🍒 (Y) Wild Cherry • น้องเชอร์รี่ป่า 🍒

ตอนที่ 10 : 9 : Wild Cherry

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 824
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    17 มิ.ย. 63

***Warning นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาสำหรับผู้อ่านอายุ 18 ปีขึ้นไป

ตัวละครมีพฤติกรรมไม่เหมาะสมเรื่องเพศ การซื้อ-ขายและใช้ Sex Toy

ผู้เขียนไม่ได้มีเจตนาส่งเสริมหรือสนับสนุนการเผยแพร่คลิปอนาจารแต่อย่างใด

หากมีส่วนไหนที่บกพร่องทางความคิด สื่อความผิดๆ สามารถแจ้งได้เสมอเลยนะคะ

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน




9

Wild Cherry



ผมตั้งข้อสังเกตว่าทุกครั้งที่กลับจากคาเฟ่กระต่าย ปัญหาทุกอย่างจะคลี่คลายอย่างไม่น่าเชื่อ

คราวนี้ก็เช่นกัน

หลังจากนั่งเล่นกับเจ้ากระต่ายน้อยเชอร์รี่จนร้านปิด ผมก็กลับบ้าน เคยบอกไปหรือยังว่าบ้านกับร้านผมคือสถานที่เดียวกัน คล้ายโชห่วยที่ชั้นล่างมีไว้สำหรับขายจิปาถะ ร้านของเล่นผู้ใหญ่เล็กๆ เร้นกายอยู่ชั้นใต้ดินของตึกแถวสามชั้นคร่ำคร่าในหลืบลึกของซอยที่แทบไม่มีใครผ่านไปมา

แม้มีคนรู้ไม่มาก แต่ตอนเด็กผมรู้สึกกระดากอยู่ไม่น้อยที่ต้องอาศัยกินนอนอยู่ที่นี่ ส่วนตอนนี้กลับรู้สึกโชคดีมากกว่า

เพราะหากไม่ได้กลับมาที่ร้าน ผมคงไม่เห็น เด็กหนุ่มที่ผมเฝ้ารอตลอดสองอาทิตย์กำลังนั่งซึมเซาห่อตัวอยู่ในเสื้อสเวตเตอร์ตัวใหญ่สีแดง เด่นชัด แทบจะเป็นก้อนกลมอย่างผลเชอร์รี่บนหน้าไอศกรีม ไม่รู้ว่าเพราะเสื้อโอเวอร์ไซส์หรือเขาตัวเล็กเกินไป ทั้งร่างจึงขดเข้าไปอยู่ในนั้นได้ ชายเสื้อคลุมถึงปลายเท้ามิดชิดอย่างง่ายดาย

น่ารัก

ไม่ยุติธรรม ทั้งที่ช่วงเวลาสองอาทิตย์ทำเอาผมหมดสภาพ หนวดเคราครึ้มด้วยไม่มีกะจิตกะใจจะโกน โทรมหมดราศี ทว่าเขากลับยังน่ารักหมดจด น่ารักยิ่งขึ้นด้วยซ้ำ

ตอกย้ำว่าสมควรแล้วที่ผมจะอกหัก

ผมอยากมองเขาเงียบๆ ต่อสักหน่อย แต่เจ้ากระต่ายน้อยก็รู้ตัวรวดเร็วตามสัญชาตญาณ เขาหันกลับมามองผม ดวงตากลมกวางนิ่งงันอ่านยาก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นท่าทางหงุดหงิด ฟึดฟัด

เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง คลี่ตัวจากสีแดงม้วนกลม เรียวขาขาวในกางเกงยีนขาสั้นก้าวฉับๆ มาหา เสียงกระดิ่งกรุ๊งกริ๊งเร่งจังหวะตามฝีเท้า

ไม่ทันได้เอ่ยอะไร เขายื่นกำปั้นที่น่าจะมีอะไรอยู่ในนั้นมาให้ มือเล็กๆ ที่โผล่พื้นสเวตเตอร์มานิดเดียวเอื้อมมาจับมือผมบังคับให้รับมา

“พี่คิดว่าผมก๋ากั่นใช่ไหม ใช่ ผมเป็นแบบนั้นล่ะ”

พูดเองเออเองแล้วก็ปึงปังออกไป ไม่ยอมให้ผมมีจังหวะแม้แต่จะทักทาย

“...”

ผมนิ่งอึ้งอยู่ตรงนั้นพักใหญ่ จับต้นชนปลายไม่ถูก ได้แต่ก้มลงมองของที่เขาทิ้งไว้ให้อยู่ในมือ มันคือกระดาษแผ่นเล็ก ยับย่น คงเพราะเจ้าตัวกำไว้เสียแน่น

ผมค่อยๆ คลี่มันออก ช้าๆ เพราะกลัวว่ารอยยับจะทำให้กระดาษขาด ทำให้ข้อความขาดหาย แต่เมื่อเห็นตัวอักษรภาษาอังกฤษประหลาดๆ สะกดไม่เป็นคำผมก็ยิ่งงงหนัก


YxurChxrryBxmb


โค้ดลับหรือ?

“...”

แปลว่าอะไรล่ะนั่น



*************************************



ใครบางคนกำลังกระวนกระวายเพียงเพราะกระดาษหนึ่งแผ่นที่ตัวเองเพิ่งยัดเยียดให้คนอื่นไป

หวังให้ตัวอักษรในนั้นเลอะเลือน ยับยู่จนอ่านไม่ได้

“เธอว่าพี่เขาจะอ่านรู้เรื่องไหม ลายมือเราแย่มาก ต้องอ่านไม่รู้เรื่องแน่เลย” พยายามหาข้ออ้างให้ใจความในกระดาษไม่ถูกสื่อถึงผู้รับ หรือไม่ก็ทำลายตัวเองทิ้งไปเลยยิ่งดี

“เลิกคิดอะไรไร้สาระสักทีเถอะน่า” น้ำเสียงรำคาญเจือขบขัน ร่างที่สูงกว่าด้วยรองเท้าส้นสูงดึงโรลไฟฟ้าผมออกจากหัวเขาพลางมองเงาสะท้อนในกระจก ฉีดสเปรย์และจัดทรงอีกเล็กน้อยจนพอใจ

ผมดัดลอนสีแดงสว่างยิ่งขับให้ใบหน้าหวานดูน่ารักและแสนซนในคราวเดียวกัน

ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายที่ใบหน้าและเส้นผมของเขาไปต้องตาต้องใจเจ้าของร้านตัดผมใต้หอพัก ที่มารู้เอาตอนหลังว่าควบตำแหน่งเจ้าของหอด้วยต่างหาก แม้รู้ว่าเป็นชาย แต่เจอกันครั้งแรกก็ถูกเสนอให้มาเป็นนางแบบผมให้ ขอให้ไว้ผมยาวเพื่อแลกกับค่าเช่าห้องทั้งปี ตอนนั้นเขาเพิ่งถูกไล่ออกจากบ้าน กำลังลำบาก มีหรือที่จะไม่ตอบรับ

แต่ผ่านมาสองปีแล้วมิตรภาพกลับเบ่งบาน จากที่แค่ถูกชะตา ทั้งสองคนกลับกลายเป็นเพื่อนสนิทที่ไว้ใจ เป็นที่ปรึกษายามยาก ต่างคนต่างรู้ความลับของกันและกัน

คนหนึ่งเป็นนักรีวิวของเล่นผู้ใหญ่

ส่วนอีกคน...

“สีแดงเหมาะกับเธอจริงๆ” รอยยิ้มมุมปากร้ายลึกแบบนี้ เห็นกี่ทีก็ไม่ชิน นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนสนิทกัน เขาคงไม่กล้าเข้าใกล้คนคนนี้

“สีบลอนด์ก็เหมาะกับเธอ” ชมจากใจจริง ถึงจะรู้ว่าเป็นวิกก็เถอะ

ความลับอย่างเดียวของเพื่อนที่เขาแพร่งพรายได้ตอนนี้คงมีแค่เรื่องทรงผมสกินเฮดที่ถูกซ่อนไว้ใต้วิกหลากสีหลากทรงไม่เว้นวัน

เขาเคยสงสัยว่าทำไมเจ้าตัวถึงไม่ยอมไว้ผมยาว ไม่อย่างนั้นคงจะดูดีกว่าเขามากด้วยใบหน้าที่ทั้งหล่อทั้งสวยสมบูรณ์ในคนเดียว กระทั่งได้เห็นรอยสักบนศีรษะโล่งล้าน

สัญลักษณ์ที่เขาไม่เข้าใจ และไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าใจ

“เธอควรไปถาม” เสียงรองเท้ากระทบพื้นห่างออกไปก่อนส้นสูงถูกสลัดทิ้ง เท้าเปลือยเปล่ายกขึ้นไขว่ห้างนั่งบนโซฟาสีเหลืองมัสตาร์ด มือบางหยิบบุหรี่ที่วางอยู่ขึ้นมาคาบไว้ด้วยริมฝีปากเจ่อสวยสีนู้ดธรรมชาติ

จุดไฟ สูดควัน

“ถามให้แน่ใจว่ารับได้หรือไม่ได้ จะเอายังไงต่อไป”

“ใครจะไปกล้า...” เสียงหงุงหงิงกำลังจะงอแง แต่นางพญาสบตาในกระจกปรามโดยไม่มีเสียง

“มันคือตัวตนของเธอ จะแตกหัก บิดเบี้ยว เคยพังมายังไง ถ้าเธอคิดจะจริงจัง เธอต้องยุติธรรมกับเขา”

อยากจะเถียงว่ายังไม่ได้คิดจริงจังสักหน่อย เขายังไม่ได้บอกว่าชอบฝ่ายนั้นสักคำ แต่เช่นทุกครั้งที่ถูกดวงตาสวยคมคู่นั้นมองจนทะลุปรุโปร่ง แม้เพียงกระจกสะท้อนก็ไม่กล้าโกหกต่อหน้า

“ครับ”

บางทีเขาก็สงสัย ว่ามาสนิทกับคนสวยที่น่ากลัวแบบนี้ได้ยังไงกัน



*************************************



"ฉิบหายยย!"

เพื่อนผมอุทานดังลั่นทันทีที่ผมชูกระดาษยับย่นแผ่นนั้นใส่กล้อง มันตื่นตกใจอยู่พักใหญ่ อุทานสลับกับบ่นพึมพำเถียงกับตัวเอง

ใช่หรือไม่ใช่ ใช่แน่ๆ และไม่น่าใช่ สลับไป

ก่อนลิ้งก์หนึ่งจะส่งมา มันว่าเป็นแอคเคาท์ทวิตเตอร์

ผมเคยเล่นทวิตเตอร์อยู่บ้างช่วงมหาลัย ก่อนจะห่างหายหลังจากเรียนจบ ส่วนตอนนี้แอคเคาท์ร้างเพราะเผลอล็อกเอาท์แล้วลืมรหัส แต่ผมก็ไม่คิดว่ามันจะมีอะไรสลักสำคัญในนั้น สำหรับผมมันเป็นกระแสสื่อสารที่รวดเร็วเกินไป

ไม่คิดว่าจะมีวันที่ต้องรื้อฟื้น ล็อกอินมันกลับมา

“น้องเขาดังมากในทวิต คนตามเป็นหมื่นๆ มึงไม่รู้จักได้ไงวะ แต่ก็ไม่แปลกคนไม่ติดโซเชียลอย่างมึง ขนาดเพื่อนจะติดต่อบางทียังต้องทักไปที่เว็บร้าน”

เสียงของเพื่อนแทบไม่เข้าหู ผมจดจ้องอยู่เพียงครึ่งจอฝั่งขวาที่เป็นหน้าทวิตของใครคนหนึ่ง

น้องเชอร์รี่ป่า?

ผมเผลออมยิ้ม ชื่อแอคเคาท์ช่างเหมาะกับเขา

“น้องที่มึงชอบ คือน้องคนนี้จริงเหรอ มึงไม่ได้จำคนผิดแน่นะ” เพื่อนถามย้ำ คำถามเดียวกับที่มันถามซ้ำๆ ตอนที่เห็นข้อความในกระดาษ

ผมเงียบ ไม่อาจให้คำตอบได้ทันทีเพราะรูปโปรไฟล์นั้นเห็นไม่ชัด เห็นเพียงเสี้ยวหน้าด้านข้าง ครอบปลายจมูกและปากที่กำลังเผยองับผลเชอร์รี่ในเงาสลัวใต้แสงสีแดง

ผมไล่อ่านสเตตัส ใจหนึ่งรีบร้อน แต่อีกใจก็อยากจะค่อยๆ ซึมซับตัวตนของเขา ถ้าเป็นแอคเคาท์ของเขาจริง... นี่เป็นก้าวสำคัญเหลือเกินที่จะได้รู้จักเขา

ลูกกลิ้งเมาส์ถูกเลื่อนอย่างเชื่องช้า กวาดตาอ่านทีละตัวอักษรด้วยหัวใจโครมคราม

ล่าสุดเป็นข้อความตัดพ้อเรื่องที่โดนเพื่อนดุ รีทวิตข่าวสารบ้านเมืองสลับกับสัตว์โลกน่ารัก สเตตัสบ่นดินฟ้าอากาศ โอดครวญถึงใครบางคน สเตตัส...


น้องเชอร์รี่ป่า @YxurChxrryBxmb 6h

พี่คิดว่าผมก๋ากั่นใช่ไหม ใช่ ผมเป็นแบบนั้นล่ะ L


อา นี่มันคำพูดที่ผมเพิ่งได้ยินใช่ไหมนะ


น้องเชอร์รี่ป่า @YxurChxrryBxmb 7h

จะร้องไห้ จะร้องไห้จริงๆ แล้วนะ! งอแง


น้องเชอร์รี่ป่า @YxurChxrryBxmb 8h

รอมาสามชั่วโมงแล้วนะ เมื่อไหร่จะมาครับ


น้องเชอร์รี่ป่า @YxurChxrryBxmb 11h

พี่เขาไม่อยู่ง่ะ ไม่เห็นรู้เลยว่าร้านมีวันหยุด


น้องเชอร์รี่ป่า @YxurChxrryBxmb 11h

ผมกำลังจะไปสารภาพบางอย่างกับใครบางคน ตื่นเต้นมากๆ ขอกำลังใจหน่อยสิครับ


ชัดเจนว่าเป็นเขา

“ยิ้มอะไรของมึง ตกลงว่าใช่หรือไม่ใช่” เพื่อนเร่งเร้า ผมเองก็เพิ่งรู้ตัวว่าเผลอยิ้มเสียกว้าง

ผมยกหลังมือปิดปาก พยักหน้า

“คิดว่าใช่”

“ฉิบหายย ถ้าอย่างนั้น...” ดูเหมือนเพื่อนผมจะมีคำถามตามมาอีกมากมาย แต่ผมไม่มีเวลาใส่ใจ เมื่อสายตาสะดุดเข้าคลิปวิดีโอหนึ่งเข้า

ในแสงสลัว เห็นเพียงครึ่งหน้าที่โผล่พ้นหมอน กับร่างกายเปลือยเปล่าที่นอนค่ำอยู่บนเตียง

ผมชะงัก กะพริบตาปริบๆ ก่อนจะเงยหน้ามองเพื่อน

“แค่นี้ก่อนนะ” ตัดสายโดยไม่คิดฟังเสียงโวยวายตามหลัง

ผมขยายหน้าจอจนเต็มจอ กดเล่นวิดีโอ


“ไม่รับครางชื่อนะครับ บอกหลายครั้งแล้ว ไม่นัดเจอ ไม่ดูของลับด้วย ไม่ต้องส่งมา วันนี้ไม่มีรีวิวนะครับ”


มันคือเสียงทุ้มหวานที่ผมรอฟังอยู่ทุกสัปดาห์ ใบหน้าแม้บูดบึ้งผิดกับที่เคยเห็น แต่ก็ยังน่ารักน่าเอ็นดู

ผมนึกสงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้นเขาถึงดูอารมณ์เสียขนาดนั้น พอมองวันเวลาที่โพสต์คลิปวิดีโอก็เห็นว่ามันประจวบเหมาะกับช่วงที่เขาหายไปหลังจากที่ผมสารภาพรัก

นี่ผมทำให้เขาโกรธขนาดนั้นเลยหรือ?

ผมถอนใจ สลัดความหม่นหมองออกก่อนที่มันจะเกาะกุม เลื่อนเมาส์ลงเพื่อนอ่านข้อความ ดูรูปภาพที่ส่วนใหญ่เป็นอวัยวะที่ผมเห็นจนคุ้นเคย เสี้ยวหน้า ริมฝีปากอิ่ม ไฝใต้ตา หรือข้อเท้า มีบ้างที่ผมไม่เคยเห็นเพราะอยู่ใต้ร่มผ้า เช่นหน้าท้อง หัวไหล่ ไหปลาร้า หรือสะโพกเว้ารับกับบั้นท้ายกลมๆ

หัวใจผมแทบรับไม่ไหว มันเต้นราวกับตอนที่เพิ่งออกกำลังกายเสร็จใหม่ๆ

ไม่ต้องพูดถึงคลิปวิดีโอ...

แม้ความยาวเพียงไม่กี่นาทีแต่ผมไม่อาจดูแต่ละคลิปจบได้ในทีเดียว ต้องกดหยุด กรอ เล่นซ้ำ ฟังเสียงเจื้อยแจ้วพูดถึงของเล่นที่เขาเพิ่งทดลองใช้งาน มองใบหน้าที่แสดงออกหลากหลายอารมณ์ และถึงแม้จะมีแสงสลัวบดบังก็รู้ดีว่าบางคลิปร่างกายของเขาอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าผิวขาวถูกอาบด้วยนีออนสีแดงยิ่งขับให้บรรยากาศดูเซ็กซี่

จบตรงนี้ผมอาจต้องปิดร้านไปตรวจโรคหัวใจเข้าจริงๆ

ใช้เวลานานทีเดียวกว่าจะเลื่อนลงไปถึงสเตตัสสุดท้าย ผมทิ้งระยะให้ตัวเองได้ไตร่ตรองหลายสิ่งหลายอย่าง กว่าจะหายมือสั่นกดเลื่อนขึ้นไปดูที่หน้าโปรไฟล์เขาอีกครั้ง บนสิ่งที่เรียกว่าไบโอมีปักหมุดถึงเว็บไซต์หนึ่งที่ผมรู้จัก

มันเป็นเว็บไซต์สำหรับแฟนคลับที่จะสามารถเข้าไปดูรูปหรือคลิปไพรเวทของเจ้าของแอคเคาท์ รูปและวิดีโอที่คงจะล่อแหลมกว่าที่ผมเห็นในทวิตเตอร์หลายเท่า...

ผมกลั้นใจกดเข้าเว็บไซต์ ก่อนนิ่งค้าง มองหน้าฟีดที่เต็มไปด้วยคอนเทนต์ที่ไม่ได้รับอนุญาตให้รับชม

ชั่งใจ... แม้เพียงเสี้ยววินาทีก็ถือว่าผมยังชั่งใจอยู่บ้าง ก่อนสมัครสมาชิก ผูกบัตร และจ่ายเงินรายเดือนสำหรับชมคอนเทนต์ของเขา

สาบานว่าสิ่งเดียวที่ผมอยากรู้คือเบื้องหลังตัวตนที่เขาซ่อนไว้ อยากรู้ว่าเขาเป็นใคร แต่ถึงตอนนี้มันเกินความสามารถผมจะนิ่งเฉยอยู่ได้ ต่อให้พยายามอดทนอดกลั้น ต่อให้ผมเป็นพระพุทธเจ้าก็คงทนไม่หวั่นไหว

มันไม่ใช่แค่ความฝันอีกแล้ว เขาที่อยู่ในหน้าจอตรงหน้าผม ร่างกายท่อนล่างที่ผมเคยได้แต่จินตนาการ กำลังขยับกายยั่วเย้า กลืนกินของเล่นสีหวานที่ผมเป็นคนยื่นให้เองกับมือ เสพสมสารพัดท่า สารพัดรูปแบบที่เจ้าตัวสรรหามาเล่นสนุกด้วยความซุกซน

เสียงฉอเลาะเปลี่ยนเป็นเสียงคราง ก้นกลมกลึงเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยมือเล็กๆ ที่ทั้งฟาดทั้งขยำ ขย้ำร่างกายตัวเองระบัดระบายปลดปล่อยความทรมานแสนสุขสมด้วยแรงราคะ

ขอโทษที่ผมต้องสารภาพเรื่องน่าอาย แต่ผมคงไม่อาจทนดูคลิปเหล่านี้เฉยๆ ได้

“ให้ตายเถอะ...เด็กดื้อ”

คืนนั้น เขาทำผมไม่ได้นอนทั้งคืน



#น้องเชอร์รี่ป่า

ตามไปสมัครโอนลี่แฟนน้องแป๊บนะคะ 555555


ขอบคุณทุกๆ คนที่เข้ามาอ่าน

หวังว่าจะชอบนะคะ

รักกกก

ปล. เด็กดีจะปลิวมั้ยคะเนี่ย แงงง แต่ไม่มีคำล่อแหลมเลย (มั้ง) นะ ._.

-Mratian-

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

413 ความคิดเห็น

  1. #385 iamllullu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 17:18
    ชั้นยังรอเทออยู่ อยากให้รู้ว่ารออออออ
    #385
    0
  2. #383 AlfaRov (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 16:03
    พี่เค้าจะทำอย่างไงกับน้อง

    ^^
    #383
    0
  3. #382 U AWESOME (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 23:48
    อ่านไปพักไปเลยค่ะไม่ไหว หัวใจจะวายตาม แงงงงง
    #382
    0
  4. #381 Rin7099 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 00:00
    หัวใจจาวายอืออออ
    #381
    0
  5. #379 tonkhaogot7 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 15:52

    ไรท์คะหนูรักไรท์ค่ะ

    #379
    0
  6. #378 KiRasaKR (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 09:23
    ยัยน้องแรงมากฮือ! ตว่าเไัระยรวิยเรกเร
    #378
    0
  7. #376 CB_0461 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 09:10

    แรงมากแม่มันหฃกชขำาำพิาำาำคาอากำยยำ
    #376
    0
  8. #375 Wongchomphu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 01:15
    แง เขินจนหน้าดำ
    #375
    0
  9. #374 thongda (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 21:26
    เรากลัวไม่ได้อ่านต่อจัง กลัวปลิวอ่ะ 5555555
    #374
    0
  10. #373 เอ็นโออีวาย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 14:53

    งืออออออิ
    #373
    0
  11. #372 BarBiirs_39 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 14:41

    โอ้ยยยหนูลูกกกกกกกกกกก
    #372
    0
  12. #371 Wwasabi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 08:58
    ฮื่ออเขินอะ555555
    #371
    0
  13. #370 Liuping (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 00:47

    ฮรุกก ไม่ไหวจริงๆค่ะ ดื้อจริงๆเลยคนนี้
    #370
    0
  14. #369 khunsom08 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 00:08
    ว้ายๆ พี่รู้แล้ว
    #369
    0
  15. #368 bearishdm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 23:46
    น้องดื้อมากกกกกกก
    #368
    0
  16. #367 Bible'k (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 22:52
    ยัยน้องวางยาพี่แล้วว
    #367
    0
  17. #366 gggamgt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 22:41
    น้องงงงงงงงงงงงงง
    #366
    0
  18. #365 ILOVEMRCHU (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 21:54
    ใจร่มๆพี่ใจร่มๆ!!
    #365
    0
  19. #364 Bpook (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 21:23
    ไม่ไหวแล้วค่ะเขินมากกก
    #364
    0
  20. #363 CB_ChanBaek:) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 20:51

    "เด็กดื้อ"ตายๆๆๆๆๆใจจะวาย
    #363
    0
  21. #362 Brownsugar1980 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 20:46
    ใจเย็นๆนะพี่😆😆😆😆
    #362
    0
  22. #361 pepes (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 20:27
    อ๊ากกกกก ไม่อยากจะนึกภาพตอนเขารักกัน แง ดีมาก คิดถึงเรื่องนี้มากค่ะ
    #361
    0
  23. #360 จันทร์คราม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 20:21
    โอ้ยเด็กดื้อ คุณพี่คะ จัดการน้องเลยคะ 🌚
    #360
    0
  24. #359 Cryingforcake (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 20:05
    น้องค่อยๆ เปิดใจกันไปนะคะ ฉันให้กำลังใจอยู่ตรงนี้ ////
    #359
    0
  25. #358 MaNoww ippy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 20:03
    น้องน่ารักแบบดื้อๆจังเลยครับบ
    ; ติดตามมนะคะไรท์เตอร์
    #358
    0