ตอนที่ 7 : ใบ้เขียนหนังสือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7531
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 597 ครั้ง
    14 พ.ย. 61

          


      หลังจากที่ได้สวมต่างหูทองคำ อาการบวมที่ปลายติ่งหูของเสี่ยวลู่ก็ดีขึ้นมาก ฐานะของนางคล้ายสูงขึ้นได้ในชั่วคืน ดั่งว่าเห็นต่างหูทองคำเหมือนเห็นองค์ชายรอง แม้เหล่าสาวใช้บางคนจะเสียดสีนางว่าเป็นเจ้าใบ้ขี้ฟ้อง ทว่า...ใครก็ไม่กล้าลากนางไปหยิกเนื้อเล่นอีก เสียแต่ว่า...

                “เฮ่อ” เจ้าใบ้ลอบถอนใจยาว มองแผ่นกระดาษตรงหน้าด้วยสีหน้าจนปัญญา นับตั้งแต่เจอ เจ้าเสือโง่ชีวิตของนางไม่เคยมีเรื่องดีเลยสักอย่าง ไม่เพียงอดเป็นขอทาน ถูกบังคับให้มาอยู่ในตำหนักที่เต็มไปด้วยกฎระเบียบ ยามนี้ยังต้องมาร่ำเรียนเขียนอ่าน องค์ชายรองสมควรตาย! นางเป็นสตรีเรียนไปจะได้เป็นอาจารย์เขาหรือ!

ตี้หลี่หมิงผู้นี้เสียสติไปแล้วแน่ๆ จึงไม่รู้ว่า ชายหญิงนั้นแตกต่าง เกิดเป็นสตรีมีหน้าที่กินให้อิ่มท้อง นอนหลับให้สบาย แล้วมีลูกตัวอ้วนๆ ขาวๆ หลายๆ คนก็พอแล้ว ขนาดขอทานข้างถนนยังรู้เลย เขาบอกว่า สวรรค์ประทานสตรีให้เป็นความรื่นรมย์ของชีวิต บุรุษจึงต้องร่ำเรียน ฝึกฝนตัวเองให้มีความสามารถ ส่วนสตรีนั้น ทำกับข้าวได้ และบ่นให้น้อยหน่อยก็ประเสริฐแล้ว

แล้วนี่มันอะไร! บังคับให้นางคัดหนังสือ? 

เฮ้อ แล้วไยหนึ่งคำจึงมีขีดมากมายถึงเพียงนี้ ยิ่งคัดก็ยิ่งง่วงเหลือเกิน

           นางหาวปากกว้าง กลืนลมคำใหญ่ลงท้องแล้วพ่นเสียงฮ้าวออกมา นางเขียนประโยคเดิมผิดๆ ถูกๆ มาหลายวันแล้ว

                棣理明 (ตี้หลี่หมิง)

                เพ้ยๆ ประโยคแรกในชีวิตนางกลับเป็นนามผู้อื่น! ใครอยากเขียนเป็นกัน!!

                เสี่ยวลู่ยิ่งคัดยิ่งตาปรือ เห็นเส้นหมึกสีดำมากมายพากันขยับตัวไปมา คล้ายกองทัพไส้เดือนกำลังเร่งพรวนดิน ลายเส้นพู่กันในมือคล้ายจะหนักและหนาขึ้นทุกที ที่สุดจึงเกิดเป็นมังกรตัวใหญ่ในหมู่ไส้เดือน มันสะบัดหางคราหนึ่งฟาดเปลือกตาหยางลู่เหลียน นางส่ายหัวโงนเงนไปมา ที่สุดก็พ่ายแพ้ต่อหางมังกร

                บ่ายนั้น เจ้าใบ้คอพับกรนคร็อก

               

เกิดเป็นใบ้แล้วยังสมองหมู เจ้าคิดดูนมเจ้าใครดูดบ้าง...

ลูกต้องดื่มไหนยังข้าได้ปัญญาจาง ขอแม่นางหมั่นเพียรเรียนวิชา

 

เผลอหลับไปเกือบครึ่งชั่วยาม เมื่อสะดุ้งตื่นขึ้นมาเสี่ยวลู่ก็มิได้ตื่นตกใจนัก เพราะองค์ชายรองมีกำหนดเรียกดูฝีมือคัดลายมือนางทุก 5 วัน นางยังมีเวลาอีกมาก

เจ้าใบ้น้อยเห็นว่าได้เวลาเลิกเรียนในยามบ่ายแล้วจึงนำขนมและใบชาจากห้องครัวใส่ถาด เดินมาชะเง้อคอ

“แบะๆ” นางถามองครักษ์หน้าห้อง ชี้มือไปที่ในห้อง

“พระอาจารย์ทั้งสามยังไม่ออกมา เจ้ารออยู่ตรงนี้ก่อน”

“แบะๆ” บางครั้งเสี่ยวลู่ก็รู้สึกว่าการเรียนขององค์ชายรองในระยะหลังมีกลิ่นไอประหลาดปะปนอยู่ จนอดคิดไม่ได้ว่า การฝึกคัดลายมือในช่วงบ่ายของนาง เป็นความจงใจของเขาที่ไม่อยากให้นางได้รู้ได้ฟังอะไรบางอย่างมากกว่าที่จะหวังดีจริงๆ

และแม้จะคิดได้ เสี่ยวลู่ก็มิใช่พวกแกว่งเท้าหาเสี้ยน เมื่อเขาไม่อยากให้นางฟัง นางก็ไม่รู้ไม่เห็น

เจ้าใบ้ยืนรออยู่ครู่เดียว พระอาจารย์ทั้งสามก็เดินหน้าเคร่งออกมาจากห้อง เสี่ยวลู่รอให้พวกเขาผ่านไปก่อนจึงค่อยเข้าไป ตี้หลี่หมิงยังคงนั่งอ่านตำรา ไม่ได้ละสายตาขึ้นมามองนางเลยแม้แต่น้อย

เด็กหญิงยกจานขนมเก่าออกแล้วแทนที่ด้วยขนมโบตั๋น แล้วจึงยกกาน้ำร้อนจากเตาเล็กที่มุมห้องมาชงชาให้เขา

“แบะๆ” ถ้วยชาถูกวางลงบนโต๊ะ

ตี้หลี่หมิงปรายตาขึ้นมองนางเล็กน้อย ก่อนจะยกชาขึ้นมาเป่าไล่ความร้อนอย่างไม่รีบร้อน

“เสี่ยวลู่ พรุ่งนี้น้องหญิงสามของเปิ่นหวางจะมาที่นี่” เขายกชาขึ้นดื่มอึกหนึ่ง ใช้เวลานั้นตัดสินใจอีกครั้ง “เจ้าต้องคอยเอาใจใส่นางให้ดี หากนางชอบเจ้า วันหน้าเมื่อเข้าวังหลวงแล้ว อาศัยบารมีนาง เจ้าจะได้ไม่ต้องลำบากมากนัก” องค์ชายรองคิดดีแล้ว หมากมีต้องใช้ ส่วนจะให้เสี่ยวลู่เข้าวังไปในฐานะไหนนั้น ให้เขาคิดดูอีกที

“แบะๆ” อะไรนะ! เจ้าใบ้ตื่นตระหนก คำพูดของเขามิใช่ว่าจะส่งนางไปลำบากอีกหรอกหรือ พ่อบุญธรรมกล่าวว่าเข้าตำหนักองค์ชายเหมือนตายแล้วครึ่งตัว หากเข้าวังก็มิเท่ากับตายทันทีหรอกหรือ

แล้วให้นางคอยเอาใจองค์หญิงสาม สวรรค์! แม้นางจะเข้าตำหนักองค์ชายมาได้ไม่นาน แต่ก็ได้พบองค์หญิงผู้นี้หลายหน กล่าวให้ถูกคือ หากองค์ชายรองเป็นเสือร้าย องค์หญิงสามก็ไม่ต่างกัน สองพี่น้องคู่นี้มีสายตาอำมหิตเกินคน!

ดวงตาคนฉายประกายซ่อนลึก ใครรังแกได้ ใครตอแยไม่ได้ หากมีสติและลูกตาอยู่บ้างย่อมมองออก องค์ชายชั่ว! ให้นางเข้าใกล้องค์หญิง ก็เท่ากับให้นางลองไปตายชัดๆ!

“อะไร เจ้าไม่เต็มใจงั้นเหรอ” ตี้หลี่หมิงยกยิ้ม หรี่เปลือกตามองเจ้าใบ้อย่างเจ้าเล่ห์

น้องหญิงสาม หรือองค์หญิงตี้เฟิงหลิง เป็นที่โปรดปรานของเสด็จพ่อมาก แม้จะเป็นคนเอาแต่ใจและอารมณ์ร้าย หากแต่ก็เป็นคนตรงไปตรงมาคนหนึ่ง ขอเพียงนางถูกใจเสี่ยวลู่ อะไรๆ ก็จะง่ายขึ้นในทันที เหมือนที่นางชอบมาหาเขา...มากกว่าจะไปหาน้องชายแท้ๆ ของนาง ซึ่งก็คือ ไท่จื่อ นั่นเอง

แม้ตี้หลี่หมิงจะคิดเช่นนั้น แต่ในใจก็รู้ดีว่าเลือดข้นกว่าน้ำ การที่น้องหญิงสามเห็นเขาดีกว่าน้องชายร่วมท้องนั้น เขาก็ไม่โง่พอจะเชื่อ หากนางแสร้งยิ้มมา เขาย่อมต้องแสร้งยิ้มตอบ โอกาสใดคว้าได้ต้องคว้า แม้จะเป็นเพียงเศษด้ายเล็กๆ ก็ใช่ว่าจะไม่มีประโยชน์ เส้นทางใหญ่สร้างจากดินหินเล็กๆ อย่างไร มิตรไมตรีที่ดูไร้ค่าก็มีราคาฉันนั้น

“แบะๆ” เต็มใจกับผีเจ้า! นางด่าเขาแต่รีบคุกเข่าโขกศีรษะ

“เจ้ารู้หรือไม่ คนในตำหนักล้วนมีหน้าที่ ไม่เช่นนั้นจะเลี้ยงให้เปลืองข้าวสุกไปทำไม” เขาจิบชาอีกคำอย่างไม่ร้อนใจ “คนที่มีความสามารถจะได้รับความสำคัญ สตรีก็ไม่แตกต่าง หากเจ้ามีคุณค่า สามารถเข้าวังได้รับความโปรดปรานจากน้องหญิงสามและเสด็จแม่ได้ เจ้าก็จะสุขสบายไปตลอดชาติ แต่ถ้าแค่ลำพังทำให้องค์หญิงสามพอใจยังทำไม่ได้ เจ้าก็คงต้องไปสร้างคุณค่าให้ตัวเองในหอนางโลมเท่านั้นแล้วเสี่ยวลู่ แหล่งข่าวชั้นดีอยู่บนผ้าปูเตียงนอน เปิ่นหวางไม่เลี้ยงคนไร้ความสามารถ เจ้าลองไปคิดให้ดี ว่าจะเลือกทางไหน”

“แบะๆ” ใครอยากอยู่กับเจ้า! เสี่ยวลู่ผุดหน้าขึ้นมาถลึงตาตีมือใส่เขาด้วยโทสะ

ตี้หลี่หมิงคลี่ยิ้ม เป็นเขานึกเอาไว้แล้วว่านางจะต้องต่อต้านเช่นนี้

“บิดาเฒ่าทั้งคนของเจ้าอยู่ในมือเปิ่นหวาง ฆ่าพวกเขาแล้วค่อยฆ่าเจ้าก็ยังไม่สาย” จะหลอกคนต้องอาศัยคำพูดหวานหู แต่เสี่ยวลู่โง่เขลา ต่อให้แสร้งเลี้ยงใจก็เกรงว่าจะคว้าได้เพียงลม ไม่สู้พูดตรงๆ ให้คนโง่เช่นนางเข้าใจไปเลยจะดีกว่า

“แบะๆ” เจ้าใบ้ทรุดตัวลงนั่งแปะกับพื้น ก่นด่าตัวเองที่วันนั้นไม่เอาเท้าเหยียบหน้าเขาให้จมน้ำตายๆ ไปเสีย ไม่น่าโลภมากจนต้องพาตัวเองและบิดามาติดกับในวังวนที่ไร้ทางออกเช่นนี้เลย

“หรือเจ้าอยากจะขายตัวช่วยเปิ่นหวางหาข่าว”

“แบะๆ” เสี่ยวลู่รีบส่ายศีรษะ แม้องค์หญิงจะน่ากลัวดั่งเสือร้าย แต่เมื่อภัยมาจวนตัว นางหรือจะยังไม่เต็มใจเลียแข้งเลียขาองค์หญิง

“ดี” เห็นสีหน้าใกล้ตายของเสี่ยวลู่ ตี้หลี่หมิงหัวเราะฮ่าๆ

 

โชคไม่เข้าข้าง องค์หญิงชาติพยัคฆ์จะพอใจสุนัขใบ้เช่นนางได้อย่างไร ไม่ว่าเจ้าใบ้จะเพียรติดตามใกล้ชิดอย่างไรก็ไม่ได้รับความสนใจจากองค์หญิงตี้เฟิงหลิงเลยแม้แต่น้อย 

กล่าวตามจริง เพียงเห็นสายตารู้เท่าทันของนางมองมา เสี่ยวลู่ก็สั่นสะท้านไปทั้งกาย คล้ายถูกองค์หญิงผ่าอกควักหัวใจมาเตะเล่น

เสี่ยวลู่ไม่ได้ดูถูกสติปัญญาองค์ชาย แต่นางอดสงสัยไม่ได้ว่านี่เขาคิดดีแล้วใช่หรือไม่ ว่านางจะใกล้ชิดองค์หญิงได้จนถึงขนาดได้รับความโปรดปราน เข้าวังยิ่งใหญ่มีฐานะ เหอะ! มารดามันเถอะ องค์ชายดูงิ้วมากไปใช่หรือไม่!!

“เสี่ยวลู่ๆ เจ้ามีเงินติดตัวอยู่เท่าไหร่” 

บิดาบุญธรรมที่ไม่ได้พบกันหลายวัน จู่ๆ มาปรากฏตัวตรงหน้าด้วยท่าทางร้อนรนผิดปกติจนเสี่ยวลู่เกือบเผลออ้าปากถามด้วยความร้อนใจ ว่าเกิดอะไรขึ้น!

“แบะๆ” เจ้าใบ้ตบกระเป๋าส่ายศีรษะ เจ้าองค์ชายชั่วดีแต่ทรมานคน รู้จักให้เงินให้ของกำนัลที่ไหน

หยางเปียวปาดเหงื่อ 

“เป็นข้าและพ่อรองของเจ้าหลงกลคนชั่ว ถูกหลอกให้เล่นพนัน จนเสียเงินขายตัวที่ได้จากองค์ชายไปจนหมด พวกมันยังให้ยืมเงินเพื่อเป็นทุนแก้มืออีกครั้ง ข้าไม่คิดว่าจะโชคร้าย กลายเป็นหนี้ก้อนใหญ่ขึ้นมา ตอนนี้พ่อรองของเจ้ากลายเป็นตัวประกันอยู่ที่บ่อน ข้าจะทำอย่างไรดี” เดิมทีพวกเขาสองคนคิดลองเสี่ยงโชคเท่านั้น ไม่คิดว่าจะเสียเงินก้อนใหญ่ จนกลายเป็นหนี้หัวโตเช่นนี้

“แบะๆ” เจ้าใบ้ตื่นตกใจ ยกนิ้วโป้งประทับลงบนฝ่ามืออีกข้างซ้ำๆ บอกให้พ่อบุญธรรมทำสัญญากู้ยืมไว้ก่อน ตอนนี้เป็นเวลาเรียนยามบ่ายขององค์ชายรอง นางไม่กล้าเข้าไปก่อกวนทั้งที่ไม่แน่ใจในผลลัพธ์ ตี้หลี่หมิงสารเลวถึงเพียงนั้น ไม่แน่ว่าเมื่อเขารู้ต้นสายปลายเหตุอาจคิดฆ่าคนก็เป็นได้

“เจ้าลูกโง่ ใครจะให้คนแก่ใกล้เข้าโลงประทับมือกู้ยืมได้ง่ายๆ กัน ย่อมต้องเป็นคนหนุ่มคนสาว จ่ายเงินคืนไม่ได้ก็สามารถนำไปขายได้เงิน” 

หยางเปียวดุลูกสาวไประวังเสียงไป แม้เขาและลู่เสียวไป่จะขายตัวให้ตำหนักหนิงอันแล้วแต่กลับได้รับอิสระเป็นพิเศษ องค์ชายรองมีคำสั่งเองว่าหากเขาและลู่เสียวไป่กวาดใบไม้เสร็จแล้ว สามารถออกไปทำธุระนอกตำหนักได้ตามสะดวก พวกเขามีหรือจะไม่ดีใจ ใช้เงินขายตัวกินดื่มกับพวกขอทานที่รู้จักกันอย่างสำราญ กระทั่ง...ตอนนี้

“แบะๆ” งั้นข้าเอง ข้าไปประทับมือก่อน แล้วจะทวงเงินค่าแรงจากองค์ชายไปจ่ายหนี้ให้พวกท่าน เจ้าใบ้ตบอก เอานิ้วโป้งแปะๆ ไปตรงหน้าบิดาบุญธรรม

“เอาอย่างนั้นก็ดี เรารีบไปกันเถอะ” 

หยางเปียวพยักหน้า เห็นด้วยว่าแผนนี้ดี ขอเพียงเสี่ยวลู่ขอเงินค่าแรงจากองค์ชายได้ ก็สามารถจ่ายหนี้ให้พวกเขาได้ หรือไม่...พวกเขาก็แค่ไม่ออกไปนอกตำหนัก เพียงเท่านี้คนพวกนั้นก็ไม่สามารถทำอะไรได้แล้ว

“แบะๆ” รีบไปกันเถอะ เจ้าใบ้ร้อนใจ

หยางเปียวทำทีไปแจ้งรองพ่อบ้านว่ายามบ่ายองค์ชายกำลังเรียนหนังสือ เขาจึงอยากถือโอกาสนี้พาเสี่ยวลู่ไปเปิดหูเปิดตาสักหน่อย ลู่เสียวไป่รออยู่ที่ร้านบะหมี่แล้ว

ตอนแรกรองพ่อบ้านไม่อนุญาต แต่เมื่อเขาขอร้องอีกครั้ง พร้อมกับบอกว่าตนเองไม่โง่พาเจ้าใบ้หนีแน่ เพราะหนีอย่างไรก็คงหนีไม่พ้น รองพ่อบ้านนิ่งอยู่ครู่หนึ่งจึงยอมพยักหน้าให้เจ้าใบ้ก้าวพ้นประตู

เจ้าใบ้ได้ออกจากตำหนักครั้งแรกก็ได้รู้จักบ่อน ตรอกฉงชิ่งเป็นตรอกแคบทางฝั่งตะวันตกของเมืองหลวง ตลอดสายเต็มไปด้วยหอนางโลมชั้นต่ำและบ่อนพนันขันต่อ นางเหลียวซ้ายเหลียวขวาอย่างตื่นตา

“เจ้าใบ้ทางนี้” หยางเปียวลากเจ้าใบ้เดินเร็วขึ้น ไม่อยากให้นางได้เห็นนางคณิกาชั้นต่ำที่ยืนเรียกแขกด้วยสองเต้าที่ขาวเปล่าเปลือยเช่นนั้น

“แบะๆ” เจ้าใบ้รับคำแต่ดวงตาเบิกกว้าง เมื่อเห็นบุรุษผู้หนึ่งกำลังดูดเต้าหญิงคณิกาข้างถนนราวกับเฒ่าทารกที่หิวนม

“นี่น่ะหรือ เงินของเจ้า” หยงจิ้งชิว ผู้ดูแลบ่อนปรายตามองผู้ที่ก้าวเข้ามาอย่างไม่แปลกใจนัก เขานึกอยู่แล้ว ว่าเจ้าเฒ่าสองคนนี้จะต้องไม่มีเงินเหลือแน่ แล้วสิ่งที่มันจะต้องนำกลับมาก็คือ เงินแท่งจริงๆ ทั้งขาวทั้งมีเค้าสวยแต่เล็กแต่น้อย วันหน้าหากรับแขกได้ เด็กคนนี้ย่อมกลายร่างจาก เงินแท่งกลายเป็น ทองแท่งอย่างแน่นอน

“บิดาเจ้าเป็นหนี้ข้า 100 ตำลึง ในฐานะบุตรข้าจะให้เจ้าประทับมือรับหนี้แทนบิดา ภายในหนึ่งเดือนหากไม่สามารถหาเงินมาคืนข้าได้ เจ้าก็ต้องขายตัวเป็นคนของบ่อนเซิ่งซาน” หยงจิ้งชิวส่งกระดาษพร้อมกับตลับชาดให้เด็กหญิงตรงหน้า ประเมินราคาในอนาคตแล้วอย่างไรก็กำไรแน่ๆ

เจ้าใบ้ฟังแล้วพยักหน้ารับรู้ ทว่าแทนที่นางจะประทับมือตัวเองลงบนตลับชาด เด็กตัวน้อยกลับหยิบพู่กันที่ด้านข้าง จุ่มน้ำหมึกแล้วเขียนชื่อแทน

นางเขียนสามคำที่ถูกบังคับให้เขียนอยู่ทุกวัน ตัวอักษรครบทุกขีดทุกเส้น

หากจะมีใครสมควรถูกบังคับขายตัว คนๆ นั้นสมควรเป็นเขา!

ตัวอักษรขนาดใหญ่ปรากฏนาม...

ตี้หลี่หมิง!


สติปัญญาใช่อยู่ที่สองเต้า นี่เจ้าเอาสมองคิดแล้วใช่ไหม

เด็กจะโง่โบราณเขาโทษใคร ถ้าไม่ใช่ น้ำยาเจ้านั้นไม่ดี   

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 597 ครั้ง

55 ความคิดเห็น

  1. #994 Aonprpat (@Aonprpat) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 19:47
    ร้ายอะ5555555
    #994
    0
  2. #928 ปีระกา (@ampapornsriin24) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 22:07
    อยากได้อีบุ๊คค่ะ
    #928
    0
  3. #791 tany28 (@tany28) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 13:42
    น้องงง ฉลาดมากกก
    #791
    0
  4. #566 sutisajaritrum (@sutisajaritrum) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:25
    5555555ขำหนักมาก55555
    #566
    0
  5. #562 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:04
    ฉลาดมาก
    #562
    0
  6. #527 preem_p (@preem_p) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 02:25
    เจ้าใบ้ ยัยตัวแสบบบบบ
    #527
    0
  7. #524 ลายหมึก (@sunonwater) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 00:22
    ขายใครนะนั่น 555
    #524
    0
  8. #511 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 21:59

    เป็นหนั้แล้วพี่หลี่หมิง แสบจริงๆ

    #511
    0
  9. #323 Slammer15 (@a21189s) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 19:21
    55555 ความแสบนี้ไม่มีใครเกิน
    #323
    0
  10. #312 ry5088 (@ry5088) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 16:22
    ขอถามไรท์ เป็นภาคต่อจากหรือเกี่ยวเรื่องของ ว่านฮองเฮา กับ ตี้ฮองเฮามั้ย ออเจ้าโปรดตอบที รีดอยากรู้
    #312
    0
  11. #277 AlKePh (@AlKePh) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 08:00
    ตอนนี้ขำหนักมาก 555555555 โดนเอาคืนแล้วเฮียตี้
    #277
    0
  12. #275 Beaw12 (@Beaw12) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 09:57
    ดีใจที่ไรท์กละบมาและขอได้โปนดมาอัพบ่อยๆเถอะค่ะ
    #275
    0
  13. #274 Www (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 07:42

    ชอบมากๆค่ะไรท์

    รออ่านนะคะ^^

    #274
    0
  14. #273 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 01:54

    อ้าวท่านพ่อหาเรื่องให้เสี่ยวลู่แล้ว

    #273
    0
  15. #267 Natgill (@hi-morning) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 01:12
    ดีใจที่ไรท์กลับมาอัพแล้วคิดถึงเจ้าใบ้ตั้งนาน
    #267
    0
  16. #266 เจ้าทองน้อย (@piccolo_oro) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 22:50
    น้องใบ้เก่งมากลูก 555555555
    #266
    0
  17. #265 smile (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 20:59

    สนุกมากค่ะ น้องใบ้น่ารัก

    #265
    0
  18. #264 kassarin25320 (@kassarin25320) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 20:47

    ชอบกลอนกินใจทุกบทเลย

    #264
    0
  19. #261 Aewaiko8 (@Aewaiko8) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 11:16
    ฮาตอนเขียนชื่อมาก ~ไรท์มาต่อไวๆ ค้างค่ะ 55
    #261
    0
  20. #260 Pirrn (@Pirrn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 10:13
    น้องใบ้ทำดีมากกกก
    #260
    0
  21. #259 LaLaWhanNa (@LaLaWhanNa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 20:25
    น้องใบ้ ทำไมหนูฉลาดขนาดนี้ 555
    #259
    0
  22. #257 หนูเล็ก (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 19:24

    ขอบคุณที่กลับมา แถม ใบ้ยังเจ๋งเขียนชื่อได้ด้วย55555(ชื่อใครอะ)5555

    #257
    0
  23. #254 Cnpt (@Sweetbt) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 18:39
    เย้ไรท์ กลับมาแล้ววว เจ้าใบ้แสบมากก5555555555
    #254
    0
  24. #253 fai_btam (@fai_btam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 17:30

    อห. ไรท์อะรอตั้งนานพอมาอัพก็ทำค้างอีกแลเวอะ รออ่านตอนหน้านะคะ
    #253
    0
  25. #252 ืิืn-baitoey (@n-baitoey) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 14:03
    เอ้า กลับมาละค้างอีกก เขียนชื่อเสร็จแล้วเอาไงต่อล่ะคะ
    #252
    0