Invisible Boy Next to Me ❀ ปิ๊งรักข้างหัวใจ นายตัวดี

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 74
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    19 ต.ค. 61


B
E
R
L
I
N

Walking,

Sitting,

Thinking,

Everything,

BESIDE YOU.

 

บทนำ

 

โรงเรียนเหรอ

ฉันชอบนะ

แต่มันไม่ถึงกับต้องตะโกนว่า ฉันชอบที่สุดเลย!’ อะไรทำนองนั้น

 

สวัสดีทุกคน อากาศร้อนเหมือนเดิมเลยนะวันนี้

นั่นคืออาจารย์ฝรั่งหัวทอง หนุ่มไฟแรงซึ่งมักจะเข้ามาสวมจิตวิญญาณในการบรรยายภาษาอังกฤษล้วนๆ ให้ห้องฉันฟังสัปดาห์ละหนึ่งครั้ง โดยแต่ละครั้งที่มีการขึ้นบทเรียนใหม่ เขาก็จะสรรหาเกมที่ต่างคนต่างรู้จักกันดีมาให้เล่นอยู่เสมอราวกับเป็นธรรมเนียม

ผมเดาว่าพวกคุณคงรู้อยู่แล้วล่ะว่าเดี๋ยวจะเกิดอะไรขึ้น ในเมื่อพวกคุณเพิ่งจะผ่านบทที่แล้วมาได้อย่างสวยงาม

ฉันลอบถอนหายใจออกมา แทบจะเป็นจังหวะเดียวกับที่ทุกคนโอดครวญถึงบทเรียนนรกที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบอย่างที่คนตรงหน้าพูดไว้สักนิด

แกร่ก! แกร่ก!

แต่ทันทีที่ปากกาเคมีวาดครูดไปกับแผ่นกระดาน

ปรากฏตัวอักษรออกมาให้เห็นทีละตัว

กลายเป็นชื่อของเกม ซึ่งฉันจะไม่มีส่วนร่วม

H A N G M A N

ทุกคนก็เงียบลงแล้วตั้งใจฟังซะอย่างนั้น

ผมอยากให้พวกคุณจับคู่กับคนข้างๆ แล้วช่วยกันทายตัวอักษร และถ้าคู่ไหนทายคำศัพท์ที่ถูกต้องออกมาได้ก็จะได้รับรางวัลโดยไม่ถูกผมเรียกถามคำถามทั้งคาบไปเลย แถมยังแถมคะแนนให้ด้วย! เป็นไง น่าสนใจล่ะสิ ส่วนกติกาก็แค่ยกมือให้สุดแขน บลา บลา บลา บลา บลา

ดวงตาของทุกคนเป็นประกายวิบวับทันที

ในขณะที่สมองของฉันเซ็นเซอร์คำพูดต่อมาแบบกะทันหันราวกับงดออกอากาศ

ได้แต่นั่งร้องไห้ในใจซ้ำๆ ให้กับโต๊ะเรียนข้างๆ ซึ่งว่างเปล่าอย่างไร้สัญญาณของสิ่งมีชีวิต

พูดก็พูดเถอะ ปัญหามันมีอยู่ตลอดนั่นแหละ แต่ไอ้ปัญหาทำนองว่าฉันนั่งเดี่ยวมานานนมเพราะไม่มีเพื่อนมานั่งข้างๆ ด้วยมาหลายวันนี่มันสมควรจะยกขึ้นเป็นวาระแห่งชาติจริงๆ นะ จะหาว่าฉันเวอร์ก็ได้ แต่เวลามีงานกลุ่มหรืออะไรก็ตามที่อาจารย์นึกครึ้มอยากให้ทำเป็นคู่ทีไร ฉันมักจะโดดเดี่ยวเปลี่ยวเวกาอยู่ทุกที

ในตอนนี้ก็เช่นกัน!

ทั้งที่ความจริง เกมแฮงก์แมนไม่จำเป็นต้องจับคู่เล่นด้วยซ้ำ เล่นเป็นแถว หรือเล่นเดี่ยวไปเซ่

ทำไมต้องจับคู่แล้วให้คะแน้นนน~

(ขอทีมงานช่วยเอาสปอร์ตไลท์ส่องลงมากลางหัวให้กับเศษหนึ่งของห้องด้วยจ้ะ)

รู้สึกเหงาอย่างบอกไม่ถูก

แต่จะให้ทำยังไงได้เล่า

ฉันควรจะชินได้แล้ว

ไม่ว่ายังไง เกมก็ยังต้องดำเนินต่อไป ถึงแม้ผู้เล่นจะมีสภาพไม่พร้อมก็ตาม

เอาล่ะ ทีนี้ผมขออาสาสมัครคนนึงได้มั้ย มาช่วยผมคิดคำศัพท์หรือช่วยผมดูว่าเพื่อนคนไหนยกมือขึ้นก่อนก็ได้ อาจารย์ฝรั่งหัวทองเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ราวกับรู้ทันความคิดของฉัน เพราะประโยคแบบนั้นน่ะ ท่านจงใจหย่อนระเบิดลงมาให้ส่วนเกินอย่างฉันชัดๆ เลย ถามว่าทำไมฉันถึงมั่นใจ หืม? ไม่มีงั้นเหรอ

“…”

ผมไม่อนุญาตให้พวกคุณงีบหลับในคาบหรอกนะ

เพราะฉันรู้ว่าผลสุดท้ายมันจะลงเอยแบบนี้ไงล่ะ

โดยไม่ต้องหันไปพิสูจน์ บรรยากาศในห้องเรียนที่เงียบฉี่จนได้ยินเสียงชิ้งงง ก็ตกอยู่ในรูปแบบของตัวตายตัวแทนเรียบร้อยแล้ว มองไปทางซ้ายก็เห็นสายตาโบ้ยไปให้คนทางขวา แกๆ ออกไปสิ อยากให้อาจารย์สุ่มเลขที่หรือไงยะหรือ แกนั่นแหละออกไป ฉันไม่ถนัดศัพท์ภาษาอังกฤษเฟ้ยเห็นแล้วรู้สึกกดดันโคตร จนแปลกใจเลยล่ะว่าฉันเป็นคนเดียวที่นั่งแทบไม่ติดเก้าอี้และร้อนใจไปเองหรือเปล่าเนี่ย แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ฉันจะให้เพื่อนๆ ที่น่ารักออกไปลำบากลำบนทั้งที่ไม่สมัครใจไม่ได้หรอกนะ TOT ว่าแล้วก็ฮึบ! ฉันลุกขึ้นยืนอย่างรู้หน้าที่ แล้วรีบเดินไปหยิบปากกาเคมีแถวๆ นั้นด้วยความเร็วแสงเพื่อไม่ให้เสียเวลา ท่ามกลางสายตาของเพื่อนร่วมห้องนับสามสิบคู่ที่มองตรงมาอย่างไม่แปลกใจในการตัดสินใจของฉัน ราวกับคุ้นชินกับความเป็นยัยจิตอาสาในจุดนี้ และอาจารย์ฝรั่งที่ก็แค่พยักหน้ายิ้มๆ เหมือนขอบคุณหรือไม่ก็รอให้ฉันขีดคำใบ้เพื่อเริ่มเกมลงไป

ตื่นเต้นนิดๆ เหมือนรนหาที่ตายยังไงก็ไม่รู้ คงได้แต่ต้องทำให้เต็มที่เท่านั้นล่ะน้า~

ขอให้สนุกกันนะเพื่อนๆ!

ส่วนฉันก็จะพยายามสนุกในส่วนของตัวเองเช่นกัน

ว่าแล้วก็ลงมือขีดเส้นบนกระดาน

แกร่ก! แกร่ก!

พูดเลยว่าฉันแทบจะคิดออกมาได้ในทันทีเพราะมันไม่ใช่คำที่ยากหรือซับซ้อนอะไร

โหววว~

ยาวไปป่ะเนี่ยหัวหน้า

ฉันรู้ว่าพวกเขาบ่นกันเล่นๆ เท่านั้นแหละ

ไม่ยากเท่าไหร่หรอกนะ เอาจริงๆ

 

_ _ _ _ _ _ _ _ _

 

ผ่างงงงงงงงงงงง!!!

แค่เก้าตัวเอ๊งงงงงง

ทุกคนเตรียมพร้อม รางวัลรออยู่ตรงหน้าแล้ว ผมจะนับหนึ่งถึงสาม แล้วหลังจากนั้น ทุกคนก็ช่วยผมด้วยการยกมือขึ้นให้สูงที่สุดเลยเข้าใจนะ เอ้า! หนึ่ง สอง สาม

พรึ่บ

เอ! เอใช่มั้ยล่ะ

 

_ _ _ _ _ _ _ _ _

 

ฉันส่ายหัวแล้วลากขีดยาวๆ ให้เป็นฐาน

หนึ่ง สอง สาม

พรึ่บ

บี! บีเหรอ

 

_ _ _ _ _ _ _ _ _

 

เอ่อฉันไม่อยากลากเส้นให้เป็นไม้แขวนคอเท่าไหร่หรอกนะ

ม่ายยยยยยยยยยยยยยย

โอ๊ย! นายต้องทายสระก่อนสิ อยากแพ้เหรอไอ้บ้า

ขอโทษจ้า

ฮือออ~ สู้ๆ น้าทุกคน

หนึ่ง สอง สาม

พรึ่บ

ไอ! ต้องใช่แน่ๆ เลย ไอแน่นอน

ใช่แล้ววว น้ำตาจะไหล

ฉันพยักหน้าทันทีอย่างดีใจที่ผู้เสียสละในร่างก้างปลาจะไม่ตายในเร็ววัน (หรือเปล่าน้า~) ซึ่งนั่นก็ทำให้คนตอบที่นั่งอยู่หลังห้องร้องเย้ออกมา

แกร่ก! แกร่ก!

แต่แล้วในสามวินาทีให้หลัง เธอก็ทำหน้าเหมือนอยากจะร้องไห้

แงงง มันคือคำว่าอะไรล่ะเนี่ย ยากเกินไปล้าววว

ไม่! คิดให้ดีสิ อย่าเพิ่งท้อออ

 

I _ _ I _ I _ _ _

 

เป็นคำตอบที่อยู่ใกล้จนทุกคนคาดไม่ถึงเลยล่ะ ;P

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

11 ความคิดเห็น