Return : ทวงคืนแฟนเก่า [หนังสือทำมือพร้อมส่ง]

ตอนที่ 7 : Chapter 5 : BEHIND CLOSED DOORS ความลับสุดเร่าร้อน (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,138
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    10 มิ.ย. 62




สิ้นคำกล่าวหา ใบหน้าหล่อคมก็โน้มวูบลงมาประกบริมฝีปากบดขยี้เรียวปากฉันแทนการลงโทษ
ฉันพยายามดิ้นต่อสู้ ทว่าร่างกายถูกเขากดแนบไว้กับผนัง สองมือถูกยึดไว้เหนือศีรษะไร้อิสระภาพโดยสิ้นเชิง เมื่อฉันส่ายหน้าต่อต้านเขาก็ใช้ฝ่ามือข้างที่ว่างจับท้ายทอยฉันไว้แน่นไม่ให้หันหนี บังคับให้รับจุมพิตแสนเอาแต่ใจและเอาแต่ได้จากเขา จังหวะที่เขาส่งเรียวลิ้นดุนดันเข้ามาในปาก ฉันคิดจะกัดลิ้นเขาให้ขาด ทว่าอีกฝ่ายดันรู้ทันซะก่อนจึงหดลิ้นกลับ ผละห่างจากฉันเล็กน้อยก่อนจะพูดประชิดติดริมฝีปาก
“อย่าคิดทำให้ผมเจ็บจะดีกว่า ไม่งั้นจะกลายเป็นคุณที่เจ็บซะเอง”
“ปล่อยฉันนะ ไอ้ชั่ว ไอ้--อื๊อ! “
ด่าไม่ทันจบ เขาก็ประกบปากลงมาอีกรอบ บดขยี้ดูดดึงกลีบปากนุ่มจนบวมช้ำ ร่างกายที่เสียดสีกันก่อความรู้สึกวูบวาบปั่นป่วนในช่องท้อง มือหนาปล่อยจากท้ายทอยเปลี่ยนมาเป็นลูบไล้สำรวจทั่วเรือนร่าง ปลุกไฟราคะให้โหมกระพือเผาพลาญร้อนเร่า ฤทธิ์แอลกอฮอล์ยังคงไหลเวียนในร่ายกายทำให้เรี่ยวแรงขัดขืนสูญหายไปกว่าครึ่ง ซ้ำยังกระตุ้นความรู้สึกให้ไวต่อทุกการสัมผัส
“อื้อ!”
ฉันเปล่งเสียงประท้วงได้เพียงแค่นั้นก็ต้องกลั้นหายใจ มืออุ่นสอดเข้ามาตรงคอเสื้อที่เปิดกว้าง ฉันสะดุ้งเฮือก เลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่าน ฉันสูดลมหายใจเข้าลึก หลับตาแน่น ลมหายใจปั่นป่วนไม่เป็นจังหวะ สัมผัสอุ่นร้อนจากฝ่ามือหนาก่อความรู้สึกวาบหวาม พอถูกเล้าโลมหนักหน่วงร่างกายฉันก็อ่อนยวบได้แต่ปล่อยให้เขาทำทุกอย่างตามอำเภอใจ
นั่นคือโอกาสที่ไคน์รอคอย ทันที่ที่ฉันเผลอเผยอปากเขาก็ส่งเรียวลิ้นเข้ามาสำรวจในโพรงปากกวาดชิมความหวานที่มีรสเหล้าขมปร่าผสมก่อนจะตวัดรัดรึงกับลิ้นของฉันทันที ความรู้สึกเสียวกระสันพุ่งวูบจนแทบต้านทานเสียงครางไม่อยู่ ท่อนขาแข็งแรงที่สอดแทรกตรงหว่างขาฉันยกขึ้นสูงอย่างจงใจ กลายเป็นว่าตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บนขาของเขา ปลายเท้าลอยเหนือพื้น รองเท้าหลุดร่วงไปข้างนึง กระโปรงถลกขึ้นมากองอยู่ตรงสะโพกเผยให้เห็นกางเกงในลูกไม้สีดำทรงเว้าสูงสุดเซ็กซี่
ตะขอบราเซียถูกปลดตอนไหนไม่รู้ รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่สองมือร้อนผ่าวของไคน์กำลังบีบขยำนวดคลึงทั้งสองข้าง และแขนที่ได้รับอิสระของฉันก็กำลังคล้องคอเขาไว้อยู่
สถานการณ์เริ่มเปลี่ยนไป...
ความปรารถนากำลังครอบงำเราสองคนจนไม่สนสิ่งอื่นใดนอกจากการได้สัมผัสอีกฝ่าย ฉันเลิกขัดขืน จูบตอบอย่างไม่ยอมแพ้ เทคนิคใดที่มีอยู่ถูกงัดออกมาใช้สั่งสอนให้เขาได้รู้ซะบ้างว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร ฉันสอดมือเข้าไปขยุ้มเรือนผมสีดำแสนนุ่มบังคับให้เขาเอียงหน้าในองศาที่ต้องการ มืออีกข้างลูบลงต่ำไปยังแผ่นอกหนาแน่น
ไคน์ครางต่ำในลำคอดุจเสียงคำราม ผละริมฝีปากออก ใช้ขาดันตัวฉันให้ยกขึ้นสูงอีกนิดกระทั่งหน้าอกอยู่ในระดับใบหน้าของเขา จากนั้นก็จัดการถลกทั้งชายเสื้อและบราเซียรวบขึ้นไปกองไว้เหนือเนินอกพร้อมกัน
ไคน์ตะลึงมองหน้าอกเปิดเปลือยอันผุดผาดแล้วเผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ ลิ้นสีแดงแลบเลียริมฝีปากแห้งผากของตนก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ความอวบขาวอย่างเชื่องช้าคล้ายจงใจให้คนเฝ้ารอทรมาน
“ผมกินได้มั้ย?”
อยู่ๆ เขาก็ชะงัก สายตาที่เหลือบขึ้นมองมานั้นแสนเย้ายวนแฝงแววเจ้าเล่ห์
มันใช่เวลาถามมั้ย จะทำอะไรก็ทำสิ!
แม้ใจจะอนุญาตไปแล้วเรียบร้อย ทว่าปากกัดแน่นไม่ยอมเผลอพูดออกมาให้ขายหน้า รู้ดีว่าเขาจงใจแกล้งให้ทรมาน และต้องการเอาชนะด้วยการให้ฉันเป็นฝ่ายร้องขอซะเอง
“ผมรู้ว่าคุณต้องการผม ข้างล่างนั่น...เปียกหมดแล้วนะ”
ไม่พูดเปล่า หากยังใช้นิ้วพิสูจน์จนฉันสะดุ้งเฮือก ชักเกลียดตัวเองที่ร่างกายตอบสนองต่อทุกการสัมผัสของเขา แต่นั่นก็อาจเป็นเพราะฉันว่างเว้นเรื่องอย่างว่ามานานหลายปี
“ผมให้โอกาสคุณเลือกครั้งสุดท้าย ต้องการให้หยุดหรือ...ทำต่อ?”
ลมอุ่นๆ เป่ารดทรวงอกอย่างใกล้ชิดทำเอาฉันสั่นสะท้านนิดๆ นึกทึ่งที่ขาของเขาแข็งแรงมากพอจะรองรับน้ำหนักของฉันให้นั่งไว้ได้นานขนาดนี้ ฉันเม้มปากแน่นกว่าเดิม ใบหน้าแดงก่ำด้วยอารมณ์พิศวาส มองสบดวงตาเร่าร้อนคู่นั้นอย่างสับสน ใบหน้าคมคายที่แนบชิดอยู่ตรงกลางก้อนเนื้อนุ่มขาวสล้างทั้งสองข้างชวนให้เกิดจินตนาการไปไกลลิบ ฉันจิกเล็บลงบนไหล่หนาอย่างหงุดหงิด เกิดความลังเลทั้งอยากด่าทอที่เขาฉวยโอกาสตอนฉันเมา ทั้งอยากให้เขาทำต่อไปจนสุด
นี่ไม่ถูกต้อง...
ฉันตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะไม่มีความสัมพันธ์กับใครอีกจนกว่าจะหาแฟนเก่าเจอ แต่ยิ่งมองเขากลับยิ่งคล้ายคนที่ตามหา หากเจ้าแว่นของฉันกินเยอะๆ เล่นกล้ามจนร่างกายฟิตปั๋ง ตัดผมทรงนี้ แล้วถอดแว่นอันหนาเตอะออก...
ไม่! ฉันไม่ควรเอาไคน์ผู้แสนดีมาเทียบกับเขา ผู้ชายสารเลวคนนี้ก็แค่ชื่อเหมือนกันเท่านั้น ไม่มีอะไรเทียบกันได้เลย!
ความตั้งใจอันแรงกล้ามีมากกว่าอารมณ์แสนอ่อนไหว ฉันจะไม่ยอมให้เขาดูถูกได้อีก
“ปล่อย...” ฉันกัดฟันพูดออกไป ทั้งที่สายตายังเต็มไปด้วยไฟแห่งราคะ และร่างกายก็พร้อมที่จะตอบสนอง ทว่าฉันจะไม่ทำในสิ่งที่ตัวเองต้องมาเสียใจทีหลังอีกแล้ว “ฉันต้องการให้หยุด!”
เหมือนว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่ไคน์ต้องการได้ยิน ทันทีที่ปฏิเสธร่างสูงก็นิ่งอึ้งชั่วครู่ ก่อนแววตาจะเปลี่ยนเป็นทอแสงวาวโรจน์อย่างโกรธเกรี้ยว เขาอ้าปากงับหน้าอกข้างซ้ายของฉันโดยไม่ทันตั้งตัว
“โอ๊ย! ฉันเจ็บนะ ไอ้บ้า!” ฉันร้องลั่นเมื่อฟันคมๆ ขบกัดผิวเนื้อบางตรงเนินอกค่อนข้างแรง มือทั้งสองข้างยกขึ้นทุบตี จิกทึ้งผมเขาอย่างโมโห เจ็บจนน้ำตาเล็ด ทว่าไม่อาจหยุดยั้งความบ้าคลั่งของผู้ชายคนนี้ได้

***(เซ็นเซอร์พารากราฟนี้ไปเลยเถอะ ไม่รู้จะปรับให้ซอฟท์ยังไงกับซีนนี้จริงๆ 555)***

แกร็ก...
“แกจะกลับเลยหรือไปกินข้าวต้มกับพวกพี่ๆ เขาต่ออ่ะ?”
“กลับเลยดีกว่า วันนี้เพลียๆ”
เสียงประตูห้องน้ำด้านนอกเปิดออกพร้อมกับเสียงพูดคุยที่ดังขึ้นกะทันหัน ทำให้เราสองคนหยุดการกระทำทันที ใจฉันหล่นวูบ สติพลันกลับมาอย่างรวดเร็ว!

#ทวงคืนแฟนเก่า


Writer's Talk

นุ้งไคน์ร้อนแรงเหลือเกินพี่จ๋า ใจบางไปหมดแล้ววว >/////<
แต่มิรินเองก็ไวไฟไม่แพ้กัน แรงมาแรงกลับ ไม่โกง เอาซี่!

อธิบายก่อนว่า...บทนี้ NC18+ ทั้งบทเลยจ้าาา
แต่ทำตามกฏของเด็กดีที่ห้ามเอาลง จึงมีการปรับคำหลายๆ ประโยคให้ซอฟท์ลง
ส่วนที่ตัดเข้าเซ็นเซอร์ไปเลยทั้งพารากราฟนั้น เนื่องจากปรับยังไงก็ไม่ซอฟท์
ดังนั้นจึงตัดทิ้งไปเลยดีกว่า ไว้หาอ่านในเล่ม หรือไปอ่านที่เว็บอื่นเอานะ 5555+
เพื่อมารยาทที่ดี ไม่ขอลงลิ้งค์เว็บอื่นในนี้นะคะ
ไปหาได้ที่แฟนเพจ อคิราห์
หรือทวิตเตอร์ @Akirah_Y ก็ได้ค่ะ

**ปล. เนื้อหาที่ลงยังคงเป็นเวอร์ชั่นดิบ ยังไม่ผ่านการีไรท์
ดังนั้นเมื่อเขียนจบจะมีการปรับเปลี่ยน ลด/เพิ่ม เกลาสำนวนให้อ่านลื่นกว่านี้ค่ะ










 Ex-Boyfriend 


SET แฟนเก่า

ทั้งสองเรื่องสามารถอ่านแยกกันได้ 

ฝากผลงานของเราทั้งคู่ด้วยนะคะ 

#ทวงคืนแฟนเก่า
#อคิราห์


   





ติดตามผลงานและข่าวสารได้ที่นี่
v
v


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

357 ความคิดเห็น

  1. #41 pimon9172 (@pimon9172) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 19:03
    คาดว่าไคท์ที่แสนดีคงไม่มีละค่าาาา
    #41
    1
    • #41-1 (@Akirah) (จากตอนที่ 7)
      13 มิถุนายน 2562 / 12:37
      วัยรุ่นใสๆ ได้จางหายไปหมดแล้ววว
      #41-1