บรรจงจูบ #นายเหนือ #พญานก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 206,990 Views

  • 561 Comments

  • 850 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    204

    Overall
    206,990

ตอนที่ 9 : บทที่ 2 คนงานคนใหม่ [3]-[4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8063
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    31 ม.ค. 62




บทที่ 2 คนงานคนใหม่ [3]

 

“คุณแม่!


ขวัญข้าวตื่นจากภวังค์ความคิดเห็นผู้หญิงรูปร่างท้วมผิวเข้มคร้ามแดด ใบหน้าทรงกลมยิ้มแย้มอย่างอารมณ์ดีกำลังเดินจูงดอกรักตรงมาหาเธอ


“ขอโทษด้วยนะคะ ยัยหนูไปกวนอะไรคุณหรือเปล่า”


         เธอกางแขนโอบกอดเด็กหญิงตัวน้อยที่โผเข้ามา หยิบผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อที่ใบหน้าของคนตัวเล็กกว่า จากนั้นหยิบขวดน้ำในกระเป๋าออกมาเปิดฝาขวดแล้วเทให้ดอกรักดื่มดับกระหาย เพื่อไม่ให้เสียน้ำในร่างกายมากเกินไป เพราะวันนี้อากาศค่อนข้างร้อนอบอ้าวกว่าทุกวัน


“ไม่เลยๆ แม่หนูดอกรักน่ารักมาก ช่างพูดช่างคุย น่าเอ็นดูจะตายไป” หญิงคนนั้นยิ้มกว้างอย่างเป็นมิตร ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ว่า


“นี่ๆ เธอเป็นคนงานใหม่ที่เขาพูดถึงกันใช่หรือเปล่า”      

 

“พูดถึงเหรอคะ” หญิงสาวทวนถามด้วยความงุนงง


“ก็ใช่นะสิ ใครๆ ก็พูดถึงคนงานคนใหม่ที่สวยราวกับดาราทั้งนั้น นี่ถ้าฉันไม่มาเห็นกับตาคงไม่เชื่อ คิดว่าไอ้พวกนั้นขี้โม้แน่ๆ” พูดพลางทรุดตัวลงนั่งข้างๆ ราวกับสนิทสนม แล้วจัดการแนะนำตัวเองเสร็จสรรพ


“ฉันชื่อใบเตยนะ เรียกพี่เตยเฉยๆ ก็ได้”


“ชื่อขวัญข้าวค่ะ ข้าวกับยัยหนูดอกรักขอฝากตัวด้วยนะคะ”


“ว่าแต่แม่หนูน้อยนี่อายุเท่าไหร่แล้ว”


ขวัญข้าวนิ่งอึ้งไปหลายอึดใจอย่างครุ่นคิดก่อนจะโกหกออกไปว่า “เพิ่งอายุเต็มสามปีค่ะพี่เตย” หญิงสาวเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง โชคดีที่ดอกรักเป็นเด็กโครงร่างเล็กการโกหกว่าอายุสามปี ทั้งที่อายุจริงเกือบสี่ปีจึงไม่มีใครสงสัย


“เด็กสมัยนี้โตไว เดี๋ยวเดียวก็คงโตเป็นสาวสวยเหมือนแม่ แล้ว...” ใบเตยอึกอักก่อนจะเอ่ยถามด้วยความอยากรู้แม้จะเป็นการเสียมารยาทก็ตาม “แล้ว...พ่อของแม่หนูดอกรักไปไหนเสียละ”


“....”


ขวัญข้าวไม่ตอบมีเพียงดวงตาที่หม่นเศร้าลงอย่างน่าใจหาย จนใบเตยต้องขยับตัวเข้าไปใกล้ๆ แล้วเอื้อมมือไปแตะที่ไหล่อย่างปลอบใจ ซึ่งจังหวะนั้นเองดอกรักก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสดใส


“คุณพ่ออยู่บนฟ้าค่ะ”


ใบเตยจึงเข้าใจว่าสามีของขวัญข้าวอาจจะเสียชีวิตไปแล้ว หรือไม่ก็เลิกรากันไปไม่กลับมาดูดำดูดีจึงต้องบอกลูกไปแบบนั้น เพราะเด็กยังเล็กเกินกว่าจะเข้าใจถึงความสัมพันธ์อันซับซ้อนของผู้ใหญ่


พระอาทิตย์เริ่มเคลื่อนตัวลงจุมพิตแมกไม้ ลูกๆ ของเหล่าคนงานออกมาวิ่งเล่น ดอกรักเล่นกับเพื่อนใหม่อย่างสนุกสนานปล่อยให้มารดานั่งคุยกับเพื่อนร่วมงานรุ่นพี่ ใบเตยนั้นเป็นคนอัธยาศัยดีอีกทั้งยังมีน้ำใจ เมื่อรู้ว่าขวัญข้าวเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ต้องเลี้ยงดูลูกเพียงลำพังด้วยความยากลำบาก อีกทั้งยังไม่มีญาติพี่น้องที่ไหน น้ำตาเม็ดโตก็ไหลเผาะด้วยความสงสารจับใจ

 

 

 

 

 

บทที่ 2 คนงานคนใหม่ [4]


“โถแม่คุณ ทำไมชีวิตถึงได้ลำบากขนาดนี้”


“ก็ไม่ได้ลำบากขนาดนั้นหรอกจ้ะพี่เตย ฉันกับลูกชินแล้ว” ขวัญข้าวยิ้มเศร้า เธอเล่าเฉพาะสิ่งที่ใบเตยถามเท่านั้น โดยเล่าสั้นๆ ไม่ลงรายละเอียดลึกเพราะเกรงว่า พวกมันจะตามหาเธอกับดอกรักพบ การใช้ชีวิตอย่างเงียบๆ และเรียบง่ายที่สุดทำให้เธอสามารถมีชีวิตอยู่ได้มาถึงสามปีกว่า


ไม่เช่นนั้น...เธอกับดอกรักคงลาโลกไปเสียนานแล้ว


“ห้องของฉันอยู่ข้างๆ ห้องของเธอ ถ้ามีอะไรให้ช่วยเหลือเคาะเรียกได้เลยนะไม่ต้องเป็นห่วง ต่อไปนี้ถือว่าฉันเป็นเพื่อนของเธอ เป็นป้าของยัยหนูดอกรัก” พูดพลางใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำตาไปพลาง แม้ขวัญข้าวจะเล่าด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่ใบเตยกลับรู้สึกว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่แสนบอบบางคนนี้ช่างเข้มแข็งเหลือเกิน


“ขอบคุณมากค่ะ”


ขวัญข้าวเอ่ยขอบคุณเสียงเครือ นับเป็นความโชคดีที่ไม่ว่าเธอจะย้ายไปอยู่ที่ไหน ก็มักได้รับความช่วยเหลือมาโดยตลอด อีกทั้งดอกรักเป็นเด็กดีไม่ว่าใครได้เห็นได้พูดคุยก็ต่างหลงรักในความไร้เดียงสา เด็กหญิงมีใบหน้าหวาน ดวงตากลมโต ขนตายาวงอน อีกทั้งมีผมหยิกหย็องสีน้ำตาลอ่อนราวกับตุ๊กตาเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากคนรอบข้างได้ไม่ยากเลย


“เดี๋ยวไปกินข้าวกัน ที่นี่มีโรงอาหารเลี้ยงข้าวทั้งสามมื้อ ใครมาทำงานที่นี่ก็มีเงินเก็บกลับบ้านกันทุกคน นายเหนือและคุณๆ บนตึกใหญ่ใจดีมีเมตตากับพวกเรามาก”


“จริงเหรอจ๊ะพี่เตย” ขวัญข้าวยิ้มกว้างตาเป็นประกาย อาหารฟรี ที่พักฟรี แค่นี้เธอกับดอกรักก็ไม่ต้องลำบากเหมือนที่ผ่านมา ถึงแม้จะลำบากใจเรื่องนาเหนือ แต่เธอทำงานใช้แรงงานในไร่นาคงไม่ค่อยได้พบเจอเขาบ่อยนักหรอก


คิดพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ เพราะการได้พบเขาอีกครั้งทำให้ความทรงจำและความรู้สึกที่ตกตะกอนอยู่ก้นบึ้งหัวใจถูกขุดคุ้ยขึ้นมาอีกครั้ง เธอปฏิเสธไม่ได้เลยว่าหวั่นไหวและยังรักเขาอยู่ แม้จะรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้อีกต่อไปแล้ว เพราะเธอเป็นคนสะบั้นความรักในครั้งนั้นด้วยตนเอง


“มาเถอะเห็นแม่ครัวบอกว่าวันนี้จะบวดฟักทองด้วย ยัยหนูดอกรักน่าจะชอบ” ใบเตยสูดน้ำมูกแล้วใช้แขนเสื้อเช็ดหยดน้ำตาที่เหลืออีกครั้ง ก่อนจะขันอาสาพาสองแม่ลูกไปกินข้าว และพาเดินชมรอบๆ ไร่ตรีธารด้วยตนเอง


“เย้! หนูอยากกินฟักทองค่ะคุณแม่” เสียงตัวเล็กดังเจื้อยแจ้วกระโดดไปมารอบตัวมารดาและใบเตย

 

 

 ขวัญข้าวและดอกรักจะเป็นยังไงต่อไปน้าาา


E-book คลิ๊กรูปเลย

สั่งซื้อ บรรจงจูบ รูปเล่ม ติดต่อนักเขียนได้ที่

(คลิ๊กรูป F)

ซื้อ Ebooks เรื่องอื่นๆ

(คลิ๊กที่รูป Meb)










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #543 black26 (@black26) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 17:32
    โหลดมาเรียบร้อยแล้วค่ะ
    #543
    1
    • #543-1 (@aomaom_amam) (จากตอนที่ 9)
      31 มกราคม 2562 / 21:12
      ขอบคุณค่ะ น่ารักที่สุดเลย ขอให้มีความสุขกับนายเหนือนะคะ
      #543-1
  2. #7 น้อง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 18:34

    มีหรือไม่มี

    #7
    0