วิมารลวง

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 - ความสุข ( 100% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 117
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    3 พ.ย. 61










ฝากแฟนเพจด้วยนะคะทุกคน

https://www.facebook.com/DekDHayase/?ref=bookmarks

 

 

เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้เพื่อนแพงด้วยนะคะ 














บทที่ 1

ความสุข 















        “น้องมุกว่างหรือคะวันนี้?

 ธีภพถามร่างบาง หญิงสาวพยักหน้าแทนคำตอบ เขาไม่ชอบเลยที่เธอเอาแต่เงียบ เขาอยากได้ยินเสียงหวานๆ จากเธอมากกว่า

        “แล้วนี่มาติวข้อสอบที่ยัยน้องสาวตัวดีของพี่ติดเอฟใช่ไหมเนี่ย” เขาถามอีกครั้ง ร่างบางพยักหน้าแทนคำตอบอีกเช่นเคย

        “น้องมุกครับ”

ชายหนุ่มทนไม่ไหวยื่นมือไปกุมมือเรียวเล็ก มุกดาตกใจพลางมองซ้ายขวาด้วยท่าทีเลิ่กลั่ก

        “พะ พี่ธีปล่อยมุกเถอะค่ะ” สาวเจ้าพูดโดยไม่สบตา

        “ทำไมน้องมุกไม่พูดกับพี่เลย น้องมุกรังเกียจพี่ธีหรือครับ?” แสร้งพูดไปเช่นนั้นเอง เขารู้ดีแก่ใจว่าเธอยังไม่ประสากับเรื่องรักๆ ใคร่ๆ

        “ไม่ใช่นะคะ!” มุกดาค้านเสียงหลง “มุกไม่เคยรังเกียจพี่ธีเลยนะคะ”

        “แล้วทำไมถึงไม่ยอมพูดกับพี่เลย พี่อยากคุยด้วยแต่น้องมุกก็เอาแต่เงียบ หรือว่าเสียใจที่ตกลงเป็นแฟนพี่” ชายหนุ่มร่ายยาวพลางจ้องตาคนตัวเล็ก

        “พี่ธีคิดมากจังเลยค่ะ มุกไม่ได้เสียใจที่ตกลงเป็นเอ่อ เป็นแฟนพี่เลยนะคะ”

หญิงสาวหน้าแดง รู้สึกร้อนวูบวาบยามต้องเอ่ยคำว่า แฟน

        “แล้วทำไมถึงไม่ยอมพูดกับพี่ล่ะคะ เอาแต่พยักหน้าแบบนี้พี่เสียใจนะ”

        “คือว่า” มุกดาอึกอัก

        “คือว่าอะไรครับ?” ธีภพเร่งเร้า ยิ่งเห็นแก้มนวลออกสีเขาก็ยิ่งอยากแกล้ง หล่อนช่างน่ารักเสียจริง

        “คือว่ามุกอายค่ะ” เสียงหวานอ้อมแอ้มแทบฟังไม่ได้ศัพท์

        “อายเรื่องอะไรครับ?

        “เรื่องที่ เอ่อ” สาวเจ้าไม่กล้าเอ่ย หล่อนอยากหายไปจากตรงนี้โดยพลัน อากาศเย็นสบายแต่ไฉนหัวใจถึงร้อนรุ่มนัก

        “ว่าไงครับ อายเรื่องอะไร”

        ยิ่งเขาถามย้ำเจ้าหล่อนก็ยิ่งอายจนไม่กล้ามองนัยน์ตาทรงเสน่ห์ ธีภพจับปลายคางมนเงยขึ้น ความงามบนเครื่องหน้าทำให้เขาอดภาคภูมิใจไม่ได้ที่ได้เธอมาเคียงข้าง

        “หรือว่าอายที่เป็นแฟนกับพี่?” น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ย

        มุกดาพยักหน้าแล้วอมยิ้ม แก้มนวลแดงซ่านราวกับเป็นไข้

        “เลิกอายได้แล้วครับ พี่อยากให้น้องมุกทำตัวเป็นแฟนขี้อ้อนให้พี่ได้กระชุ่มกระชวยหัวใจบ้าง”

        “พี่ธีเบื่อมุกหรือคะ?”  คนไร้เดียงสาตีความไปไกล ธีภพขบขัน

        “ไม่ใช่แบบนั้นคนดี พี่ไม่ได้หมายความแบบนั้น”

ร่างสูงสง่าเขยิบกายเข้าหาร่างบาง ใบหน้าหล่อเหลาอยู่ห่างจากเธอเพียงแค่ฝ่ามือกั้น สัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน

        “พี่อยากให้น้องมุกสบายใจเวลาอยู่กับพี่ ได้ไหมครับ”

เรียวปากหยักเปล่งวาจาหวาน ดวงตากลมโตสั่นไหวพร้อมกับหัวใจที่เต้นแรง

        ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงดุจกลีบกุหลาบแรกแย้มช่างเย้ายวนสายตาเขาเหลือเกิน อยากรู้อยากสัมผัสเนื้อนวลว่าจะหอมหวานสักเพียงใด นิ้วโป้งใหญ่ลูบไล้ความงามตรงหน้า ลมหายใจติดขัดคล้ายคนละเมออยู่ในความฝัน ธีภพไม่อาจหักห้ามแรงปรารถนาที่พลุ่งพล่านอยู่รอบกาย ใบหน้าคมเข้มค่อยๆ เคลื่อนเข้าไปใกล้ บรรจงจุมพิตแสนอ่อนโยนลงบนเรียวปากสาว อ่อนหวานละมุนในความรู้สึก

มุกดาหลับตาพริ้มน้อมรับความสุขที่เขามอบให้อย่างเต็มใจ หล่อนลืมความถูกต้องไปเสียสนิท ภาพของธีภพที่ตระกองกอดเธอท่ามกลางมวลดอกไม้ช่างสวยงามเกินกว่าจะจินตนาการถึง หญิงสาวปล่อยกายและใจไปกับสายลมที่รายล้อม

        จูบแรกของเธอเป็นของผู้ชายที่รัก ช่างวิเศษเหลือเกิน

        “พะ พี่ธี”

        เนิ่นนานพอควรกว่าเขาจะถอนเรียวปากหยักออกห่างจากเธอ มุกดาร้อนวูบวาบดุจไฟสุม หญิงสาวอายม้วนหนักขึ้นกว่าเก่า

        “หวานที่สุดเลยค่ะ” ชายหนุ่มพูดแล้วยิ้ม มือหนาวางบนศีรษะเล็กแล้วขยี้เส้นผมสลวยแบบเอ็นดู

        “อยากจูบอีกรอบต้องทำยังไงครับเนี่ย?” ธีภพแกล้งถาม

        “พี่ธีอ่า” มุกดาทุบอกแกร่งไปหนึ่งที “สรหายไปนานเลย เดี๋ยวมุกไปตามก่อนนะคะ” ร่างบางหาเรื่องออกห่างจากเขา

        ธีภพมองตามแฟนสาวจนลับสายตา หล่อนหอมหวานจนเขาอยากกลืนกินมากกว่านี้ด้วยซ้ำ แต่ช้าก่อน เรือนร่างเย้ายวนยังมีสิ่งให้น่าค้นหาอีกมาก เขาต้องประวิงเวลาเพื่อให้เธอเชื่อว่าเขานั้นรักและจริงใจต่อเธอจริงๆ

        “อยู่นี่เอง ทำไมมาเอาขนมนานจัง” มุกดาตำหนิเพื่อน ธนิสรมองผู้มาเยือนถึงครัวด้วยรอยยิ้ม

        “มองหน้ามุกทำไม มีอะไรติดที่หน้าเหรอ” มุกดาคลำหาสิ่งแปลกปลอมเมื่อเห็นเพื่อนรักมองตนไม่วางตา

        “สรเห็นนะ เมื่อกี้น่ะ”

        มุกดาตัวแข็งทื่อ รู้ทันทีว่าธนิสรหมายถึงเรื่องอะไร

        “โรแมนติกสุดๆ เลยมุก ไม่อยากเชื่อเลยว่าพี่ธีจะมีมุมนี้กับเขาด้วย” ธนิสรภาคภูมิใจต่อการกระทำของพี่ชาย

        “ยัยตัวดี!” มุกดาตีแขนเพื่อนแล้วยิ้มอายๆ “พี่ธีฉวยโอกาส” หล่อนพูดแก้เก้อ ธนิสรหัวเราะชอบใจ

        “เขินล่ะสิ” ยิ่งเห็นมุกดาอายเธอก็ยิ่งแกล้ง พี่น้องนิสัยไม่ต่างกันสักนิด “ใช่ไหมๆ เขินใช่ไหม” ธนิสรจิ้มแก้มเพื่อนสาว

        “พอแล้วสร ถ้าล้ออีกจะไม่ติวข้อสอบให้แล้วนะ” มุกดางัดกลยุทธเด็ดเข้าสู้ ธนิสรเงียบเสียงลงทันใด

        “โห ล้อเล่นนิดเดียวทำเป็นโหดไปได้ เชอะ! ไปดีกว่า” คนพูดยกถาดอันบรรจุน้ำและขนมเค้กเดินออกจากห้องครัว

        ทิ้งให้มุกดายืนเพ้อถึงรอยสัมผัสหวามที่ตนได้รับจากชายหนุ่ม!




ฝากนิยาย E-Book ของเพื่อนแพงด้วยนะคะ

กำลังอยู่ในช่วงโปรโมรชั่น

รับรองว่า แซ่บ สนุก จ้า

 


 

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น