หัวใจมาร

ตอนที่ 6 : บทที่ 4.1 - โรคเกลียดผู้หญิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 88
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 ธ.ค. 61

















เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เพื่อนแพงด้วยนะคะ




บทที่ 4

โรคเกลียดผู้หญิง!

 

 

 

“ไสหัวออกไป!!!

        เสียงเข้มตะโกนไล่ดังลั่น คุณสุนีย์และปุ๊กกี้มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ด้วยความที่เป็นห่วงน้องสาวเดิมทุน สาวประเภทสองจึงรีบวิ่งไปก่อนเจ้าของบ้าน ดวงตาเบิกกว้างยามเห็นสิ่งที่มารีญาได้รับ

        นี่คือการต้อนรับแขกของลูกชายบ้านนี้หรือเนี่ย พระเจ้าช่วย! หล่อนพาหญิงสาวมาหาที่ตายหรือเปล่านะ

        “นะ นี่มันเรื่องอะไรกันญา ทำไมถึง”

        “ไสหัวออกไปให้หมด!!!

น้ำเสียงเกรี้ยวกราดตวาดอีกครั้ง ปุ๊กกี้สะดุ้งโหยง ขนาดเนื้อแท้ของหล่อนเป็นผู้ชายเหมือนกับเขา ยังกลัวจนหัวหด แล้วแบบนี้มารีญาจะรับมือไหวได้อย่างไร?

        “ใจเย็นๆ คริส ใจเย็นๆ นะลูก” คุณสุนีย์รีบเข้ามาปราม “นี่คือพยาบาลคนใหม่ที่จะมาช่วยดูแลลูกไง เราคุยกันแล้วไม่ใช่เหรอ”

        “แต่ผมไม่ต้องการ!” เขายืนยันคำเดิม มารดาแทบถอดใจ

        “แต่เราตกลงกันแล้วว่าคริสจะยอมทำเพื่อแม่” คุณสุนีย์อ้างถึงสัญญาที่บุตรชายให้ไว้กับตน คริส วู จ้องหน้ามารดานิ่ง

        “บ้าเอ๊ย!” ชายหนุ่มตบฝ่ามือลงบนตักตัวเอง คนดูแลคนใหม่เป็นผู้หญิงทำไมแม่ถึงไม่บอกเขาก่อน รู้ทั้งรู้ว่าเขาเกลียดผู้หญิง

        พวกหล่อนเจ้าเล่ห์ เจ้ามารยาไม่ต่างอะไรกับนังแพศยาคนนั้น

        “คริสสัญญากับแม่แล้วจะเปลี่ยนคำพูดไม่ได้นะลูก” คุณสุนีย์มัดมือชก เธอรู้ดีว่าบุตรชายโกรธเรื่องที่ไม่ยอมบอกว่ารับผู้หญิงเข้ามาดูแลเขา 

        “แล้วยังไงคะ ตกลงเราจะเอายังไงกันต่อดี” ปุ๊กกี้เอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ บรรยกาศแสนอึมครึมน่าอึดอัดเหลือเกิน

        มารีญาเองก็คล้ายจะสติหลุดไปแล้ว หญิงสาวยืนนิ่งมองคนที่จะต้องดูแลด้วยสายตาหวาดหวั่น งานช้าง! มันคืองานช้างชัดๆ อาละวาดเก่งแบบนี้แล้วเธอจะทำยังไง อย่าว่าแต่รักษาให้หายเป็นปกติเลย แค่วินาทีเดียวที่ต้องอยู่ใกล้กัน ไม่รู้ว่าเธอจะมีลมหายใจรอดออกไปเจอยายกับน้องหรือเปล่า

        พระเจ้าใจร้ายเกินไปแล้วนะ กลั่นแกล้งคนจนๆ อย่างเธอเกินไปจริงๆ!

        “เราตกลงกันเรียบร้อยแล้วค่ะ เดี๋ยวฉันจะพาเธอไปดูห้องพักนะ” ประโยคสุดท้ายคุณสุนีย์หันมองร่างบาง

        “ค่ะ” มารีญากลืนก้อนแข็งๆ ลงคอ แล้วตอบรับด้วยท่าทีสุภาพ มือไม้ยังคงสั่นระริก เริ่มคิดไม่ตกว่าจะทำงานที่นี่ดีไหม

        อารมณ์ของผู้ชายคนนั้นมันยากเกินคาดเดาจริงๆ

        “เชิญ”

        หญิงวัยกลางคนเดินนำแขกทั้งสอง ปุ๊กกี้เดินรั้งท้ายน้องรัก ไม่วายที่จะหันไปมองผู้ชายหล่อเหลาที่นั่งอยู่บนรถเข็น ถ้าไม่ติดว่าบ้าพลังคงจะทำให้หล่อนชื่นชมได้ไม่ยาก ด้วยรูปลักษณ์ช่างคมคายสมชายชาตรี ขนาดเดินไม่ได้เสน่ห์ยังพุ่งทะลุปานนี้ แล้วถ้าหายเป็นปกติจะดูดีเพียงใดกันนะ

        “อยู่ได้ไหม?” คุณสุนีย์เอ่ยถามหลังเปิดประตูห้องให้กับหญิงสาว มารีญาเผยรอยยิ้มออกมาอย่างลืมตัว

        “อยู่ได้สบายมากค่ะ”

        ห้องสี่เหลี่ยมกว้างมีเฟอร์นิเจอร์ครบครัน เตียงนอนขนาดใหญ่ช่างดึงดูดให้ล้มตัวลงไปเกลือกกลิ้ง หน้าต่างบานใหญ่สามารถมองเห็นวิวทัศน์ด้านนอกได้อย่างดีเยี่ยม ภูเขาต้นไม้ช่วยผ่อนคลายความกังวล ร่างบางไม่เคยถูกใจอะไรเท่าสิ่งนี้มาก่อน

        “ห้องสวยดีนะคะ” ปุ๊กกี้ชมจากใจ คุณสุนีย์ยิ้มรับ

        “คุณปุ๊กกี้จะค้างที่นี่สักคืนไหมคะ เพราะนี่ก็ใกล้จะมืดค่ำแล้ว ขับรถกลับดึกๆ มันอันตราย” เจ้าบ้านเป็นห่วง

        “แน่นอนอยู่แล้วค่ะ ห้องสวยขนาดนี้ขอนอนสักคืนให้เป็นบุญกายก็ยังดี” ความทะเล้นของปุ๊กกี้ช่วยให้อารมณ์ขุ่นมัวของทั้งสองดีขึ้น

        “ถ้าอย่างนั้นก็ตามสบายนะคะ เดี๋ยวจะให้เด็กขึ้นมาตามลงไปทานข้าวเย็น ตอนนี้ก็เชิญพักผ่อนให้เต็มที่ค่ะ”

คุณสุนีย์ส่งยิ้มบางเบาก่อนเดินออกไปจากห้อง ปุ๊กกี้รีบวิ่งไปล็อคประตูทันที

        “ให้ตายเถอะญา พี่ไม่คิดเลยว่าลูกชายของคุณนีย์จะบ้าเลือดขนาดนั้น” สาวสองเปิดฉากถึงเหตุการณ์สดๆ ร้อนๆ ก่อนใคร

        “นั่นสิพี่ หัวใจญาเกือบวายแหน่ะตอนที่เขาเขวี้ยงแจกันใส่อ่ะ บ้าจริงๆ เลย” มารีญาผสมโรง ภาพยังติดตาหล่อนไม่หาย

        หน้ำซ้ำยังมองเธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้ออีกต่างหาก

        “แล้วแบบนี้จะไหวไหมอ่ะ?” ปุ๊กกี้เริ่มกังวลแทน

        “ถ้าเอาจากใจคือไม่อยากทำเลย แต่พี่ปุ๊กกี้ก็รู้ว่าญามีภาระเยอะ ไหนจะค่าเทอมน้อง ค่ารักษาไตของยาย มันไม่ใช่เงินน้อยๆ นะพี่ ถ้าไม่ทำงานนี้ก็คงไม่มีงานอื่นที่จะให้เงินเยอะได้เท่านี้แล้วล่ะ”

        อีกอย่างตอนนี้เธอก็ขึ้นชื่อว่าลาออกจากงานประจำเป็นที่เรียบร้อยแล้วด้วย สถานการณ์บีบบังคับทุกทางแล้วจะให้หันหลังกลับได้ยังไง

        “นี่ถ้าพี่รู้ข้อมูลนิสัยลูกชายเขามาก่อนนะ พี่จะไม่มีวันให้ญามาทำงานกับเขาเด็ดขาด ผู้ชายอะไรหล่อซะเปล่า ดุยังกับหมาบ้า!” ปุ๊กกี้ทำท่าทีหวาดผวา

        “พันธ์อะไรดีคะ?” มารีญาหัวเราะร่วน

        “ทุกพันธ์รวมกันเลยเป็นไง!” ทั้งสองยิ้มให้กันอย่างนึกสนุก

 “พอๆ ไม่ต้องไปพูดถึงอีตานั่นแล้ว รีบอาบน้ำดีกว่า เดี๋ยวเกิดเขามาเรียกลงไปทานข้าวแล้วจะไม่ทันการ” ปุ๊กกี้กล่าว

        “งั้นญาขออาบก่อนนะคะ”

        “เอาเลยจ้ะ เนื่องจากขวัญเสียมาพี่ตามใจหล่อนทุกอย่าง”

ปุ๊กกี้พูดติดตลก คงจะมีแต่เธอนั่นแหละที่ทำให้หญิงสาวพอจะผ่อนคลายลงได้บ้าง

        หลังจากนี้ชีวิตของมารีญาจะเป็นเช่นไร เป็นคำถามที่เจ้าตัวเองก็ยังตอบไม่ได้เช่นกัน




คุยกันหน่อยน้า

มาอีก 1 ตอนแล้วนะคะ เพื่อนแพงจะอัพ 60% ของเนื้อเรื่องนะคะ ฝากเม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ ฝากติดตามนิยาย E-Book ของเพื่อนแพงด้วยนะคะ ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงจัดโปร ลดราคากระหน่ำเลย อิอิ ฝากด้วยน้า

 



ฝากนิยาย E-Book ของเพื่อนแพงด้วยนะคะ

รับรองว่า แซ่บ สนุก จ้า

กดเข้ามาที่ลิ้งค์นี้เลยค่ะ จะเจอนิยายทุกเรื่องของเพื่อนแพง

ช่วงนี้แต่ละเรื่องกำลังโปรฯ ลดราคาค่า


  https://www.mebmarket.com/index.php?action=SearchBook&page_no=1&type=tab_all&search=%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%87







ฝากแฟนเพจด้วยนะคะทุกคน

Friend_Ship & เพื่อนแพง

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น