บรรจงจูบ #นายเหนือ #พญานก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 207,002 Views

  • 561 Comments

  • 851 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    216

    Overall
    207,002

ตอนที่ 7 : บทที่ 1คืนหวามชวนเสียตัว [5]-[7]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8443
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    30 ม.ค. 62




บทที่ 1คืนหวามชวนเสียตัว [5]

 

“อ้าว! พี่เหนือ”

ขวัญข้าวตกใจเมื่อจู่ๆ นาเหนือก็ก้าวเข้ามาในเต็นท์แล้วทิ้งตัวลงนอนแผ่หลา ไม่พูดไม่จาหลับไปเสียดื้อๆ เธอพยายามปลุก พยายามลากให้เขากลับไปนอนที่เต็นท์ตัวเอง ทว่าเขาเป็นผู้ชายที่ตัวสูงใหญ่ราวกับยักษ์ เธอจึงทำได้แค่ยกขาเขาเพียงข้างเดียวเท่านั้น

“นี่พี่เหนือไปดื่มเพิ่มมาอีกเหรอเนี่ย”

หญิงสาวบ่นอุบทั้งที่ตนก็เมาจนมองเห็นนาเหนือแยกออกเป็นสองร่าง ในที่สุดเธอก็ฟุบตัวลงนอนข้างๆ เขาแล้วผล็อยหลับไป...

อากาศยิ่งดึกยิ่งหนาว แต่มีเพียงผ้าห่มผืนเล็กสำหรับห่มคนเดียว ทั้งสองจึงซุกเข้าหาไออุ่นของกันและกัน กอดก่ายแนบชิดจนกระทั่งบางสิ่งบางอย่างของนาเหนือ ตื่นขึ้นกลางดึก นวลเนื้อหอมกรุ่นแนบกาย เส้นผมสีดำละเอียดหอมติดปลายจมูกทำให้มือของเขาเลื่อนเคลื่อนไหวไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างไม่อาจหักห้ามใจ

มือหนาสากเลื่อนลงไปยังเอวคอดกิ่ว เลื่อนต่ำลงอีกนิดกอบกุมสะโพกผายเอาไว้ ก่อนที่ลมหายใจจะเริ่มหอบกระชั้นด้วยความต้องการจนขึ้นคร่อมทับร่างบางที่ยังคงหลับใหล

“พะ...พี่เหนือ”

ขวัญข้าวลืมตาตื่นด้วยความตกใจเมื่อคนตัวโตคร่อมทับบดเบียดเรือนร่างของเขาลงมา ยังไม่ทันได้ทักท้วงริมฝีปากหนาหยักได้รูปก็ปิดริมฝีปากเธอเอาไว้อย่างรวดเร็ว จูบร้อนรุกเร้าอย่างเอาแต่ใจทำให้หญิงสาวระทวยอ่อนจนไม่อาจขัดขืน

สัมผัสจากชายที่รักทำให้สมองของเธอขาวโพลน หัวใจเต้นแรงระรัวราวกับเสียงกลอง สองแขนเล็กโอบรัดรอบลำคอของเขาเอาไว้ แล้วแหงนเงยใบหน้ารับจูบหวามด้วยความเต็มใจ เธอจูบตอบเขาครั้งแล้วครั้งเล่า เป็นฝ่ายดุนดันลิ้นเล็กเข้าไปควานหารสชาติเบียร์ในริมฝีปากอุ่นอย่างเอร็ดอร่อย

“น้องข้าวครับ”

คนตัวโตค่อยๆ ผละจากริมฝีปากนุ่มแล้วกระซิบขานชื่อด้วยน้ำเสียงแหบพร่าข้างหู ยังผลให้คนตัวเล็กถึงกับสะท้านไหวไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย

“ขะ...ขา”

“ขอพี่กอดน้องข้าวทั้งคืนได้มั้ย”

ไม่พูดเปล่าคนตัวโตเลื่อนมือไปจัดการปลดกระดุมเสื้อของหญิงสาวออกทีละเม็ด....ทีละเม็ด จนเผยให้เห็นอกอวบอิ่มที่ปราศจากบราเซีย ดวงตาคมเข้มพราวระยับเมื่อได้เห็นหน้าอกคู่งามทรงสล้าง เขาเลื่อนมือร้อนลงไปสัมผัสครอบครองเอาไว้เต็มมือ ก่อนจะใช้ปลายนิ้วโป้งสัมผัสแผ่วที่ยอดอกอิ่มอย่างหยอกเย้า

“ถะ...ถ้าเกินเลยจนถึงขั้นนั้น ขะ...ข้าวยังไม่พร้อมค่ะ”

ถึงจะเมามายจากฤทธิ์แอลกอฮอล์แต่กลับปฏิเสธออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่วหวิว แม้เธอจะโตเป็นผู้ใหญ่เรียนจบปริญญาตรีแล้ว แต่เรื่องความสัมพันธ์ชายหญิงเธอยังอ่อนหัดนัก แม้เธอจะมอบหัวใจให้เขาไปหมดแล้วทั้งดวง แต่เธอยังไม่อาจมอบพรหมจรรย์ให้เขาครอบครอง ด้วยคิดถึงความรู้สึกของบิดามารดา หากพลาดพลั้งตั้งท้องขึ้นมาคงทำให้ท่านทั้งสองต้องเป็นทุกข์ใจ

“ถ้าอย่างนั้นพี่จะกอด จะหอม จะจูบขวัญทั้งตัว แต่จะไม่ทำถึงขั้นนั้นได้มั้ยครับ” เขาพูดพลางเคล้นคลึงทรวงอกอิ่มหนักเบาจนเธอถึงกับห่อไหล่สะท้านไปกับสัมผัสหวามจากฝ่ามือร้อน

 

บทที่ 1คืนหวามชวนเสียตัว [6]

 

“อะ...อือ”


ขวัญข้าวส่งเสียงครางแผ่วเบาราวกับคำขานรับ เผลอแอ่นหน้าอกคู่สวยบดเบียดไปยังใบหน้าของเขา ยังผลให้ปลายจมูกโด่งซุกซบลงไประหว่างร่องอก เขาสูดกลิ่นหอมของหน้าอกที่ยังมีกลิ่นไวโอเล็ตจากครีมบำรุงผิว สองมือบีบเคล้นสองเต้าแล้วแลบลิ้นเลียดูดกลืนอกอิ่มเต็มคำ


“พะ...พี่เหนือ ขะ...ขา”


หญิงสาวครวญเสียงกระเส่าแยกไม่ออกว่าเธอกำลังมึนเมาจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ หรือมึนเมาไปกับสัมผัสหวามที่เขากำลังปรนเปรอเธออยู่ในขณะนี้


“ขา”


เสียงทุ้มแหบพร่าของคนตัวโตทวนขานตามเธออย่างหยอกเย้า หัวใจของเธอถึงกับเต้นกระตุกเมื่อได้ยินเสียงขานรับแสนเซ็กซี่จากชายตัวโต


นาเหนือเงยหน้าขึ้นจากทรวงอกแล้วจุ๊บเบาๆ ที่หน้าผากมน ไล่เรื่อยมายังปลายจมูกเชิดรั้นน้อยๆ จากนั้นจึงอ้อยอิ่งอยู่ที่ริมฝีปาก จูบแล้วจูบเล่าจนขวัญข้าวรู้สึกว่าริมฝีปากของเธอกำลังเห่อร้อน และอาจจะบวมเจ่อจากรสจูบดุดันเอาแต่ใจของเขา


“พี่ชอบจูบข้าวจัง ขอจูบอีกนะครับคนดี” เป็นการเอ่ยขอที่ไม่รอให้เจ้าของริมฝีปากอนุญาต เขาจูบเธออีกครั้งและอีกครั้งก่อนจะเลื่อนริมฝีปากลงพรมจูบลงไปยังทรวงอก ประทับรอยจูบลงไปแผ่วเบาแล้วค่อยๆ เลื่อนลงต่ำ


ต่ำลง...ต่ำลง จนหัวใจของคนตัวเล็กเลื่อนตกลงไปอยู่ที่ปลายเท้า เพราะเวลานี้กางเกงนอนของเธอหลุดหายไปตั้งแต่ตอนไหนไม่อาจรู้ได้ รู้เพียงแต่ว่าเวลานี้เธอเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ปกปิดเรือนกาย


“พะ...พี่เหนืออย่าค่ะ ขะ...ข้าวกลัว”


ตัดฉาก NC นะคะ มันหวามมากกกกกกเก๊ากลัวโดนแบนนนน

ขวัญข้าวรู้สึกเช่นนั้นครั้งแล้วครั้งเล่าจนแทบสำลักความสุขสม เล็บยาวจิกลงบนไหล่หนาของชายหนุ่มแน่น ทั้งสองต่างกอดก่ายสอดประสานให้ความอบอุ่นกันและกัน จนเมื่อรุ่งสางนาเหนือตื่นขึ้นมาพบว่าตนเองแก้ผ้าเปลือยเปล่ากอดนางฟ้าตัวน้อยเอาไว้แนบอก


บทที่ 1คืนหวามชวนเสียตัว [7]

 

เมื่อคืนเขาจำได้ไม่ปะติดปะต่อนักราวกับความทรงจำบางส่วนขาดหายจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ รู้เพียงเขาว่าทั้งกอด ทั้งหอม ทั้งจูบเธอซ้ำๆ แต่ไม่มั่นใจว่ามากเกินกว่านั้นหรือเปล่า น่าจะไม่...

นั่นสิเขาจำได้ว่าไม่...

         แต่เอ...หรือว่าจะ...เผลอลวนลามฝากรักไว้เสียแล้ว แต่คงไม่หรอกเพราะเขาจำได้ว่าเธอปฏิเสธว่าไม่พร้อม เขาจึงไม่ได้หักหาญน้ำใจ แต่ก็นั่นแหละชายหญิงอยู่ด้วยกันสองต่อสองในสภาพเปลือยเปล่า อีกทั้งเจ้าน้องชายของเขามีสภาพผ่านการใช้งานอย่างสุขสมจนเห็นคราบรักติดอยู่ตามต้นขา

         หรือว่าจะ...

         ขณะที่กำลังนอนครุ่นคิดอยู่นั้นสาวน้อยในอ้อมกอดก็ลืมตาขึ้น ดวงตากลมโตหลุบต่ำเมื่อเห็นว่าเขาตื่นก่อนแล้ว เธอรีบผุดลุกขึ้นดึงผ้าห่มไปพันกาย แต่เมื่อดึงผ้าห่มผืนเล็กไปเสียสิ้นทำให้นาเหนือเปลือยเปล่าโทงเทง ยามเช้าตรู่เช่นนี้ยิ่งเห็นชัดว่าเจ้าน้องน้อยของเขากำลังตื่นตัวและยืนตรงทักทายเธออย่างมีเลศนัย

         “ว้าย!

         ขวัญข้าวตกใจรีบหยิบหมอนโยนใส่น้องชายของชายหนุ่มทันควัน ใบหน้าของเธอแดงก่ำ ระเรื่อไปถึงใบหูและลำคอ เอาแต่ก้มหน้างุดไม่กล้าสบตาเขา

         นาเหนือนั่งอมยิ้ม ไม่คิดเลยว่าการที่ครอบครัวขับไล่แกมบังคับให้เขาออกจากไร่ตรีธารเพื่อออกท่องเที่ยวเปิดหูเปิดตาเสียบ้าง เพราะเขาเอาแต่หมกตัวอยู่แต่ในไร่ มุ่งมั่นพัฒนาเพื่อให้ความรู้เกษตรกรและปรับปรุงไร่ให้ทันสมัยก้าวทันโลกที่หมุนไปอย่างรวดเร็วจนแทบไม่ยอมไปไหน จะทำให้เขาได้รู้จักกับสาวน้อยที่มีอายุห่างกันถึงสิบเอ็ดปี

ให้ตายเถอะ! รู้สึกดีเป็นบ้าเลย!

การที่ลืมตาตื่นขึ้นมาเจอขวัญข้าวเป็นคนแรกมันทำให้เขามีความสุขจนล้นหัวใจ เป็นความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน แบบนี้หรือเปล่านะที่เรียกว่า ความรัก

“รีบแต่งตัวแล้วออกไปได้แล้วค่ะ”

เขาตื่นจากภวังค์เมื่อคนตัวเล็กออกปากไล่ เขาแสร้งหยิบเสื้อผ้ามาสวมอย่างช้าๆ แล้วขยับตัวเข้าหา โดยที่หญิงสาวไม่ทันระวังตัวเขาก็รวบร่างบางมานั่งตักแล้วขโมยหอมแก้มฟอดใหญ่

“คืนพรุ่งนี้เรา...”

ขวัญข้าวรับรู้ได้ว่าจู่ๆ หัวใจของนาเหนือก็เต้นแรง ใบหน้าของเขาประหม่าขึ้นอย่างเห็นได้ชัด “คืนพรุ่งนี้ทำไมเหรอคะพี่เหนือ” ในที่สุดเธอก็ถามออกไป เมื่อเห็นเขานิ่งเงียบไป

“พรุ่งนี้เราไปดินเนอร์กันนะ แค่เราสองคนเท่านั้น” นาเหนือตัดสินใจแล้วว่าคืนพรุ่งนี้จะบอก รักและขอหญิงสาวเป็นแฟน จากนั้นเมื่อกลับไปเมืองไทยเขาจะไปบอกให้บิดามารดาเดินทางไปทาบทามขอหมั้นเธอเอาไว้ก่อน จากนั้นสักสองสามเดือนก็จะขอแต่งงานเสียเลย

ไม่มีอะไรเร็วเกินไป หากว่าเรารักและอยากอยู่กับใครสักคน ตลอดระยะเวลาหลายเดือนที่ได้ร่วมทริปท่องเที่ยวไปกับขวัญข้าว หลายครั้งที่ต้องลำบากและพบอุปสรรคต่างๆ มากมาย เธอเป็นผู้หญิงที่มีความอดทน กล้าที่บุก กล้าที่จะลุย และเป็นคนที่มีน้ำใจ ไม่เอาเปรียบใคร

ทำให้เขายิ่งมั่นใจว่าเธอเป็นผู้หญิงที่เขาอยากจะตื่นขึ้นมาเห็นหน้าทุกๆ เช้า

เสียงนกเอี้ยงส่งเสียงร้องโวยวายจากต้นกาสะลองทำให้นาเหนือสะดุ้งตื่นขึ้นจากความฝัน ใบหน้าของเขาเครียดขรึม ดวงตาหม่นเศร้าลงอย่างน่าใจหาย อดีตแสนหวานเป็นเพียงการเสแสร้งมารยาที่ปราศจากความจริงใจ

“ผู้หญิงแพศยา ฉันเกลียดเธอ!

นาเหนือกัดฟันจนสันกรามปูดโปน ดวงตากร้าวกรุ่นโกรธเกลียดชัง คืนนั้นเขาใส่ชุดสูทนั่งรอเธอที่ร้านอาหารจนร้านปิด เพื่อที่จะพบว่าเธอไปกับชายอื่น...

 ฝากนายเหนือด้วยนะคะ มีให้อ่านแบบจุใจไม่ตัด NC ในรูปแบบอีบุ๊คและนิยายเป็นเล่มค่ะ (เป็นเล่มสั่งซื้อกับนักเขียนได้เลย ส่วนอีบุ๊คจิ้มลิงก์ด้านล่างเลยค่ะ)


E-book คลิ๊กรูปเลย

สั่งซื้อ บรรจงจูบ รูปเล่ม ติดต่อนักเขียนได้ที่

(คลิ๊กรูป F)

ซื้อ Ebooks เรื่องอื่นๆ

(คลิ๊กที่รูป Meb)










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

0 ความคิดเห็น