เมียจำแลง (รีไรท์)

ตอนที่ 20 : คิดถึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 272
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    21 ม.ค. 62

ตอนที่ 20

คิดถึง

 

 

 

 

 

“พี่คิมมาแล้ว...นึกว่าจะกลับมาไม่ทันเสียอีก”

เสียงของวิกานดาหรือวิกกี้ซึ่งเป็นญาติผู้น้องแจ๋วๆ ดังมาทันทีที่เขาปรากฏตัวในงานเลี้ยงวันเกิดของเจ้าหล่อน

วาคิมยังไม่สดชื่นนัก หลังจากถูกลลัลดาปฏิเสธที่จะติดต่อกันอีก อารมณ์ของเขา คล้ายกับอกหักยังไงยังงั้นเชียว

“สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะวิกกี้”

“พี่คิมน่ารักที่ซู้ดดดดด...เลยค่ะ...ไม่ลืมของขวัญวันเกิดน้อง” เจ้าตัวว่า แล้วเขย่งขึ้นหอมแก้มเขาตามประสาสาวเปิ๊ดสะก๊าด

“โตแล้วนะ ยังไล่หอมแก้มหนุ่มๆ เป็นเด็กๆ อีกหรือไง?” ว่าอย่างขำๆ

“ก็ไม่ใช่หนุ่มที่ไหนนี่คะ พี่ชายของกี้เอง” เจ้าตัวว่าเสียงใส รับกล่องของขวัญไปเขย่าข้างหู

“อะไรเอ่ย...เบ๊า...เบา ดูท่าว่าจะเป็นของแพงแน่ๆ” ว่าพร้อมกับยิ้มแฉ่งหน้าเป็นให้

“รับรองถูกใจแน่” เขายักคิ้วบอก เพราะขอให้ลลัลดาเป็นคนช่วยเลือกให้ในดิวตี้ฟรีก่อนจะบินกลับมา มั่นใจว่า สาวๆ ก็ย่อมรู้ใจสาวๆ ด้วยกัน

“อุ๊ย! พูดอย่างนี้ กี้ชักอยากจะแกะของขวัญตอนนี้แล้วสิ”

“วิกกี้...วิกกี้” เสียงเพื่อนสาวๆ กลุ่มใหญ่ในงานตะโกนเรียกมา เมื่อวิกานดาเดินมารับหน้าหนุ่มหล่อนานไม่ยอมกลับ

“ไปค่ะพี่คิม...ไปรู้จักเพื่อนกี้กัน มีแต่สาวๆ สวยๆ ทั้งนั้น กำลังรอคอยหนุ่มโสดเนื้อหอมที่สุดของมหาดำรงค์กิจกันเลย”

“เอ่อ...พี่ขอตัวกลับเลยได้ไหม?” ตอนนี้เขายังไม่อยากพบปะกับใครทั้งนั้น แต่ที่มา ก็ไม่อยากให้น้องสาวเสียใจ

“จะรีบไปไหนล่ะคะ?”

“พี่เพิ่งกลับมาถึง ยังไม่ได้พักเลย ง่วงๆ เพลียๆ น่ะ” เขารีบหาข้อแก้ตัว ทั้งที่จะว่าไปไม่ได้เหนื่อยง่วงเพลียอะไรสักนิด แต่เพราะหัวใจข้างในมันห่อเหี่ยว เลยทำให้พลอยหมดเรี่ยวหมดแรงไปด้วย

“ได้ยังไงกันคะ งานวันเกิดกี้ทั้งที จัดแค่ปีละครั้งเอง พี่คิมต้องอยู่ค่ะ” ว่าแล้วก็ลากแขนคนตัวโตเข้าไปภายในงาน

“สาวๆ เขาอุตส่าห์แต่งตัวสวยมารอยลโฉมพี่ชายสุดหล่อของกี้ทั้งนั้นอย่างน้อยก็รอตัดเค้กเสร็จก่อน กี้ถึงจะปล่อยตัวพี่คิมกลับบ้านได้”

วาคิมยอมถูกคนตัวเล็ก ลากเข้าไปในงานวันเกิดจนได้ คิดไปอีกที ก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยบรรยากาศสีสันความสนุกสนานในงานปาร์ตี้อาจจะช่วยให้เขาคลายความรู้สึกหดหู่ห่อเหี่ยวในตอนนี้เป็นได้

“สาวๆ จ๋า...มาๆ ฉันพาพี่ชายสุดหล่อมาบรรณาการแล้ว...มาเร็วๆ...เร้ว...” วิกานดาเสียงดังแข่งกับเพลงที่เปิดดังลั่น เรียกเพื่อนซึ่งเป็นสาวๆ เสียครึ่งค่อนเข้ามารุมล้อม

“นี่พี่คิม วาคิม มหาดำรงค์กิจ พี่ชายสุดหล่อของฉันเอง...โสดนะจ๊ะสาวๆ” วิกานดาดึงตัวเขาไปแนะนำ วาคิมยิ้มไม่เต็มปากนัก

“สวัสดีค่ะพี่คิม...สราลัย เรียกไลลาก็ได้นะคะ”

“กิ๊บซี่ค่ะ...เพื่อนสนิทวิกกี้เลย”

“ซันนี่ค่ะ...เรียนยูเดียวกับยัยกี้ที่อังกฤษค่ะ”

“เปิ้ลค่ะ...”

“วสาค่ะ เป็นรูมเมทของยัยกี้”

“เจนิสค่า...ยังโสดนะคะพี่คิม”

“ลูกแพรค่ะ...มีแฟนแล้ว แต่คืนนี้ โสดเพื่อพี่คิมเลย”

“สาวๆ แต่ละคน คนไหนสเป็กพี่คิมมั่งคะ”

วาคิมยิ้มไม่เต็มปากนัก

“พี่ไม่มีสเป็กหรอก แต่น้องๆ น่ารักกันทุกคนเลย ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ขอให้สนุกกันเต็มที่ พอดีเพิ่งบินกลับมาถึงเหนื่อยๆ ขอไปหาอะไรกินสักหน่อยก่อนนะครับ” วาคิมว่า แล้วเอ่ยขอตัวแบบบัวไม่ให้ช้ำ น้ำไม่ให้ขุ่น

“ห้ามหนีกลับก่อนนะคะพี่คิม ต้องอยู่จนกว่ากี้จะตัดเค้กนะ” วิกานดาย้ำนักย้ำหนา

“จ๊ะ” เขารับปาก ก่อนจะเดินไปที่ซุ้มอาหารซึ่งจัดไว้แบบบุฟเฟ่ต์ค็อกเทล

“พี่ชายเธอดูขี้เขินเนอะ”

“อย่างนี้ไง ถึงได้โสดอยู่น่ะ” วิกานดาว่า พร้อมกับยักไหล่

“คนนี้เหรอที่ว่าเป็นลูกของเมียน้อยลุงเธอ”

“อื้อ...ใช่...แต่ลุงสันต์ก็รักพี่คิมมากนะ ได้ตำแหน่งใหญ่ด้วย”

“แล้วคนที่เป็นลูกเมียหลวงล่ะ?”

“พี่รุตน่ะเหรอ? แต่งงานไปแล้ว ตอนนี้ลูกสอง”

“ใช่...คนนั้นหล่อมาก เจ้าชู้แพรวพราวเชียว แต่ได้ยินว่า ไปได้เมียเป็นคุณครูอนุบาล”

“คุณตาจับคลุมถุงชนให้หรอก แต่พี่แพรวก็ดีนะ น่ารัก เรียบร้อย จนไม่อยากเชื่อเลยว่า จะถอดเขี้ยวเล็บพี่รุตได้เกลี้ยงเลย”

“ผู้ชายไม่โสดเราไม่พูดถึงดีกว่า ว่าแต่พี่ชายหล่อๆ โสดๆ นี่เธอเหลือพี่คิมคนเดียวเหรอ?”

“อีกคนก็วัช...วัชเรศ ขานั้นสนใจแต่กีฬากับออกกำลังกาย นี่ก็หนีไปแข่งไตรกีฬาที่เมืองจีนโน่น บอกว่าส่งของขวัญมาให้แล้ว ยังมาไม่ถึงเลย”

“น่าเสียดายจัง แต่จะว่าไป พี่คิมก็หล่อใช่ย่อยเลยเนาะ หุ่นก็ดี สูงใหญ่ ดูท่าว่ากล้ามจะแน่นด้วย”

“แน่นอนสิ...พี่คิมก็ชอบเข้าฟิตเนส เขาเนื้อหอมจะตาย ตอนอยู่อเมริกาอย่างฮ็อตเลย เปลี่ยนสาวไม่ซ้ำหน้า”

“แต่ดูท่าไม่เห็นเจ้าชู้เลย”

“อาจจะเจ้าชู้เงียบก็ได้”

“ไม่ล่ะ...ไม่งั้นก็ต้องทำอะไรให้ดูน่าสานสัมพันธ์บ้าง นี่อะไร มาถึงก็ขอตัวไปปลีกวิเวกเลย”

“พี่คิมคงเครียดๆ น่ะ เพราะว่าเพิ่งถูกคุณตาเรียกตัวกลับเมืองไทย มารับตำแหน่งใหม่ ช่วงนี้ก็จะบินบ่อยหน่อย ฉันเองยังแทบไม่ค่อยได้เจอเลย เดือนหนึ่ง หนสองหนได้มั้ง”

“ว้า...แล้วอย่างนี้เธอจะเป็นแม่สื่อให้พวกเราได้เหรอ?”

“เดี๋ยวๆ นี่พวกเธอสนใจพี่คิมกันจริงเหรอ?”

“ฉันขอบายนะ มีแฟนแล้ว เดี๋ยวนายเอ๊กซ์จะตื๊บเอา”

“แหมๆ ใครเขาก็ไม่นับเธอหรอกย่ะยัยแพร”

“ฉันก็ขอบายนะ ดูแก่ไปว่ะ แถมซีเรียสๆ อยู่ด้วยคงไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่”

“คนอื่นหมดสิทธิ์...บอกเลยคนนี้ฉันจองย่ะ” พันวสา เพื่อนสนิทของวิกานดา ที่หมายเล็งญาติผู้พี่คนนี้ของเพื่อนรักเอาไว้นานแล้ว รีบพูดขึ้นมา

“เอาจริงหรือวสา?”

“เอาจริงสิ...ยัยวิกกี้ก็ไฟเขียวให้ฉันผ่านทางด่วนพิเศษแล้วด้วย จริงมั้ยยัยกี้” หันไปถามเพื่อน

“จ้า...เชิญตามสบายเลย จีบให้ติดก็แล้วกัน พี่คิมน่ะเสือยิ้มยากจะตาย”

“ดีๆ แบบนี้ฉันชอบเลย พวกเสือยิ้มยาก พอลองใครทำให้ยิ้มได้ รักตายเลยทีนี้” พันวสาพูดขึ้นมาอย่างหมายมาด ที่ผ่านมาก็ได้ข้อมูลของวาคิมจากวิกานดามาไม่น้อย เกิดความสนใจ แต่ก็ยังไม่ได้เริ่มต้นทำความรู้จัก สานสัมพันธ์เป็นจริงเป้นจัง เพราะหนทางที่จะได้เจอกันมันค่อนข้างยาก เมื่อชายหนุ่มทำงานอยู่ต่างประเทศ และยุ่งไม่มีเวลา เธอเองเคยติดต่อเขาไปสองครั้ง ให้พาเที่ยว แต่ก็ถูกปฏิเสธมา เพราะว่าเขาติดธุระ ติดงานเสียตลอด จนเกือบถอดใจไปแล้ว กระทั่งมาวันนี้ ได้เจอตัวจริง ที่ดูดีไม่ต่างจากรูปถ่ายที่แอบเข้าไปส่องมาก่อนหน้านี้ แถมไลฟ์สไตล์ ชอบเล่นกีฬา และรักเด็ก ไม่ค่อยมีภาพสาวๆ ลงในหน้าสื่อโซเชี่ยลส่วนตัวให้ระคายใจ

งานนี้ พันวสาบอกได้คำเดียวว่า...พร้อมจะเดินหน้าลุยเต็มที เพื่อจีบพี่ชายของเพื่อนซี้ มาเป็นแฟนให้ได้

“โห...วิกกี้ เธอจะว่าไง ถ้ายัยวสาจะขยับจากเพื่อน มาเป็นพี่สะใภ้เธออีกตำแหน่งน่ะ”

“ไม่ว่าไง ดีเสียอีกสิ ว่าแต่จีบให้ติดก็แล้วกัน พี่คิมบ้างานจะตาย แถมโลกส่วนตัวสูงลิบ ที่ผ่านๆ มาผู้หญิงเลยทนไม่ได้ ควงได้ไม่นานก็เลิก นี่ก็เห็นโสดมานานแล้วนะ...นานเกินไปด้วยซ้ำ”

“คอยดูฝีมือฉันก็แล้วกัน”  พันวสาว่า แล้วจากนาทีนั้น สายตาเจ้าหล่อนก็คอยมองหา และตามติดวาคิมไปไม่ปล่อยทีเดียว

เมื่อสบโอกาสเห็นชายหนุ่มนั่งปล่อยอารมณ์อยู่คนเดียว จึงไม่รอช้า ถือขวดเครื่องดื่มเดินไปหาทันที

“มานั่งหลบมุมอยู่นี่เองพี่คิม”

วาคิมที่กำลังปล่อยอารมณ์คิดถึงความสุขในสามวันที่ผ่านมาที่สิงคโปร์ เดี๋ยวก็ยิ้ม เดี๋ยวก็หน้าเครียด ยิ้ม สลับเศร้า เหลียวคอมาตามเสียงทักทาย เห็นว่าเป็นเพื่อนคนหนึ่งของน้องสาว จึงยิ้มให้

“วิกกี้จะตัดเค้กแล้วหรือครับ?”

“ยังค่ะ...เพื่อนพึ่งมาถึงอีกกลุ่มหนึ่ง สงสัยคงอีกสักพัก” เจ้าตัวว่า “ขอวสานั่งด้วยคนนะคะ”

“เชิญครับ” ตอบไปอย่างไม่ได้สนใจนัก

“งานไม่สนุกหรือคะ ถึงมานั่งอยู่คนเดียว”

“สงสัยจะเลยวัยปาร์ตี้ละมังครับ” ตอบไปยิ้มๆ

“พี่คิมอายุเท่าไหร่แล้วคะ?”

“สามสิบปีนี้แล้วจ๊ะ”

“แหม! ก็ยังไม่แก่เสียหน่อย เบื่อปาร์ตี้แล้วหรือคะ?”

เขาไม่ตอบ อมยิ้มให้

“อาจจะเพราะเพิ่งเดินทางกลับมาเหนื่อยๆ พี่ก็เลยอยากพักน่ะ”

“พี่คิมไปไหนมาหรือคะ?”

“สิงคโปร์ครับ”

“ไปทำงานหรือคะ?”

“ครับ...ไปทำงานให้บริษัท”

“เห็นวิกกี้บอกว่าพี่คิมย้ายกลับมาทำงานที่ไทยแล้วนี่”

“ครับ”

จู่ๆ เจ้าหล่อนที่ช่างซักช่างถาม ก็หัวเราะขึ้นมา วาคิมเลิกคิ้วทำหน้าประหลาดใจ

“พี่คิมเป็นเสือยิ้มยากอย่างที่วิกกี้ว่าจริงๆ ด้วย ถามคำ ก็ตอบคำ เหมือนไม่อยากคุย มิน่าล่ะ ถึงยังโสด..ทั้งที่ตัวจริง พี่คิมก็หล้อ...หล่อ...หุ่นก็เท่ห์ชะมัดยาด แต่ก็ดีนะคะ ที่ไม่เจ้าชู้ ช่างเจ๊าะแจ๊ะ วสาไม่ชอบผู้ชายแบบนั้นเลย...”

คนถูกวิพากวิจารณ์ ทำหน้าไม่ถูก

“แต่ผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่ น่าค้นหาแบบพี่คิม เร้าใจกว่าตั้งเยอะค่ะ”

วาคิมอมยิ้ม พูดไม่ออก บอกไม่ถูก รู้สึกเหมือนกำลังถูกเด็กสาวจีบอยู่ จึงได้แต่นิ่งเงียบ

“เพื่อนๆ ยัยกี้ ไม่มีใครตรงสเป็กพี่คิมเลยสักคนหรือคะ?”

“พี่ไม่มีสเป็กครับ” เขาตอบกลับไปอย่างที่ตอบไปแล้ว

“อ่อ...ใช่ๆ พี่คิมบอกแล้วนี่นา” เจ้าตัวผงกหน้า

“แล้วอย่างนี้ วสาพอจะมีลุ้นไหมคะ?”

วาคิมมองอีกฝ่ายอย่างอึ้งๆ เมื่อถูกจู่โจม ก่อนจะหัวเราะร่วนออกมา เมื่อพันวสาจ้องหน้าเขาเอาเป็นจริงเป็นจัง พร้อมกับหาทางออกจากสถานการณ์น่าอิหลักอิเหลื่อตอนนี้

“นั่น วิกกี้จะเป่าเค้กวันเกิดแล้วมั้ง” เขาลุกขึ้นยืน มองไปทางเจ้าของงานวันเกิด ที่ตอนนี้ เค้กกำลังถูกนำมาจัดเตรียมรอท่า

“อุ๊ย! จริงด้วย รีบไปอวยพรวันเกิดวิกกี้กันดีกว่าค่ะพี่คิม” ว่าแล้วพันวสาก็ฉุดมือใหญ่ กึ่งลากกึ่งจูงเข้าไปร่วมวงกับคนอื่นๆ

วาคิมชะงักไป แต่ไม่กล้าขืนตัวกลัวเป็นการเสียมารยาท จึงปล่อยให้เด็กสาวจูงแขนพาไปร่วมวงอย่างไม่ขัดใจ

และค่ำคืนนั้น ก็ดูท่าว่าพันวสาจะแสดงความสนใจเขาจนออกนอกหน้า แต่เขาไม่ได้ถือสา เพราะเห็นเจ้าหล่อนเป็นน้องเป็นนุ่งคนหนึ่งเท่านั้นเอง...ที่สำคัญ ในห้วงความคิดของเขา เอาแต่คิดถึงผู้หญิงอยู่คนเดียว...คนที่ทำให้เขารู้สึกตกหลุมรักอีกครั้งราวกับเป็นหนุ่มน้อย และก็หักอกเขาในเวลาอันรวดเร็ว...อาห์...อาการอย่างนี้ จะอยู่กับเขาไปอีกนานเท่าไหร่กัน?


ชอบก็อย่าลืมกดหัวใจด้านล่าง 

และคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยนะจ๊ะ




กดติดตามผลงานของนักเขียนได้ที่เพจนี้นะจ๊ะ 

จะได้ไม่พลาดการติดตามน๊า ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น