[ตีพิมพ์] HARSH BULLET รักอยู่ใกล้กว่าดาว

ตอนที่ 1 : #ซิมฟาง Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,240
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 291 ครั้ง
    25 ก.พ. 62





:: คำเตือน ::
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป
มีเนื้อหายั่วยวนกระแทกใจและใช้ความรุนแรง
อาจมีภาพ คำพูดหรือฉากไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม เพศ และภาษา
โปรดใช้วิจารณญาณในการเสพติด... อ่านให้สนุกนะคะ
ด้วยรักและล่อลวง
- CHERMADA -

Prologue


 


 





ตึกๆ ๆ ๆ ๆ!!!

ฟึบ!

“เฮ้ย! ทางนั้น”

“มึงแยกไปดักไว้อีกทาง เร็ว!

เสียงโหวกเหวกโวยวายพร้อมเสียงฝีเท้าวิ่งตึกตักด้านนอกดังขึ้นเป็นระยะๆ หากแต่คนกลุ่มนั้นไม่รู้เลยว่าคนที่พวกเขาตามหากำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างสบายใจเฉิบอยู่หลังร้านข้าวมันไก่ที่พวกเขาเพิ่งวิ่งผ่านไป พร้อมผิวปากอย่างอารมณ์ดีด้วย จังหวะหลบขั้นเทพแบบนี้ไว้ใจผม...

ต้องขอบคุณร้านข้าวเจ้าประจำที่ผมกับเพื่อนชอบแวะมากินตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยนี่จริงๆ สกิลการตีสนิทของผมทำให้เจ้าของร้านทั้งรักทั้งหลงอย่างกับเป็นน้องชายแท้ๆ แน่ะ

“ขอบคุณครับเจ๊” ผมบอกเจ้าของร้านนามว่า หวานเมื่อจัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้วเดินออกมาทางหน้าร้าน ป่านนี้แก๊งผู้ชายหน้าโหดที่ไล่ล่าอยู่เมื่อกี้คงหลงไปทางอื่นแล้วเพราะ ตัวล่อที่ผมไปดีลมาได้โดยบังเอิญ

ไอ้แก๊งกะโหลกๆ ในสายตาผมนั่น ให้ฝึกปรืออีกสิบปีก็คงยัง จับตัว ผมไม่ได้หรอก ไม่เจียมกันเลย

“แล้วนี่ยังไง โดนแก๊งเดิมไล่มาเหรอเรา” เจ๊หวานถามพลางเดินถือแก้วใส่น้ำเย็นๆ มายื่นให้ ผมรับมาพร้อมก้มหัวส่งให้เธอเป็นเชิงขอบคุณ

“แก๊งเดิม แก๊งเดียว” ผมตอบขำๆ ก่อนกระดกน้ำดื่ม

“เจ๊ถามจริงๆ นะ สรุปว่าเราไปมีเรื่องอะไรกับไอ้พวกนั้น”

พรวด!

“แคกๆ ๆ” ผมแทบสำลักน้ำเพราะกลั้นขำเอาไว้ไม่ไหวหลังจากได้ยินคำถามนั้น แถมคนพูดยังทำหน้าซีเรียสอีกด้วย ธรรมดาแหละ เจ๊แกเป็นห่วงผมจะตาย แต่นี่เป็นความลับหนึ่งที่ผมไม่เคยบอกเธอเลย 

“ค่อยๆ กินสิ”

“หล่อๆ อย่างผมเนี่ยนะจะไปมีเรื่องกับใคร”

“อย่างนี้แหละตัวดี เจ๊เห็นมานักต่อนักละ” เจ๊หวานทำหน้าจริงจังมากกว่าเดิม เล่นเอาผมขำพรืด เอื้อมมือไปวางแก้วน้ำไว้บนโต๊ะใกล้ๆ ก่อนหันมาตอบคู่สนทนา

“เรื่องมันยาวน่ะเจ๊ ผมกับแก๊งนี้...จบกันยาก” ผมยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ ที่จริงนี่ก็ไม่ใช่เรื่องน่าเครียดเท่าไรหรอก ผมก็แค่รู้สึกรำคาญใจแล้วก็หงุดหงิดบ้างเป็นบางครั้งที่โดนตามจิกไม่เลิกแบบนี้ แต่ก็สนุกดี ถ้าขาดคนพวกนั้นไป สีสันชีวิตผมคงหายไปเยอะเหมือนกัน ผมชินแล้วล่ะที่เป็นแบบนี้

“อะ แล้วคืนนี้จะไปไหน”

“ความลับ!” ผมบอกก่อนขยิบตาให้เจ๊ไปทีหนึ่ง ที่จริงพอพูดแบบนั้นไปไม่ใช่เพราะอยากปิดบังหรืออะไรหรอกนะ ความจริงคำตอบนี้เหมือนเป็นที่รู้กันระหว่างผมกับเธออยู่แล้ว...

 

“ไอ้ซิม!

เสียงตะโกนเรียกชื่อผมดังแหวกอากาศมาทันทีที่ผมลงจากรถแท็กซี่ตรงหน้าทางเข้าคลับชื่อดังในย่านรวมสถานที่เที่ยวกลางคืน ผมหันไปพยักพเยิดหน้าให้เพื่อนสนิท ก่อนเตรียมจะปิดประตูรถเขาพี่เขาได้ไปต่อ

“เดี๋ยวน้อง! เงินทอน” พี่คนขับแท็กซี่เรียกผมเอาไว้เพื่อให้รับส่วนต่างที่จ่ายไป ที่จริงค่ารถมันร้อยกว่าบาทเท่านั้น แต่เพราะธนบัตรเล็กสุดในกระเป๋าตอนนี้เป็นแบบห้าร้อยเลยจำต้องให้ไป แต่ผมไม่ได้ซีเรียสอะไรนักหรอก แค่นี้เรื่องเล็ก

“ไม่ต้องทอนครับ” ผมบอกแล้วปิดประตูรถให้พี่แท็กซี่ ก่อนเดินเข้ามาสมทบกับเพื่อนสนิทที่ยืนรออยู่

ไอ้เติ้ลนี่แหละเพื่อนสนิทผม รู้จักมันไว้สิ เพื่อนผมหล่อใสสไตล์เกาหลีที่คุณคู่ควรเลยล่ะ ผิวแม่งขาวจัดจนผู้หญิงยังอาย ผมยืนกับมันก็ไม่ถึงกับเป็นทางม้าลายหรอก อย่างผมเขาเรียกว่าผิวสองสีดูสุขภาพดีแบบคนออกกำลังกายน่ะ รู้ยัง

“แน่ะ ไม่ขับรถมา ดูมีลับลมคมใน” ไอ้เติ้ลทำหน้ารู้ทัน ที่จริงก็แซวมาตั้งแต่ตอนที่ผมไลน์ไปบอกว่าให้ออกมารอข้างหน้าเพราะจะนั่งแท็กซี่มาแล้วแหละ

“มึงขับมาหรือเปล่าล่ะ” ผมพยักพเยิดหน้าถามกลับพร้อมทำสายตากวนตีนส่งไปให้ ปกติแล้วผมจะขับรถมาเพราะเที่ยวทีไรก็ไม่ค่อยเน้นดื่มหรอก เน้นซึมซับบรรยากาศแล้วหาสาวสักคนกลับไปนอนกอดมากกว่าน่ะ

“ของกูไม่นับสิ รถกูเสีย” มันพูดติดตลก

“พูดเหมือนมีคันเดียว”

“เออน่า แล้วยังไง มึงจะเมาเหรอวันนี้”

“เปล่า กูแค่ขี้เกียจขับรถ” ผมบอกสาเหตุที่แท้จริงออกไป ใช่ วันนี้ผมก็แค่รู้สึกขี้เกียจเฉยๆ ไม่มีอะไรเกินเลยกว่านั้น ก็นะ ผมไม่ใช่คนชอบคิดอะไรซับซ้อนเท่าไร มันน่าปวดหัว (ยกเว้นตอนคิดแผนหนีแก๊งที่พยายามจับตัวผมนั่นน่ะ)

เราสองคนเดินคุยอะไรกันมาเรื่อยเปื่อยจนกระทั่งถึงหน้าคลับ ไอ้เติ้ลแสดงบัตรประชาชนเตรียมจะเข้าไปด้านในแล้ว แต่ผมดันนึกอะไรขึ้นมาได้เสียก่อน

“มึง! เดี๋ยวกูตามเข้าไปนะ” ผมตะโกนบอกคนที่มาด้วยกันซึ่งกำลังผ่านเจ้าหน้าที่ตรวจเข้าไปแล้ว ตั้งใจว่าจะแยกตัวไปร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อไฟแช็กก่อน สงสัยจะหล่นหายไปตอนวิ่งหนีไอ้พวกนั้น

“อ้าว ไปไหนวะ”

“ซื้อของ” ผมบอกแค่นั้นหันหลังเดินออกมา แล้วก็เพิ่งนึกได้ว่ายืมไอ้เติ้ลก่อนก็ได้ เออ แต่ช่างแม่งแล้วกัน ยังไงผมก็ต้องซื้อของตัวเองใหม่อยู่ดี จะไปยืมมันตลอดได้ยังไง

หลังจากได้ของที่ต้องการแล้วผมก็เดินแยกมาอีกด้าน ว่าจะสูบบุหรี่ก่อนสักมวนค่อยตามเพื่อนเข้าไปในคลับ เท้าของผมเดินอ้อยอิ่งมาเรื่อยๆ ตรงที่แทบจะไม่มีสิ่งมีชีวิตเลย มือกำลังจะล้วงบุหรี่ออกมา หากแต่สายตาดันเหลือบไปเห็นหัวขาวๆ ของใครบางคนเข้า

หรือไม่ขาววะ

โอเค จุดเรียกความสนใจใหม่ทำให้ผมเก็บซองบุหรี่เข้ากระเป๋าก่อนค่อยๆ ขยับเดินเข้าไปใกล้ ผู้หญิงผมสั้นสีบลอนด์สว่างกับกระป๋องเบียร์ของเธอ มองจากด้านข้างก็รู้เลยว่า...

สวยว่ะ

การแต่งตัวแต่งหน้าก็ถือว่าจัดจ้านในย่านนี้ ถ้าได้กอดสักทีคงอุ่น... เฮ้ย! คิดบ้าอะไรของผมวะ ให้ตายเหอะ ห้ามตัวเองไม่ให้มองต่ำลงไปที่หน้าอกของเธอไม่ได้เลย หยาบคายกว่านิสัยก็คงเป็นสายตาเจ้ากรรมที่แหละ

ผมหยุดยืนแอบมองเธออยู่ห่างๆ เจ้าตัวยกเบียร์ขึ้นซดไปหลายอึก อารมณ์เปลี่ยวฉิบหายเลยว่ะ คลับอยู่แค่ใกล้ๆ ดันแยกมานั่งอยู่ตรงนี้คนเดียวเนี่ยนะ ไม่รู้ว่าอยู่ดีๆ ผมก็โดนตกให้มายืนเป็นไอ้ถ้ำมองแบบนี้ได้ยังไง แต่คนอะไร ยิ่งมองยิ่งเพลิน จังหวะยกมือขึ้นเสยผมหน้าม้าแบบเซ็งๆ โลกนั่นโคตรดีเลยให้ตาย

เฮ้ยเดี๋ยว

ผมชะงักไปนิดหน่อยเมื่อเห็นว่าเจ้าตัววางกระป๋องเบียร์ลง ก่อนเปลี่ยนเป็นหยิบบุหรี่ในกระเป๋าออกมาเตรียมจะจุดสูบ แต่แล้วสมองอันปราดเปรื่องของผมก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ หาอะไรสนุกๆ ทำสักหน่อยดีกว่า...

 

FANG’S POV

น่าเบื่อ...

ในหัวฉันมีแต่คำนี้วนเวียนอยู่เป็นล้านคำ คำเดิมซ้ำๆ ที่คิดแล้วมันก็เบื่อจริงๆ นานเท่าไรแล้วนะที่ต้องอยู่กับความรู้สึกว่างเปล่าแบบนี้ บางครั้งก็มีความสุขดี แต่บางครั้งก็ไม่รู้สึกว่าโลกนี้น่าอยู่เท่าไร กับคนที่เจอแต่เรื่องลวงโลกอย่างฉัน ควรจะใช้ชีวิตแต่ละวันยังไงดีให้ลืมเรื่องแย่ๆ ในอดีตทั้งหมด

ฟางคือชื่อที่ทุกคนเรียกฉัน ก็ต้องเป็นแบบนั้นแหละนะ ใครถามว่าชื่ออะไร ฉันก็บอกไปแบบนั้นนี่ แต่เชื่อไหม ขนาดชื่อนี้ยังเป็นเรื่องหลอกลวงที่ฉันเจอเลย ที่จริงแล้วจำไม่ได้ว่าตัวเองชื่ออะไรกันแน่ มันนานมากที่ฉันถูกโปรแกรมฝังหัวมาว่าตัวเองชื่อ ฟาง นานจนฉันเองก็...ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร หลายครั้งที่เหมือนจะจำได้ แต่มันก็เลือนรางจนเหมือนความฝัน

ฉันเติบโตมาในชุมชนแออัดกับครอบครัวจอมปลอมที่น่ารังเกียจ คนพวกนั้นบอกว่านับฉันเป็นลูกแท้ๆ แต่สิ่งที่พวกเขาทำกลับไม่ใช่ ฉันมันก็แค่เด็กไม่มีทางสู้คนหนึ่งที่ต้องก้มหน้ารับกรรมของตัวเอง จนกระทั่งวันที่รู้ว่าพ่อแม่ใจร้ายพวกนั้นจากโลกนี้ไปแล้วเพราะเรื่องเลวๆ ที่เขาทำ วันนั้นเองที่ฉันโคตรดีใจและรู้สึกว่าตัวเองเป็นอิสระ

ทว่า การมีชีวิตอยู่ในแต่ละวันนั้นมันไม่ง่ายเลย

โชคดีที่ฉันยังไม่ได้ถอดใจจากชีวิตน่าสมเพชนี้ไป ก็แค่ เกือบในหลายๆ ครั้งที่จัดการกับความรู้สึกของตัวเองไม่ได้ ความอิสระที่ฉันได้มามันโอเคก็จริง แต่... ฉันก็ยังติดอยู่กับอดีตอันเลวร้ายและความคลุมเครือเกี่ยวกับตัวเองอยู่ดี คิดว่าคงต้องติดแหง็กอยู่กับมันไปตลอดชีวิตเฮงซวยนี่ล่ะมั้ง  

เฮ้อ! ไหนๆ วันนี้ก็เงินเดือนที่ทำพาร์ตไทม์ออกแล้ว ฉลองให้กับเรื่องบ้าบอที่เจอมาตลอดหน่อยเป็นไง

เป็นเวลาไม่ต่ำกว่าครึ่งชั่วโมงแล้วที่ฉันหลบมานั่งคิดอะไรคนเดียวตรงนี้ มุมหนึ่งไม่ไกลคลับชื่อดังที่ตั้งใจมาเที่ยวเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียด เบียร์กระป๋องหนึ่งที่ได้มาจากร้านสะดวกซื้อตอนเข้าไปซื้อบุหรี่หมดพอดี น่าจะได้เวลาเข้าไปปลดปล่อยอย่างที่ต้องการแล้วมั้ง

แต่ก่อนไป ขอสักหน่อยแล้วกัน...

ฉันวางกระป๋องเบียร์ที่หมดเกลี้ยงแล้วลงข้างๆ ตัว ก่อนหยิบบุหรี่ออกมาแทน รู้ว่าเป็นผู้หญิงสูบบุหรี่มันไม่ดีนัก แต่แล้วยังไง การจะเป็นคนดีหรือไม่ดีมันตัดสินกันแค่ที่ภาพลักษณ์และไลฟ์สไตล์ที่คนนั้นทำเท่านั้นเหรอ เหอะ บ้าบอไปสักหน่อยสำหรับฉัน เพราะงั้น ฉันไม่แคร์หรอก

“เป็นผู้หญิง สูบบุหรี่ไม่ดีนะ”

จู่ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขัดขึ้นพร้อมกับเจ้าตัวคนพูดที่ย่อตัวลงนั่งยองๆ ข้างฉันพร้อมแย่งบุหรี่กับไฟแช็กในมือไปอย่างถือวิสาสะ ให้ตายสิ นี่ไม่ได้อยากจะมีเรื่องกับใครนะ ไม่เข้าใจว่าทำไมชอบเจอแต่เรื่องอยู่เรื่อย

ฉันสะบัดหน้าหันไปทางคนมาใหม่อย่างขัดใจ ชะงักไปนิดหน่อยกับสีหน้าสดใสและออกไปทางทะเล้นมากกว่าซีเรียสของ เขา ซึ่งดูแล้วช่างสวนทางกับสิ่งที่เจ้าตัวพูดเมื่อครู่อยู่มาก นึกว่าจะเป็นพลเมือง(กล้า)ดี ไม่ถูกที่ไม่ถูกเวลาเสียอีก จากที่สำรวจผ่านๆ ในเสี้ยวนาทีแล้ว หมอนี่น่าจะเป็นคนที่มาเที่ยวกลางคืนแถวนี้เหมือนกัน

“เสือก” ฉันพูดเสียงเบาใส่คนตรงหน้า เน้นไปทางขยับปากให้เขาเห็นชัดๆ มากกว่า

คนฟังยิ้มขำๆ ก่อนตอบว่า “ใช่ มาเสือก”

“ไม่มีกฎบอกว่าผู้หญิงสูบไม่ได้” ฉันพูดเรียบๆ พร้อมเหล่ตาไปทางของของตัวเองเป็นนัยว่า เอาคืนมาไอ้หมอนี่มันเป็นใครแล้วเข้ามาจุ้นจ้านทำไมเนี่ย ประสาท

เขายักไหล่ขึ้นพร้อมกับเบ้ปากนิดหน่อย ทำหน้าทำตากวนส้น... “ใช่ ไม่มี”

“งั้นอย่ามาสองมาตรฐานตรงนี้ เอาของฉันคืนมาแล้วจะไปไหนก็ไป”

“ไม่คืน” อีกฝ่ายส่ายหน้าพร้อมทำท่าทางทะเล้น

“เฮ้ย นี่เราไม่รู้จักกันสักหน่อย”

“อยากรู้จักไหมล่ะ”

ฉันกลอกตาเซ็งกับมุกเดิมๆ แน่นอนว่าฉันไม่อยากรู้จักเขาหรอก คนบ้าอะไรมาทำอย่างนี้กับคนแปลกหน้า เพี้ยนไปแล้วหรือไง หรือเขาจะเครียดอะไรมาจนประสาทกลับ

“มานั่งดูดาวเหรอ” เขาถามเหมือนอยากจะชวนคุยพร้อมแหงนหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มองเห็นได้ชัดจากมุมนี้ หากแต่ท้องฟ้าในเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยแสงไฟจากตึกรามบ้านช่องและสปอร์ตไลต์น่ะ ไม่มีดาวให้เห็นหรอก ฉันส่งเสียงจิ๊จ๊ะขัดใจอยู่ในลำคอ ขณะที่คนปากดียังมีหน้าพูดต่อ “ดาวที่นี่ไม่สวยเท่าห้องฉันหรอก”

หือ?

คิ้วฉันขมวดเล็กน้อยเพราะเริ่มตงิดใจแปลกๆ กับสิ่งที่ได้ยิน

“ไปดูดาวที่ห้องฉันไหม เธอจะได้เห็นทั้งกาแล็กซี่เลย :)

ไม่ตลก!

เขาเป็นใครกัน

“เหอะ ไอ้บ้านี่...”

ฉันแค่นหัวเราะก่อนจะเอื้อมมือไปหวังจะแย่งบุหรี่คืนมาอีกครั้งตอนเขาเผลอ แต่ก็ช้าไป อีกฝ่ายลุกขึ้นเหมือนรู้ตัว เขาก้มลงคว้าซองบุหรี่กับไฟแช็กของฉันไปด้วยก่อนเดินตัวปลิวออกไปจากตรงนี้ ฉันเอี้ยวตัวไปมองหมอนั่น ทั้งตกใจ แปลกใจ แล้วก็งงผสมปนเปกันไปหมด ฉันว่าเราสองคนไม่รู้จักกันนะ แต่ไอ้สิ่งที่เขาเอาไปก็ไม่ใช่ราคาบาทสองบาท กว่าจะหาเงินมาได้มันไม่ใช่ง่ายๆ นะเว้ย คนที่ทั้งเรียน ทั้งทำงานส่งตัวเองไปด้วยแบบฉันควรต้องมาเจอกับไอ้บ้าประสาทแดกแบบเขาอย่างนั้นเหรอ

ปล้นบุหรี่หน้าด้านๆ?

“นี่นาย!

พอได้สติก็ลุกขึ้นแล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามคนตัวสูงกว่าไป จนถึงระยะใกล้พอก็เอื้อมมือไปกระชากไหล่อีกคนให้หันกลับมา ทว่า สิ่งที่เห็นคือเขากำลังสูบบุหรี่ที่แย่งไปจากฉันด้วยใบหน้าพิลึก

“เหอะ ขอกันดีๆ ก็ได้หรือเปล่า” ฉันนิ่วหน้าแล้วแค่นหัวเราะ ไม่เข้าใจหมอนี่เลยจริงๆ

“บุหรี่เธอแม่ง...แย่มาก” เขาทำหน้าเหยเกก่อนจะทิ้งมวนบุหรี่เกือบเต็มมวนลงพื้น ไม่วายใช้รองเท้าขยี้ดับไฟด้วย มิหนำซ้ำยังเดินเอาบุหรี่ทั้งซองของฉันไปโยนลงถังขยะอีกต่างหาก เล่นเอาฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “อยากได้คืนเหรอ”

เขาหันมาเลิกคิ้วถามฉันที่กำลังยืนอึ้งอยู่ และสับสนไม่รู้ว่าควรจะตบหน้าหรือจับหัวไอ้หมอนี่โขกถังขยะดี ถึงจะสาสมกับสิ่งที่เขาทำลงไป ชีวิตฉันจะเจอแต่คนแบบนี้ใช่ไหมวะเนี่ย!

“ทำบ้าอะไรของนายวะ”

“อยากได้คืนเปล่า เดี๋ยวคืนให้” เขาถามยิ้มๆ ก่อนจะเดินตัวปลิวหนีไปทางร้านสะดวกซื้อ ฉันใจชื้นขึ้นมานิดหน่อยเพราะคิดว่าเขาจะเข้าไปซื้อบุหรี่คืนให้ สารภาพก็ได้ว่าโคตรเสียดายของ ฉันซื้อมาใหม่ยังไม่ได้สูบสักมวนเลยนะเว้ย ไม่ร้องไห้ก็บุญเท่าไรแล้ว ไอ้คนประหลาดนี่ทำฉันเสียเวลาชีวิตจริงๆ เลย

“นี่นาย ทำไม...” ฉันมองอีกฝ่ายแบบงงๆ เมื่อเดินตามเข้ามาก็เห็นว่าเขาหยิบปากกาแท่งหนึ่งมาจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ และไม่ได้ออกปากแสดงความต้องการบุหรี่กับพนักงานแต่อย่างใด

“มานี่” เขาบอกฉันพร้อมกับถือวิสาสะเข้ามาจับแขนฉันแล้วลากกลับออกมาจากร้านสะดวกซื้อ แกะปากกาที่เพิ่งซื้อมา โยนซองลงถังขยะใกล้ๆ ก่อนคว้ามือฉันไป

“เดี๋ยวๆ จะทำบ้าอะไรอีก” ฉันขืนแรงเขาเอาไว้ พยายามต้านด้วยการดึงมือตัวเองกลับ แต่แรงของผู้ชายมันเยอะกว่า เขาบังคับให้ฉันแบมือออกก่อนจรดปากกาลงแล้วเขียนอะไรบางอย่างลงไปด้วยลายมือขยุกขยิก แต่ก็ไม่ได้อ่านยากอะไรเพราะมันเป็นตัวเลข

“ไม่ได้ขอหวย! ขอบุหรี่คืน”

“เฮ้! เบอร์ฉันไม่ใช่หวย” เจ้าตัวเงยหน้ายุ่งๆ ขึ้นมามองตาขวาง ผิดกับฉันที่รีบชักมือตัวเองกลับมาทันที่เขาเขียนจบ ดูดีๆ แล้วคือเบอร์โทรศัพท์จริงๆ ด้วยว่ะ ว่าแต่เขาจะให้มาทำไม

“รู้ว่าขอเบอร์เธอก็คงไม่ให้ เอาเบอร์ฉันไปแทนแล้วกัน”

“ฮะ?”

“โทรมานะ ถ้าอยากได้บุหรี่คืน”

“...”

“ฉันซื้อคืนให้ได้มากกว่าที่เธอคิดนะ”

“...”

“สูบให้เป็นมะเร็งปอดตายไปเลย เอาให้หนำใจ”

“...!

“อย่าลืมโทรมาล่ะ” คนตัวสูงขยิบตามาให้ทีหนึ่งอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะเดินหนีไป ทิ้งให้ฉันยืนงงเป็นไก่ตาแตกและพยายามประมวลผลคำพูดของเขาก่อนหน้านี้ ฉันอาจจะคิดช้าไปหน่อย แต่พอทบทวนอีกครั้งแล้วก็ยังไม่เข้าใจสิ่งที่ผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นทำทั้งหมดอยู่ดี ต้องการอะไรวะ โอเค ถ้าเดาไม่ผิด เขาก็แค่อาจจะอยากได้ใครสักคนกลับห้องไปด้วยคืนนี้ตามประสาผู้ชายเที่ยวกลางคืน แต่มันจำเป็นต้องทำมากขนาดนี้เลยเหรอ

แล้วเอาอะไรมามั่นใจว่าฉันจะโทรกลับไปน่ะฮะ?!

“ไอ้…!” จะตะโกนไล่หลังแต่ก็ไม่รู้จักชื่อเลยได้แต่ยกมือที่เขาเขียนเบอร์ให้ขึ้นมาดูอีกครั้ง มีชื่อเขาต่อท้ายเบอร์ด้วยนี่หว่า

ซิม :)







- TO BE CONTINUED -




Animated GIFAnimated GIF




"โทรมานะ..."

555555555 ได้เวลาเอาบทนำมาลงอ่อย อิ_อิ
อย่าลืมส่งฟีดแบ็กให้เค้าบ้างน้าาา
ฝากติดตามต่อด้วยนะคะ
ขอบคุณค่าาา <3



BULLET SET
BY: Castle-G , CHERMADA and CHAI_HONG


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 291 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,161 ความคิดเห็น

  1. #1148 Iglues_M (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 11:49
    นี่คือการเปย์แบบคนกวนประสาทหรอคะ5555555
    #1,148
    0
  2. #1037 guest (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 23:34

    ใช่ฟาง ติดบุหรี่มันไม่ดี มาติดบุรุษดีกว่า

    #1,037
    0
  3. #936 Charlotte808 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 02:31
    ร้ายกาจจจ
    #936
    0
  4. #173 Venitah (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 01:21
    อ่อยไม่เช็คหน้าสาวเลยซิม 55555
    #173
    0
  5. #159 autumn morning^^ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 15:30
    อะไรวะเห้ย555
    #159
    0
  6. #29 jschocolate (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 07:20
    น่ารักกกกก
    #29
    0
  7. #25 tongt22 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 10:59

    รออ่านอยู่น้าาาาา.....สนุกมากเลยค่ะ
    #25
    0
  8. #24 sakaodeoaun (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 17:53
    อ่อยเก่งจริงๆซิมข้าขอซูฮก555
    #24
    0
  9. #23 @ Aphrodite @ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 15:13

    พี่ซิมคนจริง คนบ้าไรอ่อนได้เรี่ยราดมาก แต่ฟางคงงงและงงในดงคำว่างงแน่ๆ อยู่ๆก็มาคุย แถทให้เบอร์อีก 5555

    #23
    0
  10. #22 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 16:51
    เป็นการอ่อยที่ยาวและน่ารักมากเลยจร้าาาาาา
    #22
    0
  11. #21 taetapp (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 04:53

    น่ารักกกกกกกกกกกก แงงงงง ฟีลกู้ดอะ

    #21
    0
  12. #20 hello every body!! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:26

    หูยยยยยย พี่ซิมขราาาาาา อ่อยเก่งทรี่สุดดดด

    #20
    0
  13. #19 hello every body!! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:26

    หูยยยยยย พี่ซิมขราาาาาา อ่อยเก่งทรี่สุดดดด

    #19
    0
  14. #18 hello every body!! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:26

    หูยยยยยย พี่ซิมขราาาาาา อ่อยเก่งทรี่สุดดดด

    #18
    0
  15. #17 hello every body!! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:26

    หูยยยยยย พี่ซิมขราาาาาา อ่อยเก่งทรี่สุดดดด

    #17
    0
  16. #16 hello every body!! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:26

    หูยยยยยย พี่ซิมขราาาาาา อ่อยเก่งทรี่สุดดดด

    #16
    0
  17. #15 hello every body!! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:26

    หูยยยยยย พี่ซิมขราาาาาา อ่อยเก่งทรี่สุดดดด

    #15
    0
  18. #14 hello every body!! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:26

    หูยยยยยย พี่ซิมขราาาาาา อ่อยเก่งทรี่สุดดดด

    #14
    0
  19. #13 hello every body!! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:26

    หูยยยยยย พี่ซิมขราาาาาา อ่อยเก่งทรี่สุดดดด

    #13
    0
  20. #12 hello every body!! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:26

    หูยยยยยย พี่ซิมขราาาาาา อ่อยเก่งทรี่สุดดดด

    #12
    0
  21. #11 C A S T L E - G (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 20:54

    โห นี่ถึงหยิบโทรศัพท์ออกมาเมมเบอร์เลยอะ แต่ลืมไป มีแค่ฟางที่ได้ ว้าาาา

    #11
    0