🍒 (Y) Wild Cherry • น้องเชอร์รี่ป่า 🍒

ตอนที่ 8 : 7 : Apologize

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 670
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    7 มิ.ย. 63

7

Apologize



จนตอนนี้ผมยังไม่ค่อยเข้าใจนักว่าอะไรทำให้เขาโกรธขึ้ง

ผมครุ่นคิดขณะวิ่งไปยังทางเลียบแม่น้ำ ถือโอกาสเปิดร้านเพียงครึ่งวันเพื่อมานั่งดูพระอาทิตย์ตก เผื่อจะเข้าใจความรู้สึกของเขา

พระอาทิตย์ตกสวย แง่งามของธรรมชาติไม่เคยทำให้ใครผิดหวัง อัสดงโอบกอดชีวิต เข้ามาควบคุมให้จังหวะที่เร่งรีบทั้งวันให้ช้าลง ก่อนหยุดนิ่ง หลับใหล

แสงโพล้เพล้ก่อนลับหายให้รู้สึกหลากหลายกับคนเมืองใหญ่ แต่ที่ชัดเจนที่สุดเห็นจะเป็นความเหงา

...ตอนที่มองเส้นขอบฟ้าสีส้มนั่นเขาจะคิดถึงผมหรือเปล่า เพราะผมกำลังคิดถึงเขา



‘ผมคิดว่าพี่จีบผมเสียอีก...ดีแล้วล่ะ’



คำพูดของเขายังคงติดใจ ผมไม่แน่ใจว่ามันแปลว่าอะไร หรืออาจโง่งมเกินจะตีความ


ผมมักบ่นให้เพื่อนฟังว่ามนุษย์นั้นเข้าใจยาก เพื่อนว่ามึงนั่นแหละเข้าใจยากที่สุด

เหมือนมึงมีเรื่องในหัวร้อยแปดพันอย่าง แต่กลับประหยัดถ้อยประหยัดคำยังกับกลัวดอกพิกุลจะร่วงออกจากปาก

ผมยอมรับ ตลอดสามสิบปีผมใช้ชีวิตอย่างคนน่าเบื่อ ช่างเก็บงำ ผมขี้อายและหลายครั้งก็ทึ่มทื่อจนน่ารำคาญ

โดยเฉพาะเรื่องรัก

ผมรู้จักเซ็กซ์ ทว่าความรักนั้นดูจะซับซ้อนกว่า

ผมมีรักครั้งแรกในวัยมัธยม มีคนมาสนใจอยู่บ้างสมัยมหาลัย แต่พอพูดถึงความสัมพันธ์กลับแร้นแค้น ผมไม่เคยคบกับใครจริงจัง

ขอย้ำอีกครั้งว่าผมนั้นช่างทึ่มทื่อน่ารำคาญ การมีหญิงสักคนมารักมาชอบโดยไม่ระอาหนีไปซะก่อนดูจะเป็นเรื่องยาก

จะว่าไปผมเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองชอบผู้ชายนี่นา... ถ้าหากรู้ตัวตั้งแต่แรกว่าเป็นเกย์ ป่านนี้ผมจะมีแฟนสักคนไหมนะ

คงไม่

[อืม... มันอาจจะผิดที่พ่อกับแม่ก็ได้] นี่ก็คงเป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ทำให้ผมกลายเป็นคนน่าเบื่อ เมื่อเพื่อนสนิทที่อยู่คนละซีกโลกไม่ว่างมาฟังคำโอดครวญไร้สาระ คนเดียวที่ผมนึกออกคือแม่

ลูกแหง่ชะมัด คุณคงจะคิดแบบนี้อยู่ใช่ไหม ผมเองก็กำลังคิดเช่นกัน

ไม่ใช่ว่าผมสนิทกับแม่ถึงขั้นปรึกษาได้ทุกเรื่องราวหรอก ตรงกันข้าม พ่อกับแม่ผมแยกทางกันนานแล้ว และตอนนี้แม่ก็มีงานมีครอบครัวใหม่อยู่ที่นิวซีแลนด์ เราติดต่อกันนานๆ ครั้ง และพบเจอกันครั้งล่าสุดในงานศพพ่อเมื่อหลายปีก่อน

แต่ถึงจะไม่ได้สนิทกัน แต่ผมก็คิดว่านี่เป็นการค้นพบที่ท่านควรรับรู้

‘ผมเป็นเกย์ และกำลังตกหลุมรักผู้ชายคนหนึ่ง’ ผมเพิ่งสารภาพ

ไม่ได้หวังให้สนับสนุน เพราะชีวิตเราแทบจะแยกขาดจากกันโดยสมบูรณ์อยู่แล้ว ทว่าการที่ท่านเงียบไปและเอ่ยว่าอาจเป็นความผิดของพ่อกับแม่ก็ทำให้ผมตกใจ

เกือบจะเข้าใจผิด หากอีกฝ่ายไม่อธิบายขึ้นมาเสียก่อน

[อ๊ะ อย่าเพิ่งเข้าใจผิดล่ะ แม่ไม่ได้หมายถึงเรื่องที่ลูกเป็นเกย์ แม่หมายถึงอาจเป็นความผิดของพ่อกับแม่ที่ทำให้ลูกกลายเป็นแบบนี้ต่างหาก] แต่ประโยคนั้นก็ทำให้ผมสับสนไม่แพ้กัน

แม่เงียบไปสักพัก ทำเสียงเหมือนครุ่นคิดก่อนพยายามหาคำอธิบาย

[เพราะพ่อของลูกเป็นคนเปิดเผยเกินไป ไม่เคยปิดบังเรื่องอาชีพ หรือแนวคิดที่สมัยนั้นสวนทางกับคนอื่นๆ แม่เองก็เอาแต่สนับสนุน เราไม่เคยถาม ไม่ค่อยคิดถึงความรู้สึกของลูกสักเท่าไหร่]

"..."

[เรารู้ว่าสิ่งที่เราคิดและเลือกทำนั้นไม่ผิด แต่มันไม่ใช่สิ่งที่สังคมนั้นยอมรับ เราทำให้ลูกถูกตราหน้า ทำให้ลูกอับอาย ทำให้ลูกเข้ากับสังคมไม่ได้]

ผมนึกถึงคำที่พ่อเคยพูดทิ้งไว้ ‘ขอโทษนะ เพราะพ่อ แกถึงต้องลำบาก’ อาจหมายถึงเรื่องนี้ก็ได้

ถ้าพ่อยอมแพ้ไปซะ ลักซ่อนอุดมการณ์ อยู่อย่างสงบเสงี่ยมไปเสียครอบครัวของเราอาจมีชีวิตที่ราบรื่นกว่านี้ ผมคงไม่กลายเป็นเด็กชายวิปลาส

แต่พ่อไม่เคยยอม ไม่เคยหยุดเรียกร้องสิ่งที่จนตัวตายก็ไม่อาจได้มาครอบครอง

[ถ้าจะมีใครผิดที่ทำให้ลูกเพิ่งมารู้ตัวว่าเป็นเกย์เอาป่านนี้ แถมขี้อายจนไม่รู้ว่าต้องจีบคนที่ชอบยังไง ก็คงเป็นพ่อกับแม่นี่แหละ] น้ำเสียงของแม่กลุ้มใจ แต่ผมกลับขำ

ถ้าเป็นเด็ก ผมคงเห็นด้วยกับความคิดนั้น แต่ตอนนี้ผมโตแล้ว

“มันจะเป็นความผิดของพ่อกับแม่ได้ยังไงกัน” จะโทษใครได้ ผมถูกเลี้ยงดูโดยคนที่กล้าหาญ แต่กลับขลาดเขลา เห็นชัดว่าปัญหาอยู่ที่ตัวผมเอง

เด็กชายวิปลาสไม่เคยเข้าใจสิ่งที่พ่อกับแม่ทำ ไม่เคยเห็นชอบต่อการเรียกร้อง เพียงก้มหน้าจำยอมและวิ่งหนีมาตลอด

“ขอบคุณนะครับ” ผมยิ้ม ความรู้สึกอัดอั้นคลี่คลายลง ตั้งมั่น

นี่เองสาเหตุที่สายสัมพันธ์ระหว่างผมกับแม่ถึงไม่เคยขาดสะบั้น แม้ห่างไกล แม้เจือจาง ดวงไฟที่ถูกถ่ายผ่านเพียงเสียงหรือข้อความก็มักจะชี้ทางสว่างและให้ความอบอุ่นแกผมเสมอ

“ผมตัดสินใจแล้ว ผมจะสารภาพรัก”



แต่นั่นมันกรณีที่เขายอมกลับมาที่ร้านอีกน่ะนะ

ถึงจะตัดสินใจแน่วแน่ขนาดนั้นทว่าพอวันอาทิตย์เวียนมาถึงผมกลับตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ ยังกับวัยรุ่นเพิ่งรู้จักความรัก หัวใจของผมพองโตแล้วห่อเหี่ยวด้วยความคาดหวังระคนหวาดกลัว

หวังว่าจะได้เจอกันอีก กลัวที่จะสารภาพรัก

นี่ผมอายุเท่าไหร่กัน? ถ้าเพื่อนสนิทรู้เรื่องนี้มันคงขำ

กริ๊ง~

และคงยิ่งขำเมื่อเห็นว่าพอคนที่รอคอยชะเง้อหาอยู่ทั้งวันกำลังเดินเข้ามาในร้านผมกลับยืนนิ่งเป็นหุ่นชำรุดอย่างน่าผิดหวัง

"..."

"..."

ผมมองเขา เขามองกลับ ความกระอักกระอ่วนอวลฟุ้งเต็มบรรยากาศ สายตาที่มองมานั้นราวกับมีคำที่อยากจะพูด และผมเองก็เช่นกัน

แต่พอคิดว่าต่างคนต่างก็มีเรื่องอยากพูดผมก็หลุดยิ้ม เช่นที่เขาเองก็ยิ้มออกมาเช่นกัน ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน ผมผายมือให้เขาเลือกสินค้าตามสบาย ประวิงเวลาให้ความคิดได้ทบทวน ให้ความรู้สึกถูกกลั่นกรองออกมาเป็นคำพูดที่ตรงกับใจที่สุด

ช่องว่างค่อยๆ แคบลงทีละน้อยเมื่อสถานการณ์กลับเป็นปกติเขาเดินอ้อยอิ่งอยู่ในร้านสักพัก ก็หยิบของเล่นชิ้นหนึ่งจากโซนสินค้าใหม่แล้วเดินมาหา

“ผมอยากขอโทษที่วันนั้นเข้าใจผิด” เป็นเจ้าของเสียงทุ้มหวานที่เอ่ยขึ้นก่อน เขายังมีท่าทีอ้อมแอ้ม นิ้วเรียวสวยยกขึ้นเกี่ยวผมทัดหูเก้ๆ กังๆ หน้าแดงระเรื่อ

เขาน่ารักทุกครั้งที่เขินอาย

“เข้าใจผิดหรือ?” ผมเลิกคิ้วถาม พลางหยิบของเล่นใส่ถุง คิดเงินอย่างพยายามเป็นธรรมชาติทั้งที่มือกำลังสั่น

วินาทีนี้เองที่ผมคิดว่านี่คือโอกาส

“ผมเข้าใจผิดว่าพี่กำลังจีบผม”

เอ๊ะ...

เดี๋ยวสิ เมื่อกี้เขาว่ายังไงนะ เข้าใจผิด? เรื่องที่ผมจีบหรือ?

“เพราะพี่ใจดี แถมนู่นนี่ให้ ให้ดอกไม้ แถมชวนไปดูพระอาทิตย์ ผมเลยเผลอคิดเข้าข้างตัวเอง...”

“เธอคิดถูกแล้ว”

“...”

“ฉันกำลังจีบเธอ” ง่ายดาย คำสารภาพหลุดจากปาก ไร้การใคร่ครวญ ไร้ความโรแมนติกอย่างที่เคยคิดฝัน

ผมเพียงต้องหยุดคำพูดของเขาที่กำลังเข้าใจผิดว่าตัวเองกำลังเข้าใจผิดไปเท่านั้น

อา ถ้าคุณกำลังสับสนกับความคิดของผม ให้รู้ว่าผมเองก็กำลังสับสนอยู่ไม่น้อย เดิมทีก็ตามความคิดใครไม่ค่อยจะทันอยู่แล้ว ตอนนี้ผมยิ่งไม่ทันแม้แต่ความคิดตัวเอง

“ฉันคิดว่าเธอน่ารัก และฉันคิดว่าฉันชอบเธอ” ได้แต่พยายามเรียบเรียงความสับสนออกมาเป็นประโยคแสนอึกอัก ความตื่นเต้นเอ่อล้นราวกับหัวใจจะทะลักออกมาจากปาก แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังทำใจดีสบตาเขา เอ่ยอย่างซื่อตรงที่สุดเท่าที่จะสามารถ

“ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิดว่าเธอชอบผู้ชาย ฉันก็อยากให้เธอพิจารณาผู้ชายคนนี้” แสนเชยเฉิ่ม แทบจะเรียกว่าอ้อนวอน ผมอยากจะกรีดร้องและตบปากตัวเองสักทีสองที แต่ทำได้เพียงจ้องมอง และรอคอยคำตอบ

ผมเห็นภาพช้าของดวงตาคู่สวยที่เบิกกว้างอย่างตกใจเล็กน้อย ใบหน้าที่แดงอยู่แล้วยิ่งแดงซ่าน สีน้ำตาลกลมกวางทอประกายบางอย่างคล้ายดีใจ ทว่าเพียงแวบเดียวเท่านั้นก่อนเขาจะหลบสายตา ก้มหน้ากัดริบฝีปาก ขบคิดอะไรบางอย่างกับตัวเองแล้วเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง

พลันกลายเป็นดวงตาที่เต็มไปด้วยความเปลี่ยวเหงา 

“จะลองคิดดูนะครับ” มันเป็นเพียงรอยยิ้มตามมารยาทอย่างเห็นได้ชัด เขายื่นมือมารับเงินทอนพร้อมถุงกระดาษ

ผมยื้อไว้ หยิบสินค้าที่เพิ่งมาใหม่ใส่เพิ่มให้

ในความสับสน คำตอบไม่ใช่คำตอบ ผมยังยืนยันที่จะเดินหน้าจีบเขา ผลีผลาม ไม่ทันคิด

“แถม”

ไม่ทันคิด ว่าการจีบด้วยดิลโด้เรืองแสงมันประหลาดเกินไป



*************************************



น้องเชอร์รี่ป่า @YxurChxrryBxmb 3m



“คลิปเก่ามาให้ดูอีกแล้วครับ”

“เป็นคลิปเดียวที่ผมมีเพื่อนมาร่วมเล่นด้วย ผมโดนแย่งซีนหมดเลยวันนั้น”

“เสียงของเขาเพราะกว่าผมใช่ไหมล่ะ”

“คิดถึงเหมือนกันนะเนี่ย”

“วันนี้วันเกิดเขาครับ”

“แฮปปี้เบิร์ดเดย์เพื่อนรัก... วันหลังมาเล่นด้วยกันใหม่นะ :) ”




#น้องเชอร์รี่ป่า

เหมือนยิ่งเขียนจะยิ่งสั้นลงง่ะ ;-;

เราแพลนไว้ว่าเรื่องนี้น่าจะมีประมาณ 15 ตอนค่ะ ดังนั้นตอนนี้ก็ครึ่งทางแล้ววว

เพิ่งฟื้นกลับมาเขียนอาจจะติดขัดหรือบกพร่องตรงไหนบอกได้เลยนะคะ


ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ ^^

-Martian-

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

413 ความคิดเห็น

  1. #340 book_stk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 09:00
    เอ๊ะ แล้วสรุปพระเอกกับนายเอกชื่ออะไรละเนี่ย
    #340
    0
  2. #339 sbaejy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 09:48
    เป็นกำลังใจให้เสมอเลยนะคะ
    #339
    0
  3. #338 CB_ChanBaek:) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 01:18

    โอ้ย5555แถมอะไรไม่แถม
    #สู้ๆนะคะไรท์~~
    #338
    0
  4. #337 Rin7099 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 22:51
    เราชอบมากเลยค่ะ ตั้งใจอ่านทุกตัวอักษรที่ไรท์เขียนเลย ถึงจะไม่ได้เม้นบ่อยนักแต่ว่าเป็นกำลังใจให้ไรท์เขียนต่อไปนะคะ สู้ๆค่า
    #337
    0
  5. #336 Wwasabi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 17:35
    คุณพรี่่่คะ เราตามการจีบขอบคุณพี่ไม่ทันเลยค่ะ5555555 เเล้วเพื่อนที่น้องเชอร์รี่ป่าบอกคือใครอะ ขอบคุณที่เเต่งให้อ่านนะคะ
    #336
    0
  6. #335 chasumn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 03:25
    ของแถมคุณพรี่น้องแทบจะรับรักประเดี๋ยวนั้นเลยค่ะ /รอติดตามนะคะ
    #335
    0
  7. #334 sikannim (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 23:25
    คุรพี่จีบน้องด้วยดิลโด้เรืองแสงป่าก่นกกรหนหย55555555555
    #334
    0
  8. #333 จันทร์คราม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 17:18
    พี่คะ555555555555555555555555
    #333
    0
  9. #332 NooNutnice (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 16:38
    แง้งงง เราเพิ่งมาเจอ อ่านรวดเดียวเลยค่ะสนุกมากกกก เราชอบvibeของเรื่องนี้มาก มันมีความยูนีคอยู่ในตัวบอกไม่ถูก55555 ทุกอย่างมันสมูทไปหมด โดยเฉพาะภาษาเขียนดีมากเลยค่ะ รอติดตามนะคะๆๆ 😍
    #332
    0
  10. #331 Gukka (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 15:58
    สู้ๆนะค่าาา ชอบภาษาการเขียนมากเลยย
    #331
    0
  11. #329 Bpook (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 07:00
    สนุกมากค่ะ รักไรท์นะคะ♥️♥️
    #329
    0
  12. #328 🐻 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 05:31
    ชอบเรื่องนี้มากค่ะ รอไรท์ทาอัพทุกวันเลยสู้ๆนะคะ
    #328
    0
  13. #327 Brownsugar1980 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 03:04
    ทำไมเขินแทนพี่อ่าาาา กรีดร้อง😆😆😆 ขอบคุณมากนะคะ
    #327
    0
  14. #326 เอ็นโออีวาย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 22:56
    เชียร์พี่สุดใจเล้ยยยย
    #326
    1
    • #326-1 _ice02(จากตอนที่ 8)
      8 มิถุนายน 2563 / 10:49
      ชอบการแถมดิลโด้
      #326-1
  15. #325 mukmanee123 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 22:24
    ไม่เป็นไรนะคะ เราติดตามและเป็นกำลังใจให้เสมอ สู้ๆ ฮึบๆค่ะ แต่ใดๆก็คือออออ เค้าเริ่มจีบกันเเน๊วววว
    #325
    0
  16. #324 aikemiaika715 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 22:12

    ฮื่ออออ ตาพี่ทำน้องเขินไปหมดดดดด
    #324
    0
  17. #323 ILOVEMRCHU (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 22:07
    น้องมันคงจะยอมง่ายอยู่หรอก ทำมันส่ะขนาดนั้น!!!!
    #323
    0
  18. #322 MYJYC1709 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 22:02
    การจีบอะไรของคุนพรี้คะ?! เป็นการจีบที่ตรึงใจมักค่าา //สู้นะคะไรท์ รอตลอดเลยนะคะ
    #322
    0