🍒 (Y) Wild Cherry • น้องเชอร์รี่ป่า 🍒

ตอนที่ 9 : 8 : Secret

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 585
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    14 มิ.ย. 63

8

Secret


เราจะรู้ตัวว่าอกหักตอนไหน?

ผมมีเวลาหนึ่งสัปดาห์กว่าจะรู้ตัวว่าถูกหักอกเสียแล้ว เป็นผมที่โง่ ไม่เข้าใจความซับซ้อนของการปฏิเสธ

จะลองคิดดูนะครับ เป็นคำปฏิเสธอย่างสุภาพ และรักษาน้ำใจ เพื่อนผมบอกอย่างนั้น

ผมอยากเถียงว่าไม่จริง ผมเห็นเขายิ้ม ดวงตาเป็นประกายแม้เพียงเสี้ยววิ แต่ผมจะแน่ใจได้ยังไงว่าไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเอง

ผู้ชายเรามักคิดไปเอง ไม่แน่ใจว่ามันเริ่มจากตรงไหน ค่านิยมที่ว่าผู้หญิงด่าแปลว่าผู้หญิงรัก ไม่ แปลว่า ได้ กลยุทธ์การเล่นตัวทำให้ตัวมีคุณค่า น่าขัน ผมว่าเราเพียงขลาดกลัวความจริงเสียมากกว่า

เช่นตอนนี้ที่ผมกำลังไม่ยอมรับความจริงว่ากำลังอกหัก หมดสภาพ

...เขาหายหน้าไปเลยหลังจากนั้น

วันอาทิตย์ ผมรอแล้วรอเล่าก็ไม่เห็นร่างแบบบางคุ้นเคยเดินไปมาในร้าน อ่านฉลากสินค้าอย่างตั้งใจ ยิ้มซนเมื่อเจอของเล่นถูกใจ

ผมงุนงง และว่างโหวงจนต้องหาตัวช่วย ต่อสายวิดีโอคอลหาเพื่อนรักที่อยู่ห่างคนละฟากโลก อธิบายรายละเอียดทั้งหมดไม่มีปิดบัง คำตอบที่ได้ผมไม่อยากพูดซ้ำ แต่มันทำให้ผมตาสว่าง ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าเขาเคยเตือนผมแล้ว เด็กน่ารักคนนั้นบอกเป็นนัยตั้งแต่แรกว่าผมไม่ควรเอ่ยความในใจ

‘ผมคิดว่าพี่จีบผมเสียอีก...ดีแล้วล่ะ’

เห็นไหมพอผมสารภาพว่าจีบจริง เขาก็หายไป

เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว...

ไม่ดี นี่ไม่ดีเลย

ไม่จีบแล้วก็ได้ครับ กลับมาเถอะ


*************************************


น้องเชอร์รี่ป่า @YxurChxrryBxmb 5m

วันนี้ใบหน้าน่ารักบูดบึ้งกว่าปกติ คลิปวิดีโอสั้นเพียงหนึ่งนาทีปรากฏภาพร่างเปลือยเปล่านอนคว่ำ ซุกใบหน้าครึ่งหนึ่งลงกับหมอน ในแสงสว่างเพียงสลัว เห็นดวงตากลมกวางจ้องตรงมายังเลนส์กล้อง คล้ายกำลังสื่อสารบางอย่างสู่ใครบางคน

และหากผู้ชมหลักร้อยจะใส่ใจสีหน้ามากกว่าก้นกลมกลึงที่โผล่ให้เห็นเพียงเสี้ยว คงสังเกตเห็นว่าเด็กหนุ่มที่เคยสดใสช่างฉอเลาะมีบางอย่างเปลี่ยนไป

คิ้วขมวดมุ่น จมูกย่น แม้มองไม่เห็นแต่พอเดาได้ว่าริมฝีปากกำลังเบะบึ้ง

หลังจากจ้องเงียบเชียบ สบตาผู้ชมที่ไม่รู้เป็นใคร ท้ายคลิป เขายืดตัวขึ้นนิดหน่อย ถอนใจ

“ไม่รับครางชื่อนะครับ บอกหลายครั้งแล้ว”

“ไม่นัดเจอ ไม่ดูของลับด้วย ไม่ต้องส่งมา”

“...”

“วันนี้ไม่มีรีวิวนะครับ”

ใครนะใครมาทำกระต่ายแสนซนอารมณ์เสียได้


*************************************


ความน่ารักของผมหายไป... สองสัปดาห์แล้ว

ดูท่าเด็กคนนั้นจะโกรธผมมาก ก็นะ สภาพแบบนี้ อนาคตก็ไม่มียังคิดจะจีบเขา

ผมว่าผมเสียลูกค้าคนโปรดไปแล้วล่ะครับ

“ไม่เจอนานเลยนะคะ” เสียงหวานปลุกผมจากความเหม่อลอย ละสายตาจากเจ้าสัตว์สี่ขาขนปุกปุย เงยหน้ามองเจ้าของร้านที่ยกเครื่องดื่มและขนมมาเสิร์ฟด้วยตัวเอง

“จำได้ด้วยเหรอครับ” ค่อนข้างประหลาดใจ ผมไม่ใช่ลูกค้าประจำ เคยมาที่นี่รวมครั้งนี้ก็นับได้เพียงสามครั้งเพราะคิดเอาเองว่ามันไม่ใช่ร้านที่เหมาะกับผมเท่าไหร่

“มีผู้ชายไม่กี่คนหรอกค่ะที่มาคาเฟ่กระต่ายโดยที่ไม่ได้มากับแฟน”

จริงด้วยสิ คงเป็นภาพที่แปลกตาน่าดูกับชายฉกรรจ์หนวดครึ้มซึมเซาที่นั่งอยู่กลางร้านขนมสีหวาน รอบกายเต็มไปด้วยกระต่ายแสนน่ารัก

ช่วยไม่ได้ นอกจากสวนสาธารณะ ร้านเหล้า และอาบอบนวดที่ผมไปมาหมดแล้วก็มีที่นี่ที่เดียวที่ผมนึกออก นึกอยากนั่งมองเจ้าก้อนปุกปุยกระโดดไปมา วิ่งเล่น หรือกินอาหาร ความน่ารักของเจ้าตัวเล็กหูยาวช่วยบำบัดจิตใจที่เหี่ยวเฉาให้ผมได้อย่างไม่น่าเชื่อ

ครั้งแรกที่มาที่นี่เป็นวันที่ผมเพิ่งตกงาน เดินเตร็ดเตร่ทบทวนสิ่งที่ตัวเองเพิ่งตัดสินใจ ช่างโง่เง่า ผมเคยมีหน้าที่การงานที่ดี อาชีพข้าราชการที่ใครต่อใครก็ว่ามั่นคง ใครจะรู้ แท้จริงแล้วโครงสร้างนั้นแสนอ่อนไหวไม่เป็นโล้เป็นพาย

ไม่มีใครเคยบอกว่าเงื่อนไขของความมั่นคงนั้นคือความสยบยอม โอนอ่อนต่อการลักซ่อน ปิดหูปิดตาต่อการแบ่งก้อนเค้กที่ได้จากคอร์รัปชั่น

แน่นอน ผมไม่เดือดร้อน ไหลไปตามครรลองอยู่ได้ตั้งหลายปี นิสัยเก็บงำไม่โผงผางเกินหน้าเกินตากำลังทำให้ผมได้รับโอกาสสู่ความก้าวหน้า แต่ด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม สุดท้ายผมกลับเลือกหันหลังกลับ อ้าแขนให้หนทางที่ถูกตราหน้าว่าไร้ศีลธรรม

แปลกดีที่ผมกลับไม่รู้สึกเสียใจในการตัดสินใจครั้งนั้น

ครั้งที่สอง ผมมาที่นี่หลังจากที่พ่อเสีย ผมจำเหตุการณ์ในวันนั้นแทบไม่ได้ รู้แต่ว่าเพียงเหม่อมองกระต่ายพวกนี้กระโดดไปมา กินอาหารที่คนป้อนอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวแล้วรู้สึกสบายใจ

“วันนี้มีเรื่องไม่สบายใจอะไรหรือเปล่าคะ” ผมยิ้มเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถาม มันเป็นคำถามเดียวกับสองครั้งก่อนไม่ผิดเพี้ยน

เคยได้ยินว่ากระต่ายสามารถสัมผัสความรู้สึกของคนเลี้ยงได้ ผมว่าเจ้าของคาเฟ่กระต่ายก็อาจมีความสามารถคล้ายกัน

หรือไม่ สีหน้าห่อเหี่ยวของผมก็เห็นชัดเกินไป

“ผมคิดว่าตัวเองเพิ่งอกหักครับ” ผมสารภาพ น้ำเสียงห่อเหี่ยวไม่ปิดบัง

เจ้าหล่อนก็ทำตาโต ก้อนทำเสียงสลดเห็นใจ “เสียใจด้วยนะคะ”

ผมส่ายหน้า แสร้งยิ้มว่าไม่เป็นไร “เป็นรักข้างเดียวน่ะครับ ยังไม่ทันสานสัมพันธ์”

โชคดีแค่ไหนที่ยังไม่ทันได้คบกัน ไม่อย่างนั้นผมคงฟูมฟายกว่านี้ ไม่สิ มันไม่มีโอกาสเกิดเรื่องอย่างนั้นตั้งแต่แรกแล้วไม่ใช่หรือไง

“งั้น สักครู่นะคะ” ผมไม่รู้ว่าเธอจะทำอะไร หญิงสาวหายไปหลังร้านขณะที่ผมเบือนหน้ากลับมามองเจ้าสัตว์ตัวเล็กที่วนเวียนอยู่รอบโต๊ะ บ้างยกขาหน้าขออาหาร ผมหยิบผลไม้แห้งสำหรับป้อนกระต่ายที่ทางร้านเตรียมไว้ให้ ตัวน่ารักยื่นหน้าเข้ามางับอาหาร เคี้ยวจนแก้มตุ่ยอย่างน่ารัก 

ไม่ทันไร ผมก็หลุดเข้าภวังค์อีกครั้ง... กระต่ายพวกนี้ทำให้ผมคิดถึงเขา 

ครั้งแรกที่เจอกัน มีของเล่นสามชิ้นที่เขาซื้อไป หนึ่งในนั้นคือหางกระต่าย สาเหตุที่ทำให้ผมติดใจถึงขั้นเก็บไปฝัน

“มาแล้วค่ะ” ก่อนที่ความคิดจะเตลิดไกล เจ้าของร้านกลับออกมาอีกครั้ง ในมือของเธอมีกระต่ายสีขาวตัวใหญ่กว่าฝ่ามือผมนิดเดียวเท่านั้น “อยากลองอุ้มมั้ยคะ”

เป็นคำถามที่ทำเอาผมชั่งใจอยู่สักพัก ผมไม่เคยอุ้มสัตว์เล็ก ต่อให้ตอนอยู่ที่นี่ผมก็ไม่เคยอุ้มกระต่ายสักตัว อาจจะแตะหรือลูบบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะเพียงจ้องมอง

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ น้องเชื่องมากไม่กัดแน่นอน”

“ผมไม่ได้ห่วงเรื่องนั้นหรอกครับ” กลัวว่าจะทำเจ้าตัวเล็กบาดเจ็บต่างหาก ถึงจะรู้ว่าตัวเองไม่ได้มีแรงขนาดนั้นก็เถอะ แต่ถ้าหากอุ้มผิดวิธี หรือถ้าหากเจ้าตัวเล็กไม่ชอบผมแล้วกระโดดหนีไปล่ะ

ถ้าเป็นอย่างนั้นผมคงยิ่งเศร้า

“เมื่ออาทิตย์ที่แล้วมีคนแอบเอาน้องมาทิ้งไว้ที่ร้าน ตอนนี้ก็เลยคิดถึงเจ้าของน่าดู ดูหน้าน้องสิคะ” สารภาพตามตรง ผมไม่เห็นความแตกต่างทางอารมณ์ของกระต่ายนัก ตั้งแต่นั่งอยู่ในร้านมานับชั่วโมง เห็นเพียงตากลมแป๋วกับจมูกฟุดฟิดเหมือนๆ กัน

“ถ้าไม่มีคนดูแลก็ต้องพาน้องกลับเข้าไปอยู่ในกรงเพราะยังเข้ากับตัวอื่นๆ ไม่ได้น่ะค่ะ”

ผมมองเจ้ากระต่ายสีขาวในอ้อมกอดที่มองกลับมาเช่นกัน จะว่าเชื่อคนง่ายหรืออุปทานหมู่ ผมคิดว่าผมเห็นความเหงาในแววตาของมัน ใจผมอ่อนยวบยาบ 

“ถ้าอย่างนั้น ช่วยสอนวิธีอุ้มให้หน่อยได้มั้ยครับ”

ผมรับเจ้าตัวเล็กมา ทีแรกขืนเกร็งเสียจนคุณเจ้าของร้านหัวเราะ บอกให้ผ่อนคลาย ไม่ทันไรตัวนุ่มนิ่มก็นอนสงบนิ่งอยู่ในอ้อมแขน เชื่องอย่างว่า ผมลูบหัวมันพลางหยิบอาหารเม็ดป้อนให้

“อยากตั้งชื่อให้ไหมคะ”

“ครับ? ได้เหรอครับ” ผมได้รับอภิสิทธิ์ขนาดนี้ได้ยังไง ทั้งที่ไม่ใช่ลูกค้าประจำด้วยซ้ำ

“ค่ะ ปกติเวลามีกระต่ายเกิดใหม่ หรือมีคนเอามาทิ้งไว้ที่ร้านเราจะให้ลูกค้าตั้งชื่อใหม่ให้อยู่แล้วน่ะค่ะ”

ผมก้มมองเจ้าตัวเล็กในอ้อมแขน แก้มกลมๆ ขยับเคี้ยวอาหารหยุบหยับอย่างสบายใจ จมูกสีชมพูขยับตาม มองดวงตาสีแดงก่ำใสแจ๋วที่มองกลับมาอย่างไร้เดียงสาไม่รู้เรื่องรู้ราว คงไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่ามนุษย์กำลังคุยเรื่องอะไรกัน

“เชอร์รี่... น้องเชอร์รี่”

ภาพของเด็กหนุ่มผิวขาวผมสีแดงปรากฏซ้อนทับ

ไม่แน่ใจว่าอะไรที่ทำให้เขาใกล้เคียงกับกระต่ายถูกทิ้ง ใบหน้าน่ารักไร้เดียงสา หรือแววตาที่บางครั้งก็ช่างหงอยเหงา

ความโดดเดี่ยว ความกลัว ความเจ็บปวดที่เขาซุกซ่อนไว้ภายใต้รอยยิ้มสดใส

แต่ผมเห็นมัน เด่นชัดเหลือเกิน


*************************************


“แล้วเขาก็สารภาพรักหรือ?”

“ใช่ เขาว่า ถ้าเราชอบผู้ชาย จะให้โอกาสเขาได้ไหม”

“แล้วตอบไปว่าอะไร”

“...”

“ปฏิเสธหรือ?”

“เปล่า... ตอบไปว่าจะลองคิดดู”

“ต่างอะไรกับปฏิเสธล่ะนั่น แถมหนีหน้าเขาอีกต่างหาก”

“...”

“ถ้าไม่ชอบก็ปฏิเสธไปก็ถูกแล้วนี่ แล้วมานั่งซึมอยู่แบบนี้ทำไม”

“ไม่ได้บอกว่าไม่ชอบสักหน่อย”

“อ้าว ถ้าอย่างนั้นจะหนีทำไม”

“...”

“กลัวพี่เขารับไม่ได้หรือ?”

“อือ”

“งี่เง่า”

“อย่าดุสิ!”

“ก็เธองี่เง่า กลัวเขาจะรังเกียจที่ตัวเองทำแอครีวิวเซ็กซ์ทอย ทั้งที่เจอกันในร้านเซ็กซ์ทอยเนี่ยนะ”

“...”

“ถ้ากลัวขนาดนั้นก็บอกไปเลยสิ”

“...”

“ไปบอกคืนนี้เลย”




#น้องเชอร์รี่ป่า

น้องจะไปบอกอะไรพี่เค้าาาาาา 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

413 ความคิดเห็น

  1. #377 ang_9potion (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 08:45
    บอกเลยค่ะน้อง พี่เขาซึมเป็นส้วมแล้วนะคะ
    #377
    0
  2. #356 khunsom08 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 00:01
    เข้าใจผิดนี่เอง
    #356
    0
  3. #355 Gukka (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 17:01
    บอกไปเลยครับลูกก
    #355
    0
  4. #354 CB_ChanBaek:) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 23:03
    ชอบพี่เขาก็บอกไปเลย~
    #354
    0
  5. #353 ชอบผู้ชายทาสแมว (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 21:55
    ชอบก็ไปบอกลูกเพื่อนน้องนี่คนเอากระต่ายมาปะเนี่ย
    #353
    0
  6. #352 Bible'k (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 20:32
    เพื่อนน้องเชอร์รี่คือใครจะไปกราบงามๆ ทำดีมากก
    #352
    0
  7. #351 เอ็นโออีวาย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 16:05
    ไปบอกพี่เขาเลยนะลูกกกก
    #351
    0
  8. #350 Wongchomphu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 14:32
    ดีออก แฟนเป็นเจ้าของร้าน ก็เอาของในร้านแฟนมารีวิว ช่วยกันทำมาหากิน;-;
    #350
    0
  9. #349 Wwasabi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 14:01
    เอ็นดูยายน้องอะ
    #349
    0
  10. #348 Chanok P. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 13:20

    เออจริง กลัวเค้ารับไม่ได้ว่ารีวิว sex toy ทั้งๆ ที่เจอกันในร้าน sex toy แถมเค้าเป็นเจ้าของร้าน 55555

    #348
    0
  11. #347 PraewPacharee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 10:08
    ชอบก็บอกกันไปเลย มาคิดอะไรอีกกกกกน้อนนนน
    #347
    0
  12. #346 BarBiirs_39 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 08:18
    น้องงงงอ่าาาา ทำพี่เขาเศร้าไปแล้วนะรู้ตัวมั้ยยัยดื้ออออ
    #346
    0
  13. #345 aikemiaika715 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 05:31
    น้องงงงงงงงง ฮื่ออออ น่ารักยุบยิบไปหมดเลยค่ะ
    #345
    0
  14. #344 จันทร์คราม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 02:23
    ยัยน้องงงง ชอบเขามากเลยดิ >3
    #344
    0
  15. #343 Brownsugar1980 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 01:33
    อ่อออออออ๊อยสงสารพี่!! สงสารน้องด้วยรีบไปเคลียร์กันนะคะคนดี😍
    #343
    0
  16. #342 mollow (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 01:14
    น้องชอบพี่เค้า!! อย่าหนีพี่เค้าสิคะลูก ไปหาพี่เค้าเลย จะเฉากันทั้งคู่แล้วววว
    #342
    0
  17. #341 gggamgt (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 01:10
    แงงงง น้องก็ชอบพี่เค้าㅠㅠㅠㅠ
    #341
    0