| 21 DAYS THEORY | อยากใส่ใจเรื่องเธอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 80,820 Views

  • 2,094 Comments

  • 3,808 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    509

    Overall
    80,820

ตอนที่ 7 : ⒸⒽⓊⓃ ◇ EPISODE 03 {2/2}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10524
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 910 ครั้ง
    30 พ.ย. 61




CONTACT ME
{CLick On Pic}

แจ้งข่าวสาร แจ้งวิธีอ่านฉากต่างๆ 
แจ้งอัพเดตนิยายค่ะ

Cr. All Pic : : search engine Cr. Music : : Youtube

18+ เนื้อหามีความสุ่มเสี่ยงกับคุกและตาราง

*เด็กต่ำกว่า 18 ควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน


│พี่ชุนใส่ใจ│






อย่าเพิ่งมองใครนอกจากผม


EP.03




บอกกล่าวเล็กน้อยก่อนกด Favorite

นิยายเรื่องนี้มีการเปิดตอนทิ้งในช่วงขึ้นตอนใหม่น้าา แต่ส่วนใหญ่ก็อัพเรื่อยๆมิได้ขาดจ้า อย่าเคืองนะก๊ะที่รัก <3





“ผมไม่รู้นี่ครับว่าพี่จะรับฝรั่งไปส่งที่บ้าน นึกว่าเป็นธุระให้แค่เรื่องโทรศัพท์ที่ถูกยึดเท่านั้น” เอสนี่หน้าตึงสุด คงจะโกรธพี่ชุนแต่ทำอะไรไม่ได้ ฉันคิดว่าพี่ชุนสูงกว่าเขาน่าจะสิบกว่าเซ็น และมันเสี่ยงแน่ถ้ามีเรื่องกับผู้ชายที่มีเรื่องมาเยอะมากๆอย่างพี่ชุน

“ก็รู้แล้วทำไมยังยืนขวางอยู่ตรงนี้ล่ะ” พี่ชุนถามกลับ

“ก็...” เอสถึงกับไปไม่เป็น

“หลีกไปสิวะ มันเกะกะ” พี่ชุนเร่ง นาทีเอสโดนความมีพาวเวอร์ของคนอายุมากกว่ากลบหมดจนไม่เหลือเสน่ห์ ยิ่งบวกกับการที่เขาบอกว่าเขาไม่เล่นกีฬา ทำให้เขายิ่งดูดร็อปเข้าไปอีก

เทียบพี่ชุนไม่ได้เลย...

โอ๊ย! แล้วทำไมฉันต้องเอาคนคุยของฉันไปเทียบกับพี่ชุนด้วย พี่ชุนก็แค่พี่ชายของเพื่อนสนิท ฉันว่าฉันเลิกสนใจเรื่องนี้ไปซะน่าจะดีกว่า

“เอส กลับไปก่อนนะ ค่อยคุยกันในแชต” ฉันตัดปัญหา รับปากไปส่งๆ เอสจะได้ออกไปจากตรงนี้

“ก็ได้ งั้นไว้คุยกันนะ” เอสยกมือมาโบกลา

“โอเค” ฉันโบกมือกลับ

“จะไปส่งมันถึงท่าน้ำเลยไหม ลีลาเหลือเกิน” พี่ชุนแซะฉันทำให้ฉันหันไปขมวดคิ้วใส่เขา

“แถวนี้มีท่าน้ำตอนไหนไม่ทราบ”

“จะไปรู้หรอ เห็นเศร้าอย่างกับแม่นากส่งพี่มากไปเป็นทหาร” ดูปากอีพี่ชุนแล้วกัน ว่าฉันเป็นพี่เขาก็เอาแล้ว ณ จุดๆนี้ ทุเรศทุรังสุดๆ ฉันไม่ควรเปรียบเทียบคนคุยของฉันกับผู้ชายคนนี้จริงๆนั่นแหละย่ะ!

“รีบๆไปหาครูฤทัยกับฝรั่งได้แล้ว จะได้กลับมารับน้องพี่แล้วก็กลับบ้านกันสักที พี่มันน่ารำคาญ” ฉันกระแทกเสียงใส่เขาพลางเดินนำไป พี่ชุนที่โดนด่าก็ไม่ได้สนใจสักนิด ทำหน้าเบื่อหน่ายเดินตามมาติดๆ ฉันไม่หวังจะได้โทรศัพท์คืนแล้วแหละ สงสัยอาจจะได้ขอเงินคุณแม่ให้ซื้อเครื่องใหม่ให้แทน ปากอย่างพี่ชุน ครูฤทัยน่าจะโกรธจนเขวี้ยงโทรศัพท์ฉันแตกกระจาย

 

@ห้องพักครู

ฉันกับพี่ชุนหยุดยืนอยู่ที่หน้าประตูบานหนึ่งด้วยใจระทึกตึกตัก พี่ชุนเองก็คงจะคุ้นเคยกับห้องนี้ดีพอๆกับที่เขาคุ้นเคยกับห้องปกครอง เห็นเข้าออกถี่อย่างกับเข้าเซเว่นเลยนี่

“เข้าไปกันได้แล้ว” พี่ชุนคงรำคาญที่เห็นฉันยืนทำใจอยู่ เลยคว้าข้อมือฉันให้เดินตามเข้าไปในนั้น แถมยังเดินไปถึงโต๊ะครูฤทัยเลยด้วย ครูฤทัยขยับแว่นเล็กน้อยขณะเงยหน้ามองพี่ชุน เธอเหลือบมองมือพี่ชุนที่ยังไม่ปล่อยจากข้อมือฉัน ทำให้ฉันรีบดึงข้อมือตัวเองออกมาแล้วประสานมือสองข้างไว้ที่ขาตัวเองแทน

“เด่นฤดี” ครูฤทัยเรียกฉันเสียงเข้ม

“คะ”

“คุณพ่อคุณแม่ของเธออยู่ไหนไม่ทราบ” ดูเหมือนครูฤทัยอยากฟ้องพ่อแม่ฉันจนตัวสั่นว่าฉันทำตัวไม่ดีขนาดไหนยังไง ฉันเรียนเก่งอันดับท็อปห้าของห้องนะ หนำซ้ำนี่ก็เป็นความผิดแรกของฉัน แค่ฉันไม่ใช่เด็กเรียนใส่แว่นที่ประจบประแจงเธอเก่ง ต้องชังน้ำหน้าฉันขนาดนี้เลยหรือไง

“ท่านอยู่ต่างประเทศค่ะ”

“งั้นชุนณกิจก็เลยมาเป็นผู้ปกครองของเธองั้นหรอ”

เห็นไหม ครูฤทัยจำพี่ชุนได้แม่น!

“ครับ ผมน่าจะเป็นได้นะครับ ผมอายุยี่สิบเอ็ดแล้ว” พี่ชุนพูดเสียงเรียบๆ

“เด่นฤดี” ครูฤทัยขยับแว่นของเธออย่างไม่พอใจ “ครูให้เธอพาผู้ปกครองมานะ ไม่ใช่แฟน เธอคิดหรอ ว่าเธอพาแฟนมาเป็นตัวแทนผู้ปกครองเพื่อให้เขามาเจอครูแล้วเธอก็จะได้มือถือคืนในทันทีน่ะ”

“เดี๋ยวค่ะ พี่ชุนเขาไม่ใช่แฟนหนูนะคะ” ฉันรีบพูดโพล่งออกไปแบบนั้น

“ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ เด็กๆคบกันฉันดูออก พวกเธอจับมือกันเมื่อครู่ ไม่เกรงใจครูด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่แฟนกัน แม่เธอคงภูมิใจน่าดูล่ะสิที่เธอทำตัวแบบนี้”

หา! แบบนี้น่ะแบบไหน!

“พอได้แล้วมั้งครับครู ทำแบบนี้มันเกินไปนะครับ จะพูดจะจาอะไร รู้จักให้เกียรติคนฟังบ้างก็ดีนะครับ นักเรียนนะครับไม่ใช่ทาส จะได้มาจิกกัดยังไงก็ได้ ถูกผิดก็ว่ากันไป ไม่ใช่มาด่าจิกๆในสิ่งที่น้องไม่ได้ทำ ถ้าผมเป็นพ่อของน้องแล้วจับมือน้องเข้ามาคุณก็คงไม่จับผิด พอผมเป็นพี่ที่ไม่ใช่พี่แท้ๆ คุณเลยว่าน้องเสียๆหายๆหรือไง”

ปึง!

พี่ชุนตบโต๊ะทำงานของครูฤทัยดึงปึกจนเธอสะดุ้งโหยง เขาโน้มตัวลงไปพูดต่อ

“ใช้คำพูดไม่สุภาพดูถูกดูแคลนทั้งนักเรียนและผู้ปกครองของเธอเนี่ย ผมรายงานให้ครูใหญ่ทราบได้นะครับ”

ทะ ทำไมพี่ชุนจะต้องดุเดือดขนาดนี้ด้วยล่ะเนี่ย!

“ชุนณกิจ เธอขู่ฉันหรอ!” ครูฤทัยขึ้นเสียงใส่พี่ชุนราวกับเธอกำลังจะคลั่ง ฉันว่าแล้วว่าพี่ชุนจะต้องสร้างปัญหา เขาได้ซื้อโทรศัพท์ใหม่ให้ฉันแน่นอน!

“ผมไม่ได้ขู่ครับ ผมแค่ไม่ชอบวิธีการของครูตั้งแต่ผมเรียนอยู่ที่นี่แล้ว นี่ผมก็จบไปตั้งหลายปีแล้วนะครับ ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปอีกหรอ” คำถามของพี่ชุนน่ะ ไม่ต่างอะไรกับการที่ถามครูว่าไม่คิดจะเปลี่ยนนิสัยเลยหรอสักนิด

กรี้ดดด งานนี้ฉันจะต้องฉิบหายแน่ๆ!

จะเอาคืนครูก็ไปเอาคืนเวลาอื่นสิ จะมาสะสางความแค้นอะไรตอนนี้ ทำไมต้องเอาอนาคตฉันไปแลกด้วย ฉันยังต้องเรียนที่นี่ต่ออีกสองเกือบสามปีเลยนะ!

“เด่นฤดี! ถ้าเธอยังพาพ่อแม่จริงๆของเธอมาไม่ได้ ฉันก็จะไม่คืนโทรศัพท์ให้เธอเด็ดขาด ฉันไม่มีทางยอมรับ ว่าชุนณกิจเป็นผู้ปกครองของเธอ!

ราวกับประโยคนั้น เป็นสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางกบาลของฉัน ฉันทำได้แค่หลับตากล้ำกลืนฝืนความเจ็บช้ำ...

ไม่มีอะไรผิดแปลกไปจากที่คิดจริงๆ จะร้องไห้...

“แต่ว่า!” พี่ชุนทำเหมือนจะไม่มีทางยอม ฉันเลยรีบตัดบท

“หนูขอโทษกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆค่ะ เดี๋ยวถ้าคุณแม่หนูกลับมา หนูจะรีบให้คุณแม่มาพบครูนะคะ” ฉันยกมือไหว้ขอโทษครูฤทัย ทำให้เธออ่อนลง

“ได้ งั้นก็ออกไปได้แล้ว แล้วก็รีบพาแฟนเจ้าอารมณ์ของเธอออกไปด้วย ก้าวร้าวที่สุด!” ครูฤทัยยังไม่วายด่าพี่ชุน และไม่เลิกคิดว่าเขาเป็นแฟนฉัน ฉันเองก็ขี้เกียจแก้ตัว และไม่อยากให้พี่ชุนโมโหจนทุ่มโต๊ะครูฤทัย จึงรีบลากแขนเขาออกมาจากห้องนั้น

“อะไร นี่จะยอมยัยป้านั่นง่ายๆขนาดนี้เลยหรอ! ยอมทำไม!” พี่ชุนดูน่าจะแค้นฝั่งหุ่นกับครูฤทัยมานานนะ อย่างว่า เมื่อก่อนเธอเป็นครูฝ่ายปกครอง

“เออ ช่างเหอะ พี่น่ะ เอาโทรศัพท์กะโหลกกะลาอะไรที่มีมาให้ฝรั่งยืมใช้ก่อนได้ไหม ไม่รู้จะทำไงแล้วเนี่ย กว่าพ่อแม่ฝรั่งจะกลับมาอีกตั้งนาน จะสงบปากสงบคำหน่อยก็ไม่ได้ ดันไปทะเลาะกับครู” ฉันจิ๊จ๊ะใส่คนข้างๆ เดินหนีเขากลับไปที่บันไดด้วยความอารมณ์เสีย พี่ชุนยังเดินตามาและร่ายเรื่องครูฤทัยทำไม่ถูกยาวเหยียดยันถึงชั้นล่าง

“โอ๊ย! พอแล้วพี่ชุน หูชาแล้วเนี่ย ฝรั่งอยากกลับบ้านแล้วอ่ะ” ฉันบ่น ทั้งเหนื่อยทั้งร้อน พี่ชุนเองก็หงุดหงิด เขาไม่พูดอะไร ล้วงกระเป๋าหยิบโทรศัพท์เขาแล้วโยนมาให้ฉัน ดีนะ ฉันมือไวรับทัน ไม่งั้นตกพื้นหน้าจอแตกแหงๆ

จะโยนก็ไม่บอกสักคำ เอาใจไม่ถูก!

“นี่อะไร” ฉันถามเขา

“ก็โทรศัพท์ไง เอาไปใช้สิ”

“หา” ฉันอ้าปากค้าง “นี่มันของๆพี่นะ คนอื่นจะติดต่อพี่ยังไง”

“จะไปรู้มันหรอ” เขาตอบฉันแบบนั้นแล้วเดินนำฉันไปที่โรงอาหารเพื่อไปหาพวกชาที่รออยู่ ฉันมองโทรศัพท์ในมือแว้บหนึ่ง เมื่อสติกลับมาอีกหน ก็วิ่งตามเขาไป

“เดี๋ยวดิพี่ชุน ไหนจะพ่อแม่พี่ น้องชายพี่ น้องสาวพี่ เพื่อนสนิทพี่ ญาติโกโหติกาของพี่ล่ะ เขาจะติดต่อพี่ยังไง มันนานเลยนะ กว่าฝรั่งจะได้โทรศัพท์คืน”

“อีกวันสองวันก็ได้คืนแล้ว เดี๋ยวให้แม่พี่มาเอาให้ก็ได้ ส่วนเรื่องคนในครอบครัวจะติดต่อยังไง ถึงยังไงพี่ก็กลับบ้านทุกวันแล้วก็ต้องมารับเรากับชาทุกวันอยู่แล้วจนกว่าแม่เราจะกลับมา ก็คงไม่มีเรื่องต้องโทรไรมากมาย พวกญาติปกติก็ไม่โทรคุยกัน ส่วนเพื่อน เดี๋ยวเข้าเรียนมันก็ต้องได้เจอ ไม่มีความจำเป็นต้องโทรก็ได้”

หาคำตอบไว้ให้อย่างละเอียดเลยนะ

“รหัสโทรศัพท์อะไร” ฉันถามเขาไว้เผื่อฉุกเฉิน

“หนึ่งหกตัว”

“สิ้นคิด =_=” ฉันถากถาง

“ตั้งมากกว่านี้ก็จำไม่ได้ ปกติใช้ลายนิ้วมือปลดล็อก” เขาให้คำตอบประเภทตอบให้จบๆไปกับฉัน ฉันก็เลยขี้เกียจจะเซ้าซี้ จนโทรศัพท์ในมือมันสั่นไม่หยุดเพราะไลน์จากสาวๆเข้ามากันกระหึ่มเนี่ยแหละ

“พี่ชุน”

“อะไรอีก คำถามมากจริงๆเลยนะ” พี่ชุนเหล่มอง

“กับสาวๆของพี่ จะให้ทำไงล่ะ” ฉันโชว์หน้าจอที่มีแบนเนอร์ข้อความเด้งรัวๆให้เขาดู พี่ชุนก็มองนิดหน่อย หากก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรกับมันมาก

“ก็ค้างไว้ไม่ต้องไปตอบสิ”

“ง่ายเนอะ”

“ทำไม อยากจะตอบหรือไง” พี่ชุนยิ้มแบบมีเลศนัย

“ไม่ได้อยากจะตอบ ข้อความมันก็พอจะดองได้อยู่หรอก แต่เกิดเขาโทรมาล่ะ”

“ก็ไม่ต้องรับ” พี่ชุนแม่งโคตรตอบขอไปทีเลย หมั่นไส้

“แล้วถ้าเขาโทรมาย้ำๆล่ะ” ฉันก็ไม่เลิกถามเขาเหมือนกัน ก็อยากรู้นี่ ว่าเขาจะแก้ปัญหายังไง

“งั้นก็รับ แล้วบอกไปเลยว่าเมียชุนพูด รับรองว่าไม่โทรมาอีกเลย เคไหม?”

“จะบ้าหรือไง ใครจะอยากเสร่อ บอกคนอื่นว่าเป็นเมียพี่กัน เดี๋ยวเรตติ้งฝรั่งก็ตกกันพอดี”

ฉันรีบเบ้ปากใส่คนตัวสูงที่ทำเป็นมีน้ำใจให้กัน แถมยังเผื่อแผ่เกินจำเป็น

“ตัวแค่นี้มีเรตติ้งด้วยหรือไง” พี่ชุนเหลือบมองแล้วถามคำถามนั้นออกมา

“มีสิ เห็นอย่างงี้อ่ะ ผู้ชายมาจีบโคตรเยอะเลยนะคะ” ฉันสะบัดผมโชว์พี่ชุนหนึ่งที แน่นอนว่าเป็นองศาที่ทำให้ผมดัดลอนปลายของฉันทิ้งตัวลงมาที่ไหล่ข้างขวาอย่างสวยงาม พี่ชุนถึงกับอึ้ง

“นี่ เธออายุเท่าไหร่กันแน่เนี่ย! ทำไมคิดแต่เรื่องแบบนี้ฮะ!

“ก็อายุสิบหกน่ะสิ” ฉันยิ้มกรุ้มกริ่ม ไม่ละอายกันใจแม้แต่นิดเดียวที่ชมตัวเองออกนอกหน้า พี่ชุนกลอกตาแล้วเดินนำฉันไปเลย ไม่สิ ต้องเรียกว่าเดินหนีมากกว่า โถ่ แค่น้องสาวข้างบ้านที่เคยหน่อมแน้มโตมาสวยเซ็กซี่ทำเป็นอยากหนีความจริง

ยังไงซะความสวยเซ็กซี่ที่ว่าฉันก็ไม่ได้จะไปใช้กับเขา ดังนั้นฉันจะปล่อยมันไปแล้วกัน!

 

ฉันกลับมาถึงบ้านพี่ชุนก่อนเพื่อมากราบสวัสดีคุณแม่ของพี่ชุนที่ก็เป็นแม่ของเพื่อนสนิทของฉันด้วย แม่ของพี่ชุนรวบตัวฉันไปกอดด้วยความคิดถึง

“หนูฝรั่ง หายไปนานไม่ค่อยมาบ้านแม่เลย หรือว่าตาชุนไปทำตัวไม่ดีใส่ หนูก็เลยไม่อยากมาที่นี่ บอกแม่มาได้เลยนะ แม่จะจัดการให้” แม่ของพี่ชุนหรี่ตามองพี่ชุนที่ยืนกรอกตาใส่อยู่ที่โต๊ะกินข้าว

“เปล่าค่า พี่ชุนเขาก็ดูแลฝรั่งดีตลอดแหละ วันนี้คุณน้าจะทำกับข้าวเองหรือเปล่าคะ ฝรั่งช่วยนะคะ”

แม่ฉันสอนเอาไว้ ว่าการมีสกิลทำอาหารติดตัวจะทำให้เข้าหาผู้ใหญ่ได้ง่าย ไม่จำเป็นต้องทำเป็นทุกอย่างจนร่างแตกอะไรขนาดนั้น ไม่ได้จะไปเป็นแม่ครัว แค่ทำให้หน้าตาดี รสชาติใช้ได้ หั่นผัก หั่นเนื้อสัตว์ได้คล่องแคล่วดูเป็นงาน ก็จะยิ่งเรียกคะแนนนิยมได้จากผู้ใหญ่เป็นกอง ฉันจึงเริ่มฝึกตั้งแต่ตอนอายุสิบห้า ทำให้ฉันสามารถเป็นลูกมือคุณแม่พี่ชุนได้

“แหม น้าเน้ออะไรกัน เรียกแม่สิ หนูก็เหมือนลูกสาวแม่แหละ” คุณแม่พี่ชุนเขาว่ามาอย่างงั้น

พี่ชุนถึงกับกระแอมไอออกมา ฉันหันไปมองเขาอย่างแปลกใจ แต่แม่พี่ชุนก็บอกแค่ว่าอย่าสนใจอะไรและชวนฉันไปช่วยทำกับข้าวในครัว

มื้อเย็นผ่านไปอย่างเรียบง่ายและเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยอย่างสนุกสนาน แม่ของพี่ชุนเล่าโน่นเล่านี่ให้ฉันฟังเยอะแยะ ส่วนใหญ่ก็เป็นวีกรรมของพี่ชุนที่แสบๆทั้งหลาย โดยมีชา เพื่อนสนิทฉันที่เป็นน้องชายพี่ชุนร่วมด้วยช่วยกันเผา ทำให้พี่ชุนออกอาการเซ็งเป็ด คงอยากหนีไปเล่นโทรศัพท์แต่ทำไม่ได้ เพราะโทรศัพท์เขาอยู่ในกระเป๋ากระโปรงของฉัน

“คุณแม่ของฝรั่งน่าจะไปสัมมนาหลายวัน หนูก็ไปเอาของที่จำเป็นต้องใช้จากที่บ้านมาไว้ที่บ้านแม่ก่อนนะ เดี๋ยวแม่จะให้พี่ชุนไปช่วยขน” แม่ของพี่ชุนบอกอย่างใจดี

“ค่า ขอบคุณมากเลยค่ะแม่” ฉันกระดี๊กระด๊าอย่างอารมณ์ดี เพราะว่ามีหลายอย่างที่จะต้องเอามา จนคงจะขนคนเดียวลำบาก ถึงจะบอกว่ามาช่วย เอาเข้าจริงพี่ชุนก็จะเป็นคนถือเกือบทั้งหมดแหละ แค่เกือบล่ะนะ ยังไงฉันก็ต้องถือเองบ้าง ไม่งั้น เขาอาจจะต้องเอาปากคาบไป

เราทั้งคู่เดินกลับไปที่บ้านฉันซึ่งอยู่ห่างจากบ้านพี่ชุนไปไม่มาก ฉันไขกุญแจบ้านและเชิญอีกฝ่ายเข้ามา ไม่มีใครอยู่ ตอนนี้บ้านเลยเงียบเป็นพิเศษกว่าทุกวัน ฉันบอกพี่ชุนว่าของอยู่ที่ห้องนอนชั้นสอง เขาจึงไม่มีทางเลือกอะไรมากนัก นอกจากต้องเดินตามฉันขึ้นชั้นสองมา

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉันให้ผู้ชายมายืนรอฉันที่หน้าห้องนอนแบบนี้ นอกจากพ่อฉันก็ไม่มีใครเคยได้สิทธิ์นี้มาก่อน พี่ชุนเห็นฉันยัดของใส่กระเป๋าเดินทางใบเล็กก็ถึงกับนิ่วหน้า

“นี่ ตกลงไปอยู่ไม่กี่วันหรือจะไปเป็นลูกสะใภ้แม่พี่ถาวรกันแน่เนี่ย ฮะ เยอะไปแล้วนะ”

“อย่าบ่นได้ไหมอ่ะ ผู้หญิงก็ของเยอะแบบนี้แหละ พี่น่ะต้องเรียนรู้ไว้ เพราะถ้าพี่ยังคิดจะมีแฟนเป็นผู้หญิง แฟนพี่ก็ต้องเยอะอะไรไม่ต่างจากฝรั่งนักหรอก” ฉันบอกเขา พอปิดกระเป๋าเสร็จก็เข็นมันไปที่หน้าห้อง แล้วแกล้งโค้งให้เขาเหมือนเป็นคนญี่ปุ่น

“รบกวนด้วยนะค๊า”

ส่วนอ้อมแขนฉันก็แบกพวกหนังสือเรียนที่ต้องใช้ไป พี่ชุนถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วเข็นกระเป๋าเดินทางใบเล็กของฉันลงบันไดไปอย่างง่ายดายเหมือนมันไม่มีน้ำหนัก เมื่อออกมานอกบ้าน ระหว่างที่ฉันกำลังล็อกประตู ล็อกรั้วบ้าน พี่ชุนก็เอ่ยถาม

“อยู่คนเดียวแบบนี้ทุกวันเลยหรอ ไม่เหงาหรือไง” พี่ชุนคงจะรู้ดีอยู่แล้ว ว่าปกติพ่อแม่ฉันจะกลับดึกๆเกือบทุกวัน และออกไปทำงานตอนเช้า ช่วงหลังกลับจากโรงเรียนจนถึงเข้านอน บางทีฉันก็ไม่ได้เจอพวกท่านหรือคุยอะไรกันเลย

“ไม่อ่ะ” ฉันไหวไหล่ “ชินแล้ว”

ถึงจะยิ้มให้พี่ชุน ฉันก็ไม่ได้ชินขนาดนั้น บางทีก็เหงา ไม่งั้นคงไม่ไปหาชาที่บ้านบ่อยๆหรอก พี่ชุนเองแม้ว่าจะได้ยินฉันตอบว่าไม่เหงา เขาก็ดูไม่ได้เชื่อ

“เหงาก็มานอนที่บ้านก็ได้นะ ห้องว่างมีตั้งเยอะก็รู้อยู่แล้วนี่”

แน่นอนว่าคำว่าบ้านที่พี่ชุนพูดถึง เขามองไปยังทางไปบ้านเขา




TALK ก่อนกดตอนถัดไปรบกวนคอมเม้นต์ส่งฟีดแบ็คของตอนนี้ไว้ด้วยน๊าาาา จะได้มีกำลังใจมาลงตอนต่อไปไวๆค่าาา ปล่อยบ้านเงียบเดี๋ยวคนเขียนหมดแรงก่อนเด้ออออ T^T




ปล. ช่วงนี้หลงสาวๆ บพ มาก ก็จะมีนิยายที่เป็นเมจสาวๆครบทุกคนเลย เรื่องไม่เกี่ยวกันแยกอ่านได้จ้า รับประกันความเผ็ชชช -..-
ฝากเรื่องอื่นๆด้วยน๊าาา {สนใจคลิ๊กที่รูปจ้า} ลำดับการอัพก็เรียงตามรูปเลยเด้อ แต่เฟบรอได้ ร้ากกกก
V





อ่านแล้วรบกวนคอมเม้นให้เค้าก่อนกดตอนถัดไปหน่อยเน้ออ นิยายแต่งสดอ่ะ ฟีดแบคเนี่ยแหละ ทำให้อยากเขียนต่อ
ดังนั้น ขอคนละหนึ่งความเห็นก็ยังดีนะคะ พลีสสสสสสสสสสสสสสส #ไหว้ย่อ
ใครสนใจอุดหนุนผลงานของ Chai_Hong ในรูปแบบของ E-book คลิ๊กที่ด้านล่างได้เลยน๊าา มีหลายเรื่องให้เลือกเลยจ้า



MAIN CHARACTER <3


[LOADING...150 PER.]

แท็ค #พี่ชุนใส่ใจ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 910 ครั้ง

122 ความคิดเห็น

  1. #2057 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 05:36
    น้องฝรั่งรีบโตเลยลูก
    #2057
    0
  2. #1706 DGMD (@3565276224) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 06:30
    ใส่ใจนักนะอิพี่
    #1706
    0
  3. #1424 Hiphophop (@hubhup) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:49
    เป็นห่วงพูดงี้นะพี่ อิ้อิ้
    #1424
    0
  4. #1365 dearroyameter (@dearroyameter) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 02:20
    เป็นห่วงเป็นใยน้องสุดเลยจ้าาาาาาา ด่าอาจารย์ได้แสบแปรบๆมาก555555
    #1365
    0
  5. #1196 smileice (@ice-gonna-u) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 10:02
    พี่ชุนน่ารักกก
    #1196
    0
  6. #1135 Rainy_taetae (@wa_runsiri) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 18:44
    อะไรคือชวนเค้าไปนอนบ้านเนี่ยพี่ชุน
    ใครไม่คิด เราคิดนะคะ55555
    #1135
    0
  7. #1098 Pople (@chaokaew) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 00:19
    อีพี่แอบหวั่นไหวก็บอกจ้า เผื่อชวนไปโดยไม่รู้ตัวอ่ะดิ น้องมันน่ารัก ทำไมจะไม่หวั่นไหวอ่ะเนอะ
    #1098
    0
  8. #1096 Pimzmii (@lava6000903) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 23:02
    อีพี่ชุนเป็นคนร้ายๆ
    #1096
    0
  9. #1094 OomLay (@OomLay) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 20:06
    ชวนสาวเข้าบ้านหรอพี่ชุน
    #1094
    0
  10. #1093 pps25487 (@pps25487) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 18:49
    อิพี่ชุนคนร้ายกาจ
    #1093
    0
  11. วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 12:55

    มีชวนนอนบ้านนะพี่ชุน

    #1091
    0
  12. #1090 Plengg pleng (@ttppss) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 11:05
    เป็นห่วงน้องอ่ะดิ55555
    #1090
    0
  13. #1087 tbmb2 (@Tbmb) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 10:27

    พี่ชุนห่วงน้องก็บอก อย่าหลอกให้งง....55555

    #1087
    0
  14. #1080 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 01:16
    พี่ชุนนนนนชวนไปเป็นสะใภ้ใหญ่อ่ออออ
    #1080
    0
  15. #1079 Venitah (@PhoRR) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 01:09

    เดี๋ยว ชุน เดี๋ยววววววว
    #1079
    0
  16. #1078 みき - Miki (@15163) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 23:57
    ชอบอิพี่ชุนอ่ะ 55555555ชอบบบบบ
    #1078
    0
  17. #1077 Sa-banee (@Sa-banee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 23:36
    ฮั่นแน่พี่ชุนนนนนนนน ชวนน้องเข้าบ้านดั้ว55555555
    #1077
    0
  18. #1076 Caramel_Mustard (@Caramel_Mustard) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 23:29
    ชวนน้องชวนนุ่งเข้าบ้านนะพั่ชุน
    #1076
    0
  19. #1072 Fo>>Faiiz (@faiiz1234) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 21:44
    แหมมมมม มีชงมีชวนไปนอนบ้านนนน
    #1072
    0
  20. #1067 Sensibleyui (@Sensibleyui) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 21:40

    ก็นึกว่าจะไม่รอดมือพี่ชุนซะแล้ว
    #1067
    0
  21. #1064 Balukgukguk080110 (@ming1008) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 21:33

    กรี้สสสมาแล้วววว คิดถึงงงงงฝรั่งงงง คริๆ
    #1064
    0
  22. #1057 Pople (@chaokaew) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 13:31
    ไม่ได้เข้ามาอ่านนานอีพี่ก็ยังแซ่บเหมือนเดิม
    #1057
    0
  23. #1056 TPichaikul (@TPichaikul) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 18:40
    อิพี่ก็คืออิพี่ มีความกวนตลอดเว
    #1056
    0
  24. #1048 defpeach (@faforfern) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 11:18
    ตอบไปว่าเมียชุนง่อวววว!!
    #1048
    0
  25. #1047 ChayanatSiSi (@ChayanatSiSi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 10:42
    พี่ชุนนนน เกรี้ยวกราดแท้ 5555
    #1047
    0