🍒 (Y) Wild Cherry • น้องเชอร์รี่ป่า 🍒

ตอนที่ 7 : 6 : Sunset

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 636
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    5 มิ.ย. 63

6

Sunset


น้องเชอร์รี่ป่า @YxurChxrryBxmb 1d


ท่ามกลางกระแสคลื่นของข้อความและรูปภาพที่ไหลผ่านหน้าจอ คลิปวิดีโอความยาวสองนาทีเศษนั้นแทบถูกกลืนหาย เพียงคลิปทัศนียภาพริมแม่น้ำยาวสุดเส้นขอบฟ้า

ยกเว้นว่าคุณจะเป็นผู้ติดตามเขา จึงจะสังเกตเห็นความผิดปกติของเนื้อหา

บางคนถึงกับย้อนอ่านชื่อแอคเคาท์อยู่หลายครั้งให้แน่ใจ บางคนไถ่ถามด้วยความประหลาดใจ ‘ทำไมกระต่ายน้อยถึงออกมาซุกซนนอกกรงได้’ บางคนกระหือรือด้วยความตื่นเต้นถึงขั้นรุกล้ำ ‘ที่ไหนครับจะไปหา’

“เคยเห็นเจ้าของร้านที่ไหน บอกลูกค้าประจำให้หยุดไปที่ร้านบ้างไหมครับ” แน่นอนว่าคลิปวิดีโอนั้นถูกอัพย้อนหลังทิ้งระยะจากวันที่ถ่ายนับสัปดาห์ และเขาไม่คิดตอบคำถามว่าที่ไหน

“อาทิตย์หน้าไม่ต้องมาแล้ว” เสียงเจื้อยแจ้วแกล้งทำขรึม ก่อนหัวเราะ ผายมือไปยังทิวทัศน์ด้านหลัง “เพราะงั้นวันนี้เลยไม่มีอะไรมารีวิว ผมเลยออกมาข้างนอกแทนครับ แต่ไม่มีน้องมาด้วยนะ หยุด! คิด! ลึก!”

ผืนน้ำสะท้อนดวงอาทิตย์เปล่งประกายระยิบระยับ ท้องฟ้ากลายเป็นสีส้ม บ้านเรือนริมน้ำค่อยๆ ถูกกลืนด้วยห้วงเวลาพลบค่ำ

“ผมน่าจะบอกตัวเองมากกว่า” ก่อนเหลือเพียงเสียง มุมกล้องถูกเปลี่ยน โฟกัสเพียงแสงสุดท้ายที่กำลังจะหายไป “รู้ไหม ผมหน้าแตกยับเยินเลยล่ะ”

“คิดว่านัดมาเจอกันซะอีก” อาจเพราะไม่เห็นใบหน้าน้ำเสียงที่เปล่งจึงฟังผิดหวังไม่ปิดบัง แม้เสียงหัวเราะยังเจือหงอยเหงา “แต่ไม่เสียเที่ยวเลยครับ ดูสิ...พระอาทิตย์ตกสวยมาก อากาศก็ดี”

ก่อนใบหน้าใต้ฮู้ดสีแดงจะกลับเข้ามาอยู่ในกล้องอีกครั้ง รอยยิ้มยิงฟันขาว ดวงตาปิดหยีอย่างน่าเอ็นดู

“ขอบคุณนะครับ ผมไม่ได้ออกมาข้างนอกนานมากๆ แล้วจริงๆ”

ทว่าหากจะมีแสงใดให้ความรู้สึกโดดเดี่ยวเท่าดวงอาทิตย์โพล้เพล้ที่กำลังลาลับ คงเป็นแสงในรอยยิ้มและดวงตาของเขา



*************************************



วันนี้เป็นวันแรกที่มีลูกค้าผู้หญิงเข้าร้าน

เป็นลูกค้าผู้หญิงคนแรก ไม่สิ กลุ่มแรกต่างหาก ผมไม่แน่ใจว่าพวกเธอหลงมาหรือต้องการมาสำรวจว่ามีอะไรอยู่ในที่แห่งนี้บ้างเท่านั้น หลังจากเดินวนไปมาอยู่ในร้านคับแคบพลางจับนู่นดูนี่ด้วยสีหน้าตื่นตาอยู่สักพัก พวกเธอก็เดินจากไปโดยไม่ได้อะไรติดไม้ติดมือ

ยอมรับว่าผมประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนเปลี่ยนเป็นยินดีพลางคิดว่าอีกหน่อยร้านคงมีลูกค้าหญิงชายเดินเข้ามาง่ายๆ ไม่ต่างจากสะดวกซื้อกระมัง

การมาเยือนของหญิงสาวทำให้ผมนึกถึงบทสนทนาริมบาทวิถีในคืนนั้น บทสนทนาจริงจังในสถานการณ์แปลกประหลาดท่ามกลางแสงจันทร์ ผมไม่รู้ว่ามันเป็นความโรแมนติกหรือพิลึกมากกว่ากัน

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปอย่างเชื่องช้า ยิ่งยาวนานเมื่อผมนับว่าไม่ได้เจอเขามา 14 วันแล้ว ตัวเลขยิ่งมากยิ่งทำให้ตระหนักว่าผมตื่นเต้นแค่ไหนที่จะได้เจอเขาอีกครั้ง ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะถาม อยากรู้ว่าเขาชอบไหม ทางเลียบแม่น้ำนั้น พระอาทิตย์ตกสวยอย่างที่ผมโอ้อวดหรือเปล่า

คงดีหากมันทำให้เขายิ้มได้บ้าง

กุหลาบหลังร้านเริ่มโรย ผมจึงตัดมันมาปักแจกัน ใจหนึ่งบอกตัวเองว่าเพียงต้องการเปลี่ยนบรรยากาศให้เป็นมิตรขึ้นเท่านั้น ทว่าอีกครึ่งรู้ดีว่าใจจริงคือต้องการต้อนรับการกลับมาของลูกค้าคนโปรด

เจตนาชัดเสียจนลูกค้าคนเดิมเอ่ยทัก

“ช่วงนี้ร้านดูมีชีวิตชีวาดีนะครับ” คำเดิมราวภาพฉายซ้ำ ทว่าคราวนี้เปลี่ยนข้อสันนิษฐาน “มีแฟนเหรอครับ”

“เอ๊ะ...” มะ... ไม่ๆๆ ไม่ใช่แฟนสิ

ผมรู้สึกว่าควรแก้ความเข้าใจผิด แต่เสียงที่เปล่งจากลำคอกลับอึกอัก สมองคิดหาคำแก้ตัวไม่ทัน ประจวบพอดีกับที่มีลูกค้าคนใหม่เดินเข้ามาในร้าน

เสียงกรุ๊งกริ๊งจากกำไลข้อเท้าเบือนความสนใจผมอย่างสิ้นเชิง

ผมยิ้ม ยิ้มกว้าง และมันคงผิดวิสัยที่ผมยิ้มเสียกว้างขนาดนี้จึงได้ยินเสียงลูกค้าคนเดิมหลุดขำ

“เปล่าครับ ไม่ใช่แฟน” ผมยิ่งเก้กัง หันมาปฏิเสธคำถามเก่าสลับกับมองคนมาใหม่ เลิ่กลั่ก

“ขอให้สมหวังนะครับ” ราวกับถูกอ่านใจ อ่านสถานการณ์ขาดว่าผมเพียงตกหลุมรักฝ่ายเดียวเท่านั้น เขาจึงยิ้มให้กำลังใจ ก่อนเดินออกจากร้านไปทางเดียวกับที่คนตัวเล็กเพิ่งสวนมา

ใจผมเต้น ไม่รู้ว่าเพราะถูกจับได้ หรือเพราะลิงโลดที่ได้เห็นหน้าคนน่ารักอีกครั้ง

ในหัวว้าวุ่นกับการเรียบเรียงคำถาม ลำดับคำทักทาย

สวัสดี อาทิตย์ที่ผ่านมาได้ไปที่นั่นไหม พระอาทิตย์ตกสวยใช่หรือเปล่า

ผมอยากถาม ควรถามออกไปเสีย ทว่าพอเห็นสีหน้าของคนที่พุ่งตรงมายังเคาน์เตอร์คิดเงินหลังจากเดินไปหยิบของเล่นชิ้นหนึ่งมาอย่างลวกๆ ไร้พิถีพิถัน ผมก็กลืนลงคอหมดสิ้นทุกถ้อยคำ

เห็นชัดว่าวันนี้เขาเปลี่ยนไป ท่าทีปั้นปึ่ง ดวงตาที่เคยซุกซนมองผมขุ่น เงียบบึ้งจนผมลุกลน

อะไรกัน หรือจะไม่ชอบแม่น้ำ? มันเปลี่ยวไปไหมนะ? หรือว่า.... อะไรกัน

ขณะที่ผมโอดครวญด้วยความไม่เข้าใจ เขาก็ถอนใจ เอ่ยจี้จุดจนผมสะดุ้งวาบ

“ผมคิดว่าพี่จีบผมเสียอีก” ไม่ทันให้ผมได้แก้ต่างหรือยอมรับ เขาก็ขำ “ดีแล้วล่ะ”

“...”

คล้ายคนละเมอ ช่วงเวลาที่ผมรอคอยตลอดสองอาทิตย์ผ่านไปชั่วพริบตา เขารับสินค้า จ่ายเงิน แล้วเสียงกรุ๊งกริ๊งก็ถอยห่างจนหายไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันกับเสียงสบถตะโกนก้องในใจด้วยความสับสนจับต้นชนปลายไม่ถูกของผม

ช่างโง่งมที่คาดหวังบทสนทนาต่อสายสัมพันธ์

ไม่มีเรื่องเล่าของแม่น้ำ พระอาทิตย์ตก ไม่มีแม้คำเอ่ยทักเรื่องดอกกุหลาบหอมฟุ้งที่ผมตัดมาประดับร้าน


‘ผมคิดว่าพี่จีบผมเสียอีก...ดีแล้วล่ะ’


ผมว่าผมเพิ่งทำพลาด...ตรงไหนไม่รู้เหมือนกัน



*************************************



น้องเชอร์รี่ป่า @YxurChxrryBxmb 1h


“วันนี้ไม่มีของใหม่นะครับ ผมจะมาเปรียบเทียบน้องๆ ไวเบเตอร์ที่มีอยู่ให้ฟังว่าแต่ละรุ่นมีข้อดีข้อเสียยังไงบ้าง”

“ไม่มีสาธิตนะ”

“ดูคลิปเก่าวนไปก่อนนะครับ :P”




#น้องเชอร์รี่ป่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

413 ความคิดเห็น

  1. #321 khunsom08 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 11:54
    น้องเป็นอะไรลูก
    #321
    0
  2. #317 Bpook (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 11:32
    เป็นกำลังใจให้คุมพี่นะคะ
    #317
    0
  3. #316 ppppanone (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 00:35
    เป็นกำลังใจให้คุณนะคะ (⌒o⌒)
    #316
    0
  4. #315 MaNoww ippy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 00:10
    น้องเข้าใจผิดดไปแล้ววววว
    #315
    0
  5. #314 MYJYC1709 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 23:24
    พี่คะ!!!จีบน้องเร็ว!!พูดอ่ะพูด!!!!
    //สู้ๆนะคะไรท์ เป็นกำลังใจให้น้าา
    #314
    0
  6. #313 Bible'k (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 23:14
    พี่รีบจีบน้องเร็ว เป็นกำลังใจให้นะ!!
    #313
    0
  7. #312 SWNCiii (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 22:27
    รอค่ะชอบมาก
    #312
    0
  8. #311 Wwasabi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 17:51
    คุณพี่คะจีบเถอะค่ะจุดนี้
    #311
    0
  9. #310 Brownsugar1980 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 17:26
    พี่!!!!!! อย่ามัวชักช้าสิ😆😆😆
    #310
    0
  10. #309 เอ็นโออีวาย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 17:25
    รอเสมอนะคะ
    #309
    0