เมียจำแลง (รีไรท์)

ตอนที่ 17 : ข้อเสนอพิเศษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    19 ม.ค. 62

ตอนที่ 17

ข้อเสนอพิเศษ

 

 

 

 

 

“คุณคิมคะ”

กว่านาทีผ่านไป เหมือนเขากำลังชั่งใจอยู่ มีเพียงความเงียบงันที่อวลวนด้วยความสับสนอยู่มากมายระหว่างกัน

เธอเรียกชื่อเขา เงยหน้าขึ้นมองเขา สบตากับดวงตาคมเข้มที่ยามนี้ล้ำลึกและข้นคลั่กไปด้วยความรู้สึกที่เธอไม่อยากค้นคว้าคาดเดาว่ามันคืออะไร เพราะกลัวเหลือเกิน กลัวจะได้คำตอบในสิ่งเดียวกับที่หัวใจเตลิดรู้สึกไปไกล

“ถึงห้องพักฉันล่ะค่ะ” หลุบดวงตาลง ไม่กล้าสบกับดวงตาที่พาให้รู้สึกวาบหวามอย่างเหลือเกิน

เห็นลำคอแกร่งเคลื่อนขยับ เขากำลังพยายามผลักดันความรู้สึกบางอย่างลงไป และควบคุมตัวเองอย่างยิ่งยวด แขนข้างขวาค่อยๆ ลดลง ปล่อยเท้าเธอให้สัมผัสลงบนพื้น ก่อนแขนซ้ายจะยอมปล่อยร่างเพรียวจากอ้อมอก

ลลัลดากำลังจะทรงกายยืนด้วยตัวเอง แต่แข้งขากลับอ่อนแรงเสียหลักเซ มือแข็งแรงรีบฉวยคว้าเอาไว้อย่างรวดเร็ว แผ่นหลังของเธอกระแทกเข้ากับบานประตู

“เจ็บไหมคุณด้า?” สีหน้าเขาดูแย่ เหมือนกับว่ามันเป็นความผิดของเขา

เธอเงยหน้ามองสบดวงตาคมกล้า ก่อนจะสั่นหน้าเร็วๆ แล้วรีบหลุบสายตาหนีเสีย เพราะความใกล้ชิด แรงดึงดูดระหว่างหญิงชายที่คล้ายกับแม่เหล็กต่างขั้ว กำลังทรงพลานุภาพอย่างรุนแรงต่อเธอ ร่างเพรียวรีบหยัดตัวลุกขึ้นยืนด้วยขาและฝ่าเท้าของตัวเอง แผ่นหลังของเธอแนบชิดติดกับประตู

“ไม่เป็นไรค่ะ...คุณ...” และก่อนที่เธอจะพูดจบประโยค ริมฝีปากนุ่มร้อนก็โฉบลงมาประทับลงบนกลีบปากอิ่มสวยที่นุ่มเสียยิ่งกว่าฟองเบียร์ ร่างบางชะงักไปในทีแรก ก่อนจะเผยอกลีบปากงามต้อนรับการรุกรานจากเขา จากนั้นสัมผัสแผ่วเบาก็เริ่มรุ่มร้อนและดุดันขึ้นมาอย่างเรียกร้องต้องการ เมื่อเรียวลิ้นของเขาแทรกสอดเข้ามาสัมผัส เกี่ยวรัดพัลวัน

สมองของเธอว่างเปล่า ขาวโพลน ร่างเบาหวิวราวกับขนนกไร้น้ำหนัก สติกระเจิดกระเจิงหายไปทั้งหมด เธอปล่อยให้ริมฝีปากของเขาชักจูงและดูดดึงไปยังดินแดนอันไกลโพ้น ฝ่ามือร้อนไล้ลูบขึ้นมาตามเรียวแขนเปล่าเปลือย แล้วอารมณ์คุคลั่งที่ปะทุแรงก็ต้องสะดุดกึกลงเมื่อเขาเลื่อนฝ่ามือมาประทับบนทรวงอก

ไม่...เธอพยายามห้ามปรามตัวเองอย่างยิ่งยวด นี่ไม่ใช่สิ่งที่ได้ตกลงกันไว้แต่ทีแรก และเธอกำลังเสียเปรียบ มือบางยกขึ้นมาทานสะเปะสะปะบนแผ่นอกกว้าง พร้อมกับบิดใบหน้าหนีริมฝีปากที่ไล่ตามมาอย่างไม่ลดละ

“คุณวาคิมคะ” รีบเรียกชื่อเขา เตือนสติเพื่อห้ามปราม

วาคิมหยุดการรุกราน ข่มใจลงอย่างยากยิ่ง พยายามสะกดอารมณ์ที่พลุ่งพล่านแรง ดวงตาที่เต็มล้นด้วยความปรารถนามองใบหน้าสวยที่กำลังตื่นกลัว แต่ลึกๆ มีความอยากรู้อยากเห็นและสับสนซ่อนเอาไว้อยู่

“เรา...ตกลง...กันแล้วว่า...” เธอพูดตะกุกตะกัก ลมหายใจติดๆ ขัดๆ

“ผมต้องการคุณ...ด้า” เขาพูดในสิ่งที่รู้สึกออกไป ด้วยแววตาเว้าวอนสุดๆ

“แต่ว่าฉัน....” นิ้วแกร่งแตะลงบนบนกลีบปากของเธอแผ่วเบาคล้ายปรามไม่ให้ปฏิเสธ ก่อนจะคลึงไล้นุ่มนวลอ่อนโยน ดวงตาวาบวาวซึ่งความปรารถนาร้อนแรง

“ผมยินดีจ่ายหนึ่งแสนบาทตามที่คุณต้องการ แลกกับตามใจผมในคืนนี้”

เธอถึงกับนิ่งงันไปกับข้อเสนอ ดวงตาเบิกตื่นน้อยๆ หัวใจกระโดดโลดเต้นแรง

นี่เขากำลังยื่นข้อเสนอจะซื้อเธอ...ด้วยเงินหนึ่งแสนบาทตามที่เธอต้องการ...มันน่าตกใจ และเธอก็กำลังชั่งใจอย่างหนัก ตอนนี้สติของเธอกำลังเตลิด อารมณ์ถูกชักนำจนลอยเพริดไปไกล เสียงเล็กๆ ของความถูกต้องดีงามกำลังร้องห้ามปรามให้เธอหยุดเรื่องนี้ลงเสีย

เงินหนึ่งแสนบาทที่เธออยากได้ เพื่อจะปลดภาระหนี้ค่ารักษาของปาณัสม์ แล้วยังเหลืออีกส่วนหนึ่งเพื่อเก็บไว้ใช้จ่าย แลกกับศักดิ์ศรี

...ศักดิ์ศรีของผู้หญิงอย่างเธองั้นหรือ?

หนึ่งค่ำคืนนั้น...เงินห้าพันบาท พรากพรหมจรรย์ไปจากเธอ

หนึ่งค่ำคืนนี้...กับเงินหนึ่งแสนบาทดูจะมากเกินไปเสียด้วยซ้ำ สำหรับผู้หญิงที่มีราคี ไม่ใช่สาวน้อยบริสุทธิ์ผุดผ่องมาจากไหน แต่วาคิมก็พร้อมจะทุ่มจ่าย

เธอเชื่อใจคนตรงหน้ามาตลอด เธอค่อนข้างศรัทธาและชื่นชมในตัวเขา และที่ปฏิเสธไม่ได้ เธอรู้สึกพึงพอใจในตัวเขาค่อนข้างมาก...มากกว่าที่เคยรู้สึกกับผู้ชายคนไหน...มันคืออะไรที่เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกัน และถ้าเธอเลือกรับข้อเสนอนี้ เธออาจจะได้คำตอบให้กับตัวเอง

“นะครับด้า”

น้ำเสียงแผ่วพริ้วนั่นกำลังเว้าวอนอ้อนขอ ราวกับร้องขอความรักเสียมากกว่าขอสัมพันธ์สวาทเพียงชั่วข้ามคืน

ว่ายังไงล่ะลลัลดา? โอกาสอย่างนี้คงไม่ได้มีมาบ่อยๆ เธอจะไม่ต้องเปลืองเนื้อเปลืองตัวออกไปกับใครอีกและก็ไม่รู้ว่าผู้ชายคนอื่นจะทำให้เธอพอใจหรือรู้สึกดีได้อย่างเขาหรือเปล่า? ไหนๆ ทั้งเธอและเขาก็พากันมาไกลถึงนี่แล้ว

“คุณต้องป้องกันนะคะ”

แทบไม่เชื่อว่านั่นจะเป็นเสียงที่หลุดออกไปจากริมฝีปากของตัวเอง

“แน่นอนอยู่แล้ว เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง”

สายตาของเขาวาววาบขึ้นมาอย่างยินดี ริมฝีปากหยักสีแดงนิดๆ นั่นยิ้มออกมาอย่างคนที่ได้รับชัยชนะเหนือกว่า มือใหญ่และแขนแข็งแรงฉุดตัวเธอให้ไปยังห้องข้างๆ ที่ผู้เป็นเจ้าของรีบเสียบคีย์การ์ดไขเปิดประตูเข้าไปอย่างรวดเร็วราวกับกลัวว่าเธอจะเปลี่ยนใจ

และทันทีที่ประตูปิดลง จูบที่เร่าร้อนเหมือนพายุหมุนก็ปะทุขึ้นมาอีกครั้ง ร่างของเธอคล้ายกำลังหมุนติ้วอยู่กลางทอร์นาโด ลมหายใจของเธอกระชั้นถี่ ร่างสะท้านแรงตัวสั่นงันงก หากไม่ได้กำลังนั่งลงบนโซฟาที่เจ้าของห้องพาไปเธออาจจะเป็นลมล้มตึงหงายไปแล้วก็ได้

ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีค่อยๆ ดับลงทีละน้อย ลลัลดาปล่อยตัวและหัวใจล่องลอยไปตามที่วาคิมเป็นผู้ชักนำพา

ความรู้สึกร้อนรุ่มก่อตัวขึ้นมาภายในและอัดแน่นข้นคลั่กอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

“เป็นอะไรด้า กลัวผมหรือ ตัวสั่นจัง” เขาถามอย่างนึกเอ็นดูเมื่อถอนใบหน้าออก แนบริมฝีปากจูบลงที่ลาดไหล่กลมกลึง วาดแขนโอบประคองที่แผ่นหลังเพรียวเนียนมือ

“บางทีคุณอาจจะอยากเปลี่ยนใจ” เธอเงยหน้ามองเขาอย่างหวาดหวั่น คิ้วเข้มเลิกสูงรอฟัง

“เอ่อ...หนึ่งแสนบาทคุณคงอยากแลกกับผู้หญิงที่ให้ความสุขคุณได้เต็มที่ แต่ฉัน...เอิ่ม! ไม่...ไม่เก่งเรื่องนี้” เอ่ยออกไปตะกุกตะกักดวงตางามหลุบลงต่ำ สองข้างแก้มแดงระเรื่อก่อนจะไล่เฉดระบายไปทั่วทั้งใบหน้า ลามไล่ไปถึงใบหูและลำคอ ริมฝีปากสั่นนิดๆ

“นอกจากพ่อของลูกแล้ว ฉันไม่เคยมีประสบการณ์อย่างว่ากับผู้ชายอื่น” ท้ายเสียงเธอหัวเราะอย่างขื่นๆ เยาะหยันตัวเองที่กำลังคิดอาจหาญทำเรื่องบ้าบอคอแตกนี่อยู่

หากวาคิมกลับทึ่ง ไม่อยากจะเชื่อ แต่ก็นั่นแหละ เขาเชื่อจนหมดหัวใจ ลองผู้ชายได้หน้ามืดแล้ว ต่อให้เธอบอกเขาว่าเป็นสาวเวอร์จิ้น เขาก็ยังเชื่อ...นี่หรอกหรือคือเรื่องที่เธอกังวล

“นั่นมันเป็นหน้าที่ของผม คุณแค่ปล่อยตัวปล่อยหัวใจ อย่าไปกังวล” รอยยิ้มอบอุ่นระบายอยู่บนใบหน้า ที่นาทียิ่งดูหล่อเหลาเพิ่มขึ้นมาอีกไม่รู้กี่เท่า มือใหญ่ยื่นมากุมมือเอาไว้หลวมๆ เท่านั้นมือเย็นเฉียบก็อุ่นขึ้นมา

“ค่ะ” เธอผงกหน้ารับคำอย่างว่าง่าย หลับตาลง ย้ำเตือนตัวเองอีกครั้งว่า ได้ตัดสินใจที่จะทำมันลงไปแล้ว และไม่ว่าหลังจากนี้ผลจะเป็นยังไง เธอก็จะไม่เสียใจ

ฝ่ามือที่โอบบนแผ่นหลัง ดึงรั้งเอวเธอให้ขยับเข้าไปใกล้ ริมฝีปากอบอุ่นแตะลงจูบละมุนละไมยามเริ่มต้นแล้วแปรเปลี่ยนเป็นรุ่มร้อนขึ้นทีละน้อย จากแรงบดเบียดเสียดสี ปากหยักหนาและเล็มขบเม้มให้เธอเผยอเปิดปากรับลิ้นนุ่มที่แทรกสอดเข้ามาพลิ้วไหวเกี่ยวพันกันลิ้นเล็กตอบโต้กลับไปไม่ประสีประสา นุ่มนวล อบอุ่น และเปียกฉ่ำ ยามเขาสะบัดปลายลิ้นเร็วรัวหัวใจเธอก็คล้ายจะหลุดจากขั้วเสียให้ได้

เสียงรูดซิปลงไปอย่างช้าๆ และฝ่ามือร้อนก็เริ่มเข้ามาแทนที่ ปลายนิ้วไต่วนแตะต้องสัมผัสพร้อมกับรั้งชุดสวยที่สวมใส่จนหลุดร่วงลงไป เหลือเพียงบราเซียสีดำที่โอบประคองทรวงเต้างามเอาไว้แทบไม่อยู่

“ด้าช่วยผมถอดเสื้อหน่อยสิ” เสียงกระซิบแหบพร่าบอกให้รู้ว่ากำลังรู้สึกเช่นไรเอ่ยขอร้อง

ลลัลดาเงยหน้าขึ้นสบตา เธอเห็นไฟแห่งความปรารถนากำลังลุกโชนอยู่ในดวงตาคู่คมคายนั่น หญิงสาวพยายามข่มความประหม่า ยื่นมือไปเลิกเสื้อทักซิโด้ตัวนอกออก วาคิมช่วยขยับตัวให้มันง่ายขึ้น

เธอเริ่มปลดหูกระต่าย แล้วแกะกระดุมทีละเม็ด...ทีละเม็ดอย่างเชื่องช้า ขณะที่คนตรงหน้าเอาแต่จ้องมองทรวงเต้าอิ่มงามเต็มตึงตาที่ยกทรงแบบเกาะอกแทบประคองเอาไว้ไม่อยู่ ด้วยสายตาไม่กะพริบ ก่อนวางมือลงสัมผัสแล้วขยำเคล้นคลึงเพิ่มน้ำหนักมากขึ้นทีละนิด เมื่อกระดุมเม็ดสุดท้ายเป็นอิสระ วาคิมก็โอบอุ้มร่างน้อยให้ขึ้นมานั่งบนตัก ตะขอบราเซียถูกปลดออก สองเต้างามโดดเด้งเป็นอิสระ

“คุณสวยเหลือเกินด้า”

 เสียงพร่ำพรรณาเหมือนดังมาจากที่แสนไกล แล้วใบหน้าคร้ามก็ลดลงขบงับที่ปลายยอด ร่างงามแอ่นหยัดขึ้นมาโดยอัตโนมัติ ลมหายใจกระชั้นถี่

มือบางเปะปะวางทับทาบลงบนแผ่นอกแน่นหนั่นเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ ไม่มีครั้งไหนที่เธอจะได้สัมผัสใกล้ชิดกับผู้ชายมากเท่านี้อีกแล้ว ถ้าไม่นับค่ำคืนเลวร้ายในครั้งอดีต

ฝ่ามือใหญ่ไล่สำรวจไปตามส่วนซอกต่างๆ บนร่างงาม ราวกับลากเชื้อไฟให้ไหม้ติดลุกลามไปเรื่อยๆ จนตัวเธอรุ่มร้อนเจียนจวนจะระเบิด ลลัลดาปล่อยความรู้สึกและอารมณ์ให้ลอยเพริดไปตามการชักนำของชายหนุ่ม

วาคิมไม่อยากรอคอยอีกแล้ว แม้แต่วินาทีเดียว มือหนาช้อนประคองร่างงามบนตักแล้วลุกขึ้นมา สองขาเพรียวรีบเกี่ยวกระหวัดรัดพันรอบบั้นเอวสอบอัตโนมัติ โดยมีวงแขนแข็งแรงคอยโอบอุ้มเอาไว้ ร่างผึ่งผายมั่นคง พาเธอเดินลึกเข้าไปภายในห้องนอน ก่อนจะวางลงบนเตียงกว้าง

ทันทีที่แผ่นหลังสัมผัสผ้าปูนุ่มลื่นเย็นเฉียบ ลลัลดาก็ได้สติอีกครั้งหนึ่ง ดวงตาที่ปิดพริ้มเปิดพรึ่บขึ้นมา แล้วก็ต้องรีบเบือนหนี เมื่อเห็นวาคิมปลดกางเกงหลุดลงไปกองที่ปลายเท้า บางอย่างแข็งกร้าวกำลังผงาดง้ำอยู่ใต้กางเกงชั้นในสีขาว

เขาก้าวอย่างรวดเร็วไปค้นอะไรบางอย่างที่กระเป๋าเดินทางซึ่งวางอยู่มุมหนึ่ง ก่อนจะหยิบอุปกรณ์ป้องกันสองสามอัน โยนลงบนเตียงข้างๆ ตัวเธอ

ลลัลดาอ้าปากค้าง หัวใจของเธอเริ่มหวาดหวั่น ไม่อยากคิดเลยว่าค่ำคืนนี้จะยาวนานแค่ไหน


ชอบก็อย่าลืมกดหัวใจด้านล่าง 

และคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยนะจ๊ะ




กดติดตามผลงานของนักเขียนได้ที่เพจนี้นะจ๊ะ 

จะได้ไม่พลาดการติดตามน๊า ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น