🍒 (Y) Wild Cherry • น้องเชอร์รี่ป่า 🍒

ตอนที่ 5 : 4 : I'm Not A Good Boy (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,174
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 428 ครั้ง
    20 ก.พ. 63


4

I’m not a good boy



น้องเชอร์รี่ป่า @YxurChxrryBxmb • 1h

 

จริงอย่างเจ้าตัวว่า พอมองจากมุมข้างเด็กหนุ่มผมสีเชอร์รี่ไม่ใช่คนผอมแห้งนัก ออกจะเนื้อเยอะหนุบหนับ


โดยเฉพาะส่วนสะโพกที่โผล่พ้นชายผ้าลูกไม้สีชมพูหวาน


เรียกมันว่ากระโปรงได้ไหม ในเมื่อจีบบานสั้นกุด แถมโปร่งปิดสะโพกไม่มิดด้วยซ้ำ


...เรียกผ้าคาดเอวคงพอไหว


คาดไม่ให้ความเป็นชายที่ถูกปลุกเร้าจนตื่นตัวเล็ดลอดออกมาต่อสายตา ปิดซ้อนด้วยลำแขนขาวเนียนที่เหยียดโน้มไปข้างหน้า เท้าไว้กับลอนหน้าท้องที่ดูสมจริงกำยำ


จัดท่าทางเงอะงะขณะ เหลียวสบตากับเลนส์กล้องขณะคร่อมทับหุ่นจำลองสรีระชาย


ให้ช่องทางคับแคบค่อยๆ กลืนกินความแข็งขึง... กดลึก... จมหาย


ก่อนควบขย่ม เล่นรักกับตุ๊กตายางไร้หน้า ไร้จิตใจ


 

*************************************

 


ผมได้ยินข่าวคราวเธอคนนั้น เธอคนที่ถูกโลกสาธารณะยุคใหม่ทำร้าย เอาเครื่องมือบำบัดความใคร่ของเธอมาป่าวประจาน ล้อเลียนสนุกสนาน สนองความคิดคะนองของสังคมชายเป็นใหญ่


เคยสงสัยไหมว่าผู้หญิงระบายความต้องการยังไง ผมสงสัย กระทั่งเลิกสงสัยเมื่อได้เห็นรายชื่อลูกค้าที่มีทั้งหญิงทั้งชาย  


แน่สิ เธอเป็นมนุษย์ เธอมีความใคร่ เธอมีทางออกที่ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาท่อนเนื้อที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ไร้ความจงรักภักดี


อย่าเพิ่งหลงกลล่ะ... ผมไม่ใช่ผู้ผดุงความยุติธรรม ไม่ใช่นักสิทธิมนุษยชน นักสังคมสงเคราะห์ หรือนักวิชาการ ไม่มีสถิติวิจัยมายืนยันว่าอวัยวะเทียมช่วยให้สังคมดีขึ้นยังไง ลดอาชญากรรมทางเพศลงหรือส่งผลร้าย ยิ่งทำให้หมกมุ่นในกาม


ผมเพียงกำลังชวนเชื่อในฐานะผู้ขาย หาความชอบธรรมให้การแสวงกำไรในธุรกิจเซ็กซ์ช็อปของตัวเองที่กำลังลักลอบค้าอย่างอุกอาจในประเทศที่สุดแสนจะหน้าบาง


ชวนเชื่อด้วยคำถาม ความสงสัย ว่าศีลธรรมที่ค้ำคออยู่ช่วยกำจัดกำหนัดบำบัดจิตใจมนุษย์ให้หลุดพ้นราคะใคร่ได้จริงไหม ก็เท่านั้น


สงสัย เช่นที่กำลังครุ่นครวญ... ว่าเด็กคนนี้ไม่คิดกระมิดกระเมี้ยนบ้างหรือยังไง หรือเราอยู่ในโลกต่างความจริง เส้นศีลธรรมเดียวกันจึงไม่ได้ค้ำคอเขาให้อึดอัดประดิษฐ์กระดากเหนียมอาย


ขณะที่ข่าวของเธอคนนั้นแพร่สะพัดในโลกโซเชียลเนตเวิร์ควิจารณ์กันอย่างหนาตา สังคมเกิดคำถาม ถงเถียงถึงความชอบธรรมของสิ่งเทียมอวัยวะ ทั้งเปิดกว้างและปิดกั้น


เราวิจารณ์... แต่ใครล่ะจะอยากเป็นเป้าถูกประจาน


ยอดขายของผมจึงหดหาย ไม่มีลูกค้าใหม่ ไม่ต้องพูดถึงหน้าร้าน เงียบงันเสียยิ่งกว่าโกดังร้าง ประเด็นร้อนกรุ่นทำให้พวกเราจำเป็นต้องระแวดระวัง ทั้งสัปดาห์ผมจึงมีหน้าที่เพียงนั่งเฝ้าฝุ่นไรและตอบข้อความยืนยันว่าสินค้าที่หลุดรอดไม่ใช่ของทางร้าน


มันจึงกลายเป็นเรื่องเหลือเชื่อเหนือความคาดหมายที่ในเย็นย่ำวันอาทิตย์ผมได้เห็นความงดงามมีชีวิตชีวาของสีแดงเชอร์รี่ที่แต้มอยู่บนเรือนผมและเสื้อผ้า แม้แต่พวงแก้มก็ขึ้นสีฝาดด้วยอากาศอบอ้าว


ไม่ใช่ภาพลวงตา


กระดิ่งจากสร้อยข้อเท้าสั่นกรุ๊งกริ๊งเป็นเครื่องยืนยันว่าไม่ใช่ฝันหรือจิตปรุงแต่งด้วยฟุ้งซ่านคะนึงหา


ผมพยายามไม่ให้ตัวเองหลุดยิ้ม แต่มันยากแสนยาก เมื่อเขายืนอยู่ตรงนี้พร้อมมุมปากแต้มรอยยิ้มน่ารัก


“สวัสดีครับ”


ยิ่งลิงโลดออกนอกหน้าเมื่อแทนที่จะเพียงยิ้มทักทายแล้วหลบมุมเลือกของเหมือนเคยเขากลับเดินเข้าหมาหาน้าเคาน์เตอร์พร้อมดวงตาแวววาวสุกใส


พยายามไม่ให้หัวเราะออกมาอย่างเสียมารยาทเมื่อเสียงทุ้มเอ่ยใจความกระชับห้วนสั้น


“ตุ๊กตายางที่เคยสั่งไว้มาหรือยังครับ”


เจ้าเด็กน่ารักนี่... พูดเรื่องแบบนี้ออกมาซื่อๆ ได้ยังไง

 





ต้องยอมรับว่าผมนึกนับถือเขา


นับถือเด็กคนนี้ที่ไม่คิดแสร้งสรรค์ทีท่ากระดากอายต่อกามราคะที่หลายต่อหลายคนลักปิดไว้ใต้หน้ากากศีลธรรม ผมเคยคิดว่ากิจการนี้เป็นปม ป่าวประจานความไร้อารยะให้โดนหัวเราะเย้ยหยัน กระทั่งวันหนึ่งผมชาชินกับมัน


แต่นั่นมันก่อนจะพบว่าผู้มีอารยธรรมบางคน ก็กดสั่งซื้อสินค้าออนไลน์จากร้านผมเช่นกัน


“อะไรอ่ะ” ผมเลิกคิ้วงุนงงกับคำถาม “ทำไมวันนี้พี่ดูอารมณ์ดีจังครับ”


“หืม?” นึกขำกับตาโตๆ และคิ้วที่ขมวดพันกันยุ่งน่าเอ็นดู


“นั่นไงอมยิ้มอีกแล้ว อะไรอ่ะๆ มีอะไรดีๆ เหรอครับ”


ไม่ทันรู้ตัวว่ากำลังทำสีหน้ายังไงจนเขาทัก ผมยิ้มหรือ ผิดปกติจนสังเกตได้ขนาดนั้นเลยหรือ?


แต่ไม่คิดคลี่คลายมุมปากให้หุบยิ้มเรียบตึงอย่างทุกครั้ง กลับยิ้มกว้างกว่าเดิม ขณะเอื้อมรับใบแจ้งที่อยู่มาจากเขา


“ที่จริงสั่งในเพจแล้วโอนเงินผ่านธนาคารออนไลน์ก็ได้” เฉไฉ พลางหันไปคีย์ข้อมูลเข้ารายชื่อสินค้าพร้อมจัดส่ง กวาดตามองที่อยู่คร่าวๆ แล้วพบว่าเป็นหอพักที่อยู่ห่างออกไปไม่ถึงสิบล็อก มิน่าเจ้าตัวถึงบอกว่าจะถือกลับ


แต่กล่องตุ๊กตายางมันไซล์มินิพกพาง่ายเหมือนของเล่นชิ้นก่อนๆ ที่เขาซื้อที่ไหนกัน


ได้ยินเสียงขมุบขมิบบ่นว่าผมขี้โกง ก่อนจะยอมเปลี่ยนเรื่องตาม “ผมอยากมารับน้องด้วยตัวเองนี่ครับ”


ผมเลิกคิ้วกับสรรพนาม น้อง ที่เขาเพิ่งเอ่ย หลุดยิ้มกับตัวเองอีกครั้งเมื่อไม่เห็นความน่ารักน่าชังในซิลิโคนหุ่นกำยำแม้แต่น้อย


“สุดท้ายก็แบกกลับไม่ไหวนี่” ผมว่า มองกล่องบรรจุภัณฑ์ที่ขนาดใหญ่เกินไปสำหรับแขนเล็กๆ นั่น ต่อให้เดินกลับไหว แต่ก็คงลำบากทุลักทุเล


ในทีแรกผมอาสาขับรถไปส่งทั้งเขาทั้งของพร้อมกันเพราะยังไงซะหน้าร้านก็เงียบเสียจนไม่จำเป็นต้องนั่งเฝ้า แต่เจ้าตัวทำท่าอึกอัก ผมจึงเสนอช่องทางจัดส่งเป็นระบบเดียวกับลูกค้าคนอื่นๆ ผ่านเจ้าหน้าที่คนกลาง แม้จะเสียเวลารอเพิ่มขึ้นอีกหน่อยแต่เขายอมรับเงื่อนไข

           

ผมเข้าใจ เขาคงเห็นว่าเราไม่ได้คุ้นเคยกันขนาดที่จะอนุญาตให้ตามไปเห็นที่หลับที่นอนได้ คงไม่ต่างจากพนักงานร้านสะดวกซื้อที่เจอกันทุกวันทว่าไม่อาจสนิทสนม


อยู่ๆ พอคิดถึงตรงนี้ผมก็รู้สึกหดหู่ที่หนทางสมหวังช่างริบหรี่

            

“อ้าว ทำไมหน้าบึ้งซะแล้วล่ะครับ” ผมเลิกคิ้วอีกครั้งเมื่อได้ยินเขาพึมพำ เงยหน้าขึ้นมาเห็นเจ้าของใบหน้าน่ารักกำลังเพ่งพิจารณาสีหน้าผมอย่างจริงจัง ไม่ทันไรก็หลุดยิ้มออกมา

              

“ยิ้มแล้ว”


แน่สิ ก็เล่นทำหน้าน่าเอ็นดูเสียขนาดนี้


บวกกับความรู้สึกที่รับรู้ว่าถูกเขาจ้องหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจจนสังเกตเห็นทุกความเคลื่อนไหวแล้วมันพลอยให้เก็บอาการใจเต้นไว้ไม่ไหว

            

ยิ่งประโยคถัดมา


“ยิ้มเยอะๆ สิครับ พี่ยิ้มแล้วดูดีมากเลย”

             

เหมือนหมัดน็อก ผมถึงกับชะงัก รับคำชมไม่ทัน

             

ใจหนึ่งหาข้ออ้างว่าเขาเอ่ยตามมารยาท แต่อีกใจระรี้ระริกเหมือนหมาเชื่องๆ กระดิกหางตอบรับ จริงหรือ ผมดูดีในสายตาเขาด้วย จริงๆ ใช่ไหม ไม่ได้ดูเป็นตาลุงหื่นอัธยาศัยแย่สินะ

             

พอทำตัวไม่ถูกผมก็ยิ่งอึกอักลนลาน


“ไม่หรอก เธอต่างหากที่ยิ้มแล้วดูดีมาก” ยกมือเกาขมับแก้เก้อ โยนคำชมกลับไปให้เขาที่เหมาะสมยิ่งกว่า


ท่าทีคงน่ารำคาญเกินทน แต่คนตรงหน้าก็ยังหัวเราะน้อยๆ เหยียดแขนเท้าเคาน์เตอร์พลางแกล้งเอียงหัวไปมาคล้ายชั่งใจว่าจะรับคำชมกลับไปดีไหม


“อื้ม ผมก็ว่างั้น” แล้วเราก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน


แสนน่ารัก


ให้ตายเถอะ ผมใช้คำว่าน่ารักพร่ำเพรื่อทุกครั้งตอนอยู่ต่อหน้าเขา


"..."


"..."


ทว่าฉับพลันเสียงหัวเราะสงบลงเหลือเพียงรอยยิ้มจางเขากลับหลบสายตาผมที่สบจ้องไม่วางตา ผละมือที่เท้าเคาน์เตอร์สองฟุตกั้นพลางก้าวถอยหลังไปเล็กน้อยเพื่อเว้นระยะ


“ที่จริงผมน่ะ ดูไม่ได้เลยต่างหาก” เสียงนั้นแผ่วเบาราวพูดกับตัวเอง แต่ผมได้ยินชัด


“ไม่เลย เธอดูดี... เด็กดี พูดเพราะ น่ารัก” ผมยืนยัน ไม่ใช่แค่รูปกายภายนอก แต่กิริยามารยาทคำพูดคำจาที่ซื่อใสจริงใจกว่ามนุษย์ส่วนใหญ่ที่ผมเคยเจอมาก


ทว่าเขาหัวเราะ เป็นหัวเราะที่ยกมุมปากข้างเดียวคล้ายเหยียดหยัน ไม่เชื่อในถ้อยคำ


“เด็กดีเหรอ ยิ่งไม่ใช่ใหญ่เลยครับ แล้วผมก็พูดคำหยาบ” บึ้งตึงใส่ผมที่เอ่ยคำต้องห้ามก่อนพรั่งพรูประโยคไม่คาดคิดออกมา


“แค่คนเอากันทำไมต้องอยากเสือกด้วยวะ!” ผรุสวาททั้งที่สายตาเหม่อลอยคล้ายหลุดสู่ห้วงความหลัง เปลี่ยวคว้างติดตรึงอยู่ที่ไหนสักแห่งที่ผมไม่อาจจินตนาการ


"เด็กดีคงไม่พูดแบบนี้ใช่ไหมครับ"


หลายวินาที จึงกระชากตัวเองกลับมาพร้อมรอยยิ้ม


“พี่เคยดู Toy Story ไหมครับ”


ผมไม่เข้าใจคำถาม ไม่เห็นความเชื่อมโยงจึงใช้เวลาประมวลผลพักหนึ่งก่อนจะพยักหน้าตอบรับ


“เคยสิ นานมากแล้ว” เขายิ้มหวาน แววตากระตือรือร้นอย่างน่ารัก


ผมยิ่งไม่เข้าใจ ทำไมเขาถึงได้เปลี่ยนเรื่องเกลื่อนกลบความขุ่นหมองในแววตาไว้ได้เพียงชั่วพริบตาเท่านั้น


ราวกับมืออาชีพ ราวกับรับมือกับความหม่นเศร้าที่ก่อตัวและดับไปฉับพลันเช่นนี้อยู่ทุกวัน


มันทำให้ผมเอะใจ ชวนสงสัยว่าภายใต้รอยยิ้มซื่อใสที่ผมเห็นอยู่ทุกครั้งมันเก็บซ่อนอะไรเอาไว้บ้าง อีกกี่มิติตัวตนที่ผมไม่รู้จัก ยังไม่มีสิทธิ์เข้าถึง ห่างไกลยิ่งกว่ามีเคาน์เตอร์นับร้อยกั้นกลางระหว่างเรา


แต่แทนที่จะหดหู่ในแสงริบหรี่ของความหวัง ผมกลับยิ่งหวัง อยากเรียนรู้ ทำความรู้จักตัวตนที่เหลือของเขาในทุกๆ ด้าน


อาจโชคดีที่ผมงุ่มง่ามจึงไม่คิดรีบร้อน ไม่อยากคาดคั้น ผลีผลามกระโจนใส่จนเขาเตลิดหนี ผมยินดีก้าวทีละมิลลิเมตร พร้อมหยุด หรือถอยหลังเพื่อก้าวอย่างระมัดระวัง


ยังพอใจในฐานะพนักงานร้านสะดวกซื้อที่ยังเป็นความสะดวกใจของเขา เพียงเท่านั้น


“ผมอยากให้ของเล่นของผมมีชีวิตขึ้นมาบ้างจัง”


เมื่อเขาแสร้งเอ่ยขบขันเฉไฉ ผมจึงวางความสงสัยติดใจทิ้งไว้เบื้องหลัง แกล้งส่ายหน้าระอากับความปรารถนาเด็กๆ พูดติดตลกตอบโต้อย่างที่ไม่เคยทำ


“มันคงไม่น่ารักเหมือนในหนัง ถ้าของเล่นในห้องของเธอเป็นตุ๊กตายาง”


...เพียงเพื่อให้เสียงหัวเราะกลับมากังวาลใสพร้อมดวงตาลูกกวางแสนหวานอย่างที่คู่ควรกับเขาเป็นที่สุดอีกครั้ง

 

 

*************************************



น้องเชอร์รี่ป่า @YxurChxrryBxmb • 2m


…...



น้องเชอร์รี่ป่า @YxurChxrryBxmb • now


ผมน่ะ ไม่ใช่เด็กดีหรอกนะครับ






----------------------100%------------------------

แอบเปลี่ยนชื่อตอนเพราะเขียนไม่ถึงแล้วมันคนละมู้ดกันค่ะเลยตัดเท่านี้ดีกว่า แง้งง 

ขอโทษถ้าทำให้สับสนค่ะ


(ถ้าไม่โอเคที่อัพทีละเล็กละน้อยรบกวนรออ่านหลังครบ100%หรือหลังจบเรื่องได้นะคะ เกรงใจ

เรากำลังพยายามฟื้นกำลังตัวเอง เขียนอะไรได้ก็เขียนออกมาก่อนเลยไม่ซีเรียสเรื่องคอมเมนต์น้า 

เอาที่ต่างคนต่างสบายใจแล้วสนุกกันเนอะ)


ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ


#น้องเชอร์รี่ป่า

- Martian -


T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 428 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

413 ความคิดเห็น

  1. #276 Promson_oi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 20:39

    อู้ยยยยย

    #276
    0
  2. #236 eungoeiiii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 13:50
    สนุกมากๆภาษาดีอะไรยนาดนี้อ่ะแบบแต่งต่อเถอะค่ะไรท์
    #236
    0
  3. #235 porn25 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 20:21
    รอนร้าาาาา. ชอบมากเลยค่ะ สู้ๆนะคะ
    #235
    0
  4. #234 love bb lava (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 01:50
    ชอบนะคะ เขียนดีมากเลย อยากอ่านต่อแล้วๆ เมื่อไหร่จะจีบน้องจริงๆสักทีนะ5555
    #234
    0
  5. #230 mint--kodchamonn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 17:22
    รอน่ะค่ะ สู้ๆค่ะะ
    #230
    0
  6. #228 fonfon2547 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 23:50
    รอนะค้าบบ
    #228
    0
  7. #227 🐻 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 23:14
    แงงง ไม่รู้ว่าไรท์เหนื่อยหรือมีปัญห่งาอะไรรึเปล่าแต่อยากให้ไรท์รู้ว่ามีคนรอไรท์เสมออย่าเพิ่งท้อนะคะติดตามทุกวันนิยายไรท์สนุกมากค่ะ
    #227
    0
  8. #226 Nui_2546 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 18:23
    เพิ่มตอนไหม่ที่เด๋อออรออ่านอยู่เด๋อออิ
    #226
    0
  9. #225 Gzimmyy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 14:43
    เป็นความค่อยเป็นค่อยไปที่ตื่นเต้นแปลกๆนะคะ เพิ่งเคยอ่านอะไรแบบนี้ครั้งแรก อารมณืเหมือนดูหนังนอกกระแสแต่ก้ยังอยากดูไปเรื่อยๆจนกว่าจะจบ ไรเต้อสู้ๆสู้ตายนะคะ คนอ่านรออยู่ตรงนี้
    #225
    0
  10. #223 Yunnill (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 18:48
    น้องงงงงงง พี่ก็กล้าๆจีบน้องเรยยย
    #223
    0
  11. #219 Ari7200 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 09:19
    รออยู่น้าาา
    #219
    0
  12. #218 NMJS (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 22:52
    ชอบเรื่องนี้ :)
    #218
    0
  13. #217 _yktrs (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 22:22
    เป็นกำลังใจให้นะคะ ชอบพล็อตแบบนี้55555 เอ็นดูน้องเชอรี่กับพี่เขา
    #217
    0
  14. #216 12311232123312 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 16:43
    แงวงงงงง
    #216
    0
  15. #211 Oon_Ncy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 15:55
    ตามน้องเชอร์รี่มาจากทวิต เคยอ่านเมื่อปีที่แล้ว พร้อมๆกับช่วงพี่วา ยังรออยู่นะคะ
    อยากอ่านน้องสตรอเบอร์รี่ด้วย คิดถึงคุณแด๊ดดี้ 😭 เริ่องบาปๆเนี่ยชอบนัก 5555555
    #211
    0
  16. #210 ziaaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 21:38
    ใจเย็นดีจังเลยนะพี่จ๋า ค่อยๆเข้าน้องเชอร์นี่นะ ดูเหมือนน้องอาจจะมีอะไรอยากเล่าให้ฟังอีกไม่นานนี้ล่ะ 🍒


    ขอนอกเรื่องจากในเรื่องนะคะ(?) จะว่าไปเรื่อง kerry นั่นสินะคะ...อยู่ในสังคมที่ชายเป็นใหญ่นี่ช่างน่ารำคาญ ประเทศที่หน้าบางเว้อกับเรื่องเพศแต่กลับโด่งดังสุดๆเรื่อง sex tourism ประเทศนี้นี่มันงงดีจริงๆเลยค่ะ เฮิ่ม
    #210
    0
  17. #207 Orathaiks (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 20:18
    น้องมีความหลังไม่ดีสินะ
    #207
    0
  18. #206 karnll518 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 08:18

    คนพี่นี้หลงน้องหนักมากก น้องทำอะไรก็น่าเอ็นดูในสายตาพี่

    #206
    0
  19. #203 Snowermyhae (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 01:09
    ใครว่าน้องพี่จะฉาบมันนน !!!
    #203
    0
  20. #202 xffangx (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:49
    น้อนต๋า แงๆๆๆ
    #202
    0
  21. #201 reinaria (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:12
    โอ๊ยน้อง น้องต้องมีแผลใจขนาดไหนกัน ไม่เป็นไรน้าาาา /หอมหัว
    #201
    0
  22. #200 Whoopie Pie (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:05
    นี่ก็แอบคิดว่าน้องต้องเจออะไรมาบ้างนะ ถึงได้มาทำแบบนี้เผื่อผ่อนคลาย หรือน้องทำเพื่อเงิน หรือว่าแค่ชอบ โอ๊ยแล้วนี่เป็นใคร เป็นคนอ่านก็รออ่านก็พอ วิเคราะห์เยอะจัง 5555555555555555

    ติดตามนะคะ สู้ๆน้าาาา
    #200
    0
  23. #195 psuwitchayapacp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 13:20
    เอาอีกกกกกกก🍒✨ รักน้องงง
    #195
    0
  24. #194 milk-m.g.m (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 09:55
    น้องมากอดๆๆๆแงงงงงงง
    #194
    0
  25. #190 Misa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 21:30

    น้องงงงงงงงง ชีวิตน้องผ่านอะไรมาบ้างลูก

    ทำไมน้องดูแอบเศร้า เอ็นดู

    ส่วนอิพี่ก็กล้ายิ้มแล้ว ดีใจด้วยค่ะที่ไม่เป็นลม

    5555555555555555

    #190
    0