🍒 (Y) Wild Cherry • น้องเชอร์รี่ป่า 🍒

ตอนที่ 4 : 3 : Apple (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,814
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 402 ครั้ง
    20 ก.พ. 63


3

Apple

             

              

มีอย่างหนึ่งที่ผมต้องพิสูจน์ให้แน่ใจ


“ไม่ได้มานานเลยนะคะพี่” เพียงก้าวเข้าร้าน เจ้าของใบหน้าหวานก็เดินฉีกยิ้มเข้ามาเกาะแขนทักทายพาผมเดินไปนั่งที่โต๊ะประจำอย่างคุ้นเคย

              

สถานบริการในย่านอโคจรที่ผมกับเพื่อนมักชวนกันมาในยามที่มันเครียดกับงาน หรือยามผมเบื่อการระบัดระบายความใคร่ด้วยตัวเอง 


ต่างจากเพื่อนซึ่งมีฐานะ ผมไม่ใช่คนร่ำรวยนักแต่เรื่องแบบนี้นอกจากบริการคุ้มจ่ายยังมีเรื่องสุขอนามัย แม้ราคาแพงกว่าที่อื่น แต่เมื่อเพื่อนผมยืนยันว่าที่นี่สะอาด มีมาตรฐานจึงเป็นเหตุผลเด็ดขาดให้ผมยอมจ่าย

              

“วันนี้มาคนเดียวเหรอคะ เพื่อนพี่ที่เคยมาด้วยกันไปไหนซะล่ะ” ผมเพียงยิ้มเป็นคำตอบ ไม่ต่อบทสนทนา คงดูน่ารำคาญ ทว่าด้วยความมืออาชีพเจ้าหล่อนไม่ได้มีท่าทีเสียอารมณ์ ยังคงฉีกยิ้มเจื้อยแจ้วเจือหัวเราะต่อไป


“แหม เหงาแย่เลย แต่ไม่เป็นไรเนอะ มีหนูคุยเป็นเพื่อนเดี๋ยวก็หายเหงา” ผมไม่ใช่คนพูดเก่งนัก กี่ครั้งต่อกี่ครั้งมักนั่งเงียบเป็นเป่าสาก นั่งฟังเจ้าหล่อนเล่าเรื่องนานาเท่าที่เจ้าตัวจะสรรหามาเล่า หรือมองดูหญิงสาวอีกคนอ้อร้อต่อบทสนทนากับเพื่อนสนิทอย่างออกรสชาติ ก่อนแยกย้ายเปิดห้องเมื่อเริ่มเมาหรือบทสนทนาหวานหอมได้ที่จึงแยกย้ายเปิดห้องปลดปล่อยราคะตามราคาที่ตกลงกันไว้

             

ต่างจากอุปกรณ์หรรษาไร้ชีวิต ดอกไม้ราตรีเหล่านี้มีทั้งทักษะทั้งคารมออดอ้อน เนื้อกายหอมหวาน ลีลาเจนจัด ขณะเดียวกันก็ปลอบประโลมให้รสเสพสมชั่วข้ามคืนไม่จืดชืดเสียราคา

             

ชะตาเดียวที่ต้องยอมรับ ไม่ว่าจะเซ็กซ์ทอยหรือโสเภณี เราต่างต้องกระมิดกระเมี้ยนเร้นตัวตน


ปกปิดอย่างเปิดเผย ลักลอบอย่างโจ้งแจ้ง


ย้อนแย้ง ลักลั่นเพื่อเอาตัวรอดในประเทศดัดจริตล้นศีลธรรม


“พี่จะเปิดห้องเลยไหมคะ” เรื่องเล่าที่ถูกฟังเพียงผ่านหยุดลง อาจเพราะไม่ได้รับการโต้ตอบ หรือกะเอาจากบรั่นดีราคาแพงที่เธอถือวิสาสะสั่งพร้อมคะยั้นคะยอรินมานานนับชั่วโมงที่พร่องลงพอประมาณ


ไม่มากพอให้ขาดสติเมามาย แต่เพียงพอให้ผมทำใจ


“ไม่ล่ะ” ผมปฏิเสธควักบัตรจ่ายค่าแอลกอฮอล์และเงินสดเป็นค่าตอบแทนที่เจ้าหล่อนอุตส่าห์เปลืองเวลามานั่งพูดพล่ามลำพังเสียเนิ่นนาน


เพื่อปลุกปลอบ เพื่อประโลม เพื่อให้ผมได้ทิ้งระยะ ปล่อยเวลาตัดสินใจ


“ทำไมล่ะคะ หนูทำอะไรผิดหรือเปล่า หรือทำให้พี่รำคาญ”


“เปล่าหรอก”


“...”


“เพียงแต่... คืนนี้ พี่อยากได้เด็กผู้ชาย”

 

             




ผมไม่เคยนึกรังเกียจเครื่องเพศหลากสีสัน ไม่รังเกียจแม้ลำลึงค์ขนาดมาตรฐานหรือเกินมาตรฐาน

             

แต่กับของจริงคงต่างกัน

             

ถ้าไม่นับของตัวเอง ของพระเอกหนัง ของเพื่อนสนิทที่เห็นวับๆ แวมๆ ให้โอ้อวดข่มขำเรื่องขนาด นี่คงเป็นลึงค์ลำแรกที่ผมได้เห็นเต็มตาแบบสามมิติ

              

ขนาดเล็กกว่ามาตรฐาน ตามขนาดตัวที่กะทัดรัด

              

ดูเตี้ยกว่าเด็กคนนั้นสักสามถึงสี่เซน แถมผมสั้น ทว่าสัดส่วนเอวคอดประมาณกัน ทั้งใบหน้าหวานจิ้มลิ้ม ริมฝีปากอิ่ม หรือไฝใต้ตา

              

“สวมนี่สิ”

              

“ครับ?” เด็กดูประหลาดใจ มองสร้อยข้อเท้าที่ผมยื่นให้อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนก้าวขามารับไป

              

อวัยวะเหี่ยวห้อยด้วยยังไม่แข็งตัวจึงขยับตาม โตงเตงตามธรรมชาติ


อาจเพราะยังไม่ชิน หรือเพราะแปลกหน้าชวนประหม่าจึงเบือนสายตาต่ำลงจ้องเขม็งมือเรียวที่กำลังสวมสร้อยข้อเท้า


ไม่ทันไรเสียงกระดิ่งใสแผ่วก็ดังเป็นสัญญาณ ผมก้าวถอยหลัง ทิ้งตัวลงนั่งปลายเตียงที่ยังไม่ถูกใช้งาน ทอดสายตามองหัวจรดเท้า พิจารณา


ไม่รู้เพราะอะไร คล้ายคลึงแต่ช่างแตกต่าง เพราะผมสั้นหรือ


“ที่ระลึกหรือครับ” ...อาจเพราะเสียง


เด็กคนนั้นมีต่ำทุ้ม กังวาล เรียบง่ายไม่ดัดจนแหบสูงอย่างที่กำลังได้ยิน


สำคัญกว่านั้นคือกลิ่น...

             


เพียงหลับตากลิ่นเนื้ออ่อนสะอาดสะอ้านก็แหวกทรงจำกลบทับฉุนแปร่งของน้ำหอมปรับอากาศ กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวผม หรือกลิ่นจัดจ้านจงใจปรุงเสน่ห์จากร่างที่ยังยืนเปลือยเปล่าอยู่หลังเปลือกตา

             


“มาสิ” ผมลืมตาอีกครั้ง กวักมือเรียกคนน่ารักเข้ามาใกล้

             

เสียงกรุ๊งกริ๊งยามข้อเท้าขยับเหมือนเสียงล่อลวงให้ห้วงสติผมหวนกลับไปยังร้านของเล่นอบอับ

              

“นี่ครั้งแรกของพี่หรือครับ” คำถามกลั้วหัวเราะลบภาพฟุ้งฝันด้วยเสน่หา


ผมพยักหน้า ยิ้มรับ ปล่อยให้มือบางถลกชายเสื้อถอดทิ้งลงข้างเตียง สายตายังจ้องพิจารณาใบหน้าหวาน “อืม คงต้องให้เธอช่วยแนะนำหลายอย่าง”


เขาทิ้งจังหวะ เบือนสายตาคล้ายเหนียมอาย ก่อนหัวเราะพลางย้ายมือไปที่เข็มขัด รูดออก ปลดกระดุมและรูปซิปกางเกงผมลงขณะจรดริมฝีปากไล่จูบผิวกายหยาบอย่างชำนาญ


“งั้นพี่อยู่เฉยๆ ก็พอครับ”


ผมมองเขา จับจ้องทุกการกระทำ ใคร่รู้ สงสัย สนใจ แต่อาจไร้รสเสน่หาจึงไม่อาจปลุกปั้นอารมณ์สวาททันใจ


อวัยวะเพศของผมไม่แข็งตัวสักนิด กระทั่งเขาใช้ปากให้... ออพชั่นเสริมที่อยู่นอกเหนือข้อตกลง


ริมฝีปากแดงจัดกลืนกินตะกรุมตะกราม ปลุกปล้ำ โลมเลียทุกตารางนิ้ว ลามลึกจนสุดโคน


ผมปล่อยใจ ปล่อยอารมณ์ไต่ระดับจนสติเตลิดสายตาพร่าพราง บิดเบี้ยว ครอบงำ


จากมุมนี้ แม้ผมจะยังลองทรงสั้น แต่ผมเห็นเงาของอีกคนซ้อนทับ... คนในฝัน


คนที่ส่งผมถึงฝั่งฝัน สุขซ่านล้นทะลัก แม้ในจินตนาการ




*************************************


น้องเชอร์รี่ป่า @YxurChxrryBxmb • now


'ผมของผมยาวจนถักเปียรอบหัวได้แล้วล่ะ'


'เป็นสีแดงเชอร์รี่ด้วย น่ารักไหมครับ'


'น้องที่ผมจะแนะนำวันนี้ก็สีเชอร์รี่นะ น่ารักมาก ขนาดก็...ผมคิดว่าผมชอบไซส์นี้'


'ผมแพ้ผลไม้เลยกินเชอร์รี่ไม่ได้ แต่ถ้าใช้ตรงนี้กิน...แบบนี้... คงไม่อันตราย :)'


'I'm your ch-ch-ch-cherry bomb!!'



----------------------50%---------------------------





วิชาสุขศึกษาสมัยนี้สอนเรื่องการร่วมเพศระหว่างเพศเดียวกันไหม?

              

สมัยที่ยังเรียนอยู่มัธยมผมรู้จักมันในนามของ การเบี่ยงเบนมันฟังดูเป็นคำแสลงหู ผิดแผลก ไม่เหมาะสมกว่า ‘รักร่วมเพศฟังแล้วควรเลี่ยงหลีก ปัดตก ไม่ถูกยกขึ้นมาใส่ใจจึงไม่มีอยู่ในความทรงจำ


เนื้อหาสาระเดียวที่หลงเหลือจากตำรา ที่ผมฝังจิต ขึ้นใจ คือเราควรฝังกำหนัดไว้กำจัดมันทิ้งด้วยการนั่งสมาธิหรือออกกำลังกาย


นานแล้วที่ผมไม่มีศาสนาเป็นที่พึ่งทางใจ จึงเลือกทางหลัง ออกวิ่ง วิ่ง และวิ่ง หาทางกลบเกลื่อนอารมณ์คลั่งคลุ้มที่คล้ายจะหาโอกาสปะทุขึ้นในทุกวัน


ไม่ช่วยเท่าไหร่... สงสัยผมคงเป็นกรณียกเว้น หลายครั้งกำหนัดจึงยังพลุ่งพล่าน หรือยิ่งพลุ่งพล่านด้วยอากาศร้อนอับกลิ่นเหงื่อผสมเคล้ากับจินตนาการแสนหวาน

             

เพศชายมีความต้องการสูง หรือเพราะการแสดงออกความต้องการทางเพศของผู้หญิงในประเทศนี้มีจำกัด ผมไม่แน่ใจ รู้แต่ว่าเราช่างโชคดีที่การช่วยตัวเองไม่ทำให้รู้สึกผิดนัก เมื่อทางออกในตำราไม่อาจใช้งานได้ในชีวิตจริงผมยังมีหนทางระบายความใคร่ทางตรง     

             

แล้ววิชาสุขศึกษาสมัยนี้สอนเรื่องการรับมือหากตกหลุมรักเพศเดียวกันไหม?

             

คงไม่ จะเพศเดียวกันหรือต่างเพศมนุษย์ต่างรู้ว่าอารามรักเป็นสิ่งควบคุมไม่ได้ ไร้ทางป้องกัน

              

วิธีรับมือหรือ... โลกนี้มีเจ็ดพันล้านคนก็คงมีเจ็ดพันล้านวิธี

            

แต่จากสิถิติ จากการวิจัย การสังเกต...จากอะไรก็ตามที่ทำให้ผมมองเห็นความแตกต่างระหว่างตัวเองกับเพื่อนซึ่งเป็นที่รักของคนหมู่มากคือความมีอัธยาศัย

              

ผู้หญิงส่วนมากชอบคนคารมดีใช่ไหม? แต่เขาไม่ใช่ผู้หญิง... เอาเถอะ ยังไงๆ ก็คงไม่มีใครตกหลุมรักผู้ชายบื้อใบ้ถามคำตอบคำ


ผมจึงคิดว่าตัวเองควรหัดพูดให้เก่งกว่านี้เสียหน่อย

             

ไม่ถึงขั้นเทียบเคียงพรสวรรค์ชั้นเชิง เพียงคิดว่าหากได้ฝึกหัด ผสมความกล้าเล็กๆ น้อยๆ...

             

รุ่นนั้นค่อนข้างเก่านะครับ ยังไม่มีลูกเล่นเท่าไหร่” เขาว่าผู้ชายจะมีเสน่ห์ ยามที่พูดจาฉะฉานมีความมั่นใจ


และในโลกนี้คงมีเรื่องเดียวที่ผมมั่นใจ  

             

เอ่อ...”

             

“ถ้าให้แนะนำผมเชียร์รุ่นนี้ครับ แบรนด์เดียวกันแต่พัฒนาแล้ว มีฟังก์ชั่นเสริมเป็นระบบตอดได้” ว่าพลางชูอุปกรณ์ทรงกระบอกขนาดพกพาใหม่เอี่ยมขึ้นมา สาธิตให้ลูกค้าคนเดียวภายในร้าน


ค่อยๆ สอดนิ้วอีกข้างเข้าไปในรูเล็กๆ ผ่านจีบสีชมพูพาสเทลน่ารัก   

             

ข้างในให้สัมผัสสมจริงมากครับทั้งความฟิต ความลื่น ส่วนเรื่องกลิ่น...”

             

ขะ...ขอโทษนะครับ” ไม่ทันจบประโยค กลับถูกตัดจบด้วยน้ำเสียงอ้ำอึ้ง เหงื่อเต็มขมับสีหน้าจืดเจื่อนแม้เห็นผ่านหน้ากากอนามัยเพียงครึ่งน้ำเสียงจึงอู้อี้ งึมงำ สายตาที่แทบไม่สบกันเต็มไปด้วยความล่อกแล่ก ลนลาน

              

ก่อนทิ้งผมไว้กับของเล่นสีหวานที่บีบรัดนิ้วมือผมคาอยู่อย่างนั้น พร้อมความไม่เข้าใจ             


ฉิบหาย... ผมทำอะไรลงไป

              

หึ...” เหมือนจังหวะเลวร้ายที่สุดในจังหวะสุดเลวร้าย ขณะเหม่อจ้องตำแหน่งเงาร่างของลูกค้าที่เพิ่งจากไป ผมได้ยินเสียงหัวเราะคุ้นเคยจากอีกด้าน เห็นเจ้าของใบหน้าหวานใสเจ้าเดิมยืนอยู่ตรงบันไดขั้นสุดท้าย ห่างออกไปไม่ไกลนัก

             

ตรึงตราด้วยเรือนผมที่ถูกย้อมโกรกทั้งหัวด้วยสีแดงสว่าง จากเคยสยายประบ่าคราวนี้กลับผูกปมเป็นลูกกลมๆ สองข้าง ขับให้ใบหน้างดงามให้มีชีวิตชีวา คล้ายผลเชอร์รี่สดรสเปรี้ยวอมหวาน  

             

แล้วผมทำอะไรได้บ้าง นอกจากยืนตะลึงลานอย่างโง่เง่า ทึ้งหัวกรีดร้องกับตัวเองในความคิด ปล่อยให้หัวใจปลุกระดมโครมครามว่าก่อนหน้านี้ยังน่ารักไม่พอหรือ ยังอันตรายต่อใจผมไม่พอหรือยังไง  

             

แต่ผมคงจ้องจริงจังเกินไป เจ้าตัวจึงยิ้มเจื่อนยกฮู้ดขึ้นมาปกปิดผมสีเดียวกัน

             

น่าสนใจนะครับ” ไฝเม็ดเล็กๆ บนผิวขาวคล้ายระยิบระยับตามดวงตาที่เป็นประกาย ผมจึงนึกขึ้นได้ว่านิ้วชี้กับนิ้วกลางยังสอดใส่อยู่ในอวัยวะเพศปลอมสีสดใส  

              

ผมถอดมันออก กระแอมไอตีหน้านิ่งงันทั้งที่นิ้วยังฉ่ำเยิ้มอย่างน่าอาย เขาพยายามกลั้นขำ แต่สุดกลั้นจนต้องแกล้งยกมือป้องปากกระแอมตาม


ไม่ต้องมาหัวเราะเลย ที่ผมทำก็เพราะเขานั่นแหละ ตัวดี

             

“...”  


“...”


แต่ทั้งที่ฝึกสร้างไมตรีจิตเพื่อเขา พอเหลือเพียงสองคนเผชิญหน้ากันกลับเหลือเพียงความเงียบ ท่ามกลางความเย็นของเครื่องปรับอากาศ

             

อย่างนี้ทุกที!

              

ก็อย่ายิ้มซี่ อย่าส่งตาหวาน อย่าทำสีหน้าน่ารักน่าชังขนาดนั้น 

              

ผมงุ่นง่าน นึกหาคำพูด แต่จะให้สาธยายวิธีใช้ของเล่นอีกหรือ ก็เห็นอยู่ชัดๆ ว่าผลมันออกมาเป็นยังไง ผมเสียลูกค้าไปคนหนึ่ง ลูกค้าที่ร่อยหรอเหลือน้อยแสนน้อยหายไปอีกคนหนึ่งเชียวนะ

              

ในเมื่อไร้ถ้อยคำ เด็กน้อยจึงทิ้งรอยยิ้มไว้ ก่อนจะเดินหายเข้าไปโซนของเล่นใหม่ที่น่าตื่นเต้นกว่าผู้ชายใบ้บื้อหน้าตาซังกะตาย

              

ผมปล่อยนักสำรวจออกผจญภัย หยิบน้ำยาฆ่าเชื้อและผ้าออกมาเช็ดมือให้สอาดสะอ้าน ไม่ละสายตาจากร่างบอบบาง


เป็นความวิปริตอันเป็นปกติที่ผมจะจับจ้องทุกก้าวย่าง มองข้อเท้า ฟังเสียงกระดิ่งประทบส่งเสียงตามจังหวะ ค่อยๆ ห่างออกไป คราวนี้กลับมีสิ่งดึงดูดสายตาอื่นให้ลากสายตาขึ้นสูงถึงศีรษะ เผลอจ้องมองปอยผมที่หลุดแซมออกมารำไรหรือหน้าม้าเต่อๆ ที่รับกรอบหน้า


ผมไม่เคยหลงใหลในสีแดง ทว่าสีแดงตรงหน้ายวนเย้าเกินไป


ผมมักปล่อยให้ลูกค้าเลือกของตามใจชอบ ไม่ก้าวก่ายแต่กับเขา ผมไม่เคยละสายตาได้ ยิ่งตอนนี้ยิ่งยากเกินพยายาม


จะมีผู้ชายสักกี่คนที่เข้ากับสีแดงสดใสได้ขนาดนี้ ราวกับเขาเกิดมาเพื่อมัน... ไม่สิ มันเกิดมาเพื่อเขาต่างหาก


ของน่ารักทุกอย่างบนโลกคงอยากเกิดมาเพื่อเขาทั้งนั้นแหละ ช่างไม่ยุติธรรม


เสียงกระดิ่งกลับมาชัดใสเมื่อเด็กน้อยกลับมายืนหน้าเคาน์เตอร์จ่ายเงิน สิ้นสุดการผจญภัยพร้อมของติดไม้ติดมือกลับบ้าน

             

ผมจำต้องขยับตัวหยุดจิตฟุ้งซ่านตามหน้าที่ หยิบสินค้าสองชิ้นห่อใส่ถูกกระดาษทึบ ก่อนทำท่าจะหยิบถุงใหม่ใส่ของที่ระลึกที่เตรียมไว้ให้ลูกค้าคนพิเศษเช่นครั้งก่อน เปลี่ยนแต่ชนิดของกินเท่านั้น

             

ผลแอปเปิ้ลสดที่คล้ายจะเฉาลงเมื่อปะทะกับสีแดงสดใสของเขา  


อันนั้นด้วยครับ” ผมชะงัก วางแอปเปิ้ลลงบนชั้น งุนงงเมื่อเห็นนิ้วเรียวชี้มาที่ของเล่นที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์เช่นกัน


อันที่ผมเพิ่งสาธิตให้ลูกค้าคนก่อนหน้าเขาฟังนั่นแหละ


“เอ๊ะ...” ผมเผลอมองต่ำโดยไม่ได้ตั้งใจ อย่างเสียมารยาท เกือมลืมไปแล้วว่าใต้ร่างกายบอบบาง ภายใต้กางเกงยีนสีซีดห้าส่วนนั้นมีอวัยวะสืบพันธุ์เดียวกัน ไม่แปลกใช่ไหมที่เขาจะอยากได้อวัยวะเพศหญิงเทียม


"มีรุ่นที่จำลองรูทวาร..." ไอ้นี่สิแปลก ไอ้หัวข้อสนทนาเพี้ยนๆ ที่นอกจากจะไม่มีอัธยาศัยแล้วยังจะทำทุกอย่างพัง 


อีกครั้งที่เขาเม้มปาก พยายามกลั้นขำ ก่อนส่ายหน้ายืนยัน "เอาอันนี้ แต่ขออันใหม่นะครับ"


ให้ตายสิ สาบานได้ว่าเขากำลังล้อเลียนผมในใจ และคงล้อไปอีกนาน


ก็ยังดีกว่าหวาดหวั่นกระอักกระอ่วนหนีไปเหมือนลูกค้าคนก่อนล่ะนะ


ถึงจะอยากแทรกแผ่นดินหนีรู้แล้วรู้รอดแต่ผมก็ยังทำตามหน้าที่ หยิบของเล่นชิ้นใหม่แกะกล่องขึ้นมาเปลี่ยนใส่ถุงกระดาษที่ขนาดใหญ่กว่าก่อนยื่นให้เขา แจ้งราคา พลางตีหน้ามึนหยิบแอปเปิ้ลที่วางไว้ขึ้นมาอีกครั้ง


“อันนี้ไม่ต้องใส่ถุงก็ได้ครับ” ชะงักอีกครั้ง มองมือบางที่ยื่นออกมาขอรับ “ของแถมสินะครับ” รอยยิ้มจางๆ ดูซ่อนแววหยอกเย้าเมื่อเอ่ยดักทาง


ผมจึงค่อยๆ วางแอปเปิ้ลลงบนฝ่ามือเขา ไม่ได้ตั้งใจสักนิดให้มือสัมผัสกัน แต่ปลายนิ้วก้อยดันแตะโดนนิ้วก้อยเบาๆ อุบัติเหตุเพียงเสี้ยววินาทีแต่กลับทำให้ใจผมเต้นตึกตัก


“พี่คิดยังไงกับผมครับ” ก่อนคล้ายจะหยุดเต้นเมื่อได้ยินคำถามทะลุความเงียบงัน เขาถอดฮู้ดที่สวมอยู่พลางจ้องรอคำตอบอย่างจริงจัง


ความคิดผมเตลิดนึกว่าถูกจับได้ ถูกระแคะระคายความรู้สึกที่อาจเก็บไม่อยู่ล้นทะลักแสดงออกผ่านสีหน้าหรืออาจเป็นแววตา


โชคดีที่ผมยังมีสติพอจะกังขาแววตาร้ายรั้น อมยิ้มได้ใจที่เห็นผมชะงักงัน ตกใจกับคำถามสองแง่สองง่าม


“เหมาะดี” จึงตอบพร้อมกับส่งถุงกระดาษให้


ตัวแสบหัวเราะเบาๆ ก่อนซุกแอปเปิ้ลใส่กระเป๋าเสื้อ หมุนตัวเดินจากไป

             

เช่นเคยที่ไม่ทันเอ่ยคำบอกลา สายตาเพียงมองตามเจ้าก้อนดังโงะสองข้างบนผมที่กลายเป็นสีเชอร์รี่ของเขา

             

เหมาะดี ยืนยันในความคิดพร้อมเสริมคำ น่ารักมาก


อาจฟังดูผิดมารยาท แต่ที่ผ่านมาผมไม่เคยยิ้มให้ลูกค้าคนไหนมาก่อนในชีวิต นอกจากเขา

 


*************************************

 


น้องเชอร์รี่ป่า @YxurChxrryBxmb • now

 

ยินดีต้อนรับผู้ชมใหม่นะครับ’


สงสัยป่ะว่าทำผมหันข้าง เพราะว่าวันนี้จะสาธิตข้างหน้าด้วยล่ะ


ผมจะแนะนำน้อง 3 ตัว... ใช่ครับ จะใช้พร้อมกัน’


ต้องสุดยอดมากแน่ๆ ตื่นเต้นแล้ว’


ผมจะจับเวลาด้วย มาทายเล่นๆ กันครับว่าโดนกระตุ้นทุกทางขนาดนี้ ผมจะทนได้สักกี่นาที’


'ลืมบอก วันนี้มีแอปเปิ้ลด้วยล่ะ ทายซิว่าใครให้มา... หรือว่าพี่เขากำลังจีบผมครับ'


'ผมจะวางมันไว้ตรงนี้ จะไม่กิน'


'ถ้าผมดูเเลผลไม้ต้องห้ามดีๆ คิดว่าพระเจ้าจะเอ็นดู ส่งมนุษย์อีกคู่มาให้อดัมกับอีฟได้มีทางเลือกมากขึ้นไหมครับ'


'ล้อเล่น บอกแล้วว่าผมแพ้ผลไม้...' 


'จุๆ อย่าไปบอกพี่เขานะ'

 

 


----------------------100%---------------------------

ยัยน้องงง แกล้งพี่เขาาาา

แค่นี้อิพี่ก็จิตหลุดเสียอาการไม่ไหวแล้ว เห็นใจกันบ้าง 55555

มีข้อผิดพลาดตรงไหนติติงได้เลยนะคะ

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ ^^

#น้องเชอร์รี่ป่า

-Martian-

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 402 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

413 ความคิดเห็น

  1. #285 gggamgt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 00:02
    น่ารักไม่ไหว น้แงงง
    #285
    0
  2. #275 Promson_oi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 20:32

    ฮือออ น่ารักไม่ไหว คิดภาพตามแล้วเขินมากๆๆ เป็นแฟมบอยที่มีสเน่ห์มากเลย ทั้งดังโงะสีแดงและกระดิ่งกรุ๊งกริ๊งจรงข้อเท้าT-T

    #275
    0
  3. #233 love bb lava (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 01:42
    น้องน่ารัก น่าตีๆ
    #233
    0
  4. #215 12311232123312 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 16:38
    น้องงงน่ารักกก
    #215
    0
  5. #209 เปี๊ยกเฉื่อย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 12:17
    น้องขี้แกล้ง
    #209
    0
  6. #199 Whoopie Pie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 21:58
    พี่มันกากจริงๆด้วยนะ 555555555
    น้องน่ารักจัง นี่จะหลงน้องแทนพี่แล้ววววววววววววววววววว
    #199
    0
  7. #193 milk-m.g.m (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 09:47
    อีพี่!!

    โดนน้องเล่นแล้ววววว

    5555+
    #193
    0
  8. #174 Pinkdao (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 10:13
    เอ็นดูพี่เขานะคะ.
    #174
    0
  9. #161 Danwtlese (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 18:08
    คนพี่นี้แมร่งคนกากอ่ะ 555555555555
    #161
    0
  10. #155 mb_7yuta (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 11:09
    พี่คือสติไม่ค่อยอยู่กับตัวเล้ยยย 55555
    #155
    0
  11. #154 NM1108 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 23:15
    พี่ตลกกก พี่โก๊ะบ่อย น้องก็ขำรัวเลยสิ คราวนี้เอาใหม่นะพี่นะ 55555
    #154
    0
  12. #153 Midories (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 22:38
    น้องงงง หนูต้องเพลาๆหน่อยนะ คิกๆ
    #153
    0
  13. #152 reinaria (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 21:25
    น้องงงงงงง ร้ายนะ จีบพี่เค้าเลยไหมรู๊ก
    #152
    0
  14. #151 khunsom08 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 19:28
    น้องขี้แกล้ง
    #151
    0
  15. #150 MISA (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 19:27

    วิถีคนกากที่แท้ทรู 555555555555555

    สู้ๆนะอิพี่ ไปไม่เป็นกันเลยทีเดียว 55555555555

    #150
    0
  16. #149 Orathaiks (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 19:01
    5555555555โอ้ยเลือกของที่น้องมันแพ้อี้ก พี่คะน้องมันจับได้แล้วว
    #149
    0
  17. #148 mmymindss (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 18:55
    คนพี่คืออึนๆ ไม่รู้จะขำหรือสงสารเลย 555555
    #148
    0
  18. #147 namnamtee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 14:52

    น้องแก่นเซี้ยวเปรี้ยวมาก
    #147
    0
  19. #146 ziaaa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 14:08
    เก็ตไปเพื่ออะไรน้อ ยังไงก็ไม่เนียนอยู่ดี5555 เป็นกำลังใจให้พี่เค้านะคะ
    #146
    0
  20. #144 Fongzdo-pcy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 09:10
    ขำอะ5555 สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ รออ่านต่อนะคะ
    #144
    0
  21. #143 paperbirdrd (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 08:52
    เอายังไงดีคะพี่ 55555 เหมืนโดนน้องมอมอะ
    #143
    0
  22. #141 Am_BigBear (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 08:45
    พี่เอ้ยยยยย วงวารรร 55
    #141
    0
  23. #140 ZiRbuT (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 08:14
    เลิ่กลักไปหมดดด
    #140
    0
  24. #139 FUTA HAYATO (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 08:05
    โอยอิพี่ 555555 เสียอาการขั้นสุด
    #139
    0
  25. #138 npranger (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 04:48
    ฮื่อออออน้องงงง
    #138
    0