[ตีพิมพ์] HARSH BULLET รักอยู่ใกล้กว่าดาว

ตอนที่ 13 : #ซิมฟาง 04 [3] [4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,665
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 176 ครั้ง
    3 มี.ค. 62





:: คำเตือน ::
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป
มีเนื้อหายั่วยวนกระแทกใจและใช้ความรุนแรง
อาจมีภาพ คำพูดหรือฉากไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม เพศ และภาษา
โปรดใช้วิจารณญาณในการเสพติด... อ่านให้สนุกนะคะ
ด้วยรักและล่อลวง
- CHERMADA -

04


 


 



[3]




Oh gosh!” นัยน์ตาหวานใสของพี่ซอลเบิกกว้างขึ้นทันทีที่เห็นรูปของฟางที่ผมถ่ายส่งไปให้เธอ ผมยิ้มพลางเอื้อมมือหยิบแก้วน้ำของตัวเองมาดูด ทั้งที่ยังเท้าคางเหลือบมองอีกฝ่ายด้วยสายตากรุ้มกริ่มอยู่อย่างนั้น “น่ารักจังเลยอะ คนหรือตุ๊กตาเนี่ย” 

เดาไม่ผิดว่าเธอต้องชอบ 

“คน”

เธอพลิกหน้าจอโทรศัพท์หันมาให้ผมดูพร้อมชี้นิ้วจิ้มไปที่จอ “ใครเหรอ”

“ไม่บอก”

“แน่ะ คนที่นายจีบอยู่ใช่ไหมล่ะ” คนสวยตรงหน้าหรี่ตาลงอย่างจับผิด ผมหยุดกลืนน้ำและอมไว้ในปากแทนพร้อมครุ่นคิดคำตอบไปด้วย 

ที่จริงแล้วผม...ไม่ได้ทำแบบนั้นสักหน่อย

“พี่เคยเห็นผมจีบใครด้วยเหรอ” ผมถามกลับ

“อืมมม” คนถูกย้อนถามกลายเป็นฝ่ายทำหน้าคิดหนักแทน ก่อนส่ายหน้าพรืด “ก็ไม่”

ผมไม่เคยมีแฟน

ครับ อ่านไม่ผิดหรอก พี่ซอลเองก็ไม่เคยมีเหมือนกัน ซึ่งความจริงถ้าเธอจะมีผมก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ แต่ขอผมพิจารณาสักหน่อย กลับมาเรื่องผมต่อ ผมไม่เคยมีแฟนจริงๆ (ไม่รวมคู่นอนเฉยๆ นะครับ) เห็นเพื่อนๆ มีแล้วมันน่าปวดหัวน่ะ แล้วผมเองก็มีความสุขกับชีวิตดี จนไม่รู้สึกว่าต้องการใครสักคนในสถานะแบบนั้น

“นั่นไง แล้วผมจะจีบทำไมล่ะ”

“ไอ้กะล่อน นี่นายก็โตจนเรียนจบถึงวัยทำงานได้แล้วนะ ไม่คิดจะมีแฟนเหรอ ไม่อยากแต่งงานหรือไง”

“ผมจะแต่งก่อนพี่ได้ไงเล่า”

“ฉันน่ะเหรอจะแต่งงาน เฮอะ” พี่ซอลทำหน้าเหมือนวันนั้นคงเป็นวันเดียวกับโลกล่มสลาย แต่ก็นี่แหละพี่สาวคนสวยของผม เธอถนัดบริหารเสน่ห์ แต่ไม่ถนัดสานความสัมพันธ์กับใคร ผมเลยปวดหัวนิดหน่อยเวลามีหนุ่มๆ ตกหลุมพรางของเธอ ต้องมานั่งคอยกันท่าอีก แต่ก็ถือว่าช่วยเหลือเราๆ เพศชายไปด้วยในตัว แบบว่าให้รีบตัดใจก่อนช้ำใจตายน่ะ 

“ก็แก่แล้วนา” ผมไม่วายแกล้งลากเสียงยาวเพื่อแซวอีกฝ่าย แต่ถึงอย่างนั้นก็ยอมรับว่าคงเศร้าแหละถ้าคนในครอบครัวที่ผมรักและสนิทด้วยสุดๆ จะต้องแยกไปสร้างครอบครัวใหม่ของเธอเอง ซึ่งถ้าวันนั้นมาถึงจริงๆ ผมคงต้องยอมรับว่าทุกคนต่างก็ต้องมีทางเดินชีวิตของตัวเองนั่นแหละ จะมารั้งให้เธออยู่กับผมคนเดียวไปตลอดชีวิตได้ยังไง

“เงียบไปเลย ว่าแต่... นายรู้จักเธอใช่ไหม”

ผมรีบส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่รู้จัก”

“อ้าว แล้วถ่ายมุมใกล้ขนาดนี้มาได้ยังไง”

“ก็ผมเห็นว่าเธอสวยกว่าพี่ไง”

“ซิม!

“ฮะๆ ๆ พี่ไม่คิดว่างั้นเหรอ” ผมพยายามกลั้นหัวเราะ

“จีบเขาอยู่ก็สารภาพมา ไม่ต้องมาทำปากแข็ง เจอสวยๆ กว่าฉันแล้วก็จีบได้”

“ก็ต้องดูนิสัยด้วยไหมพี่ แต่ตอนนี้ผมก็แค่...” ผมหยุดพูดแค่นั้นก่อนยิ้มขำๆ ออกมาแล้วส่ายหน้ากับความคิดที่ตีกันอยู่ในหัวของตัวเอง ท่ามกลางสายตางุนงงของพี่ซอล สุดท้ายก็เอ่ยตัดบทไปว่า “ช่างเถอะ”

พูดไปงั้น ช่างจริงๆ ได้ที่ไหนล่ะวะ น่าสนใจเสียขนาดนั้น 

 

FANG’S POV

เย็นวันเดียวกัน

“ฟาง!

เสียงทุ้มคุ้นหูตะโกนเรียกมาจากมุมหนึ่ง ฉันเบือนหน้าไปมองก็พบว่าเป็นพิณที่กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งเดินเข้ามา อันที่จริงแล้วตึกคณะของเราสองคนก็ตั้งอยู่ไม่ไกลกันเท่าไร แต่ถ้าไม่ได้นัดกันไว้ก็จะไม่เจอกันหรอก นี่เหมือนเขามายืนรออยู่แล้วงั้นแหละ

หมอนี่น่ะ...แทบจะจำตารางเรียนของฉันได้เลยล่ะ

“อ้าว” ฉันหลุดอุทานแบบงงๆ ไปด้วยเสียงแผ่วเบา ร่างสูงมาหยุดอยู่ตรงหน้าแล้ว “มีอะไรหรือเปล่า”

“เมื่อเช้ามากับใคร” เขาถามเสียงเครียด จริงสินะ ตั้งแต่วันที่เหมือนว่าซิมไปนั่งเฝ้าฉันที่ร้าน ฉันก็ยังไม่เคยเล่าเรื่องหมอนั่นหลังจากนั้นให้เพื่อนสนิทฟังเลย ถ้าเขารู้ต้องไม่สบายใจแน่ๆ

“ก็...” แต่ถ้าโกหกก็ไม่ดีเหมือนกัน เอาไงดีวะเนี่ย “นายตาฝาดหรือเปล่า”

“ฉันไม่เห็น เห็นเพื่อนมันบอกว่าเห็นเธอแว็บๆ เหมือนเดินมากับผู้ชายแปลกหน้า”

ฉันยิ้มแหย ใบหน้ามึนๆ ของซิมลอยเขามาในหัวทันที แต่ในเมื่อพิณไม่เห็นเอง ฉันก็จะตัดปัญหาไม่ให้เขาเป็นกังวลเรื่องนี้แล้วกัน ถึงหมอนั่นจะเสือกเข้ามาวนเวียนรอบตัวฉันแบบแปลกๆ ไปสักหน่อย แต่คิดว่ายังพอรับได้อยู่ 

“ไม่มีหรอก อาจจะเป็นคนอื่นที่เดินมาพร้อมๆ กัน” ฉันอาศัยความนิ่งๆ ของตัวเองสร้างความน่าเชื่อถือผ่านประโยคโกหกนั่น ปกติแล้วพิณค่อนข้างห่วงฉันมากจนบางทีฉันก็สงสัยว่าทำไม ทว่า เขาเองก็ไม่ได้มีท่าทีว่าคิดอะไรเกินเพื่อนกัน แล้วฉันเองก็ไม่ได้รู้สึกเกินเลยแบบนั้นด้วย

“เหรอ งั้นก็ดูแลตัวเองด้วยนะ ช่วงนี้ฉันยุ่งๆ อาจไม่ค่อยได้มาเจอเธอบ่อยเท่าไร”

“อือ” ฉันพยักหน้ารับ “เดี๋ยวถึงร้านแล้วไลน์บอก ไปก่อนนะ”

“อืม เธอต้องเข้างานนี่ ไปดีๆ ล่ะ” เขาทำหน้าแบบเพิ่งนึกออก ส่วนฉันก็พยักหน้ารับ ทว่า จังหวะที่ฉันกำลังจะเดินออกมาจากตรงนั้น เพื่อนสนิทก็เหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “เออ แล้วก็...!

“ฮึ?”

“ระวังตัวด้วยนะ”

“เออ” ฉันยิ้มรับขำๆ เมื่อได้ยินพิณบอกแบบนั้น

เราโบกมือลากันแล้วฉันก็เดินแยกมาทางหน้ามหาวิทยาลัย จุดหมายก็คือรถไฟฟ้าใต้ดินนั่นแหละ ระหว่างเดินมาก็คิดเรื่องพิณไปด้วย ความจริงฉันสังเกตได้ว่าสีหน้าเขาแปลกไปจากปกตินิดหน่อย แต่ด้วยมาดนิ่งๆ นั้นถ้าไม่สังเกตให้ดีก็จะดูไม่ออกเลย เขามักเป็นห่วงฉันเสมอ ทั้งที่จริงแล้วทุกวันนี้ก็ไม่ค่อยมีใครอยากยุ่งกับฉันสักเท่าไรหรอก อาจด้วยบุคลิกภายนอกที่ดูเหมือนเงียบๆ หยิ่งๆ และเข้าถึงยากอย่างที่เคยมีคนบอกมาล่ะมั้ง

แต่ก็อาจจะมีบางคนไม่คิดแบบนั้น...

“นายอีกแล้วเหรอ” อดนิ่วหน้าสงสัยไม่ได้เมื่อนัยน์ตาเคลื่อนไปพบกับรอยยิ้มทะเล้นๆ ของซิมที่ยืนพิงเสาอยู่แถวๆ ทางเขาสถานีรถไฟฯ

“ใช่ ฉันเอง”

“...” ฉันได้แต่มองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา ใครจะไปคิดว่าเพิ่งเจอไปเมื่อเช้า จะได้เจออีกตอนเย็นในวันเดียวกันแบบนี้ล่ะ อีกอย่างนะ ฉันไม่ได้อยากเจอเขาสักหน่อย กุญแจก็คืนไปแล้ว ไม่เหลือเรื่องอะไรให้ต้องนึกถึงเขาอีก จะเว้นก็แต่เรื่องที่เขายังโผล่มาเจอฉันแบบนี้นั่นแหละที่น่าสงสัย

“มองแบบนั้นหมายความว่าไง ทำไม มีใครเหมือนฉันอีกงั้นเหรอ มารอเจอเธอด้วยหรือเปล่า” คนตัวสูงกว่าทำหน้าตาอยากรู้อยากเห็น ไม่วายส่ายสายตากวาดมองไปรอบๆ คล้ายว่าหวังจะเจอคนแบบที่เขาพูดถึง

มารอเจองั้นเหรอ

นี่เขาเป็นคนแบบ...อีหยังวะ

“แบบนายมีคนเดียวก็เกินพอละ...น่าปวดหัว” ประโยคหลังฉันลดระดับเสียงลงพึมพำกับตัวเอง ใช่อย่างที่ฉันพูดไปเลย ถ้าขืนมีคนแบบเขาซ้ำอีกล่ะก็ มีหวังฉันคงประสาทแดกตาย

คนตัวสูงกว่าดันตัวเองออกจากเสาที่พิงอยู่ ยืดตัวขึ้นเต็มความสูง ก่อนพยักหน้าลงอย่างเห็นด้วย “ใช่ มีคนเดียวก็พอเนอะ ไม่อยากซ้ำใคร” 


[4]




พอไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรต่อ หรือทำยังไงดี ฉันก็ใช้ลูกไม้ทำตัวนิ่งๆ เหมือนเดิม พลางเท้าก็ก้าวเดินผ่านหน้าเขามายังบันไดเลื่อน แล้วก็นั่นแหละ ซิมรีบหมุนตัวกลับและเดินตามมาติดๆ เขายืนเว้นจากฉันไปหนึ่งขั้นด้านหลัง พอบันไดเคลื่อนตัวลงมา เลยคล้ายๆ ว่าเจ้าตัวอยู่ด้านบน ก็นะ ถึงจะทำเป็นไม่สนใจ แต่หางตาฉันก็ไม่วายเหลือบไปทางเขาอยู่ดี

“นี่เธอจะกลับห้องเลยหรือเปล่า”

“ไม่” ฉันเผลอตอบออกไปแบบไม่รู้ตัว หากแต่เสียงก็ยังคงโทนเรียบๆ นิ่งๆ เอาไว้

“แล้วจะไปไหน”

“เสือกเก่ง” คราวนี้ฉันไม่ได้ว่าตอกหน้าเขา แต่บ่นงึมงำกับตัวเองมากกว่า ซึ่งดูเหมือนอีกฝ่ายจะหูดีเกินไปหน่อย เขาได้ยินที่ฉันพูดด้วยล่ะ

“อืม อย่างที่เคยบอกว่ามาเสือก ก็ต้องเอาให้สุดดิ” คำพูดลอยๆ ที่ตอบกลับฉันอยู่ในทีของซิม ทำให้ฉันหวนนึกถึงคืนนั้นที่เราเจอกันครั้งแรก ตอนนั้นเขาก็กวนส้นตีนอย่างนี้แหละ “ไง ตกลงว่าไปไหนเหรอ”

“จะไปด้วยไม่ใช่ไง เดี๋ยวก็รู้เองแหละ” ถึงเขาจะทำให้หงุดหงิดไปบ้างในบางที แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันได้เรียนรู้แล้วก็คือ การมีเขาอยู่ด้วยกันมันก็ไม่ใช่เรื่องแย่สักเท่าไร อืม สรุปว่าเขาแปลกหรือฉันเองที่แปลกนะ

“โอเค งั้นฉันจะทำตัวเงียบๆ” เหมือนเขารู้ตัวแล้วว่าฉันเริ่มเอือมระอา จึงยอมลงให้แต่โดยดี

ด้วยความแปลกใจที่ได้ยินแบบนั้นเลยอดหันไปมองเขาไม่ได้ ซิมเอาหูฟังไร้สายยี่ห้อแพงมาเสียบหูทั้งสองข้าง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาสไลด์เหมือนกำลังหาเพลงที่ถูกใจฟัง พอเห็นว่าฉันหันไปจ้อง เจ้าตัวก็หลุบตาต่ำลงก่อนพยักพเยิดหน้ามาที่เท้าฉันเหมือนเป็นสัญญาณเตือน ฉันรีบหันหน้ากลับมาแล้วก้าวออกจากบันไดเลื่อนเมื่อถึงจุดสิ้นสุดพอดี เกือบหน้าทิ่มแล้วไหมล่ะ

กึก...

เดินอยู่ดีๆ ก็มีอันต้องชะงักเท้าเมื่อจู่ๆ ซิมก็ยื่นโทรศัพท์ของเขามาตรงหน้าฉัน ตอนแรกก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรนัก แต่พอเห็นว่าในนั้นเปิดโน้ตทิ้งไว้พร้อมกับข้อความบางอย่าง เลยลองอ่านมันดู

 

บอกแล้วว่าจะทำตัวเงียบๆ งั้นเธอพูดคนเดียวแล้วกันนะ

 

ฮะ? พออ่านจบก็ถึงกับขมวดคิ้วเลยล่ะ ทว่า ยังไม่ทันได้พูดอะไร เจ้าของเครื่องก็ชักมือกลับไปพิมพ์ยิกๆ ก่อนยื่นมาให้ฉันอ่านอีก 

 

ทำไมเงียบล่ะ หรือว่าไม่ชอบพูด?

 

เล่นอะไรของเขาวะเนี่ย

ฉันได้แต่หันไปมองหน้าอีกคนอย่างไม่เข้าใจสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อ ซิมเอาโทรศัพท์กลับไปพิมพ์อีกครั้งแล้วส่งมาให้อ่านเหมือนเดิม

 

ไม่เป็นไร ฉันชอบพูดกับเธอ เดี๋ยวพูดเอง

 

พออ่านจบก็เงยหน้ามองคนตัวสูงกว่า เขาฉีกยิ้มให้ก่อนทำท่าจะพูดว่า “คือฉัน...”

“นายต้องการอะไรจากฉันกันแน่” หากแต่ฉันถามโพล่งออกไปก่อนที่อีกฝ่ายจะทันได้พูดจบ

“เคยบอกแล้วไงว่าไม่ต้องการ” เขาส่ายหน้าปฏิเสธ ไม่วายย้อนถามกลับมาด้วยน้ำเสียงติดตลก “คิดว่าฉันจะมาต้มตุ๋นอะไรหรือไง”

“ไม่ใช่แบบนั้น คือฉันหมายถึง...” ฉันหยุดพูดแล้วเรียบเรียงประโยคพูดอยู่แป๊บหนึ่ง ที่จริงก็ไม่อยากจะยกเรื่องแบบนี้ขึ้นมาหรอกนะ มันออกจะเข้าข้างตัวเองไปสักหน่อย แต่ก็คิดอย่างอื่นไม่ออกแล้วจริงๆ นี่หว่า ไอ้ความถูกชะตาอะไรที่เขาเคยบอกนั่นอาจจะเป็นแค่ข้ออ้าง “นายทำตัวเหมือนกำลังจีบฉัน”

“ไม่จีบดิ ก็แค่เข้ามาเสือกไง”

“...” หมดคำจะเอ่ย ทั้งที่อยากจะถามกลับไปว่า เหี้ยอะไรวะเนี่ยหากแต่ที่ทำได้ก็แค่ยืนมองเขาตาไม่กะพริบ หัวคิ้วทั้งสองย่นเข้าหากันอย่างช่วยไม่ได้

“ฉันก็แค่... แค่อยากรู้จักเธอเท่านั้นเอง” เขาไหวไหล่ด้วยท่าทีสบายๆ สายตาและสีหน้าบอกว่าเจ้าตัวทำอย่างที่พูดออกมาจริงๆ “นี่มาแบบเป็นมิตรนะเนี่ย”

“อยากรู้จักเพื่ออะไรล่ะ”

“ทำไมอะ อยากรู้จักเฉยๆ ก็ไม่ได้เหรอ หรือว่าต้องจีบจริงๆ รุกแรงนะ รับไหวเหรอ” เรียวคิ้วเข้มเลิกขึ้นคล้ายกำลังหยั่งเชิง

“อะ...ไอ้!

ให้ตายสิ ยิ่งคุยยิ่งเครียด เฮ้อ! เพราะแบบนี้ไงเลยไม่ค่อยชอบคุยกับคนอื่นเท่าไรนัก ฉันไม่แน่ใจว่าตัวเองเป็นคนเข้าใจอะไรยาก หรือคนอื่นพูดไม่เข้าใจกันแน่ แต่ตอนนี้ไม่เข้าใจจริงๆ ว่า เขาเอาเวลาว่างมากวนประสาทฉันเล่นไปอย่างนั้นเอง หรือคิดจริงจังกับคำพูดที่เพิ่งบอกออกมา

คนทิ้งระเบิดลูกโตทำสายตากรุ้มกริ่มก่อนเดินนำเข้าไปในตัวสถานีก่อนแบบชิลๆ ฉันได้แต่ยืนมองตามอีกฝ่ายไปแบบสติหลุดหน่อยๆ เขาผ่านเครื่องสแกนบัตรเข้าไปยืนโบกมือรอฉันอยู่ด้านในแล้ว ดูเหมือนวันนี้ฉันจะมีหลากหลายอารมณ์ และนั่นก็เป็นตอนที่เจอซิมนั่นแหละ ฉันสะกดจิตตัวเองว่าทำใจให้สบาย แต่ก็ไม่วายเป่าลมขึ้นใส่หน้าม้าตัวเองจนปลิวแล้วเริ่มเดินเข้าไปด้านในบ้าง

“ยืนทำไรอยู่อะเมื่อกี้” เขาถามทันทีที่ฉันผ่านจุดสแกนเข้ามาแล้ว และกำลังจะเดินไปลงบันไดเลื่อนเพื่อไปที่ชานชาลาด้านล่าง

ฉันไม่ตอบเขา ทำเพียงตวัดสายตามองนิดหน่อยแล้วเดินผ่านหน้าคนตัวสูงมาก่อน ซิมเริ่มทำตัวเป็นผู้ติดตามที่ดีด้วยการหลบฉากเงียบ ปล่อยให้ฉันได้มีเวลาคุยกับตัวเอง

Rrrr Rrrr

เสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้นในระหว่างยืนรอรถไฟฯ พอหยิบขึ้นมาดูก็เห็นว่าเป็นสายจากคนที่เพิ่งแยกกันก่อนฉันกลับออกมาจากมหาวิทยาลัย

ฉันกดรับสายแล้วกรอกเสียงลงไป พลางตาก็เหลือบมองหน้าจอแสดงเวลาที่เหลือก่อนรถไฟฯ จะมาถึงชานชาลาไปด้วย “ว่าไง”

[ถึงร้านยัง]

“ยังอะ ฉันไม่ใช่เดอะแฟลชนะ”

[อืม ไปดีๆ ล่ะ]

“วันนี้นายเป็นไรหรือเปล่า แปลกๆ นะ”

[ไม่มีอะไรๆ แค่นี้นะ]

“แน่ใจระ...”

พิณชิงวางสายไปก่อนโดยที่ฉันยังพูดไม่จบ นี่รู้สึกไปเองหรือเปล่าว่า เหมือนหมอนั่นกำลังมีเรื่องไม่สบายใจอะไรอยู่ แล้วมันก็ทำให้เขากังวลเกี่ยวกับฉันมากขึ้น หรือว่าเขาจะรู้เรื่องซะ...

“เฮ้ย!” ฉันผงะไปทันทีด้วยความตกใจเมื่อกำลังจะหันไปหาคนที่คิดว่าทำให้พิณทำตัวแปลกๆ ไม่รู้ว่าซิมเข้ามายืนประชิดตัวฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ นัยน์ตาคมของเขาจ้องค้างอยู่ที่โทรศัพท์ในมือฉันที่ยังคงแนบใบหู ฉันมีอันต้องลดมือข้างที่จับโทรศัพท์อยู่ลงและมองอีกฝ่ายตาเขม็ง หน้าตาอยากรู้อยากเห็นแบบนั้นคืออะไรวะ หมอนี่แอบฟังฉันคุยโทรศัพท์หรือไง แต่หูฟังก็ยังอยู่ในหูเขาครบข้างนะ หรืออาจจะไม่เปิดเพลง

เออ ช่างแม่งแล้วกัน

“แอบฟังแบบนี้ได้เหรอ” ฉันถาม เขาได้ยินแน่นอน เพราะเจ้าตัวกำลังส่ายหน้าปฏิเสธ

“เคสโทรศัพท์เธอสวยดี”

ฉันถึงกับพลิกด้านหลังโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา มันก็แค่เคสธรรมดาๆ อันละร้อยกว่าบาท เป็นลายท้องฟ้าตอนกลางคืนที่เต็มไปด้วยดาว

“นายชอบเหรอ”

“เปล่า เธอนั่นแหละชอบเหรอ”

“อือ” ฉันตอบรับแบบงงๆ ถ้าไม่ชอบจะซื้อมาใส่ทำไมล่ะจริงไหม อะไรของเขาวะ

“ชอบก็ดีแล้ว” เขาพยักหน้าหงึกหงักขณะพูดสองสามที และจังหวะนั้นก็เคลื่อนนัยน์ตามองไปทางอื่นด้วยเหมือนไม่ได้สนใจอะไรเท่าไรนัก อย่างกับเมื่อกี้ไม่ได้ยื่นหน้าเข้ามาจ้องใกล้ๆ งั้นแหละ

บางทีแม่งก็...น่ากลัวว่ะ





- TO BE CONTINUED -








ฝากติดตามคนคนนี้กันต่อด้วยนะคะ
ถ้าพี่เขาทำอะไรผิดพลาดก็ทำใจอภัยให้เขาไปหน่อยนะ
เขามาดี (มั้ง) 555555555555
อยากให้พี่ซิมวางถุงกาวแล้วตั้งสติ
แต่... อย่าประมาทฮีเด็ดขาดเลย อิ_อิ


ส่วนสีหน้าฟางก็คือ...





เจอคำผิดตรงไหนบอกได้เลยจ้า
ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกกำลังใจ และทุกการติดตามเลยนะคะ <3



BULLET SET
BY: Castle-G , CHERMADA and CHAI_HONG
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 176 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,161 ความคิดเห็น

  1. #590 221040sb (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 21:23
    จะเป็นประสาทก่อนฟางละอะ
    #590
    0
  2. #369 @ Aphrodite @ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 10:47
    อะไรของอิพี่มัน555 วกไปวนมามากค่ะ วงวารน้องซิม555
    #369
    0
  3. #264 Abyun (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 09:07
    ฟางกลัวแล้วนะพี่อิหยังว่ะ5555
    #264
    0
  4. #263 _darinn_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 12:55
    ขนาดไม่จีบ ถ้าจีบนี่ตามเฝ้า24ชม.แน่ น่ากลัวเกินไปแล้วพระเอกคนนี้
    #263
    0
  5. #262 Khimudton (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 00:58
    ซิม....
    #262
    0
  6. #261 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 00:12
    มาวนเวียนเป็นสัมภเวสีแบบนี้ ตามจีบหล่ะจ้าพ่อคุณและอะไรที่ด่าไม่ได้ พิมพ์ใส่โน๊ตแล้วยื่นไปนะหนูฟาง
    คำตก_ตอนฟางคุยกะพิณ “เขา(พยัก)หน้าแบบพึ่งนึกออก” ป่ะจ๊ะ
    #261
    1
    • #261-1 CHERMADA(จากตอนที่ 13)
      5 มีนาคม 2562 / 19:26
      ขอบคุณค่าา แก้ไขเรียบร้อยแล้ว >__<
      #261-1
  7. #260 kittykat13 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 22:53
    โรคจิตเกิ้นนน
    #260
    0
  8. #259 kittykat13 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 22:53
    โรคจิตเกิ้นน
    #259
    0
  9. #258 suksiriintawong (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 21:32
    จริงเริ่มน่ากลัวละ เป็นใครอะ อยู่ๆก็มาตามต้อยๆ
    #258
    0
  10. #257 Venitah (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 20:08
    ใช่ เริ่มน่ากลัวละ 55555
    #257
    0
  11. #256 NNNNB_NINJANORAH (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 18:34
    นี่คิดเหมือนฟางที่ว่าซิมมันเป็นคนที่แลบ อิหยังวะ
    #256
    0
  12. #255 taetapp (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 14:32

    ตลกความภูมิใจในตัวเองของพระเอก มีคนเดียวก็พอเนอะอะไรวะ น่าเตะมาก 5555555555

    #255
    0
  13. #254 Venitah (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 00:55
    เนี่ย !!! แกชอบเค้า แกจะจีบเค้าอิซิม !!!
    #254
    0
  14. #253 nana_xx98 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:17
    ตามติดน้องเค้าขนาดนั้นละยังปากแข็งว่าไม่ได้จีบอีกนะตาบ้า ขี้อ่อยจริงๆ555555 (ฟินเมจแทมากน่ารักกกกก)
    #253
    0
  15. #252 Abyun (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:17
    อิหยังงงวะ5555
    #252
    0
  16. #250 lilin852 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:59
    พระเอกจริงๆใช่มั้ยคะ ไม่ใช่พวกโรคจิตหรอกใช่มะเนี่ยยยยย
    #250
    1
    • #250-1 CHERMADA(จากตอนที่ 13)
      28 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:56
      พี่ซิมน่ากลัววววววว 55555555
      #250-1
  17. #249 Venitah (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:49
    ตามติดน้องจริงๆเลยนะ
    #249
    1
    • #249-1 CHERMADA(จากตอนที่ 13)
      28 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:52
      ตามเก่งมากบอกเลย อิ_อิ
      #249-1
  18. #246 Abyun (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:57
    จะจีบหรือจะยังไงตาพี่เนี่ยย!!
    #246
    1
    • #246-1 CHERMADA(จากตอนที่ 13)
      27 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:12
      จะ!! จะ ๆ ๆ จะยังไงดีน้าาาา
      #246-1
  19. #245 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:56
    เจอกานนนนนนนนน
    #245
    1
    • #245-1 CHERMADA(จากตอนที่ 13)
      27 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:12
      see u tmr <3
      #245-1
  20. #244 taetapp (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:53
    ถ้าไม่ติดว่าเป็นพระเอกนางเอกนะ เหมือนตามจองเวรกันอะ พรหมลิขิตอะไรไม่มีทั้งนั้น มีแต่ซิมลิขิต 5555555555
    #244
    6
    • #244-3 CHERMADA(จากตอนที่ 13)
      27 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:20
      พูดอีกก็ถูกอีก อิ_อิ
      #244-3
    • #244-5 CHERMADA(จากตอนที่ 13)
      27 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:23
      เย้!!!! ขอบคุณค่าาา เอาไปสามใจ <3 <3 <3
      #244-5
  21. #243 BulanLy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:52
    เจิมมมม
    #243
    1
    • #243-1 CHERMADA(จากตอนที่ 13)
      27 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:11
      เร็วสุดดดดดด 55555555
      #243-1
  22. #242 BulanLy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:52
    เจิมมมม
    #242
    0
  23. #241 BulanLy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:51
    เจิมมมม
    #241
    0