🍒 (Y) Wild Cherry • น้องเชอร์รี่ป่า 🍒

ตอนที่ 2 : 1 : Bunny Talks

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,670
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 495 ครั้ง
    20 ก.พ. 63


1

Bunny talks

 


วิปลาส

                

คำคำนี้ติดแน่นฝังใจตั้งแต่ผมยังไม่เข้าใจความหมายของมันด้วยซ้ำ 


และมันยังคงติดแน่น ฝังจำ เป็นคำที่คล้ายจะเห็นมันถูกสลักไว้บนหน้าผากเมื่อมองภาพตัวเองสะท้อนภาพอยู่ในกระจกเงา

                

อย่าไปยุ่งกับเด็กคนนั้นนะลูก

                

ทำไมครับ

                

แม่บอกว่าห้ามก็ห้าม

                

แต่เย็นนี้ผมจะไปเล่นเกมบ้านเขา

                

ไม่ได้เด็ดขาด!’

                

‘…’

                

อย่าไปที่นั่น อย่าไปยุ่งกับบ้านนั้น พวกวิปลาส!’


วิปลาส ในวัยเพียงสิบขวบปีคงไม่มีใครเข้าใจความหมายคำนี้เช่นกัน เด็กที่ถูกห้ามยุ่งเกี่ยวกับผมเด็ดขาดในวันนั้น จึงกลายเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวที่ยังติดต่อผม ในวัยที่ชีวิตเราต่างถูกลมเวลาพัดหกระเหินคนละทิศทาง


[ มึงไม่โผล่หัวมาสามปีแล้วนะ ]


“กูไม่ว่าง” ผมอ้าง


[ มึงว่าง อย่ามาตอแหล ]


วะ... ชีวิตกู ทำไมมึงเสือกรู้ดีกว่า


[ เลี้ยงรุ่นแค่ปีละครั้ง มาให้เพื่อนเห็นหน้าค่าตาบ้าง ]

               

เพื่อนคนไหนล่ะที่อยากจะเห็นหน้าผม

                

[ เดี๋ยวกูก็ต้องไปอยู่อังกฤษอีกหลายปี มาหน่อยไม่ได้เหรอวะ ]

                

“...”

                

[ ถ้าไม่มากูตัดเพื่อนอ่ะ ]

               

ไม่มีครั้งไหนที่คำว่า เพื่อนสำคัญเท่ากับตอนนี้ ที่ผมเพิ่งตระหนักได้ว่านอกจากมัน ก็ไม่เหลือใครที่พอจะเรียกว่าเพื่อนได้แล้วล่ะครับ...

 

                





แม้จะห่างหายจากกันไปหลายปี แต่ผมไม่เคยรู้สึกห่างเหินจากเพื่อนนัก ไม่ใช่เพราะผมมีเพื่อนมาก

                

“เป็นไงวะมึง ยังขายจู๋ปลอมอยู่ป่ะ”

                

แต่เพราะคำพูดเดิมๆ ที่ได้ยินซ้ำๆ มาตั้งแต่สมัยยังหัวเกรียน

                

ราวกับยังได้ยินคำเหล่านั้น พร้อมเสียงหัวเราะแหลมเล็กดังอยู่ข้างหูทุกวัน

                

ผมนึกสงสัยว่าพ่อเขียนอะไรลงช่องอาชีพผู้ปกครองในใบสมัครเรียน ขายเครื่องเพศปลอม อย่างนั้นหรือ? ถึงได้ถูกเอาไปโพนทะนา ให้ลูกโดนจั่วหัวว่าเป็นเด็กวิปลาส

                

ผมเคยตั้งคำถามจนเลิกถาม เพราะเมื่อย้อนขบคิด มันช่างเป็นความวิปลาสแสนธรรมชาติ

                

“ยังขายอยู่”

                

ขายได้เหรอวะ”

                

“ก็เรื่อยๆ”

                

ผมตอบ เรียบนิ่ง พลางคีบเนื้อปลาทับทิมทอดที่เพิ่งถูกพลิกกลับด้านเข้าปาก เนื้อแข็งจืดชืด จนต้องกระดกเบียร์ล้างปาก เหลือบสายตามองคนคะยั้นคะยอที่เริงร่าถ่ายรูปกับเพื่อนทั่วงาน

                

เลี้ยงรุ่นกลับกลายเป็นเลี้ยงส่ง เพราะเพื่อนที่ผมคิดว่าเป็นเพื่อนผม มีสถานะเป็นเพื่อนคนโปรดของคนทั้งงาน

                

บางทีผมสงสัย ว่ามันแค่เฟรนด์ลี่ หรือคบผมเพียงเพราะสงสาร แต่เพราะไม่มีประโยชน์ที่จะหาคำตอบ ผมจึงปล่อยความสงสัยคาราคาซังอยู่อย่างนั้น ปัดตกสู่กล่องคำถามไร้คำตอบรวมกับอีกร้อยพันคำถาม

                

“เหอะ ต้องเป็นคนแบบไหนถึงหน้าด้านซื้อของพรรค์นั้น”

                

ยกเว้นคำถามนี้

                

“คนธรรมดานี่แหละ” ผมหันกลับมาสบดวงตาของเพื่อนเก่าที่ฉายความรู้สึกที่เคยเห็นมานับพันครั้ง

                

ล้อเลียน เย้ยหยัน ก่นประณามร้ายแรงกว่าถ้อยคำ

                

“ถามจริง? มึงไม่ละอายบ้างเหรอวะ” ผมไม่ใช่คนยิ้มง่ายนัก แต่กำลังขบขัน

                

จริงอย่างมันว่า ธุรกิจที่บ้านผมทำนั้นไม่ใคร่จะถูกครรลองนัก แต่ท่ามกลางตัวตนที่ต้องหลบซ่อน เลือนราง ธารน้ำป่าหลากเร็วกว่าเส้นศีลธรรม กว่าจะรู้ตัวก็โดนน้ำโคลนโหมซัดไม่ทันโกยอ้าว


มันเองก็คงเข้าใจ

                

“แล้วมึงล่ะละอายไหม”

                

ในเมื่อเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด สยบความควรประพฤติไว้ใต้ความกำหนัด แพ้ราบคาบต่อกามราคะ ยินดีก้าวข้ามเส้นสมมติที่สังคมขีด... หน้าด้านไม่ต่างกัน

                

“มึงหมายความว่าไง” ผมเพียงยิ้ม เมื่อคนถามรู้คำตอบดีจากสีหน้าและแววตาที่เปลี่ยนไป โกรธเกรี้ยว ปนละอาย

                

ไม่ได้ตั้งใจละลาบละล้วง แต่ในเมื่อนั่งโต๊ะเดียวกัน เชื่อเถอะว่าคำโอ้อวดเรื่องบ้านเล็กบ้านน้อยในวงเพื่อนชายที่เคยปฏิญาณคำมั่นรักเดียวใจเดียวนั้นรสชาติจัดจ้านบาดหูกว่าอาหารคาวทั้งโต๊ะรวมกัน

                

มือถือสาก ปากถือศีล...


ใครก็ตามที่คิดสุภาษิตนี้ ผมว่าเป็นอัจฉริยะ

               

“เฮ้ยมึง ถ่ายรูปกัน” เพราะไม่อยากต่อบทสนทนาที่อาจกลายเป็นวิวาทะ ต่อให้ไม่อยู่ในสภาพที่พร้อมจะร่วมเฟรมผมก็ยอมปลีกตัวออกมา ยืนหน้าแบ็คดร็อปท้องฟ้าสีสดใส รวมกับคนอื่นๆ ที่อยู่ในเสื้อผ้าสีน้ำทะเลที่สดใสกว่า  


“ธีมสีฟ้าทำไมไม่บอกวะ ปล่อยกูขาวคนเดียวทั้งงาน”   







ผมเริ่มสงสัยว่าตัวเองอาจวิปลาสอย่างที่ถูกกล่าวหา

               

จิตของผมบิดเบี้ยวนับตั้งแต่วันที่ เขา เดินเข้ามาครั้งแรก


บุบยับ แหลกละเอียดไม่เหลือดีเมื่อรอยยิ้มเดิมปรากฏซ้ำในครั้งที่สอง สาม และสี่


ร้านขายของเล่นผู้ใหญ่ใช่จะมีลูกค้าแวะเวียนเข้ามามากมาย ยิ่งในยุคที่เอื้อให้การแอบซ่อนความหรรษาทำได้หลังจอ หน้าร้านโล่งร้างราวกับโกดังเก็บสต็อก จึงน่าแปลกใจที่ได้เห็นลูกค้าคนเดิมแวะเวียนมาบ่อยถึงสัปดาห์ละครั้ง


ประหลาดใจจนต้องเดินออกไปดูป้ายหน้าร้านว่ากลายเป็นร้านสะดวกซื้อยอดฮิตไปแล้วหรือเปล่า แต่นอกจากจะไม่มีสัญลักษณ์ตัวเลขและแถบสีกำกับ หน้าตึกซอมซ่อที่ผมนั่งเฝ้าอยู่ทุกวันนั้นไม่มีแม้แต่ป้ายชื่อใดด้วยซ้ำ...


ผมนึกสงสัยแต่ไม่เคยถาม ไม่เคยมีบทสนทนาใดเกินขึ้นระหว่างเรา


แต่ถึงอย่างนั้น โดยไม่รู้ตัว ในเงียบงัน ผมอาศัยแสงสลัวลอบมองเขา จดจำรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของลูกค้าประจำ จนตระหนักว่าไม่ใช่เพียงใบหน้า ดวงตา ไฝเม็ดเล็ก หรือยิ้มหวานทรงเสน่ห์ กระทั่งเสียงฝีเท้า รูปร่าง ท่าเดิน หรือแม้แต่กลิ่น... กลิ่นอ่อนจางของสบู่ที่คงมีส่วนผสมของผลไม้บางอย่าง สดชื่น หอมสะอาดนั้นล้วนยวนเย้า


ผมพบเขาอีกนับร้อยครั้ง ในห้วงคำนึง ในความฝัน...


ตั้งแต่เป็นชายเต็มชาย ผมยังไม่เคยถูกใจใคร แต่ดันแพ้ง่ายๆ กับเด็กคนนี้ ผู้ชายอะไรน่าหยิก น่ารัก น่าตี


...นี่เองที่สนับสนุนความคิดที่ว่าผมวิปลาส  





ทุกวันอาทิตย์ยามย่ำค่ำ ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่ผมเฝ้ารอแสงสุดท้ายของวันสาดเลียเจือแสงม่วงนีออนจนอ่อนจาง รอฟังเสียงประตูเปิดออก เสียงฝีเท้าลงบันไดขั้นแรกที่อยู่เหนือขึ้นไปครึ่งชั้น รอกลิ่นสะอาดปะทะจมูก รอความชุ่มชื้นเติมรดหัวใจเหี่ยวแห้งอบอับ


กริ๊ง...


รอเขา


"..."


"..."

ยังคงไม่มีคำใดเล็ดลอดจากปาก เราทักทายเสี้ยววิเพียงการสบตา ก่อนแยกย้าย เด็กน้อยออกสำรวจอาณาจักรของเล่นสีสดใส เริ่มต้นจากล็อกที่สี่กลางร้าน เลี้ยวขวาไปยังห้าและหก ถัดๆ ไป


ส่วนผมยืนนิ่งหน้าเคาน์เตอร์ ใช้เพียงสายตาสำรวจร่างแบบบางนั้นอีกทอดหนึ่ง แฝงเร้นเป็นภัยเงียบ ไม่ให้เขาระแคะระคาย


รู้สึกแปลกตาที่วันนี้ไม่มีฮู้ดแดงปกปิดใบหน้าเช่นครั้งก่อนๆ เสื้อตัวโคร่งในทรงจำ กลับกลายเป็นสเวตเตอร์ไหมพรมสีมัสตาร์ดยังคงใหญ่เทอะทะเกินรูปร่าง กางเกงยีนสีซีดที่ถูกพับขาขึ้นสองทบอวดกำไลเชือกถักสีน้ำตาล ห้อยกระดิ่งเล็กๆ ที่ข้อเท้าซ้าย


แทนที่จะคิดว่าช่างแต่งตัวไม่เข้ากับอากาศ ผมกลับรู้สึกผิดที่ในร้านอุณหภูมิร้อนอ้าวไม่เข้ากับการแต่งตัวของเขา 


ก่อนความรู้สึกนั้นจะพลันหายทันทีที่สองมือขาวที่ครึ่งหนึ่งถูกแขนเสื้อกลืนหายค่อยๆ ยกรวบเส้นผมที่สยายประบ่าขึ้นเป็นหางม้า นิ้วเรียวเกี่ยวยางรัดผมจากข้อมืออีกข้างมัดลวกๆ ก่อนพัดข้างใบหน้าไปมา 


ผมเผลอกลืนน้ำลายเมื่อได้เห็นลำคอขาวที่ปรากฏขี้แมลงวันหลังท้ายทอยครั้งแรก พลางเอ่ยขอบคุณเครื่องปรับอากาศเก่าที่ไม่อาจกดลดอุณหภูมิได้ต่ำกว่ายี่สิบแปดองศาในใจ


“...!” แต่แล้วอยู่ๆ ลูกค้าเพียงคนเดียวในร้านก็หันกลับมาสบตาผมที่ยังคงจดจ้องอยู่ที่ท้ายทอยเขาอย่างไม่ตั้งใจ  


คิดว่าถูกจับได้จึงเริ่มละอาย ทว่าไม่คิดหนีทันควัน ผมผงกหัวเป็นการขอโทษเขา ก่อนเบือนหน้าแสร้งทำเป็นวุ่นวายกับรายการสินค้าล็อตใหม่ไม่รบกวนเวลาส่วนตัว


ไม่คาดคิดว่าเจ้าของดวงตาสดซื่อจะเคลื่อนกายมายืนอยู่ตรงหน้า


เขาไม่ได้พุ่งเข้ามาหาในทันที ทิ้งระยะคล้ายลังเลใจ มือข้างหนึ่งถือของเล่นสีสดใสวางลงตรงหน้าผม


แววตาไร้ความขุ่นเคืองที่ถูกจับจ้องอย่างไร้มารยาท มีเพียงความลังเลระคนเขินอาย ใบหน้าขึ้นสีระเรื่อกระทบแสงชวนใจสั่น ฟันหน้าเรียงสวยกัดเม้มริมฝีปากอิ่ม ท่าทางประหม่า


“มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าครับ” เสียงผมสงบนิ่ง แม้ในใจได้ยินเสียงครืนครางแห่งความรู้สึกที่ถูกถล่มย่อยยับด้วยความน่ารัก


“ขอโทษครับ คือ...”


ในจินตนาการของผม บทสนทนาของเราช่างแสนหวาน เสียงของเขาน่ารักชวนฝัน


ทว่าในชีวิตจริง ประโยคแรกที่เราคุยกัน...


พี่ครับ ผมอ่านวิธีใช้อันนี้ไม่เข้าใจ...


“...”


“...”


เอ่อ ตัวนี้...


เป็นการอธิบายวิธีใช้เครื่องสั่นกระตุ้นเสียวแบบไร้สาย...

 



*************************************

 


น้องเชอร์รี่ป่า @YxurChxrryBxmb • 30s


Cherry Bomb!! P.I


“ผมลองไปหารุ่นที่ทุกคนแนะนำมาแล้วนะครับ แต่ไม่เจออ่ะ เลยได้ตัวนี้มาแทน”


ตัวนี้มีแต่วิธีใช้ภาษาญี่ปุ่น ผมอ่านไม่ออก พี่ที่ร้านก็อธิบายไม่ค่อยเข้าใจ สงสัยผมโง่เกินไป ฮะๆ”


“เอาเป็นว่าเรามาลองใช้เลยละกันนะครับ


อืม...ผมว่าสีมันสดใสไปหน่อยนะ


พี่เขาบอกว่าน้องสั่นได้สิบระดับ ผมจะลองเปิด... อุ้ย! น้องเสียงดังจัง


ทำไงดี ผนังห้องผมบางด้วยสิ...”


“ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะพยายามไม่ทำเสียงดัง J



น้องเชอร์รี่ป่า @YxurChxrryBxmb • 2s


Cherry Bomb!! P.II


คลิปวิดีโอขนาดสั้นปรากฏแผ่นหลังได้สัดส่วนของเจ้าของน้ำเสียงเจื้อยแจ้วในคลิปก่อนหน้า นั่งหันหลังวางสะสะโพกระหว่างเรียวขาทั้งสองข้างคล้ายตัวอักษร M แผ่นหลังยืดตรง เอี้ยวตัวกลับมองเป็นระยะ เพื่อให้แน่ใจว่าทุกท่วงท่าจะถูกบันทึกหมดจดด้วยกล้องจากสมาร์ทโฟนราคาแพง


ชายเสื้อสเวตเตอร์สีมัสตาร์ดถูกถลกขึ้นแล้วใช้ริมฝีปากกัดไว้ เผยเอวคอดขาว ร่างกายส่วนล่างถูกปกปิดด้วยชั้นในผ้าลูกไม้สีชมพูบาง


บาง... เสียจนไม่อาจกลบสีแดงใสที่ซุกตัวอยู่ในกลีบเนื้อนุ่มกลมกลึงทั้งสองข้าง


หากจะมีสิ่งใดซ่อนมันได้ คือปากทางเร้นลับ จีบสีชมพูอ่อนที่อ่อนนุ่มพร้อมรับหัวกระสุนสีสดเข้าไปในร่างกาย เพียงใช้แรงน้อยนิดจากปลายนิ้วชี้ค่อยๆ กดลงไป... เหลือเพียงจุกก้าน ต่อสัญญาณไร้สายสู่เครื่องควบคุมที่ถูกรัดไว้กับต้นขาซ้าย


สะดุ้งโหยงโหย่งสะโพกขึ้นเล็กน้อยเมื่อเครื่องกระตุ้นทำงาน... ส่งเสียงสั่นครืดครวญภายในห้องเงียบงัน


มือข้างหนึ่งเท้าลงจิกหมอนใบเล็กที่เตรียมไว้เพื่อขยำ


เมื่อถึงกลางคลิป ปลายนิ้วเรียวปรับระดับ เร่งสั่นเสียดสูงสนองความกระสัน เสียงเครื่องสั่นเจือปนด้วยเสียงลมหายใจหอบกระชั้น 


ความรุนแรงเร่งเร้าจนร่างบางเริ่มกระสับกระส่าย ลนลาน ริมฝีปากสีฝาดเม้มแน่นกัดชายเสื้อบดระบายด้วยความรู้สึกที่ค่อยๆ ซึมซ่าน


สะโพกสวยขยับโยกบดอากาศอย่างไม่อาจควบคุม


ท้ายคลิป... หยาดเหงื่ออาบร่างซึมผ่านผ้าลูกไม้ให้ยิ่งบางแสนบาง ขอบเว้ารั้งขึ้นแทบสบกันกลางช่องทางหวานที่ยังคงขยับ บีบรัดหัวกระสุนที่ยังไม่หยุดทำงาน  


เมื่อสุดจะกลั้น หยาดราคะซึมซ่าน บ่งบอกถึงฝั่งฝัน ริมฝีปากปล่อยชายเสื้อ... เปล่งเสียงคราง  


หวานแผ่ว... ไม่ต่างเสียงกระดิ่งจากกำไลข้อเท้าที่กำลังเหยียดเกร็ง


ร่างสมส่วนทรุดลงหมอบราบ ซุกใบหน้าชื้นเหงื่อลงกับหมอน ทว่าสะโพกกลับกระดก โก้งโค้ง... อวดรอยสักที่ด้านหลังต้นขาขวา


ข้อความหวัดวาดโค้งรับรูปเนินเนื้อกลม


‘To Infinity and Beyond’


ตามประสาเด็กติดของเล่น ที่พาตัวเองเสร็จสม...


สู่จักรวาลพราวระยับ สู่ความเวิ้งว้างอันไกลโพ้น...





------------------------------------

ส่งคลิปแรกมาชิมลางค่ะ

เผื่อไม่เก็ต ข้อความที่น้องสักมาจากเรื่อง Toy Story ค่ะ 

เนื่องจากน้องเป็นเด็กติดของเล่นเลยหาinspiration จากของเล่นให้น้อง... เหรอ 5555

ชอบไม่ชอบยังไงติติงได้เสมอเลยนะคะ 

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ ^^

ปล. เด็กดีคะ ถ้าไม่รอดเจอกันในเล้านะ 55555



#น้องเชอร์รี่ป่า

-Martian-



T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 495 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

413 ความคิดเห็น

  1. #231 love bb lava (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 01:18
    น้อนเซ็กซี่จัง
    #231
    0
  2. #229 1VERSE By Jhope (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 15:39
    ชอบ55555
    #229
    0
  3. #224 Gzimmyy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 12:19
    ใจพี่จะวายแล้วค่ะหนูรี่
    #224
    0
  4. #222 Yunnill (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 18:23
    หืดหาดๆ น้องงงง
    #222
    0
  5. #213 12311232123312 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 16:21
    แงงงงงง้
    #213
    0
  6. #204 Snowtimeeee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 17:59
    น้องวงงงงงงงงงง เลือดลมดีจริงเรื่องนี้ ชอบบบ
    #204
    0
  7. #197 Whoopie Pie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 21:41
    เด็กแสนซน ถ้าพี่เค้าได้เห็นคลิปน้องรีวิวของเล่นน่ะนะ ต้องเป็นบ้าแน่นอน 555555
    #197
    0
  8. #191 milk-m.g.m (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 09:13
    น้องงงงงงงน่าตี[ เขียนดีมากๆ เหมือนเราไปนั่งมองน้องอยู่ด้วยเลย~

    ยอมแล้วววว
    #191
    0
  9. #176 ang_9potion (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 13:00
    โฮกกกกก น้องมาขนาดนี้แล้วทำไมเรายังไม่วาร์ป
    #176
    0
  10. #159 Danwtlese (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 12:27
    โอ้ มาย ก๊อดดดดดด กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฉันจะตาย ฉันกำลังจะตายแล้ววสสสสส
    #159
    0
  11. #133 Kariskisstao (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 13:55
    น้องงง ฮอตมากลู๊กกก ระวังพี่เค้ามาเห็นแอคเค้าท์หนูนะคะะ
    #133
    0
  12. #123 Misa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 20:34

    อ่านตอนนี้แล้วสงสารพี่อะ

    ที่ผ่านมาโดนมองด้วยสายตาแบบไหนมาบ้าง

    ส่วนน้องก็คือ ฮืออออออออ เอ็นดูเด็กติดของเล่น

    ขอวาร์ปชาแนลน้องหน่อยค่ะ 55555555555555

    #123
    0
  13. #101 khunsom08 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 09:08
    น้องน่ารักจัง
    #101
    0
  14. #55 npranger (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 21:04
    รอนะคะ
    #55
    0
  15. #54 ETANLANDCASTER (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 23:34
    รอค่าาาา ไรท์อย่าลืมเรื่องนี้น้าา
    #54
    0
  16. #51 amantesooh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 21:44
    สุดจัดปลัดบอก น๊องงงงงงง
    #51
    0
  17. #49 ninemilnac (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 22:59
    กรี๊ดดดด น้องสวยมากอะะะะ ดูนุ่มนิ่ม พี่จ๋าหนูไม่ไหวแล้ววว
    #49
    0
  18. #47 Jane-JLL (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 02:53
    อุ้ยๆๆๆๆ
    #47
    0
  19. #46 giftfully (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 00:47
    คือติดของเล่นสินะ55
    #46
    0
  20. #44 __ttiipp__ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 21:37
    อือหือออออ แซ่บ
    #44
    0
  21. #43 troyeBloom (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 18:18
    ฮือออออ แซ่บอ่ะ อยากอ่านนะคะ
    #43
    0
  22. #42 Atom Nutkamon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 12:22
    น้องแซ่บมากกก
    #42
    0
  23. #41 Scuro-Sky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 08:35

    น้องซนเหลือเกินค่ะ เคยอ่านในทวิตแล้วพอมาอ่านแบบนี้ได้ฟีลอีกแบบนึง ฮึ้ย เขินนนน ติดตามนะคะ

    #41
    0
  24. #40 ThangMelon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 22:06
    แซ่บมากกกก
    #40
    0
  25. #39 SalivaBastard (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 01:05
    เผ้ดปากเจ่อเรยจ้าาาาาาาาา
    #39
    0