของเขากดลงไปแนบแน่น จนใบหน้าร้อนฉ่าแทบจมหายไประหว่างสองเต้า

“อ๊ะ...อู้ว์....โอ้ว....” วิกานดาหลับตาแน่น แหงนหงายศีรษะไปข้างหลัง ความร้อนแล่นลู่ไหลรวมไปสู่หน้าท้องน้อย


**** NC ร้อนฉ่า เข้าไปอ่านได้ที่เว็บ รีดอไรท์ 

หรือเว็บ ธัญวลัย นะค๊า...****


ชอบก็อย่าลืมกดหัวใจด้านล่าง 

และคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยนะจ๊ะ




กดติดตามผลงานของนักเขียนได้ที่เพจนี้นะจ๊ะ 

จะได้ไม่พลาดการติดตามน๊า ^^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น