ตอนที่ 3 : ใบ้สาวใช้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8723
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 594 ครั้ง
    4 ต.ค. 61

            


    “เสี่ยวลู่ เจ้านับว่ามีโชค เพราะแต่ไหนแต่ไรมาองค์ชายรองไม่เคยให้ใครรับใช้ข้างกายง่ายๆ ยิ่งเป็นสตรีด้วยแล้ว ยิ่งทรงเลือก...” พูดไปแล้วพ่อบ้านหลี่ก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงแม่นางอู่ซิ่วฮวา ซึ่งเป็นพระพี่เลี้ยงขององค์ชายรองมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ หากแม่นางอู่ผู้นั้นไม่ป่วยตายไปเสียก่อน วันนี้นางคงสุขสบายไม่น้อย “...รับใช้องค์ชายให้ดีเล่า เรื่องธรรมเนียมปฏิบัติในวังข้าจะให้จางหงเป็นคนสั่งสอนเจ้า หน้าที่ของเจ้านั้นไม่มาก ยามเหม่ายกน้ำร้อนเข้าไปปรนนิบัติองค์ชายล้างหน้า จากนั้นจึงค่อยเรียกบ่าวไพร่ในเรือนให้ยกอาหาร เสื้อผ้าขององค์ชายเจ้าไม่ต้องซัก ให้นำมาส่งที่เรือนซักล้าง ห้องบรรทมขององค์ชายเป็นหน้าที่ของเจ้าต้องดูแลให้เรียบร้อย วันไหนองค์ชายรองประทับอยู่ในตำหนัก เจ้าต้องคอยรับใช้อยู่ข้างๆ ให้ดี เรื่องชงชานั้นหลังจากที่องค์ชายบรรทมแล้ว เจ้าค่อยไปเรียนที่ห้องชา ข้าสั่งคนเอาไว้แล้ว ส่วนงานอื่นๆ ข้าจะคอยบอกเจ้าในวันหลัง”

                “...” เจ้าใบ้นิ่งอึ้งอยู่นานแล้ว รู้สึกแบะๆ ไม่ออก นี่น่ะหรืองานสบาย! สบายตรงไหนกัน ตื่นตั้งแต่ตีห้าไปยกน้ำให้ผู้อื่นล้างหน้า ระหว่างที่เจ้าชั่วกินข้าวนางยังต้องคอยปรนนิบัติ ไม่พอยังต้องติดตามรับใช้อยู่ข้างกาย แล้วยังจะต้องหาเวลามาทำความสะอาดห้องนอน เก็บผ้าไปส่ง ไหนยังจะต้องเรียนชงชาอีก ที่แท้เป็นขอทานยังดีเสียกว่า อดบ้างหิวบ้างก็ยังมีความสุข นี่กระทั่งเวลากินข้าวนางยังหาเวลาไม่ได้เลยแม้แต่น้อย พ่อบ้านหลี่ไม่สู้แนะนำนางสักคำว่าควรเอาเวลาตรงไหนไปปลดทุกข์จะดีกว่า

                “สาวใช้ในตำหนักล้วนแต่ต้องนอนรวมกันในห้องใหญ่ มีแต่สาวใช้ข้างกายองค์ชายเท่านั้นจึงมีสิทธิ์ได้ห้องนอนเล็กข้างห้องบรรทม” พ่อบ้านหลี่ยังสาธยายต่อไป “...หากองค์ชายไม่นอน เจ้าก็ไม่อาจนอนก่อน อ้อ...เจ้าอย่านอนหลับลึกนักเล่า ประเดี๋ยวยามดึกจะไม่ได้ยินองค์ชายเรียก...”

                “...” เสี่ยวลู่หน้างอยิ่งกว่าเดิมเมื่อได้ยินเช่นนี้ กระทั่งเวลานอนแล้วยังต้องคอยฟังเสียงเจ้าคนหน้าหนานั่นอีก เช่นนี้แล้ว นางไม่ตายในสามวันเจ็ดวันหรืออย่างไร นาง...อยากจะเป็นขอทาน!

                “เสี่ยวลู่ เจ้านับว่าโชคดี...”

                “แบะๆ” โชคดีกับผีเจ้า! นางช่วยชีวิตเขาไว้ เขาไม่เพียงไม่ตอบแทนน้ำใจให้เงินนางมากๆ หน่อย กลับจับนางมาใช้แรง นี่นับเป็นโชคดีอะไรกัน

                เห็นเจ้าใบ้ออกไม้ออกมือ หน้าตาท่าทางโมโห พ่อบ้านหลี่จึงเพิ่งนึกได้

                “เจ้าคงหิวมากแล้วสินะ ตั้งแต่เช้าจนบ่าย อ่า...เป็นข้าที่เลอะเลือนจริงๆ เช่นนั้นไปกินข้าวก่อนเถอะ”

                เจ้าใบ้หน้างอหนัก โกรธมากจนแทบอยากจะอ้าปากตะโกนให้ลั่นตำหนัก แต่ก็ยังนึกได้ว่าองค์ชายชั่วผู้นั้นเคยคิดจะตัดลิ้นนาง หากไม่ใช่ว่านางเป็นใบ้อยู่ก่อนแล้ว เกรงว่าตอนนี้คงได้กลายเป็นคนใบ้ไปแล้วจริงๆ ที่สุดเสี่ยวลู่จึงจำต้องเดินตามพ่อบ้านหลี่ไปกินข้าวอย่างไร้ทางเลือก งานของนางกล่าวว่าสบายมากยังทุกข์ขนาดนี้ ไม่รู้ว่าท่านพ่อใหญ่และท่านพ่อรองจะเป็นเช่นไรบ้าง

                เมื่อไปถึงห้องครัว แม้ว่าจะเลยเวลาอาหารไปมากแล้ว แต่เสี่ยวลู่ก็ยังโชคดีที่ท่านป้าจางเอ็นดูนาง จึงตักข้าวถ้วยใหญ่เก็บไว้ให้นางถ้วยหนึ่ง นางจึงได้กินอย่างอิ่มหนำ

                “องค์ชายทรงพระเมตตา ให้หมอมารักษาพ่อรองของเจ้าแล้ว เจ้ารับใช้องค์ชายให้ดี วันหน้าย่อมมีแต่เรื่องดีๆ แน่ เข้าใจหรือไม่”

                “แบะๆ” ใครอยากจะมีวันดีๆ กับองค์ชายชั่วผู้นั้นกัน

                “เจ้าเข้าใจ ข้าก็วางใจ” พ่อบ้านหลี่เข้าใจไปว่าเจ้าใบ้ส่งเสียงแบะๆ ตอบรับ

                “...” เจ้าใบ้ตักข้าวเข้าปากจนแก้มป่อง เริ่มคิดทบทวนอย่างจริงจัง ว่าที่แท้นางไปล่วงเกินเทพเจ้าองค์ไหนเข้า ชีวิตดีๆ ของนางถึงได้กลับกลายเป็นเช่นนี้ได้

 

                เป็นเวลายามเย็นที่หยางลู่เหลียนได้เริ่มต้นชีวิตการเป็นสาวใช้อย่างแท้จริง ท่านป้าจางเป็นนางกำนัลอาวุโสที่ติดตามองค์ชายรองมาจากในวัง ทำหน้าที่ควบคุมความเป็นไปของตำหนักหนิงอันร่วมกับพ่อบ้านหลี่ เป็นนางสอนเจ้าใบ้น้อยให้ทำงาน

                เจ้าตัวเล็กประคองอ่างล่างเท้าเข้าไปในห้องบรรทมขององค์ชายโดยมีท่านป้าจางเดินตามมาด้วย

                “ยามอิ่วเป็นเวลาที่องค์ชายจะเริ่มอาบน้ำ ยามซวีเป็นเวลาล้างเท้า เจ้าต้องใส่ใจให้ดี”

                “แบะๆ” เสี่ยวลู่ขานรับไปอย่างนั้น ในใจที่แสนจะดื้อดึงเริ่มคิดแล้วว่าจะหนีออกไปจากที่นี่ให้ได้ เมื่อก่อนตอนเจอขอทานอันธพาลมาคอยรีดไถเงิน ท่านพ่อใหญ่และท่านพ่อรองก็เคยใช้วิธีแสร้งตามน้ำไปก่อน แล้วค่อยหาโอกาสหนี นางเองก็คิดว่าวิธีนี้ดี ยามนี้จึงยอมเป็นสาวใช้ไปก่อน

                ตี้หลี่หมิงกำลังนั่งอ่านหนังสือ เมื่อเจ้าใบ้ยกอ่างน้ำอุ่นเข้ามาใกล้ เขาจึงให้ความร่วมมือด้วยการหมุนตัวออกจากโต๊ะทำงาน ดวงตาทั้งสองให้ความสนใจกับสาวใช้คนใหม่เป็นพิเศษ ริมฝีปากน้อยๆ ที่โค้งขึ้นเช่นนี้ บอกชัดทีเดียวว่านางไม่ได้เต็มใจจะรับใช้เขา แต่ก็เอาเถอะ ในตำหนักมีพวกบ่าวไพร่ที่เอาแต่กลัวจนหัวหดมากแล้ว เพิ่มสาวใช้ที่เก็บอารมณ์ไม่เป็นอีกคนก็ถือว่าเป็นสีสันไม่น้อย

                เห็นสองเท้าของเขาไม่มีท่าทีจะขยับ หยางลู่เหลียนจึงเป็นฝ่ายขยับเข้าไปถอดรองเท้าและถุงเท้าออกให้ ก่อนจะนำเท้าของเขาเข้าไปแช่ในอ่างน้ำ แล้วใช้ผ้าเช็ดถูเป็นลำดับ

                “การล้างเท้า นอกจากจะเป็นการทำความสะอาดแล้ว ยังเป็นวิธีผ่อนคลายที่ดีอีกวิธีหนึ่ง เจ้าต้องใช้มือนวดเท้าให้องค์ชายด้วย เข้าใจหรือไม่” ท่านป้าจางยืนสอนงานอย่างถี่ถ้วน

                “แบะๆ” ใครอยากรับใช้เขากัน!  

                “เจ้าเข้าใจก็ดีแล้ว” ท่านป้าจางได้ยินเสียงตอบรับก็เข้าใจว่าเจ้าใบ้รับคำ

                “...” ริมฝีปากของเสี่ยวลู่ยื่นออกมาอีกเล็กน้อย ตี้หลี่หมิงที่ลอบดูอยู่อดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้นสูง เขารู้สึกแจ่มใสอยู่ไม่น้อยเมื่อแน่ชัดแล้วว่าเจ้าใบ้ผู้นี้มิใช่เด็กว่านอนสอนง่าย เห็นแล้วก็ชวนให้นึกถึงน้องสาม ตี้เฟิงหลิง เด็กคนนั้นก็เป็นกบฏตัวน้อยของวังหลวง นางทั้งน่ารักและน่าเอ็นดู เสียแต่...นางไม่มีวันยืนข้างเขา เพราะ...เจ้าปลาน้อยเป็นพี่น้องร่วมท้องกับไท่จื่อ นางจะกล้าทรยศไท่จื่อมาสนับสนุนเขาได้อย่างไร

                นี่...เป็นเรื่องหนึ่งที่เขาต้องระวังใจ

                “ออกแรงมากหน่อย” นิ้วน้อยๆ ของเด็กอายุ 7 ปี แท้จริงแล้วแทบไม่ช่วยนวดอะไรเลย เป็นเขาอยากจะแกล้งนางเท่านั้นเอง

                “แบะๆ” เจ้าคนหนังหนา

                “แรงอีก”

                “แบะๆ” ยังไม่พออีกหรือ นิ้วข้าจะหักแล้วนะ

                มุมปากของตี้หลี่หมิงยกขึ้นสูงอีกนิด ท่านป้าจางเห็นเช่นนั้นก็ลอบอมยิ้มในอกเช่นกัน คงมีแต่เจ้าใบ้น้อยคนเดียวที่ตั้งหน้าตั้งตากดเท้าของเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย

ยังดีที่ข้างกายองค์ชายรองมีขันทีคนสนิทอีก 2 คน งานมากมายที่เสี่ยวลู่เคยนึกกังวลจึงสามารถคลี่คลายไปได้โดยง่าย เมื่อปรนนิบัติห่มผ้าเรียบร้อยแล้ว เจ้าใบ้น้อยจึงกลับมาหลับได้อย่างสบายใจ

 

ยามเหม่า ขันทีแซ่เฉินแวะมาปลุกเสี่ยวลู่ให้ตื่น นางเดินสะลึมสะลือไปล้างหน้าแล้วยกอ่างเล็กเข้าไปตั้งที่ข้างเตียง ก่อนจะใช้สองมือรวบม่านเก็บให้เข้าที่ทั้งซ้ายและขวา

“แบะๆ” เจ้าหมูอ้วนตื่นได้แล้ว

“อืม” องค์ชายรองมิใช่คนขี้เซา เป็นเขารู้สึกตัวตื่นตั้งแต่ได้ยินเสียงเปิดประตูแล้ว

เห็นตี้หลี่หมิงลุกขึ้นมานั่งแล้ว เสี่ยวลู่จึงใช้ผ้าชุบน้ำอุ่นมาบิดให้หมาดก่อนจะส่งให้ เมื่อเขาไม่ยอมรับ นางจึงค่อยเข้าใจว่าที่แท้ เจ้าคนผู้นี้ขี้เกียจตัวเป็นขนจริงๆ

เจ้าใบ้เช็ดหน้าให้เขา ก่อนจะส่งแปรงฟันกิ่งหลิวให้เป็นลำดับ รอจนเขาแปรงฟันเรียบร้อยแล้วจึงค่อยส่งถ้วยน้ำชาให้เขาบ้วนปากอีกครั้ง

เฉินอีสั่งให้คนยกน้ำร้อนสำหรับอาบน้ำเข้ามา หยางลู่เหลียนจึงใช้เวลานั้นไปรับอาหารจากโรงครัวมาตั้งโต๊ะอาหาร

                หลังมื้ออาหาร องค์ชายรองเสด็จไปฝึกยิงธนูอีกหนึ่งชั่วยาม จากนั้นจึงเริ่มต้นเล่าเรียนกับท่านอาจารย์ทั้งสาม เฉินอีทำหน้าที่ฝนหมึก ส่วนนางนั้นยืนคอยรับใช้จนขาแข็งตึงไปทั้งสองข้าง แค่ก้าวไปรินน้ำชา นางยังปวดขาจนแทบก้าวเดินไม่ไหว เท้าชาจนแทบไม่รู้สึก

                “...” ตี้หลี่หมิงปรายตามองตามท่าทางการเดินแปลกๆ ของเจ้าใบ้เล็กน้อย หากแต่ไม่ได้ใส่ใจเท่าใดนัก ยังคงซักถามข้อสงสัยกับท่านอาจารย์ต่อไป

                ยืนอยู่เช่นนั้นกว่าครึ่งวัน ครั้นเที่ยงวันจึงเป็นเวลาพัก องค์ชายชั่วสั่งให้จัดโต๊ะอาหารที่ห้องเรียน เพื่อว่าระหว่างนั้นจะได้ซักถามกับพวกอาจารย์ต่อ

                เสี่ยวลู่เห็นเช่นนั้นก็รู้สึกว่าชีวิตแบบขอทานนั้นดีกว่ามากนัก หิวก็ออกไปหากิน ขุดมัน หาผัก จับปลา หากต้องการเงินก็เพียงถือกะลาไปนั่งรวมๆ กับหมู่พี่น้อง ครั้นได้เงินมาแล้วจึงค่อยซื้อของที่อยากได้ กลับมานอนหลับสบายใจ มิต้องเคร่งเครียดนั่งเรียนทั้งวันเช่นนี้เลย

                อีกเรื่องหนึ่งที่เจ้าใบ้น้อยได้เรียนรู้ก็คือ ที่โรงครัวจะทำอาหารสามชุด ชุดแรกจะทำจากของอย่างดี เป็นเครื่องเสวยขององค์ชาย ส่วนชุดที่สองนั้นเป็นอาหารชั้นกลางสำหรับเหล่าทหารและราชองครักษ์ ชุดสุดท้ายทำจากวัตถุดิบทั่วไปเป็นหม้อใหญ่สำหรับบ่าวไพร่ในตำหนัก

อาหารขององค์ชายนั้น เมื่อเจ้าชั่วกินเสร็จแล้ว ก็เป็นนาง พี่เฉินอี และพี่ซวีซาน ซึ่งทำหน้าที่รับใช้ใกล้ชิด ได้กินต่อ เหลือเท่าไหร่จึงส่งกลับไปที่เรือนครัวแจกจ่ายกันต่อไป

เสี่ยวลู่เคยกินเศษอาหารที่คลุกรวมกันมาไม่น้อย เรื่องจะกินอาหารเหลือจากใครนั้นมิใช่เรื่องที่นางถือสา ก็รสดีมากทีเดียว

ยามบ่าย สามเฒ่าก็เริ่มทำการสอนอีกครั้ง เจ้าใบ้น้อยแอบหาวอยู่เงียบๆ ได้ยินพวกเขาคุยกันถึง เม้งจื้อ เล่าถึงการปกครอง ฟังมาทั้งวัน นางไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย มีแต่ยิ่งฟังยิ่งง่วง คล้ายได้ยินเสียงวี่ๆ

ตี้หลี่หมิงมองสาวใช้ตัวน้อยสัปหงกไปมาด้วยความขบขัน ความเคร่งเครียดที่มีอยู่คล้ายจะปลิวหายไปกับท่าสับหัวหงึกหงักของเจ้าตัวเล็ก ยิ่งเห็นน้ำลายยืดที่มุมปาก เขาและเหล่าอาจารย์ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ

“เสี่ยวลู่” เฉินอีรีบละมือจากแท่นฝนหมึก มาเขย่าแขนนาง

“อืม” เจ้าใบ้ขยี้ตากลืนน้ำลายแห้งๆ ลงคอก่อนจะรีบคุกเข่าลงทันทีที่สำนึกรู้ว่าอะไรเป็นอะไร

“เจ้าออกไปก่อนก็แล้วกัน” องค์ชายรองโบกมือไล่คน

“แบะๆ” เจ้าใบ้ได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มกว้างวิ่งลิ่วออกจากห้องเรียนไปในทันที

“...” ตี้หลี่หมิงเพิ่งเคยเห็นเจ้าใบ้ยิ้มเป็นครั้งแรกก็ถึงกับแปลกใจ

ที่แท้มันก็เป็นคนหน้าตาใช้ได้ผู้หนึ่ง วันก่อนเขาให้พ่อบ้านหลี่ไปสอบถามสองเฒ่าเกี่ยวกับความเป็นมาของเจ้าใบ้ ได้ยินว่าเป็นเด็กที่เก็บมาเลี้ยง มาคิดๆ ดูอีกทีแล้ว รูปลักษณ์ผิวพรรณของเด็กคนนี้ก็ส่อเค้าว่าจะเติบใหญ่ขึ้นมาเป็นหญิงงามในวันหน้า เด็กหน้าตาดีหากมารดาตัดใจนำไปทิ้งในป่าก็เกรงว่าจะมีที่มาที่ไปไม่เหมาะควร เห็นรอยยิ้มของนางเมื่อครู่ เขาก็คิดได้ทันที ว่าเจ้าใบ้ผู้นี้ หากมิใช่ผลผลิตของคุณหนูตระกูลใหญ่ที่ทำผิดธรรมนองครองธรรม ก็เห็นจะเป็นบุตรสาวของหญิงคณิกาชั้นหนึ่งของเมือง ทว่าหากเกิดจากนางคณิกาและเป็นสตรี ตามธรรมดาย่อมถูกเลี้ยงเอาไว้รอราคา แต่ถ้าถูกนำมาทิ้งในป่า หมายจะให้ถูกสัตว์กัดกินเช่นนี้ เกรงว่าผู้เป็นบิดาคงไม่ต้องการให้นางมีชีวิตอยู่กระมัง

ตี้หลี่หมิงได้แต่คาดเดา

 

                เป็นขอทานอยู่ดีดีพบโชคร้าย มานอนตายหงายเน่าให้ช่วยเหลือ

                ข้าคนดีหวังช่วยเผื่อจุนเจือ ใครจะเชื่อเนรคุณกันได้ลง

 

พ้นจากห้องเรียนนั้นมาได้เสี่ยวลู่ก็รีบวิ่งหาท่านพ่อทั้งสองของนางทันที เห็นพวกเขายืนกวาดใบไม้อยู่จึงวิ่งเข้าไปกอด

“แบะๆ” ท่านพ่อ ข้าไม่อยากอยู่ที่นี่

“ใครจะอยากอยู่กัน” หยางเปียวลูบศีรษะลูก “บอกให้ข้าทำงานกวาดใบไม้ ตอนแรกก็คิดว่าไม่ยาก ใครจะรู้เล่า ตำหนักใหญ่โตถึงเพียงนี้ กวาดจนบ่ายก็ยังไม่ได้ครึ่ง”

ลู่เสียวไป่ได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะอย่างอารมณ์ดี “ไว้พรุ่งนี้ข้าจะช่วยเจ้าให้มากกว่านี้ มันก็คงจะดีขึ้น” เป็นเขาคิดไปอีกทางว่าแท้จริงแล้วการกวาดใบไม้นี้ เป็นคนผู้นั้นตั้งใจให้พวกเขาสองเฒ่ายืดเส้นยืดสายหรือไม่

“แบะๆ” ท่านพ่อเราหนีกันเถอะ

“องค์ชายเป็นใคร พระองค์บอกให้เจ้าอยู่...เจ้ากล้าหนีหรือ หากถูกจับได้ เจ้าไม่กลัวจะถูกตีตายหรืออย่างไร” ลู่เสียวไป่เขกหัวเสี่ยวลู่สั่งสอนนางอย่างจริงจัง เป็นเขากลัวนางจะถูกตีตายยิ่งกว่า

หยางเปียวเองก็ใช่จะไม่หนักใจ “ไม่เพียงเจ้าจะถูกตีตายนะนังหนู พวกข้าสองคนขายตัวเป็นคนของตำหนักหนิงอันแล้ว หากหนีไป ถูกจับกลับมาได้ มีแต่ตายเท่านั้น” มีชีวิตอยู่มาครึ่งชีวิต หยางเปียวเห็นมานักต่อนักแล้ว จุดจบของบ่าวที่หนีนาย สุดท้ายไม่ตายดีสักคน

“แบะๆ” ก็เอาเงินไปคืนสิเจ้าคะท่านพ่อ ไถ่ถอนตนเอง

เห็นบุตรสาวทำไม้ทำมือเสนอความคิด หยางเปียวก็ทั้งอยากหัวเราะและร้องไห้ในคราวเดียว

“เด็กโง่ หากข้าและพ่อรองของเจ้าไถ่ถอนตัวเอง มีหรือพวกเขาจะเดาไม่ได้ว่าเจ้าคิดหนี” เขาถอนใจคราหนึ่ง “เอาเถอะ เจ้าอย่าได้คิดเรื่องนี้อีกเลย ถือว่าเป็นชะตาของพวกเราสามพ่อลูก ปีนี้ได้ยินว่าจะหนาวกว่าปีที่แล้ว เราได้มาอยู่ในตำหนักหนิงอัน ก็ไม่ต้องกลัวแล้วว่าจะหนาวตาย”

ฟังสหายว่า ลู่เสียวไป่ก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้าเห็นด้วย ฤดูหนาวปีที่แล้วหิมะตกแทบทุกวัน อย่าว่าแต่ออกไปขอทาน กระทั่งหาอาหารยังยาก เคราะห์ดีที่มีผักป่าตากแห้งที่เก็บไว้ให้ต้มกินประทังหิวได้บ้าง หาไม่คงต้องหิวตาย

ตอนนั้นมีแต่คนหนาวตาย พวกเขาสามพ่อลูกเว้นจากกินน้ำแก้หิวแล้วก็ได้แต่นอนกอดกันใต้กองฟาง อาศัยเลือดเนื้อต่างผ้าห่มจึงรอดมาได้อีกปี

“แบะๆ” ข้าเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ เรื่องหนาวตายเป็นเรื่องที่เหล่าขอทานต้องเผชิญโชคอยู่ทุกปี  แต่หากเลือกได้ ใครจะอยากให้บิดาต้องไปเสี่ยงหนาวตายกันเล่า

“เจ้าเข้าใจก็ดีแล้ว”

“แบะๆ” ข้าเก็บขนมไว้ให้ท่านพ่อด้วยเจ้าค่ะ เสี่ยวลู่ล้วงถุงผ้าออกมา หยิบขนมสองชิ้นออกมาส่งให้ท่านพ่อทั้งสอง

“เจ้าช่างกตัญญู” หยางเปียวหยิบขนมชิ้นเล็กนั้นมากิน รู้สึกอร่อยจนหายเหนื่อยไปในทันที มีลูกดีดั่งมียาวิเศษ

“บิดาขอบใจเจ้า” ลู่เสียวไป่รับขนมชิ้นนั้นจากเจ้าตัวเล็ก

“แบะๆ”

 

เจ้านั้นพบโชคร้ายอะไรเล่า มาพบเข้าสามีดีเช่นตัวข้า

                เลี้ยงทั้งเจ้าอีกทั้งยังพ่อตา รีบโตมาให้ข้ากินเสียไวไว...เจ้าใบ้เอ๋ย

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 594 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #658 Kaemling (@kaemling1304) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:39
    ชอบกลอนที่แต่งมากเลยค่ะ
    #658
    0
  2. #561 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:41
    ลูกไม้หล่นใต้ต้นจริงๆ เลือดพ่อเข้มข้น รอกินเด็ก
    #561
    0
  3. #506 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 21:29

    น้องลู่น่ารัก

    #506
    0
  4. #270 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 01:36

    เสี่ยวลู่น่ายัก555

    #270
    0
  5. #161 japaramita90 (@japaramita90) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 20:57
    โตไวไว จะได้กิน 5555
    #161
    0
  6. #156 ben (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 19:27

    ตีห้า ต้องแก้เป็นยาม ............... ไหมคะ

    #156
    0
  7. #116 preem_p (@preem_p) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 20:18
    ชอบอ่าาา มีกงมีกลอน สนุกมากๆค่าา
    #116
    1
    • #116-1 อาเธน่า (@dalah) (จากตอนที่ 3)
      13 ตุลาคม 2561 / 08:16
      ต้องติดไว้นิดนึง จะได้หยอกเย้ากัน ไม่เครียด
      #116-1
  8. #109 adw213455 (@adw213455) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 09:46

    รีบโตเลยใบ้น้อย อยากเห็นเทอโดนกินอ่ะ55555

    #109
    1
    • #109-1 อาเธน่า (@dalah) (จากตอนที่ 3)
      13 ตุลาคม 2561 / 08:18
      อิอิ ต้องรอดูเลยค่า
      #109-1
  9. #78 Cnpt (@Sweetbt) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 11:27
    ลุ้นให้นางโตไวๆเลย5555555
    #78
    1
  10. #76 Natt_pohn (@Natt_pohn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 04:48
    ติดตามอยู่นะคะ ชอบทุกเรื่องที่ไรท์แต่งเลยค่ะ
    #76
    1
  11. #75 KarnpitchaFern (@KarnpitchaFern) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 23:54
    เนื้อเรื่องน่ารักมากเลยค่ะ มาต่อเร็วๆนะคะ
    #75
    1
  12. #74 Beaw12 (@Beaw12) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 00:15
    จะโตเป็นสาวสวยตอนไหนหนอ สนุกมากๆมาต่ออีกบ่อยนะคะ
    #74
    1
    • #74-1 อาเธน่า (@dalah) (จากตอนที่ 3)
      13 ตุลาคม 2561 / 08:24
      ค่อยๆโตจ้า เพาะรัก
      #74-1
  13. #73 ควานลิน (@ohhsehun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 21:15
    กินเด็กอีกแล้วจ้าาา5555
    #73
    1
  14. #72 พอลล่า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 21:38

    คิดถึงไรท์จังเลยค่ะ

    #72
    1
  15. #71 ขัวญเอย (@lilian6178) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 21:11
    น่ารัก น่าติดตาม ขอบคุณนะคะ
    #71
    1
  16. #70 ปอนด์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 14:05

    เรืองนี้เป็นภาคแยกมาจากตี้ฮองเฮาใช่ไหมค่ะ เป็นเรื่องขององค์ชายรอง

    มีโปรแกรมออกจำหน่ายเมื่อไหร่ค่ะ

    #70
    1
    • #70-1 อาเธน่า (@dalah) (จากตอนที่ 3)
      4 ตุลาคม 2561 / 17:36
      ใช่แล้วจร้า เรื่องนี้เล่มเดียวจบ อาจได้ในปีนี้จ้า
      #70-1
  17. #69 LR041 (@saiopza) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 11:39
    น่ารักกกก ชอบๆ
    #69
    1
  18. #68 Numtanthitiya (@Numtanthitiya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 11:25
    จ้องจะกินน้องแล้ววววว
    #68
    1
  19. #67 Minaon (@Minaon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 11:16
    สนุกค่ะ พล็อตแปลกใหม่ ติดตามนะคะ อัพเร็วๆ 555
    #67
    1
  20. #65 Moomomomoo (@Moomomomoo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 09:08
    นางโตมาต้องเป็นสาวงามแน่ๆกลัวแต่องคฺชายจะตกไหน้ำส้มมากกว่า555
    #65
    1
    • #65-1 อาเธน่า (@dalah) (จากตอนที่ 3)
      4 ตุลาคม 2561 / 17:37
      ก็งามอยู่ค่า ประมาณที่คนเนรคุณนึกเดาค่า
      #65-1
  21. #64 Brink Pitt (@bpitt) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 09:00
    กลอนส่งท้ายคือทำนายอนาคตน้องใบ้55555555
    #64
    1
    • #64-1 อาเธน่า (@dalah) (จากตอนที่ 3)
      4 ตุลาคม 2561 / 17:38
      เหมือนชื่อเรื่องไงคะ
      #64-1
  22. #63 Red. (@michelly) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 08:48
    ร้ายกาจจ เลี้ยงเอาไว้รอกินเองเลย
    #63
    1
    • #63-1 อาเธน่า (@dalah) (จากตอนที่ 3)
      4 ตุลาคม 2561 / 17:38
      เค้าเรียกว่ารู้จักลงทุน 555+
      #63-1
  23. #62 Kanya Duangsri (@kanyikoko) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 08:40
    น่ารักจัง
    #62
    1
  24. #61 Slammer15 (@a21189s) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 08:05
    คิดเยอะมาตั้งแต่เด็กจริงแฮะ
    #61
    1
    • #61-1 อาเธน่า (@dalah) (จากตอนที่ 3)
      4 ตุลาคม 2561 / 17:39
      ก็องค์ชายคิดการณ์ใหญ่อ่าค่า
      #61-1
  25. #60 StellaStarry (@StellaStarry) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 07:56
    น้องใบ้รีบๆโตนะ สามีรออยู่
    #60
    1
    • #60-1 อาเธน่า (@dalah) (จากตอนที่ 3)
      4 ตุลาคม 2561 / 17:39
      เพิ่ง3ตอน โตช้านิดนึงจ้า
      #60-1