[ตีพิมพ์] HARSH BULLET รักอยู่ใกล้กว่าดาว

ตอนที่ 4 : #ซิมฟาง 01 [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,123
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 163 ครั้ง
    27 ธ.ค. 61



:: คำเตือน ::
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป
มีเนื้อหายั่วยวนกระแทกใจและใช้ความรุนแรง
อาจมีภาพ คำพูดหรือฉากไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม เพศ และภาษา
โปรดใช้วิจารณญาณในการเสพติด... อ่านให้สนุกนะคะ
ด้วยรักและล่อลวง
- CHERMADA -

01


 


 



[3]




เย็นวันเดียวกัน

“ฟาง” เสียงเอ่ยเรียกดังขึ้นจากเพื่อนสนิท ฉันเอี้ยวหน้าหันไปมองพิณที่ยืนอยู่ไม่ห่างกันนัก ร่างสูงขยับเข้ามาใกล้อีกแล้วถามเสียงเบาให้ได้ยินแค่สองคนว่า “รู้จักไอ้หมอนั่นเหรอ”

สรรพนามที่เอ่ยถึงใครบางคนกับท่าทางพยักพเยิดหน้าไปยังมุมหนึ่งของร้านนั้น ทำให้ฉันอดเหลือบตามองตามเพื่อนไปไม่ได้ หมอนี่ไม่ได้หมายถึงใครที่ไหนหรอก ก็คุณลูกค้า คุณซิม นายซิม ไอ้ซิม! นั่นแหละ คนเดิมเลย ไม่รู้ว่าเขาใช้เวลาในวันหยุดแบบนี้นั่งที่ร้านกาแฟทั้งวันโดยไม่พกคอมพิวเตอร์พกพามาทำงานด้วย หรือไม่อ่านหนังสืออะไรสักเล่มเลยได้ยังไง

“ไม่รู้จัก” ฉันส่ายหน้าพร้อมคำตอบ จังหวะนั้นเองที่คนถูกเอ่ยถึงเคลื่อนสายตามองผ่านตู้กระจกของเบเกอรี่ที่ฉันจัดอยู่มาพอดี เจ้าตัวขมวดคิ้วนิดหน่อยเมื่อเห็นว่าฉันขมุบขมิบปากคุยกับเพื่อน

เชื่อไหมว่าหมอนั่นสิงอยู่ที่นี่โดยทำแค่เล่นโทรศัพท์ และมองฉันเป็นระยะๆ คล้ายโรคจิต จะมีหายไปพักหนึ่งก็ตอนกลางวัน คิดว่าคงไปกินข้าว ก่อนกลับมาอีกครั้งพร้อมสั่งเครื่องดื่มและเค้กหนึ่งชิ้น อ้อ คราวนี้มีที่ชาร์จโทรศัพท์มาด้วยแล้วเจ้าตัวก็นั่งอยู่ยาวเลยทีนี้

ไม่ใช่เรื่องแปลกที่ลูกค้าจะนั่งนานแบบนี้ พวกลูกค้าประจำที่คุ้นเคยกันดีก็หอบงานมาทำที่ร้านออกจะบ่อยจนเหมือนบ้านหลังที่สอง ทว่า มันแปลกเพราะเป็นผู้ชายประสาทคนนั้นนี่แหละ

“ฉันว่ามันแปลกๆ นะ” พิณพึมพำอย่างใช้ความคิด แล้วฉันก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้บอกเขาเลยว่า ผู้ชายคนนั้นแหละที่เอาของของฉันไปเมื่อคืน ที่จริงตอนเจอกับเพื่อนเมื่อคืนฉันก็บ่นไปนิดหน่อยแล้วล่ะ แต่วันนี้ลูกค้าเยอะแล้วก็วุ่นๆ เลยไม่ค่อยได้คุยกันมากเท่าไร ตอนพักก็คุยเรื่องอื่นเพลิน

“ฉันจะบอกอะไรให้” พูดจบก็จัดขนมเสร็จพอดี นี่เป็นงานสุดท้ายของวันนี้ก่อนหมดเวลางานของฉัน พองานเสร็จก็หันไปมองหน้าเพื่อนตรงๆ และเล่าต่อว่า “เขาคือคนเมื่อคืน”

“...?” คนตัวสูงกว่าขมวดคิ้วงง เรียวตาชวนหาเรื่องเป็นปกติของเขาหรี่ลงเล็กน้อยคล้ายกำลังทบทวนเรื่องราวเมื่อคืน “มันมาเต๊าะเธอในผับตอนฉันไม่อยู่เหรอ”

“ไม่ใช่ๆ ฉันหมายถึงผู้ชายที่เอาบุหรี่ฉันไปน่ะ” ฉันเฉลย เล่นเอานัยน์ตาของคนฟังเบิกกว้าง พิณใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม พ่นลมหายใจพรืดจนฉันรีบคว้าแขนเอาไว้เพราะกลัวว่าหมอนี่จะไปเอาเรื่องซิม ทั้งที่ความจริงเขาก็ไม่ใช่คนชอบหาเรื่องใครหรอก และไม่...ฉันไม่ได้เป็นห่วงความปลอดภัยของผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นเลย แต่ไม่อยากให้ปัญหานี้มาทำให้ต้องเป็นเรื่องราวใหญ่โต สำหรับนายซิมนั่นน่ะ ฉันว่าตีมึนไม่รู้จักเขาไปแบบนี้น่าจะดีกว่า

“ปล่อยแม่งไปเหอะ” ฉันบอก

“แน่ใจ?”

“อืม คิดเสียว่าคนเมา”

“มันจะไม่มาหาเรื่องอีกใช่ไหม เหมือนนั่งเฝ้าเธอทั้งวันเลย” พิณตั้งข้อสงสัย

“เอ่อ...” ฉันอึกอักเพราะไม่กล้าพูดว่าอีกคนคิดผิด และก็ไม่แน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์ด้วยว่าเขาคิดถูก คนที่รู้ก็คงมีแต่ซิมเท่านั้น และแน่นอนว่าฉันไม่อยากจะคุยกับเขาสักเท่าไร

“เดี๋ยวไปส่งบ้าน” คนตัวสูงตัดบทก่อนเดินลิ่วเข้าหลังร้านไปก่อนเพราะได้เวลาเลิกงานของเราสองคนแล้ว

ก่อนหน้านี้พิณชวนฉันไปกินข้าวเย็นด้วยกัน แต่เพราะฉันต้องเร่งทำรายงานที่จะต้องพรีเซ้นต์วันอังคารนี้ให้เสร็จเรียบร้อยภายในสุดสัปดาห์นี้ เลยตั้งใจว่ารีบกลับไปเวฟของที่ฟรีซไว้กินน่าจะเร็วกว่า เมื่อคืนไปเที่ยวมาแล้วไง วันนี้คงต้องชดใช้กรรมหน่อยล่ะนะ

พอออกมาจากร้านเราสองคนก็เดินคุยกันมาเรื่อยเปื่อยไม่ได้สนใจผู้ชายคนนั้นอีก ก็อย่างที่เคยบอกว่าร้านกับที่พักของฉันอยู่ในละแวกเดียวกัน ใช้เวลาไม่นานก็ถึงที่หมาย พิณกำชับให้ฉันดูแลตัวเองดีๆ ทิ้งท้าย ก่อนจะรีบกลับไปเพราะเหมือนเพื่อนเขาจะตามตัวพอดี

“จ๊ะเอ๋!

เฮือก!

ฉันสะดุ้งตกใจเมื่อจู่ๆ ก็มีคนโผล่มาประจันหน้าด้วย ในตอนที่กำลังจะเลี้ยวจากบันไดขั้นสุดท้ายขึ้นมาถึงชั้นดาดฟ้าพอดี โชคดีที่ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นนิดหน่อยเจ้าเดิมนั่นแหละ

ตกใจหมดเลย ยัยบ้านี่...

“มีอะไรเหรอ” ฉันถามคนตรงหน้าที่ยังทำหน้าตายิ้มแย้มอยู่ได้ ทั้งที่ฉันตกใจจนเกือบหงายหลังตกบันไดไปแล้ว ให้ตายเหอะ

“ฟางกินอะไรมาหรือยัง ลงไปกินข้าวข้างล่างสิ วันนี้ครัวบ้านฉันมีของกินเพียบเลย”

“อ่อ ขอบคุณนะ แต่ตามสบายเลย พอดีฉันต้องรีบเคลียร์การบ้านน่ะ”

“อ้าวเหรอ” คนฟังทำหน้าหม่นแสงไป ก่อนจะเบิกตาโตขึ้นมาเหมือนคิดอะไรบางอย่างออก “งั้นให้ฉันยกขึ้นมาให้ไหม”

“ไม่ต้องๆ ลำบากเธอเปล่าๆ”

“แต่...” นิดหน่อยทำท่าจะเถียง

ทว่า ฉันรีบก้าวขึ้นมายืนระดับเดียวกับเธอแล้วเบี่ยงตัวหลบอีกฝ่ายเองเสร็จสรรพ พร้อมพูดแทรกว่า “ขอตัวก่อนนะ ว่าจะกวาดห้องด้วย”

“ฟะ...” นิดหน่อยยกมือขึ้นมาตั้งใจจะเรียก แต่ฉันทำเป็นรีบแล้วก็ตรงดิ่งมาที่หน้าห้องเลยไม่ได้สนใจเธออีก ขอโทษนะ แต่ฉันมีงานต้องทำจริงๆ

อีกอย่างหนึ่งก็คือ ฉันเกรงใจเธอกับครอบครัวด้วย จะว่ายังไงดีล่ะ ฉันไม่ได้รังเกียจหรือไม่อยากยุ่งด้วยอะไรแบบนั้นนะ ถามว่าเคยไปกินข้าวข้างล่างด้วยกันไหม ก็เคย แต่มันเป็นความรู้สึกอึดอัดแปลกๆ และค่อนข้างจะทำตัวไม่ถูกน่ะ ฉันเลือกที่จะกินข้าวคนเดียวอยู่บนห้องสบายใจกว่า ยิ่งพวกเขาดีกับฉันมากเท่าไร ฉันก็ยิ่งเกรงใจและไม่อยากให้เขามาดีด้วยมากเท่านั้น

อาจจะฟังดูแปลกๆ แต่ก็...ช่างมันแล้วกัน  

หลังจากเข้าห้องมาแล้วจัดการอะไรต่อมิอะไรเรียบร้อย ฉันก็หอบแล็ปท็อปคู่ใจออกมาไว้ที่โต๊ะไม้เข้าชุดด้านนอก ตั้งใจจะมานั่งทำงานรับลมเย็นๆ ตอนหัวค่ำ พร้อมรับยุงที่จ้องจะดูดเลือดฉันด้วย แต่ฉันไม่กลัวหรอก ระดับนี้แล้วต้องมีเครื่องไล่ยุงไฟฟ้าเสียบติดไว้ตลอด เป็นคนชอบออกมานั่งทำงานหรือคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่หน้าห้องน่ะ

ฉันเข้ามาหยิบชีตเรียนอีกนิดหน่อยในห้องเพราะต้องใช้ดูประกอบและอ้างอิงตอนทำรายงาน ฮัมเพลงไปเพลินๆ ระหว่างหยิบของที่ต้องใช้ให้ครบก่อนกลับออกมาด้านนอก หากแต่ว่า ภาพที่เห็นกลับทำให้ปากต้องชะงักค้าง กลืนเสียงเพลงลงคอไป ไม่เพียงเท่านั้น เพราะชีตในมือรวมทั้งกระเป๋าใส่ปากกาก็ร่วงลงไปกองอยู่แทบเท้าด้วย

ไม่ใช่ว่าแล็ปท็อปที่ฉันอุตส่าห์เก็บหอมรอมริบเงินจากน้ำพักน้ำแรงของตัวเองเพื่อซื้อมันมาถูกขโมยไปหรอก ที่ฉันเห็นตอนนี้มันเป็นอะไรที่ไม่คาดคิด และค่อนข้างจะ...เอ่อ ก็ไม่ได้อธิบายยากขนาดนั้น ฉันก็แค่ไม่เข้าใจ

“นาย...” อึ้งจนถึงขนาดลืมชื่อเขาไปชั่วขณะเลยไหมล่ะ

ชายแปลก... ไม่แปลกสิ เห็นทั้งวันก็เรียกว่าคุ้นหน้าเขาได้แล้วล่ะ เจ้าของเรือนผมสีบลอนด์สว่างอีกคนเงยหน้าจากกล่องพิซซ่าปริศนาที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาส่งยิ้มยียวนพร้อมทักทายกัน

“ว่าไง”

ว่าไงอะไรเฮ้ย นายจะมาพร้อมพิซซ่าแบบนี้ไม่ได้






- TO BE CONTINUED -




Animated GIFAnimated GIF




พี่ซิมและพิซซ่าของเขา...
อิพี่แม่งงงงงง 555555555 เขาเมาชากาแฟ หรือเมาควัน
น้องบุหรี่ของฉันงงไปเลยจ้า
พี่เขาดูว่าง และน่าจะว่างมากๆ ไหมหรือยังไง
ฝากติดตามกันต่อไปด้วยน้าา 

เจอคำผิดตรงไหนบอกได้เลยนะคะ
ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกกำลังใจ
และทุกการติดตามจ้า <3



BULLET SET
BY: Castle-G , CHERMADA and CHAI_HONG
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 163 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,161 ความคิดเห็น

  1. #176 Venitah (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 01:38
    ซิม !!!!! มาไงเนี่ย ????
    #176
    0
  2. #42 @ Aphrodite @ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 16:37
    เกินไปอ่ะ5555 ซิมเอ็งจะตามขนาดนี้ไม่ด้ายยยยย
    #42
    0
  3. #40 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 09:30
    กินเลยยยยยย // ไม่มีคำผิดจ้า
    #40
    0
  4. #39 taetapp (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 00:32
    โอ้โห สตอร์กเกอร์ซิมมาพร้อมพิซซ่าไปอีก น่ากลัวชหห 555555555
    #39
    0
  5. #38 Nuengruethai (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 23:57

    พี่ซิมคนจริง 5555

    #38
    0
  6. #37 NerunStts (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 23:19
    รอค่าสาา
    #37
    0
  7. #36 C A S T L E - G (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 23:05

    พี่แม่งลงทุนโว้ยยย จีบสาวด้วยพิซซ่างี้เหรอ

    #36
    0