[ตีพิมพ์] HARSH BULLET รักอยู่ใกล้กว่าดาว

ตอนที่ 12 : #ซิมฟาง 04 [1] [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 170 ครั้ง
    28 ก.พ. 62



:: คำเตือน ::
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป
มีเนื้อหายั่วยวนกระแทกใจและใช้ความรุนแรง
อาจมีภาพ คำพูดหรือฉากไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม เพศ และภาษา
โปรดใช้วิจารณญาณในการเสพติด... อ่านให้สนุกนะคะ
ด้วยรักและล่อลวง
- CHERMADA -

04


 


 



[1]




ติ๊ดๆ ๆ

เสียงสัญญาณเตือนว่าประตูของรถไฟฟ้าใต้ดินกำลังจะปิดดังขึ้น หลังจากฉันกับซิมเดินเข้ามาด้านในขบวนเพียงสองสามก้าว สายตาฉันเหลือบไปเห็นที่นั่งว่างที่หนึ่งพอดีเลยรีบเดินไปนั่ง ได้ออกสายๆ แบบนี้แล้วรู้สึกดีชะมัด ไม่ต้องเบียดเสียดกับคนทำงานในชั่วโมงเร่งรีบตอนเช้า มันเป็นเรื่องที่ไม่ชอบแต่ก็เลี่ยงไม่ได้ ต่อให้ฉันจะไม่อยากให้มีคลาสในตอนเช้าแค่ไหนก็ตาม

ทีแรกซิมก็เดินมายืนอยู่ตรงหน้าที่ฉันนั่ง แต่ขณะที่เขากวาดสายตามองสำรวจภายในขบวนรถอยู่นั้น คุณป้าตรงที่นั่งเยื้องๆ กับฉันในฝั่งตรงข้ามก็ลุกขึ้นพอดี ผู้ชายที่ไม่รู้ว่าจะตามฉันไปถึงเมื่อไหร่จึงหมุนตัวไปนั่งแทนที่ว่าง

จะบอกว่าฉันไม่สนใจเขาเลยก็คงเป็นไปไม่ได้ ผู้ชายที่ดูมีเสน่ห์แบบนั้นน่ะ พูดตรงๆ ว่าต่อให้เขาไม่พยายามเรียกร้องความสนใจจากกันเลยสักนิด เขาก็ดูน่าสนใจอยู่ดี ฉันไม่ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องของเขาในเชิงชอบ ก็แค่คิดไม่ตกกับเรื่องที่เผชิญอยู่เท่านั้นแหละ หมอนี่ไม่มีงานมีการทำหรือยังไงนะ เขาเอาเงินจากไหนมาใช้ในการดำรงชีวิตเรื่อยเปื่อยแบบนี้ แล้วทำไมคนที่เขาตามต้องเป็นฉันด้วย

หรือว่าเขาจะเป็นสายลับ!

O_O

นัยน์ตาฉันเบิกกว้างขึ้นทันทีที่คิดเรื่องแบบนั้นขึ้นมาได้ มั่นใจนะว่าตัวเองไม่ได้ทำความผิดอะไรหรือมีสิ่งไม่ชอบมาพากลในชีวิต อืม...ถ้าหากไม่รวมประวัติความเป็นมาของฉันที่ตัวเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันนั่นน่ะ เท่าที่จำความได้ ฉันไม่เคยรู้เลยว่าครอบครัวที่แท้จริงของตัวเองเป็นใครอยู่ที่ไหน และตลอดเวลาสิบกว่าปีที่ผ่านมาเขาจะตามหาฉันบ้างหรือเปล่า พวกเขาจะรู้ไหมว่าฉันต้องทนอยู่กับคนน่ารังเกียจในครอบครัวที่ไม่เคยเป็นครอบครัวสมชื่อ 

และฉันก็นอนร้องไห้จนหลับไปแทบทุกคืน...

ให้ตายสิ ว่าจะไม่คิดถึงเรื่องนี้แล้วแท้ๆ แต่เผลอทีไรก็อดวกกลับไปนึกถึงไม่ได้เลย

มีอะไรเหรอ

นั่นเป็นสิ่งที่สายตาของฉันอ่านได้จากการขยับปากแบบไม่มีเสียงของซิม ฉันชะงักไปนิดหน่อยหลังจากเพิ่งรู้ตัวว่าเผลอมองหน้าเขานานเกินไป ฉันส่ายหน้าส่งไปให้แทนคำตอบก่อนเบือนสายตามองไปทางอื่น ถึงแม้ในหัวยังคิดไม่ตกเรื่องของเขาอยู่ก็เถอะ

ทว่า ฉันละสายตาออกจากซิมยังไม่ทันถึงนาทีดี หางตาก็เห็นว่าเขายกโทรศัพท์ขึ้นมาคล้ายกำลังถ่ายรูป ไม่ใช่เซลฟี่ แต่หมายถึงถ่ายรูปฉันที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามนี่แหละ ด้วยความตาไวจึงเช็กที่กระจกของขบวนรถไฟฯ ด้านหลังเขาที่สะท้อนเงา และมันก็เป็นอย่างที่ฉันคิดจริงๆ ฉันถลึงตาดุส่งไปให้อีกฝ่าย เขากดปลายคางลงพร้อมยิ้มขำๆ แล้วแสร้งทำเป็นยกโทรศัพท์สูงขึ้นอีกเหมือนกำลังถ่ายเพดานรถ

ใบหน้านั้นยังเปื้อนรอยยิ้มอยู่ไม่จาง

อะไรของเขา...


หลายนาทีผ่านไป

“สถานี มหาวิทยาลัยบียูแอล มหาวิทยาลัยบียูแอล โปรดใช้ความระมัดระวังขณะก้าวออกจากรถ BUL University Station…

เสียงประกาศชื่อสถานีดังขึ้นเรียกความสนใจให้ฉันลุกจากที่นั่ง เพื่อเตรียมพร้อมลงจากขบวนรถ ได้เวลาบอกลาผู้ชายประหลาดสักที ฉันเห็นว่าเขานั่งสัปหงกอยู่เหมือนจะกึ่งหลับกึ่งตื่น แน่นอนว่าฉันไม่ใจดีถึงขนาดปลุกให้เขาลงมาด้วยกันหรอก แต่ก็นึกขอบคุณเขาอยู่ในใจ สำหรับลูกอมอร่อยๆ ที่เพิ่งจะละลายหมดไปหลังจากเผลอเคี้ยวไปด้วย 

ฉันอาศัยช่วงชุลมุนและความจอแจของผู้คนที่ลงสถานีนี้ค่อนข้างมากในทำตัวกลืนหายไปกับแวดล้อมรอบตัว รู้สึกตัวเบาขึ้นมานิดหน่อยที่พ้นจากเขามาจนได้

“ฟาง”

หมับ!

ฉันหันคว้างไปตามแรงรั้งที่หัวไหล่จากทางด้านหลัง ไม่รู้ตัวเลยว่าซิมเดินตามฉันมาจนถึงหน้ามหาวิทยาลัยแล้ว...จนได้ ไม่รู้ว่าควรต้องรู้สึกยังไงดี เลยได้แต่ทำหน้านิ่งๆ ตามสไตล์ของตัวเองส่งไปให้อีกฝ่าย สีหน้าเขาดูเหนื่อยแปลกๆ อาจเพราะก่อนหน้านี้คงจะวิ่งมาก็ได้ล่ะมั้ง

“ใจร้ายจังวะ จะทิ้งฉันไว้บนรถไฟฟ้าเหรอ” เขามองฉันอย่างคาดโทษก่อนปล่อยมือออกจากไหล่ฉันไปซุกไว้ในเสื้อแจ็กเก็ต ใบหน้าคมกดต่ำลงนิดหน่อย เรียวตาคู่ตรงหน้าหรี่ลงขณะจ้องหน้าฉันไปด้วย

“ไม่ได้ทิ้ง ก็เราแค่บังเอิญมาทางเดียวกันเฉยๆ นี่” ฉันย้ำในสิ่งที่เขาเป็นคนพูดเองแต่แรก เพราะฉะนั้นเขาไม่มีสิทธิ์มากล่าวหากันแบบนี้ ชีวิตฉันมีเรื่องมากมายให้ทำยกเว้นการปลุกเขา และใช่ นั่นไม่ใช่หน้าที่ของฉัน 

“โอเค” เขาพยักหน้าหงึกหงักสองสามที ก่อนยิ้มเจ้าเล่ห์ “งั้นหลังจากนี้ฉันจะตามเธอแล้วกัน”

“...”

“ห้ามทิ้งนะ” พูดจบก็ขยิบตาให้หนึ่งทีแบบที่เขาชอบทำ แล้วพยักหน้าให้สัญญาณประมาณว่า เริ่มเดินต่อกันเถอะแต่เดี๋ยวสิ ฉันต้องห้ามทิ้งเขาด้วยงั้นเหรอ

เพราะขี้เกียจจะต่อล้อต่อเถียงกับคนหน้ามึนแบบซิม ฉันเลยถอนหายใจแล้วหมุนตัวกลับมาเดินต่อ จะถือว่าเดินมาคนเดียวแล้วกัน หมอนี่จะทำอะไรก็ช่างแล้ว

“น้องฟางงงง” เสียงหวานสดใสทักทายฉันมาแต่ไกล หลังจากฉันเดินเข้ามาในบริเวณลานอเนกประสงค์ที่เป็นทางผ่านไปตึกคณะ รอบๆ ลานจะมีซุ้มขายของตั้งเรียงราย แน่นอนว่ามีของกินเป็นส่วนมาก และคนที่ทักฉันนั่นก็เป็นรุ่นพี่ที่คณะน่ะ เธอเป็นอดีตประธานเชียร์ด้วย แถมยังเป็นตัวตั้งตัวตีให้ฉันประกวดดาวเดือนเมื่อสมัยอยู่ปีหนึ่ง ฉันเคยบอกไหมว่าตัวเองเคยเป็นดาวคณะน่ะ แต่ก็ช่างมันเถอะ ไม่ใช่เรื่องสำคัญกับชีวิตฉันนักหรอก

“หวัดดีพี่ปุ๊กกี้” ฉันยกมือไหว้ทักทายอีกฝ่ายแบบที่ทำประจำเวลาเจอเธอ อ้อ ที่จริงแล้วเธอไม่ใช่ผู้หญิงแท้หรอกนะ แต่เธอเป็นผู้หญิงข้ามเพศที่แปลงเพศหมดจดเรียบร้อย ที่จริงแล้วเธอสวยกว่าผู้หญิงแท้ๆ เสียอีก

“อุ๊ยๆ ฟางมีแฟนแล้วเหรอ” ดูเหมือนจุดโฟกัสของเธอจะไม่ใช่ฉันแล้วล่ะ แต่เป็น ไอ้บ้าซิมที่ตามฉันเป็นเงา

“ไม่ใช่” ฉันหันไปมองซิมนิดหน่อยก่อนรีบหันกลับมาตอบพร้อมส่ายหน้าพรืด แต่พี่ปุ๊กกี้ก็ยังไม่วายส่งสายตาแซวๆ มาให้

“แต่เหมือนแฟนกันเลยนะ ดูเข้ากันจัง ทั้งสีผม น่าสี เอ๊ย! สีหน้า...” เธอเงียบไปแล้วสูดปากซี้ดๆ แทนจนฉันทำหน้าเหยเก อดีตประธานเชียร์มองซิมตาไม่กะพริบจนหมอนั่นตีเนียนเดินมายืนข้างๆ ฉัน 

“ไม่ใช่แฟนจริงๆ พี่” ฉันพูดย้ำอีกครั้งด้วยใบหน้าซีเรียสขึ้นมานิดหน่อยเพื่อให้เธอหยุดแซว คราวนี้เหมือนเธอจะรู้ว่าไม่ควรเล่นแล้วก็เลยเปลี่ยนมาเล่นผมฉันแทน

“พี่ล่ะชอบสีผมฟางจริงๆ”

ฉันลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนยิ้มให้เธอทิ้งท้าย ผงกหัวลงเล็กน้อยเชิงขอตัวแล้วเดินออกมาจากตรงนั้น นึกหมั่นไส้คนข้างๆ ที่ทำตัวเหมือนทองไม่รู้ร้อน พูดตามตรงว่าฉันไม่ชอบให้ใครเข้าใจว่าฉันเป็นแฟนกับคนนั้นคนนี้สักเท่าไร ฉันเกลียด... 

เกลียด สถานะแบบนั้น

“โกรธพี่คนนั้นขนาดนี้เลยเหรอ” จู่ๆ ซิมก็ทำให้ฉันสะดุ้งด้วยการคว้าข้อมือฉันขึ้นมา สายตาฉันเหลือบไปมองจึงเห็นว่าตัวเองกำมือแน่นโดยไม่รู้ตัว พอได้สติเลยคลายมันออก พร้อมดึงมือตัวเองออกจากพันธนาการของอีกฝ่ายด้วยท่าทางนิ่งๆ

“เลิกตามฉันสักทีสิ คนอื่นเขาเข้าใจผิดหมดแล้ว” ฉันเปลี่ยนเรื่อง

“ฉันถูกกล่าวหา ยังไม่เดือดร้อนเลย”

“ซิม ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นนายนะ”

“อือ แน่นอน ฉันไม่ชอบมีเพื่อนเล่นเป็นผู้หญิง แล้วก็เธอเองก็อ่อนกว่าฉันด้วยนะ น้องบุหรี่ :)

ให้ตายสิ! เชื่อเขาเลย

ฉันบอกเขาด้วยน้ำเสียงและสีหน้าจริงจัง แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะยังทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้อยู่ได้ ผู้ชายคนนี้มีจุดประสงค์อะไรกันแน่นะ พูดตรงๆ ว่าสายตาของเขาเวลาที่มองอะไรแต่ละอย่าง เหมือนคนที่นึกสนุกได้กับทุกสิ่งรอบตัวจริงๆ คือถ้ามันไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนน่ะ ก็ไม่เป็นอะไรหรอก

แต่นี่เขา!

เฮ้ออออ เออ ที่จริงมันก็ไม่เชิงว่าฉันเดือดร้อนสักทีเดียว แค่ไม่เข้าใจว่าเขาจะมาวนเวียนอยู่รอบตัวฉันทำไมก็เท่านั้น

แต่เมื่อกี้ฉันเผลอหงุดหงิดจริงๆ นะเนี่ย เขาไม่รู้สึกตัวเลยหรือไง

“ว่าแต่เธอเรียนคณะอะไร”

“ถามทำไม” ยอมรับว่าตอนนี้เริ่มสงสัยจริงๆ แล้วว่าเขากำลังทำอะไรอยู่กันแน่ หรือการที่มาตามฉันอยู่ตอนนี้มันคือ งานของเขา จะอะไรก็ช่าง ถ้าหมอนี่รู้เรื่องฉันเยอะเกินไป ชีวิตฉันอาจจะไม่ปลอดภัยก็ได้ แต่ก็นะ ตอนนี้เขารู้แม้กระทั่งที่อยู่ของฉันไปแล้ว เท่ากับว่าฉันแทบไม่เหลือความเป็นส่วนตัวแล้วล่ะ

“ก็ฉันอยากรู้...”

Rrrr Rrrr

ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบประโยคดีนัก เสียงโทรศัพท์ของเจ้าตัวก็ดังขัดขึ้นเสียก่อนราวกับรู้จังหวะ ซิมเม้มปากนิดหน่อยก่อนดึงโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงออกมาดู สายตาฉันเผลอหลุบมองที่หน้าจอนั่นอย่างเสียมารยาท รูปผู้หญิงที่สวยมากๆ คนหนึ่งดึงดูดสายตามากกว่าชื่อเจ้าของเบอร์เสียอีก และไม่ทันที่ฉันจะได้อ่านชื่อ ซิมก็กดตัดสายแล้วกำโทรศัพท์ไว้ในมือพร้อมลดระดับลงไปไว้ข้างลำตัว 

“เอาไว้ฉันว่างแล้วจะมาเดินเล่นใหม่ เธอไปเรียนเถอะ ฉันไปละ Bye!” จู่ๆ คนตัวสูงกว่าก็ยกมือข้างที่ไม่ได้ถือโทรศัพท์ขึ้นมาโบกลา ตามด้วยหมุนตัวเดินไปทางอื่นเสียดื้อๆ ราวกับก่อนหน้านี้ไม่ได้พยายามตามติดฉันไม่เลิกงั้นแหละ

เดี๋ยวนะ...นี่มันเกิดอะไรขึ้นวะ



[2]




ZIM’S POV

Rrrr Rrrr

เสียงเรียกเข้าดังขึ้นอีกครั้งหลังจากผมตัดสายของ เธอทิ้งไปตอนอยู่กับฟางเมื่อกี้ เดาได้เลยว่าปลายสายคงกำลังทำหน้านิ่วคิ้วขมวดและควันออกหูแน่ๆ ผมมองรูปผู้หญิงที่เธอชอบพูดเสมอว่า ชาตินี้ผมคงไม่เจอใครที่สวยกว่าเธออีกแล้วที่กำลังปรากฏบนหน้าจอ อดถอนหายใจออกมาไม่ได้เมื่อเสียงของเธอมันดังเข้ามาในหัวเองแบบอัตโนมัติเวลาเห็นรูปนี้

อืม เธอสวยมากจริงๆ นั่นแหละ

แล้วผมก็ หวงเธอยิ่งกว่าใคร

Rrr…

“ครับ” ผมกดรับสายในที่สุดก่อนที่เจ้าของสายเรียกเข้าจะโมโห

[ตัดสายทิ้งทำไม อยู่ไหนน่ะ] น้ำเสียงเจือความหงุดหงิดทำให้ผมหลุดยิ้มขำๆ ออกมา เธอก็เป็นแบบนี้ตลอดเวลาติดต่อผมไม่ได้ หรือผมหายตัวไปนานๆ ไม่รายงานตัว

“อยู่...” ผมเงียบไปก่อนกวาดสายตามองทั่วบริเวณลานเดิมที่เดินย้อนกลับมา สายตาเหลือบไปเห็นรุ่นพี่ที่พูดคุยกับฟางก่อนหน้านี้กำลังมองมาและยิ้มให้ ผมยิ้มให้เธอตอบกลับไปขณะเดินสวนกัน ก่อนดึงความสนใจมาที่สายในโทรศัพท์อีกครั้ง “มหาลัยบียูแอล”

[ฮะ? ไปทำอะไรที่นั่น สมัครเรียนต่อเหรอ]

“เปล่า ผมก็แค่มาเดินเล่น”

[เดินเล่นเนี่ยนะ]

“อาฮะ ว่าแต่โทรมามีอะไรด่วนหรือเปล่าครับ”

[เฮ้อออ] เสียงถอนหายใจยาวดังมาตามสายก่อนพูดต่อคล้ายเจ้าตัวกำลังเหนื่อยหน่ายใจ [ย้ายห้องอีกแล้วเหรอ]

“อ๋อ... เพิ่งย้ายใหม่ได้สองสามอาทิตย์เอง” จริงสินะ ผมเกือบลืมไปเลยว่าเธอไปทำธุระเรื่องงานที่ต่างประเทศอยู่เกือบเดือน “กลับมาแล้วเหรอ”

[ยืนงงอยู่หน้าห้องเก่านายนี่แหละ คิดถึงจนหงุดหงิด]

“ฮะๆ ๆ นัดเจอที่ไหนดีครับ...”

ผมเดินคุยโทรศัพท์มาเรื่อยๆ จนกระทั่งอีกฝ่ายวางสายไปก็เป็นช่วงเดียวกับที่ผมเดินมาถึงทางเข้าสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินพอดี ปกติผมไม่ค่อยได้ใช้บริการมันสักเท่าไร ส่วนมากถ้าไม่ขับรถตัวเองก็เรียกแท็กซี่อย่างเดียว นานๆ ครั้งจะนั่งรถไฟฟ้าฯ แบบที่มากับฟาง

ไม่รู้ว่าป่านนี้ยัยน้องนั่นถึงห้องเรียนหรือยังนะ

ผมมาถึงที่นัดหมายกับผู้หญิงอีกคนในเวลาต่อมา แน่นอนว่าเดินทางด้วยรถไฟฟ้าฯ นั่นแหละ หลังจากยืนศึกษาเส้นทางอยู่สักพักก็รู้ว่ามันผ่านร้านคาเฟ่ที่ผมมีนัด อีกอย่าง ผมซื้อบัตรโดยสารและเติมรอบพร้อมเติมเงินเผื่อไว้เรียบร้อย คิดว่าหลังจากนี้น่าจะต้องขึ้นแทบทุกวันแล้วล่ะ

ไม่เชื่อก็ลองไปถามน้องบุหรี่ดูสิ :)

“อะแฮ่ม!” ผมแกล้งกระแอมขึ้นด้านหลังของหญิงสาวหุ่นเพรียวบางแสนคุ้นตา เธอกำลังเลือกขนมหวานอยู่หน้าตู้เบเกอรี่ใกล้กันกับเคาน์เตอร์คาเฟ่ แค่เห็นแผ่นหลังขาวเนียนราวกับมีออร่าของเธอ ที่โผล่ให้เห็นบางส่วนตามส่วนเว้าโค้งของเสื้อ กับน้ำหอมกลิ่นประจำตัวที่ทำเอาผู้ชายหลายคนเหลียวหลัง ผมก็จำได้ทันทีเลยล่ะ

“ไอ้กะล่อน” อีกฝ่ายหันมาแล้วก็ไม่วายทักทายผมด้วยสรรพนามที่เธอชอบเรียกผมเป็นประจำ แถมยังหรี่ตามองมาคล้ายกำลังจับผิดกันด้วย

ว่าแต่อย่างผมเนี่ยนะกะล่อน ตรงไหนวะ 

“ของฝากล่ะครับ” ผมทวงพร้อมกับขยับเข้าไปโอบเอวอีกฝ่ายไว้หลวมๆ ทำหน้าออดอ้อนให้เธอสงสารสักหน่อย

“ไม่ให้ หายไปไม่บอกอีกแล้วนะ” ใบหน้าแสนงอนของเธอที่ไม่ได้โกรธจริงจังนัก ทำให้ผมรีบกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นอีกนิด ลดระดับเสียงเป็นเสียงที่...สามล่ะมั้ง

“ผมจะบอกยังไงล่ะครับ ข้อความเก่าพี่ยังไม่ตอบผมเลยนะ” แน่นอนว่าผมคิดข้ออ้างนี้มาแล้ว และเธอก็ยังไม่อ่านแชตไลน์ล่าสุดของผมจริงๆ อย่างที่แก้ต่างไป

“ไปไกลๆ ฉันเลยซิม เหม็นความสตรอว์เบอร์รี่”

“ทำไมอะ สตรอว์เบอร์รี่อร่อยออก” ผมแสร้งทำเป็นมึนไม่รู้ว่าเธอด่าทางอ้อม เล่นเอาคนฟังถึงกับหลุดยิ้มออกมา ก่อนเอื้อมมือผลักหัวกันเบาๆ และแกะมือผมออก “ใครบอกคิดถึงนะเมื่อกี้”

“เออ ฉันเอง สั่งขนมสั่งน้ำก่อนเร็ว หิวแล้วเนี่ยยังไม่ได้กินอะไรเลย”

หลังจากถูกสาวสวยที่สุดของผมใช้มือดันหลังให้มายืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ผมก็กวาดสายตาไล่อ่านเมนูที่บอร์ดบนผนังอิฐของร้าน ฉับพลันใบหน้าหวานๆ ทว่า กลับนิ่งขรึมอยู่ในทีก็ปรากฏขึ้นมาในหัว ไหนจะผมสีสว่างของเธอที่ยิ่งขับให้เจ้าตัวดูน่ารักมากเป็นพิเศษนั่นอีก 

แปลกใจว่าทำไมเธอไม่ค่อยยิ้มเลยนะ แถมยิ่งตอนเห็นหน้าผมยิ่งตึงเข้าไปใหญ่ 

“ยืนยิ้มอะไรของนาย สั่งสักทีสิ” เสียงหวานของใครอีกคนเร่งเร้า ผมสะดุ้งออกจากภวังค์แล้วจึงสั่งสิ่งที่ต้องการกับพนักงานหลังเคาน์เตอร์

พอได้เครื่องดื่มกับขนมที่ต้องการแล้ว ผมกับ พี่ซอลก็มานั่งอยู่ที่มุมปลอดคนของร้านแต่ก็เห็นบรรยากาศของร้านได้อย่างทั่วถึง จริงสิ เกือบลืมแนะนำ พี่สาวคนสวยของผมไปเลย คุณน่าจะเดากันถูกแล้วใช่ไหม และใช่ครับ ผมกับพี่ซอลเราเป็นพี่น้องแท้ๆ พ่อแม่เดียวกัน เธอแก่กว่าผมเจ็ดปีเลยล่ะ แล้วปีนี้ก็เป็นปีแรกที่สุดสวยของผมอายุขึ้นเลขสาม แต่ผมจะบอกให้ เธอยังดูเหมือนเด็กมหาวิทยาลัยวัยยี่สิบต้นๆ อยู่เลย

ไม่แปลกถ้าคนภายนอกมักจะเข้าใจผิดว่าเราสองคนเป็นแฟนกัน หรือเป็นเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกัน ส่วนตัวผมเองเป็นคนติดสกินชิปอยู่นิดหน่อย พี่ซอลด้วยเพราะเราสนิทกันมาก แล้วก็...ถึงตอนนี้พี่ผมจะโสด แต่น้องชายของเธอน่ะโหดนะเว้ยบอกไว้ก่อน

“นี่นายย้ายไปอยู่ไหนแล้วเนี่ย” เธอถามขึ้นทันทีที่หย่อนก้นลงนั่งบนเก้าอี้

“ก็ไม่ใกล้ไม่ไกลจากที่เดิมเท่าไรหรอก” ผมตอบพร้อมไหวไหล่เล็กๆ

“ฉันต้องไปเจิมห้องใหม่สักหน่อย” เธอพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ผมรีบส่ายหน้าพรืดเพราะไม่เห็นด้วย

“หยุดความคิดเลย ไปทีไร ผมได้ย้ายใหม่ทุกที” ผมทำหน้าเซ็ง

มันเป็นจริงอย่างที่บอก เพราะเวลาที่ผมเปลี่ยนที่อยู่ใหม่ และเธอได้ไปเยือนห้องผม หลังจากนั้นไม่นานก็มีอันต้องหนีหางจุกตูดจาก แก๊งเดิมที่ตามล่าผมมาแต่แรก ดีที่ผมย้ายไปแค่ตัวกับของจำเป็นติดตัวนิดหน่อย นอกนั้นซื้อแม่งใหม่หมด ผมไม่ใช่พวกชอบช็อปปิ้งหรอกนะ เลยไม่อยากย้ายใหม่บ่อยๆ ไม่ได้มีปัญหากับการเงิน แต่มีปัญหากับการสั่งของใหม่นี่แหละ เสียเวลา

“คิดว่าห้ามฉันได้เหรอ” เธอถลึงตาข่มขู่ ผมเลยอดยู่หน้าไม่ได้ แน่นอนว่าไม่เคยห้ามเธอได้หรอก

“บางทีผมก็คิดนะว่า พี่เป็นหนอนบ่อนไส้ของผมหรือเปล่า”

“อย่ามากล่าวหาฉันนะไอ้กะล่อน”

“ก็มันน่าสงสัยนี่หว่า”

พี่ซอลทำท่าส่งมะเหงกให้ผมกลางอากาศพร้อมสายตาคาดโทษ ก่อนจิบน้ำไปพลางสไลด์หน้าจอโทรศัพท์ไปด้วย ผมเหลือบมองเพราะเห็นว่าเธอเปิดแชตไลน์แล้วอมยิ้ม แน่นอนว่าเรียวคิ้วของผมขมวดเข้าหากันทันที ไม่รู้ว่าระหว่างไปธุระที่ต่างประเทศ มีหนุ่มคนไหนแอบเล็ดลอดสายตาของผมเข้ามาขายขนมจีบให้เธอหรือเปล่า

“คุยกับหนุ่มที่ไหนอ่า” ผมแกล้งทำเสียงอ้อนอยากรู้ สายตาสอดส่องจนแทบจะทะลุออกนอกเบ้า ถ้าเธอมีแฟนล่ะก็ผมคงเหงาแย่ คนอย่างพี่ซอลแน่นอนว่าก็ต้องติดแฟนอยู่แล้ว 

ถ้าเป็นงั้นผมจะทำยังไงล่ะ!

“ไม่มีหรอกน่า” เธอตอบก่อนเลื่อนลงไปอีก 

“คนโกหก” ผมเห็นนะว่าเธอดองแชตของหลายๆ คนไว้ มองเห็นรูปโปรไฟล์แว็บๆ แล้วก็รู้ว่ามีผู้ชายเป็นส่วนมาก สุดท้ายเรียวนิ้วสวยก็มาหยุดที่โปรไฟล์และชื่อคุ้นตา...แชตของผมเอง 

ผมยืดตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนเท้าคางด้วยมือข้างหนึ่ง อีกข้างก็เคาะโต๊ะเล่นอย่างมีมาด ทั้งที่สายตาก็มองหน้าจอโทรศัพท์ของพี่สาวไปด้วย

“ไหนดูซิ นายส่งรูปอะไรมา” 

เหอะ ดองแชตเก่งแล้วยังมีหน้ามาทำเป็นอยากรู้อีกนะ แต่ก็เอาเถอะ ลุ้นเหมือนกันว่าเธอจะทำหน้าแบบไหนถ้าเห็น ‘ยัยน้องนั่น’

บัลลังก์ความสวยของเธอต้องถูกสั่นคลอน!!! 








- TO BE CONTINUED -




Animated GIF




เริ่มจะเผยเงื่อนงำเรื่อยๆ ตามจำนวนตอน XD 5555555555
โคตรมาอ่อยให้อยากแล้วเดินจากไป 5555
แต่ฟางจะตกหลุมง่ายๆ ไหมต้องติดตามกันต่อไปนะคะ อิ_อิ


เจอคำผิดตรงไหนบอกได้เลยจ้า
ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกกำลังใจ และทุกการติดตามเลยนะคะ <3



BULLET SET
BY: Castle-G , CHERMADA and CHAI_HONG









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 170 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,161 ความคิดเห็น

  1. #368 @ Aphrodite @ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 10:39
    ไอเจ้าคนติดพี่555
    #368
    0
  2. #251 Abyun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:09
    ฟางจะไม่ตกหลุมง่ายๆแน่เราหมั่นไส้ซิม5555
    #251
    0
  3. #248 Venitah (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:47
    อิซิมนี่มันกวนจริงๆ
    #248
    0
  4. #247 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:28
    แหม๋ๆๆๆ เขย่าบัลลังก์ความสวยกันเลยทีเดียว
    คำผิด // ‘’คุยกับหนุ่มที่ไหนอ่า’’ …………………………… คนอย่างพี่ซอลแน่นอนว่าเพราะต้องคิด(ติด)แฟนอยู่แล้ว
    #247
    1
    • #247-1 CHERMADA(จากตอนที่ 12)
      27 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:34
      ขอบคุณมากเลยค่าาา แก้เรียบร้อย อิ_อิ
      #247-1
  5. #240 taetapp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:43

    ซิมน่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    #240
    0
  6. #239 BulanLy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:34
    เฮ้ย นี่จะชมว่า ฟางสวย ใช่ป่ะ
    #239
    0
  7. #238 _darinn_ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:35
    ให้ตายเถอะ ตอนแรกเดาว่าแม่ คุณยังสาวงี้ 55555555555555555
    #238
    1
    • #238-1 _darinn_(จากตอนที่ 12)
      27 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:36
      คุณแม่ยังสาว**
      #238-1
  8. #237 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:05
    มาให้ใจบาง แล้วจากไป กระซิกๆ // ไม่มีคำผิดจ้าาาา
    #237
    0
  9. #236 taetapp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:50
    สาวไหนคอลมาาาา
    #236
    0
  10. #235 Abyun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:43
    พี่ซิมไว้ใจไม่ได้เลยยยยย
    #235
    0
  11. #234 Venitah (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:43
    อ้าววววว อิซิม !!! แกมีสาวอื่นเหรอ งั้นอย่ายุ่งเลยนะ
    #234
    0
  12. #233 Abyun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:35
    เจิมรอออิพี่ซิมนี่มึนเก่งงงงน้าาา
    #233
    0
  13. #231 Khimudton (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:27
    เจิมค่าา
    #231
    0
  14. #230 NNNNB_NINJANORAH (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:10
    ตื้อเก่งกวนมากก้อซิมนี่ละ
    #230
    0
  15. #229 _darinn_ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:48
    เจิมจ้าาาาาาาา
    #229
    0
  16. #228 _darinn_ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:48
    กวนเก่งงงงงงงงง
    #228
    0
  17. #227 Venitah (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:36
    เจิมมมมมมม
    #227
    0
  18. #224 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:24
    พี่ไฟแช็ก เจิมมมมมนะคะ
    #224
    0
  19. #223 BulanLy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:19
    รอออออ
    #223
    0
  20. #222 BulanLy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:18
    เจิมมมมม
    #222
    0
  21. #221 taetapp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:18
    เจิมมมมมมมน้องบุหรี่
    #221
    0