ตอนที่ 8 : บทที่ 2 คนงานคนใหม่ [1]-[2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8136
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    31 ม.ค. 62




บทที่ 2 คนงานคนใหม่ [1]

 



ขวัญข้าวหยุดยืนอยู่หน้าบ้านพักคนงานซึ่งสร้างเป็นห้องแถวหลายหลัง แต่ละหลังมีสองชั้นเรียงรายกันไปกว่าหลายสิบห้อง เธอยอบกายวางกระเป๋าเสื้อผ้าลงบนพื้น มือข้างหนึ่งถือเชือกจูงเด็กโดยเชือกจูงนี้มีลักษณะเป็นกระเป๋าเป้เล็กๆ สะพายหลังเด็กเอาไว้ เธอจำเป็นต้องใช้สิ่งนี้ป้องกันไม่ให้ดอกรักวิ่งเล่นไปไกลจนลับตาในระหว่างที่เธอต้องจัดแจงขนของจากห้องเช่าหลังร้านอาหารในตลาดมายังบ้านพักคนงานในไร่ตรีธาร


กริ๊ก!


เมื่อเปิดประตูเข้าไป ห้องสี่เหลี่ยมขนาดไม่ใหญ่นักแต่สะอาดสะอ้าน มีฟูกนอนสามฟุตบนพื้น โต๊ะไม้สีเข้มวางอยู่มุมห้อง ด้านหลังเป็นระเบียงเล็กๆ สำหรับเปิดรับลม ห้องพักคนงานระดับล่างนี้ไม่มีห้องน้ำในตัว ต้องใช้ห้องน้ำรวม และมีโรงอาบน้ำแยกต่างหาก ซึ่งแบ่งเป็นสัดส่วนระหว่างชายหญิงและผลัดเปลี่ยนเวรกันทำความสะอาดเป็นประจำ


“หูว! ที่นอนน่านอนจัง”


ดอกรักห่อปากจนเล็กจู๋แล้ววิ่งไปทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนนุ่ม เด็กตัวน้อยตื่นเต้นกับทุกสิ่งรอบตัวอย่างไร้เดียงสา ส่งผลให้ผู้เป็นแม่ถึงกลับรู้สึกตื้อตันที่ลำคอ ที่ผ่านมาเธอกับดอกรักอาศัยนอนในที่คับแคบจนแทบเรียกได้ว่า รังหนูแค่ที่ซุกหัวนอน ไม่มีฟูกนอนหนานุ่มมีเพียงผ้าห่มปูนอนเท่านั้น


“ดอกรักชอบที่นี่มั้ยคะ” เธอเดินไปใกล้ๆ แล้วลูบลงบนศีรษะเล็กที่ถักเปียไว้ทั้งสองข้างด้วยความรัก เด็กหญิงตัวน้อยแหงนหน้าขึ้นมองมารดาแล้วยิ้มจนตาเล็กหยีก่อนจะโผซบกอดขามารดาเอาไว้แน่น


“ชอบมากๆ เลยค่ะ”


เด็กน้อยหยุดนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตามารดา “หนูรักคุณแม่มากที่สุดในโลกเลยค่ะ เมื่อไหร่คุณพ่อจะกลับมาอยู่กับเราเสียทีละคะ หนูอยากกอดคุณพ่อ” คนตัวเล็กเอียงคอถาม ดวงตากลมแป๋วจ้องมองมารดาอย่างรอคอยคำตอบ


คำถามนี้อีกแล้ว...


คำถามที่ทำให้หญิงสาวอยากจะยกมือขึ้นปิดหน้าร้องไห้โฮ สะอึกสะอื้นแทบขาดใจตายให้สาสมกับความเจ็บช้ำที่ถาโถมจนทำให้หัวใจของเธอหมองเศร้า แต่ก็จำต้องแสร้งทำเป็นเข้มแข็งต่อหน้าเด็กตัวน้อยผู้มีเธอเป็นที่พึ่งพิงเพียงหนึ่งเดียวบนโลกใบนี้

 

บทที่ 2 คนงานคนใหม่ [2]

 

“มานี่สิจ๊ะ”


ขวัญข้าวจูงมือดอกรักออกมายืนที่ระเบียง ยอบกายลงคุกเข่าเพื่อให้ความสูงเสมอเด็กตัวน้อย ก่อนจะชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้า “คุณพ่อไปทำงานบนฟ้าคงไม่กลับมาหาเราแล้วค่ะ แต่คุณพ่อเฝ้ามองดอกรักทุกวันเลยนะรู้มั้ย ถ้าดอกรักเป็นเด็กดีคุณพ่อจะส่งสายรุ้งลงมาให้หลังฝนตก หนูชอบสายรุ้งมั้ยคะ”


“หนูชอบค่ะ วันก่อนคุณพ่อก็ส่งสายรุ้งมาให้หนู สวยและใหญ่มากๆ เลย” เด็กน้อยยิ้มจนแก้มแทบปริ กางแขนสองข้างออกกว้างเพื่อบอกขนาดของสายรุ้งใหญ่แก่ผู้เป็นมารดา


“เด็กดีของแม่ มาให้แม่หอมแก้มหน่อย”


เมื่อได้ยินดังนั้นดอกรักก็ยิ้มกว้างรีบเอียงแก้มให้มารดาหอมทั้งแก้มซ้ายและแก้มขวา ก่อนจะรบเร้าขอให้มารดาพาไปเดินเล่นข้างล่าง ขวัญข้าวยอมตามใจดอกรัก ปล่อยให้เด็กหญิงได้เล่นซนทำความคุ้นเคยกับสถานที่ ส่วนเธอก็จะได้ทำความรู้จักและฝากเนื้อฝากตัวกับเพื่อนร่วมงาน


“ที่นี่น่าสนุกกว่าที่โรงเรียนอีกค่ะคุณแม่”


หญิงสาวเอาสายจูงออก แล้วปล่อยให้ดอกรักวิ่งเล่นไปบนผืนหญ้าอย่างสนุกสนาน ไร่ตรีธารนั้นทำเกษตรผสมผสาน มีเนื้อที่นับพันไร่โดยแบ่งปลูกข้าวกว่าห้าร้อยไร่ซึ่งนับเป็นรายได้หลักของที่นี่ นอกจากนั้นก็แบ่งเป็นสวนผลไม้ สวนผัก บ่อปลูกดอกบัวสีน้ำเงินเพื่อทำชา มีแปลงดอกไม้อาทิเช่น กุหลาบ เบญจมาศ และดอกกระเจียว อีกทั้งยังมีโซนปศุสัตว์ เลี้ยงทั้งช้าง ม้า วัว ควาย เป็ด ไก่ เรียกได้ว่าที่นี่ทำการเกษตรแบบครบวงจรเลยทีเดียว


โดยมี นาเหนือหรือที่คนงานเรียกเขาว่า นายเหนือเป็นผู้บริหารดูแลไร่นี้ร่วมกับน้องชายอีกสองคนโดยเขาดูแลในส่วนของนาข้าว โรงสี การแปรรูปสินค้าภายในไร่เพื่อส่งขายไปยังร้านต่างๆ และควบคุมเรื่องการเงินทั้งหมดของไร่ตรีธาร น้องชายคนรอง นาวาหรือที่คนงานเรียกว่า นายนาวาดูแลเรื่องปศุสัตว์และสวนผลไม้ทั้งหมด ส่วนน้องชายคนสุดท้อง นาบุญหรือที่คนงานเรียกกันว่า นายบุญนั้นดูแลในส่วนของดอกไม้และคุมตลาดสดตรีธาร ตลาดสดขนาดใหญ่และมีตึกแถวให้เช่าค้าขายมากมาย


เรียกได้ว่าตระกูลภาพนัสเป็นตระกูลที่มีอิทธิพลของจังหวัดนี้ แต่เป็นอิทธิพลทางด้านดี คือช่วยเหลือให้คนในชุมชนมีงานทำ มีรายได้เลี้ยงชีพ อีกทั้งยังจัดตั้งศูนย์การเรียนรู้ทางการเกษตรเพื่อให้ความรู้เกี่ยวกับการทำการเกษตรอย่างถูกต้องและยั่งยืนอีกด้วย


ก่อนหน้านี้ขวัญข้าวไม่เคยรู้เลยว่าภูมิหลังครอบครัวของนาเหนือเป็นเช่นไร ประกอบธุรกิจอะไร เธอพบเขาครั้งแรกที่ประเทศอิตาลีขณะที่เธอแบกเป้ใบใหญ่ออกท่องเที่ยวเพียงคนเดียวเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ก่อนกลับไปทำงานที่เมืองไทย ตอนนั้นเธอเดินหลงทางและกำลังวุ่นวายกับการกางแผนที่ เมื่อเธอสบถเป็นภาษาไทยด้วยความหงุดหงิดกลับมีผู้ชายคนหนึ่งที่เพิ่งเดินผ่านไปหันกลับมาช่วยเหลือจากนั้นก็ต่างแยกย้ายกันไป


จนกระทั่งพรหมลิขิตชักพาให้เธอและเขาพบกันอีกครั้งที่สวิตเซอร์แลนด์


นาทีนั้นราวกับมีสายใยบางอย่างร้อยรัดทั้งสองเข้าไว้ด้วยกัน แค่เพียงสบตากันอีกครั้งราวกับว่าได้พบจิ๊กซอว์ตัวสุดท้ายที่เข้ามาเติมเต็มอีกเสี้ยวของชีวิตที่ขาดหาย เธอกับเขาพูดคุยกันอย่างถูกคอในทุกๆ เรื่อง เธอจึงตัดสินใจออกท่องเที่ยวไปกับกลุ่มเพื่อนของเขาซึ่งมีชาวต่างชาติหลากหลายประเทศ รอนแรมค่ำไหนนอนนั้นกว่าสี่เดือน


นับเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขที่สุดในชีวิต...


จนกระทั่งคืนวันนั้น เขานัดเธอไปพบที่ร้านอาหารหรูเพื่อที่จะดินเนอร์ใต้แสงเทียน ทว่าเธอไม่ได้ไปตามนัดแต่กลับหายจากชีวิตเขาถึงเกือบสี่ปี


มาอัพเพิ่มค่ะ มาพร้อมกับความน่ารักของดอกรักตัวน้อย ขอฝากนิยายด้วยนะคะ

E-book คลิ๊กรูปเลย

สั่งซื้อ บรรจงจูบ รูปเล่ม ติดต่อนักเขียนได้ที่

(คลิ๊กรูป F)

ซื้อ Ebooks เรื่องอื่นๆ

(คลิ๊กที่รูป Meb)










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #550 วนัน (@konwan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 14:10

    โโรแมนติก

    #550
    0
  2. #547 sylphspy (@sylphspy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:54
    จากพระเอกไปเกือบ 4 ปี อายุดอกรักก็เกือบ 4. ปี

    ไม่นับตอนท้องเหรอคะ ดอกรักควรมีอายุ 3. ขวบ หรือไม่ต้องบอกว่าจากพระเอกไปเกือบ. 5. ปี
    #547
    1
    • #547-1 (@aomaom_amam) (จากตอนที่ 8)
      26 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:45
      เรื่องอายุดอกรักนางเอกโกหกค่ะ แต่ทำไมต้องโกหกอันนี้เดี๋ยวจะเฉลยทีหลังค่ะ
      #547-1
  3. #77 khemasiri (@khemasiri) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 22:10
    ขำสติ๊กเกอไรท์วเ
    #77
    1
  4. #6 muttanaseemawong (@muttanaseemawong) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 16:16
    อ๊ายยยย!!!มันจะเสียตัวก็ตอนนี้แหละ 😁😁
    #6
    1