ดาวถา'ปัตย์สุดซ่าซ์กับวิศวะข้างห้อง

ตอนที่ 2 : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,903
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 267 ครั้ง
    7 ก.พ. 62


Intro

ว่ากันด้วยเรื่องของความบังเอิญ ใครคิดว่ามีจริงแต่ฉันว่าไม่ เพราะสำหรับไอ้พี่วิศวะสายเหลืองข้างห้องนั่น ฉันมั่นใจว่าทุกครั้งที่ฉันเจอเขา
มันมาจากความจงใจทั้งนั้น ไม่ใช่ความบังเอิญแน่นอน ฉันมั่นใจ
!

ฉันชื่อน้ำปาย เป็นคนเชียงรายเกิดที่เมืองปายมีน้องชายชื่อปางอุ๋ง ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าตอนนั้นพ่อกับแม่นึกยังไงถึงได้ตั้งชื่อน้องฉัน
แบบนั้น

คิดๆ ไปแล้วฉันก็ดีใจนะที่ได้เกิดมาเป็นพี่มัน นี่ถ้าฉันมาช้ากว่านี้แค่นิดเดียวแล้วเกิดไม่ทันได้มาเป็นน้องมันแทนฉันคงแย่ เพราะทุกวันนี้
แค่เพื่อนสนิทเรียกฉันว่าน้ำปลา ฉันก็เครียดจะแย่ แล้วลองนึกเล่นๆ นะ
ถ้าฉันได้ชื่อปางอุ๋ง ไอ้บรรดาเพื่อนรักของฉันมันคงไม่มีใครใจดีเรียกฉันว่า น้องปาง
น้องปาง...หรอกค่ะ เชื่อเถอะถ้าไม่ใช่อีอุ๋งให้มาถีบหน้าฉันได้เลย

อ้อ! เกือบลืมไป เห็นร้ายๆ เกรียนๆ แบบนี้ดีกรีฉันไม่จะธรรมดานะ ฉันน่ะดาวสถาปัตย์เชียวแหละพูดแล้วจะหาว่าคุย ความจริงถ้าไม่ติดว่า
ยัยพราวมีเส้นสายวันนั้นตำแหน่งดาวมหาวิทยาลัยคงไม่รอดมือฉันไปแน่
!

คิดแล้วก็เจ็บใจชะมัดยาด ยัยพราวมันเป็นเพื่อนโรงเรียนเก่าฉัน ตอนเรียนก็แข่งกันได้ที่หนึ่งสลับกับฉัน ตอนมีแฟนคนแรก แฟนมันก็ดันเคยเป็นแฟนเก่าฉันมาก่อน นี่ก็ไม่ได้เจอมันมาหลายปี เพราะตอนเรียน
มอปลายมันย้ายไปเรียนที่กรุงเทพค่ะ

ตอนแรกฉันคิดว่าคงรอดจากมันอย่างถาวรแล้ว แต่พอเข้ามหาลัยได้เท่านั้นแหละ มันดันตามมาสอบติดมหาลัยเดียวกันกับฉันอีกจนได้
ฉันละกลุ้มใจกับชีวิตที่หนีคนอย่างมันไม่พ้นซะจริงๆ

นี่ยังดีหน่อยนะที่มันเลือกสอบคณะบริหาร ไม่มาเลือกคณะสถาปัตย์เหมือนฉัน ไม่อย่างนั้นนะชีวิตฉันคงต้องลาตายจากความสงบสุขเป็นแน่

เฮ้ออพูดซะเยอะนี่ก็เกือบเที่ยงคืนแล้วแต่ฉันยังอ่านหนังสือ
ไม่จบซักรอบ ให้ตายเหอะ
!! อย่าบอกนะว่าชีวิตสาวสวยปีสามของฉัน
มันจะต้องมาดับวูบลงเพราะไอ้เสียงบ้าๆ
! จากห้องข้างๆ นั่นจริงๆ

อย่าให้พูดเลยค่ะ ฉันอยู่หอที่นี่มาปีกว่า ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่า
ฉันจะไม่เคยเจอหน้าเจ้าของห้องหื่นกามข้างๆ ห้องฉันแม้แต่ครั้งเดียว
แต่สิ่งที่ฉันเจอแทบจะทุกอาทิตย์คือเสียงกิจกรรมยามดึก บางทีก็เสียง
อื้ออ๊ะ ไม่ก็เสียงเหมือนก้อนเนื้อต้นขาตบกระทบกัน อึ๊ยยย
!!! คิดแล้วก็ชวนขนลุก

แล้วนี่ก็เป็นอีกวันที่ฉันได้ยินเสียงพวกนั้นชัดเจน!!! ชัดชนิดที่ว่า
ฉันทนอยู่ข้างๆ ห้องไอ้บ้านี่มาได้ยังไง

นี่ถ้าไม่ติดว่าหอนี้เพื่อนฉันอยู่เยอะ แล้วไหนจะใกล้คณะไปมาสะดวก ฉันคงได้ย้ายไปนานแล้ว บอกตรงๆ บางทีฉันก็กลัวใจตัวเองเหมือนกันนั่นแหละ ได้ยินอะไรที่มันสยิวกิ้วมากๆ กลัวว่าซักวันฉันนี่แหละจะใจแตกเข้าซะเอง

 

Hluknuea…

ผมชื่อหลักเหนือ เกิดเมืองเหนือ โตเมืองกาญ ปัจจุบันเรียนวิศวกรรมเหมืองแร่อยู่ที่เมืองกรุง ใครๆ ก็ชอบบอกว่าผมหล่อ ซึ่งผมว่า
พวกมันพูดผิดนะ เพราะที่จริงแล้วจะมาใช้คำว่าหล่อกับผมเฉยๆ
มันไม่ได้
!!! (เสียงสูงมาก) ระดับผมแล้วต้องหล่อขั้นเทพหรือไม่ก็หล่อหมื่นลี้เท่านั้นแหละ

ไม่เชื่อก็ดูเอาเถอะ ขนาดอาจารย์ฝึกสอนยังแอบมาหลงเสน่ห์
ผมเลย ที่ผมได้
A มาก็ไม่ใช่เพราะเก่งกาจอะไรหรอกนะ เพราะความหล่อล้วนๆ

เฮ้ยๆ!... แต่จะว่าไปเรื่องการเรียนผมก็ไม่ใช่ธรรมดานะ เพราะผมเรียนภาคพิเศษไง

ผมเรียนอยู่ปี 4 เวลาเรียนของผมคือเสาร์-อาทิตย์และตอนเย็น แน่ะ! คงอยากรู้ล่ะสิว่าวันธรรมดาผมไปมุดหัวอยู่ที่ไหน ก็แถวนี้แหละครับ

ผมกับไอ้ปิงแล้วก็ไอ้เต เรียนด้วยกันก็จะว่างเหมือนกัน หลักๆ ผมก็ทำงานไปด้วย ส่วนไอ้ปิงบ้านมันรวย มันไม่ค่อยทำห่าอะไรหรอก วันๆ ก็เอาแต่หลีสาว สวยๆ เด็ดๆ นี่เสร็จไอ้ปิงมันหมด

แต่พูดถึงไอ้ปิงแล้วผมก็ไม่เข้าใจมันอยู่เรื่องหนึ่ง ผมเห็นมันชอบมองสาวๆ บ่อยมาก พวกบรรดาสาวๆ ตัวท็อปทั้งหลายก็ตามมัน ติดมันแจ แต่แปลกมากที่มันไม่ยอมคบใครจริงจังซักคน

ที่สงสัยไม่ใช่อะไรหรอกครับ แต่เพราะเมื่อวันก่อน ไอ้เตเพื่อนผมมันแอบมาเล่าให้ฟังว่าเพื่อนมันเห็นไอ้ปิงกับหมอปาล์มเดินเข้าหอพักไปด้วยกัน

นั่นแหละครับที่ผมอึ้ง ไอ้ปิงน่ะผมไม่แน่ใจแต่ไอ้หมอปาล์มนี่
ผมโคตรมั่นใจเลยเหลืองชัวร์ (เหลืองของผม หมายถึง ชายรักชายน่ะครับ อย่าคิดมาก) นี่ไงครับที่ผมบอก ผมว่าบางทีไอ้ปิงมันก็แปลกๆ นะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 267 ครั้ง

157 ความคิดเห็น

  1. #127 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 10:41
    น่าสนุกค่ะ ติดตามๆ
    #127
    0
  2. #3 Caramel (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 19:47

    รออยู่น้า

    #เป็นกำลังใจให้

    #3
    1
  3. #2 yoyokspk (@yoyokspk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 19:46
    รอน้าาา
    #2
    1