พระชายาใบ้

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 91,825 Views

  • 996 Comments

  • 1,931 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,285

    Overall
    91,825

ตอนที่ 2 : ใบ้มีเคราะห์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8795
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 621 ครั้ง
    9 ต.ค. 61


ตำหนักหนิงอัน...

องค์ชายเสด็จกลับมาแล้ว!

เหล่าข้ารับใช้รีบเปล่งเสียง ย่อเข่าคำนับผู้เป็นนายโดยพร้อมเพรียง เห็นสีพระพักตร์ของเจ้านายไม่สู้ดีนักพวกเขายิ่งต้องหายใจอย่างระมัดระวัง องค์ชายรองตี้หลี่หมิงเป็นคนเช่นไร เกรงว่าแม้แต่ผีทั่วทั้งตำหนักยังรู้แจ้ง นับประสาอะไรกับคนเป็นๆ เช่นพวกเขาที่ยังรักชีวิตอยู่

แต่! เจ้าใบ้นี่คงยังไม่รู้ที่ตายใช่หรือไม่ ตั้งแต่ก้าวขาเข้าตำหนักจึงยังส่งเสียงแบะๆ ไม่หยุด

“แบะๆ” เห็นตี้หลี่หมิงหันมามองนางแล้ว หยางลู่เหลียนจึงรีบคำนับเขาแล้วชี้มือไปที่ประตูใหญ่ แม้คอเสื้อจะถูกองครักษ์กระชับไว้อย่างแน่นหนา แต่นางก็ยังฝืนทำซ้ำๆ ขอร้องให้เจ้าคนชั่วผู้นี้ปล่อยนางไป

เขาโบกมือให้องครักษ์ผู้นั้นปล่อยมือจากเจ้าใบ้ ก่อนจะสืบปลายเท้าเข้าไปหาคนที่ร้องแบะๆ ยั่วโทสะของเขามาตลอดทาง  

เห็นสีหน้าท่าทางของเขา เจ้าใบ้ก็ถึงกับชะงักมือในทันที เมื่อรับรู้ถึงอันตรายที่กำลังจะเกิดขึ้นได้อย่างชัดเจน

“เป็นเจ้าไม่เต็มใจติดตามเปิ่นหวางอย่างนั้นหรือ?

                องค์ชายรองไม่เพียงถาม หากแต่ยังตวัดปลายกระบี่มาถึงคอนาง หยางลู่เหลียนตกใจกลัวจนแทบล้มหงายเมื่อถูกกระบี่บาดผิวเนื้อจนเกิดความแสบยิบๆ ยิ่งเห็นแววตาเย็นเยียบของเขา นางไหนเลยจะไม่รีบเอาตัวรอด ย่อมต้องรีบโขกศีรษะขออภัย

                ตี้หลี่หมิงมองเจ้าใบ้น้อยที่โขกศีรษะครั้งหนึ่งก็เดินเข่าเข้าใกล้เข้าก้าวหนึ่งด้วยอาการกึ่งขันกึ่งโมโห เป็นมันยังฉลาดหาวิธีหนีปลายมีดได้ นับว่าหัวไวใช้ได้ คำนับได้สามครั้งมันก็มาอยู่ที่ข้างเท้าเขาแล้ว

                องค์ชายรองมองตำแหน่งเดิมที่ปลายกระบี่ชี้ค้างเล็กน้อย ก่อนจะชักกระบี่กลับกระแทกลงที่ข้างตัว เห็นเจ้าใบ้สะดุ้งในทันทีเขาจึงอดไม่ได้ที่จะพอใจ

                “เปิ่นหวางจะถามเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย เจ้ายินดีจะติดตามเปิ่นหวาง หรืออยากจะออกไป”

                เสี่ยวลู่ติดตามบิดาบุญธรรมขอทานตั้งแต่ยังเล็ก สีหน้าคนนั้นย่อมอ่านออก แม้นางจะก้มหน้าอยู่เช่นนี้แต่น้ำเสียงขององค์ชายรองก็บอกชัดว่า แท้จริงแล้วเขาถามว่า เป็นนางยินดีอยู่ หรืออยากตายต่างหาก คนผู้นี้! รังแกนางเกินไปแล้ว!!

                “แบะๆ” นางยังรักชีวิต จึงรีบชี้มือไปยังตำหนักใหญ่ทันที ไม่กล้าแม้แต่จะคิดชี้ไปที่ประตูอย่างเมื่อครู่

                สิ้นคำตอบของเจ้าใบ้ พลันเกิดเสียงหัวเราะฮ่าๆ ขององค์ชายรองในทันที บ่าวไพร่ในตำหนักยิ่งอกสั่นขวัญหนีกว่าเดิม พวกเขาได้แต่หรุบสายตาลงต่ำ มองเขม็งที่เจ้าเด็กขอทานบนพื้น ขอเพียงเจ้านายไม่เกิดโทสะจนคิดหาเพื่อนตายให้เจ้าใบ้ พวกเขาย่อมสงบใจได้

                “พ่อบ้านหลี่”

                “พ่ะย่ะค่ะ องค์ชาย” หลี่จิ้ง พ่อบ้านประจำตำหนักรีบก้าวเท้าเข้ามารับคำสั่ง

                “เอาตัวเจ้าใบ้ไปทำความสะอาดให้เรียบร้อย แล้วพามาพบเปิ่นหวาง”

                “พ่ะย่ะค่ะ” พ่อบ้านหลี่รับคำอย่างหนักแน่น

                “ดี” เห็นองค์ชายรองเดินจากไปแล้ว เจ้าใบ้ก็ถึงกับท้อใจ ปล่อยให้พ่อบ้านและสาวใช้ลากตัวไปยังเรือนซักล้างโดยไม่ขัดขืน

                “แบะๆ” กระทั่งถึงที่หมาย หยางลู่เหลียนจึงเพิ่งนึกได้ว่านางกำลังปกปิดเพศอยู่ หากอาบน้ำจริง คนพวกนี้ย่อมรู้ว่านางเป็นสตรี จึงเริ่มดิ้นรนหลบหนี

                เห็นเจ้าใบ้สู้ราวกับแมวเจอน้ำ พวกท่านป้าไหนเลยจะกลัว เจ้าใบ้ข่วนพวกนางทุบ เจ้าใบ้เตะพวกนางเขกหัว สี่คนแปดมือ สุดท้ายเสื้อผ้าเน่าๆ ของเจ้าตัวเล็กมีหรือจะรอดพ้น

                “เอ๋?” จับผู้อื่นขึงร่างแก้ผ้า สุดท้ายกลับกลายเป็นพวกนางเองที่ต้องแปลกใจเมื่อไม่พบ ต้นโสมน้อย อย่างที่ควรเป็น

                “แบะๆ” เจ้าใบ้ร้องด่าพลางขดตัวหนีเข้าซอกมุมห้อง เป็นตายไม่ก็ไม่ยอมให้ใครรังแก

 

                กลิ่นชาฉีเหมินหอมกรุ่นกระจายเจือจาง ตี้หลี่หมิงยกชาขึ้นมาดื่มช้าๆ อยู่ครู่หนึ่ง จึงค่อยผ่อนคลายลง

                “สืบได้ความว่าอย่างไร” ฝาถ้วยชาถูกเลื่อนออกไล่ความร้อนออก พร้อมกันนั้นก็เป็นการเสพกลิ่นหอมของชา อันเป็นที่ขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งในสิบสุดยอดชาของแคว้น

                “เรียนองค์ชาย หม่อมฉันไร้ความสามารถ จนป่านนี้ยังไม่พบเบาะแสพ่ะย่ะค่ะ” เฉินคุนกระแทกเข่าลงในทันที

                “ลุกขึ้นเถอะ” ตี้หลี่หมิงยกชาขึ้นดื่มอีกอึกหนึ่ง จึงค่อยพูดว่า “...หากกล้าลงมือกับข้า เกรงว่าคงไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้ง่ายๆ เจ้าไม่ต้องร้อนใจ ค่อยๆ สืบไป”

                “พ่ะย่ะค่ะ” เฉินคุนลุกขึ้น ในใจอดคิดไม่ได้ว่าตอนนี้ฝ่าบาทมีโอรส 6 พระองค์ เป็นองค์ชายที่เกิดกับพระสนม 4 พระองค์ อีกทั้งยังมีไท่จื่อและองค์ชาย 6 ซึ่งเกิดจากว่านฮองเฮาอีก ทว่าไท่จื่อยังทรงพระเยาว์ อีกทั้งว่านฮองเฮายังเป็นคนต่างแคว้น ชั่วเวลาสั้นๆ เป็นไปไม่ได้ที่จะมีขุนนางเข้าสวามิภักดิ์ร่วมสนับสนุน กระทั่งคิดสังหารองค์ชาย “องค์ชายทรงคิดว่าเป็นฝีมือผู้ใดพ่ะย่ะค่ะ”

                ตี้หลี่หมิงมีหรือจะไม่เข้าใจความคิดของคนสนิท “ไท่จื่อยังเป็นเพียงลูกพยัคฆ์ ลำพังร่ำเรียนในตำหนักบูรพา เกรงว่าในสามสี่ปีนี้คงไม่มีเวลาก่อเรื่องแน่ พี่ใหญ่สุขุมรอบคอบ น้องสามมุ่งมั่นติดตามกองทัพ น้องสี่...ด้วยนิสัยของเขาแล้วเป็นไปไม่ได้ หากให้เดา เจ้านายไม่ร้อนใจบ่าวไพร่วิ่งไล่แก้เสียมากกว่า ย่อมเป็นตระกูลข้างมารดาที่ร้อนใจ คิดถางทาง”

                “เป็นไปได้มากพ่ะย่ะค่ะ” หลายปีก่อนองค์ชายทั้งสี่คืนดีกัน ความสัมพันธ์ทุกวันนี้นับว่าดีมาก เป็นไปได้สูงว่าเป็นคนรอบตัวคิดส่งเสริม

                “...” หากเป็นไปได้ ใครเล่าอยากเข่นฆ่าพี่น้อง ขอเพียงพวกเขาไม่ลงมือ วันหน้าเมื่อเขาได้นั่งครองราชย์ ย่อมเว้นทางถอยให้ผู้อื่น เขายกชาที่อุ่นลงขึ้นดื่มอีกอึกใหญ่ ครั้นเห็นสิ่งที่เดินเข้ามาตี้หลี่หมิงก็ถึงกับสำลักดังแค๊ก ยกมือทุบอกดังตุบๆ

                มวยผมสองก้อนบนหัวคืออะไร แต่งกายเช่นนี้ ผิวคล้ำกลับกลายเป็นขาวใส ที่แท้เจ้าใบ้...เป็นหญิงหรอกหรือ!?

                “องค์ชาย เจ้าใบ้เพคะ” ท่านป้าจางกดไหล่บังคับเจ้าตัวเล็กในชุดสาวใช้คุกเข่าลง

                “แบะๆ” เจ้าคนชั่ว เป็นเพราะเจ้า ข้าจึงถูกขัดถูจนหนักถลอกไปหนึ่งชั้น

                เห็นมือไม้ของเจ้าใบ้ขยับไปมา ตี้หลี่หมิงย่อมไม่เข้าใจ แต่สีหน้าบูดบึ้งของเจ้าใบ้กลับขยายความสิ้น

                “ที่แท้ก็เป็นสตรี”

                “แบะๆ” เป็นสตรีแล้วมันหนักหัวเจ้าหรืออย่างไร

                “องค์ชายจะให้เจ้าใบ้ทำงานในส่วนไหนพ่ะย่ะค่ะ” เดิมทีนี่ไม่ใช่เรื่องที่เจ้านายต้องมาใส่ใจ แต่เพราะองค์ชายมีท่าทีพิเศษ ท่านพ่อบ้านหลี่จึงต้องถามก่อน

                หากเป็นเมื่อก่อนตี้หลี่หมิงย่อมต้องโบกมือไล่ให้พ่อบ้านไปคิดเอาเอง แต่ในเวลานี้เป็นเขาถูกลอบทำร้ายจึงยิ่งต้องระวังคนรอบตัวให้มาก ความเป็นใบ้ของเด็กน้อยเบื้องหน้าจึงถือว่าเป็นประโยชน์

                “ให้มาเป็นคนรับใช้ข้างกายเปิ่นหวางก็แล้วกัน”

                “เพคะ เจ้าใบ้รีบขอบพระทัยองค์ชายเร็วเข้า” ท่านป้าจางรีบตบหลังสั่งการ

                “แบะๆ” เจ้าใบ้ยอมโขกคำนับ ยอมถอยหนึ่งก้าวจะได้รีบไปหาทางติดต่อพวกขอทาน หาทางส่งข่าวให้พ่อบุญธรรมทั้งสองไม่ต้องเป็นห่วง นางจะหาทางหนีกลับไปให้ได้

                หวงเซิน รองพ่อบ้านรีบเดินเร็วเข้ามาในโถงห้อง “องค์ชาย กระหม่อมมีเรื่องจะรายงานพ่ะย่ะค่ะ”

                “ว่ามา”

                “ที่ด้านนอกมีขอทานเฒ่าสองคนมาตามหาเจ้าใบ้พ่ะย่ะค่ะ...” หวงเซินพูดไม่ทันจบประโยคก็เห็นเจ้าใบ้วิ่งเร็วผ่านหน้าเขาไปในทันที

                ตี้หลี่หมิงมองตามแผ่นหลังเล็กๆ ที่จากไป ก่อนจะหันกลับมามองรองพ่อบ้านด้วยสายตาอำมหิต

                “องค์ชาย กระหม่อมผิดไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ” หวงเซินเห็นเจ้านายเดินเข้ามาใกล้ก็ถึงกับเข่าทรุดรีบโขกศีรษะขออภัยในทันที

                “ฮึ!” เขาแค่นเสียงในลำคอครั้งหนึ่งแล้วสะบัดแขนเสื้อเดินจากไป

                “...” พ่อบ้านหลี่เลิกคิ้วสูงอย่างแปลกใจ เมื่อพบว่าองค์ชายเดินไปยังหน้าประตูใหญ่ คงไม่ใช่จะตามเจ้าใบ้ไปหรอกกระมัง

                “...” ท่านป้าจางเห็นเช่นนั้นก็ได้สติ จริงอยู่ว่าองค์ชายรองร้ายดั่งเสือคลั่ง ทว่าสาวใช้ข้างตัววันนี้ ก็คือสาวใช้อุ่นเตียงในวันหน้า รับใช้ เสือร้าย วันนี้ วันหน้าย่อมได้ ขี่เสือ วันต่อๆ ไป ย่อมมีโอกาสได้ ลูกเสือ

                อ่า เห็นที นางต้องใส่ใจอบรมเด็กใบ้ผู้นั้นสักหน่อยแล้ว...

 

                เดิมที ตี้หลี่หมิงเพียงแต่ตั้งใจมาลอบสังเกตการณ์เท่านั้น ไม่คิดว่าจะได้พบสองเฒ่ากอดเจ้าใบ้ทั้งน้ำตาเช่นนั้น ธรรมดาบุตรสาวมีค่าไม่เท่าบุตรชาย เขาเข้าใจว่าในใต้หล้านี้คงมีแต่เสด็จพ่อที่เลอะเลือน โปรดปรานน้องหญิงสามมากกว่าเหล่าองค์ชาย ไม่คิดว่า...กระทั่งขอทานก็ยังมีคนประเภทนี้อยู่

                เสด็จพ่อของเขาลำเอียง รักและเอ็นดูลูกที่เกิดจากฮองเฮายิ่งกว่าใคร หากนับได้ว่า องค์หญิงสามเป็นดวงตาข้างขวา ไท่จื่อก็คงเป็นดวงตาข้างซ้าย ส่วนพวกเขาซึ่งเกิดจากพระสนมนั้น...เกรงว่าไม่นับเป็นอะไรในสายตาเสด็จพ่อเสียด้วยซ้ำ

                กระทั่งขอทานยังรักบุตร แล้วเสด็จพ่อเล่า ไม่เคยเห็นเขาเป็นบุตรหรืออย่างไร

                ตั้งแต่จำความได้ อย่าว่ากอดกันเช่นพ่อลูกขอทาน กระทั่งอุ้ม...ยังไม่เคยเลยด้วยซ้ำ

                ฮองเฮาและพระสนมล้วนต่างกัน แต่!...เขาก็เป็นพระโอรสของเสด็จพ่อเหมือนไท่จื่อมิใช่หรือ

                หากขอทานดีกว่าเสด็จพ่อ แล้วเขาจะมีเสด็จพ่อไปทำไมกัน!

                “นายท่าน อ๊ะ องค์ชาย” หยางเปียวเห็นผู้สูงศักดิ์ยืนหน้าทะมึนอยู่ย่อมตกใจ เขารีบทรุดตัวลงคุกเข่า “กระหม่อมหยางเปียว ขอขอบพระทัยองค์ชายที่เมตตาเสี่ยวลู่พ่ะย่ะค่ะ”

                “พาพวกเขาเข้ามา” ตี้เฟิงหลิงสั่งการให้ทหารหน้าตำหนักนำตัวคนเข้ามาในตำหนัก ให้พ้นหูตาชาวบ้าน

                เจ้าใบ้ประคองลู่เสียวไป่ที่ยังหน้าซีดขาวอยู่มากให้ค่อยๆ เดินตามเข้าไป ห่างประตูตำหนักมาเพียงครู่ เมื่อองค์ชายรองทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หินอ่อน พวกนางพ่อลูกจึงค่อยคุกเข่าที่พื้น

                “พวกเจ้าตามหาเจ้าใบ้พบได้อย่างไร” นี่คือสิ่งที่ตี้หลี่หมิงสงสัยที่สุด อาศัยระยะเวลาเพียงครึ่งวัน เจ้าเฒ่าสองคนนี้กลับตามหาบุตรสาวจนพบได้ นี่เป็นเรื่องแปลกเกินไปกระมัง

                “ทูลองค์ชาย ปกติเจ้าใบ้เข้าป่าใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วยามเท่านั้น เมื่อกระหม่อมเห็นหายไปนานจึงเข้าไปค้นหา เมื่อพบว่าเจ้าใบ้หายไป จึงรีบพากันออกมาตามลูก โดยอาศัยถามพวกขอทานมาตลอดทางพ่ะย่ะค่ะ”

                ขอทานเป็นแหล่งข่าวชั้นยอด มีหูตามากมายคอยจับตาให้ข่าวกันและกัน เรื่องที่ข้างเกี้ยวขององค์ชายรองมีเจ้าใบ้ร้องแบะๆ ถูกลากตัวกลับไปด้วยนั้นไม่นับว่าเป็นความลับอะไร กลับเป็นเรื่องสนุกที่บรรดาขอทานกำลังช่วยกันนึกเดาต่างหากเล่า ว่าทรงจับมันไปเพราะอะไร จำนวนขอทานในเมืองหลวงนั้นจะว่ามากก็มาก จะว่าน้อยก็น้อย หากชนชั้นสูงรู้ว่าใต้เท้าท่านนั้นมีฮูหยินแซ่อะไร ชนชั้นขอทานเองก็ย่อมมีคนจำได้ว่า เจ้าใบ้เป็นลูกใคร เช่นนี้เมื่อบิดาตามหาบุตร มีหรือจะไม่รู้ทิศ

                “เช่นนั้นหรอกหรือ” ตี้หลี่หมิงรับคำ เกิดความคิดในทันทีว่ากลุ่มขอทานพวกนี้...เป็นประโยชน์!

                “องค์ชาย ถ้าเช่นนั้นกระหม่อมขออนุญาตพาเจ้าใบ้กลับได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ” ลู่เสียวไป่ลูบศีรษะบุตรสาวตัวน้อยด้วยความห่วงใย ตำหนักหนิงอันไม่ใช่ที่วิ่งเล่น อีกทั้งองค์ชายรองก็มิใช่คนที่จะล่วงเกินได้ ยิ่งจากไปเร็วเท่าไหร่ยิ่งปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น

                “เจ้าใบ้เป็นคนของตำหนักหนิงอัน เกรงว่าเรื่องที่คิดจะพานางจากไป...คงไม่ง่ายกระมัง”

                หยางลู่หลินตาโต ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยพบใครหน้าหนาเช่นคนผู้นี้มาก่อน ชีวิตเขา...นางเป็นคนช่วย แล้วสุดท้ายไยกลับกลายเป็นเขาอ้างว่าเป็นเจ้าของชีวิตนางได้เล่า!

                “แบะๆ” เจ้ามันคนชั่ว ข้าเป็นคนของตำหนักเจ้าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เจ้าคนเนรคุณ เจ้าโจรหน้าด้าน เจ้า...

                หยางเปียวและลู่เสียวไป่รีบโขกศีรษะให้องค์ชายรองอย่างไม่คิดชีวิต สองผู้เฒ่าหลั่งน้ำตาออกมาในทันทีที่รู้ว่าพวกเขากำลังจะถูกพรากบุตรสาว

                “องค์ชาย เสี่ยวลู่เป็นชีวิตของพวกเราสองคน หากไม่มีนางแล้วพวกเราจะอยู่ต่อไปได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ บุตรสาวเป็นดั่งเสื้อนวมของมารดา หากแต่ก็เป็นหัวใจของบิดาแก่ๆ อย่างพวกข้าเช่นกันนะพ่ะย่ะค่ะ ขอองค์ชายทรงเมตตา คืนเสี่ยวลู่ให้พวกเราเถอะพ่ะย่ะค่ะ” หยางเปียวขอร้องเสียงดัง

                “องค์ชาย ขอทรงเมตตา แค๊กๆ” ลู่เสียวไป่ที่ป่วยอยู่โขกศีรษะพูดซ้ำๆ ขอทรงเมตตา

                “แบะๆ” เจ้าใบ้ห่วงบิดาบุญธรรมยิ่ง ช่วยตบหลังให้พ่อรองอย่างร้อนใจ

                ตี้หลี่หมิงใช่ว่าจะไม่เห็นว่าพวกเขารักใคร่กลมเกลียว ทว่า...หมากดีพบอยู่ในมือ ใครจะโง่ทิ้งไป

                “เปิ่นหวางเป็นคนมีคุณธรรม” ตี้หลี่หมิงกล้าพูดอย่างไม่อายฟ้าอายดิน “มีคุณต้องตอบแทน มีแค้นต้องชำระ เจ้าใบ้มีความชอบ ช่วยเปิ่นหวางเอาไว้ เปิ่นหวางจึงตอบแทนด้วยการรับไว้เป็นคนของตำหนักหนิงอัน หากให้พวกเจ้าพานางจากไป วันหน้าคนย่อมพูดกันลับหลังว่าเปิ่นหวางเป็นคนไร้คุณธรรม”

                “องค์ชาย ขอทรงเมตตาผู้ชราอย่างพวกข้าด้วยเถอะพ่ะย่ะค่ะ” เห็นชัดว่าหมาบ้าไม่ยอมคายเนื้อสองเฒ่าก็ยิ่งตระหนก หากเป็นสุนัขจริงๆ พวกเขาย่อมไม่รอช้า ต้องทุบให้ตาย แต่นี่...เป็นองค์ชาย! จึงได้แต่...ขอความเมตตา หญิงสาวงดงามไปไม่ฉุดคร่า กลับมาลักพาลูกใบ้ของพวกเขา สวรรค์!...นี่มันบ้าอะไร

                “แบะๆ” ข้าไม่อยู่กับท่าน ข้าจะอยู่กับท่านพ่อ เจ้ามันคนหน้าหนา อย่างเจ้าเรียกว่าคนมีศีลธรรม คนในใต้หล้าก็คงเป็นเซียนไปหมดแล้ว!

                “เห็นแก่ความดีของเจ้าใบ้ เปิ่นหวางจะรับพวกเจ้าเข้าตำหนักก็แล้วกัน” ตี้หลี่หมิงแสร้งผ่อนปรน “พ่อบ้านหลี่”

                “พ่ะย่ะค่ะ” พ่อบ้านหลี่รีบขยับเท้าเข้ามารับคำสั่ง

                “สองเฒ่าผู้นี้ร่างกายไม่ค่อยดีนัก ต่อไปให้กวาดใบไม้ในตำหนักก็พอ อีกเดี๋ยวเจ้าพาพวกเขาไปทำสัญญาขายตัวให้เรียบร้อย หากพวกเขาไม่ยอมขายตัว เปิ่นหวางก็ไม่บังคับ ให้มอบเงิน 30 ตำลึง เป็นน้ำใจที่พวกเขาเลี้ยงเจ้าใบ้” พูดจบตี้หลี่หมิงก็สะบัดแขนเสื้อจากไป ทิ้งให้สามพ่อลูกคุกเข่าอ้าปากค้างไว้เบื้องหลัง

                ปีนั้นตี้หลี่หมิงมีโชค ไม่เพียงเก็บตกได้ว่าที่พระชายา หนำซ้ำยังบังคับซื้อพ่อตาเป็นบ่าวอีกด้วย

               

เจ้าคนชั่วใครอยากเป็นบ่าวเจ้า มามั่วเอาอย่างนี้ได้ที่ไหน

            บิดาข้าเจ้ากล้าบังคับใจ ข้าขอให้เจ้าตายกลายเป็นหมู!

 

                “แบะๆ” ท่านพ่อ พวกเราหนีเถอะ

                “เด็กโง่ เจ้าเห็นที่นี่เป็นป่าบนเขาหรืออย่างไร” ลู่เสียวไป่ดุบุตรสาวเสียงอ่อน

                หยางเปียวมองเพื่อนยากและลูกสาวพลางทอดถอนใจ องค์ชายผู้นั้นอำมหิตนัก ไม่เพียงไม่ปล่อยคน ยังร้อยเอาพวกเขาเป็นบ่าวอีก เป็นองค์ชายรู้อยู่แล้วว่าพวกเราสองเฒ่าเป็นตายย่อมไม่รับเงิน สุดท้าย...ย่อมต้องอยู่

                ทว่า...ตำหนักหนิงอันไม่ใช่ที่ควรอยู่ หากองค์ชายอยู่ดี บ่าวไพร่ย่อมอิ่มท้องตามไปด้วย แต่หากเคราะห์ร้าย หัวของพวกเขาย่อมหลุดตามเจ้านายด้วยเช่นกัน

                ถ้ำเสือเรือพยัคฆ์ ที่แท้...นี่เป็นเคราะห์ร้ายใช่หรือไม่

                “เอาเถอะ ขายตัวก็ขายตัว”

 

แช่งสามีเป็นหมู...แล้วเจ้าเล่า ถูกแนบเนาเจ้าย่อมเป็นหมูด้วย

บังคับซื้อบิดาเจ้าไม่เรียกซวย เรียกว่าช่วยต่างหาก...พระชายา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 621 ครั้ง

24 ความคิดเห็น

  1. #505 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 21:20

    ทำเขาเดือนร้อน ยังจะอวยว่าตนทำดีกับเค้าอีก 5555

    #505
    0
  2. #426 mo2ksrwi3_thawe2.ng (@sweet_black123) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 09:19
    เกียจนาง ตอแหแลมากค่ะองค์ชาย
    #426
    0
  3. #269 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 01:32

    พ่อสองคนน่ารักตามหาเสี่ยวลู่ด้วย

    #269
    0
  4. #255 LaLaWhanNa (@LaLaWhanNa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 18:49
    ไรท์แต่งดีอ่ะ น่ารัก ชอบๆ
    #255
    0
  5. #108 adw213455 (@adw213455) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 09:20

    กลอนนี้คือ...55555

    #108
    1
    • #108-1 อาเธน่า (@dalah) (จากตอนที่ 2)
      13 ตุลาคม 2561 / 08:18
      คือการเกี้ยวอย่างแรงไง อิอิ
      #108-1
  6. #77 Cnpt (@Sweetbt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 11:18
    น่าติดตามมาก!!!
    #77
    1
  7. #52 Natt_pohn (@Natt_pohn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 23:38
    เย้ๆๆๆ มาแล้วว รอนานมาก
    #52
    1
  8. #51 Yuiyui (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 21:50

    ชอบๆๆๆ ค่ะ

    #51
    1
  9. #49 BoA NM (@nmgarnett) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:53

    มาแบ้ววววววววว
    #49
    1
    • #49-1 อาเธน่า (@dalah) (จากตอนที่ 2)
      4 ตุลาคม 2561 / 17:42
      ใบ้น้อยคารวะเจ้าค่า
      #49-1
  10. #48 Kanya Duangsri (@kanyikoko) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:31
    เค้าความสนุกมาเต็ม แต่งต่อให้จบเถอะค่ะ เรารอ
    #48
    1
    • #48-1 อาเธน่า (@dalah) (จากตอนที่ 2)
      4 ตุลาคม 2561 / 17:42
      พยายามปิดให้ได้ในปีนี้ค่ะ
      #48-1
  11. #47 aries_a (@ariesleo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:04
    ชอบๆ ค่ะ
    #47
    1
  12. #45 Beaw12 (@Beaw12) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 00:30
    มาอัพบ่อยๆนะคะสนุกมาก
    #45
    0
  13. #44 Nea (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 00:04

    รอเส้าอ๋องกับ หญิงซือเล่อ♥️

    #44
    0
  14. #43 ลั่วผิง (@TaiyPhommachane) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 23:05
    รออ่านค่ะ
    #43
    0
  15. #42 fai_btam (@fai_btam) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 22:09
    กำลังคิดถึงอยู่พอดีเลยย รออ่านต่อนะคะ
    #42
    0
  16. #41 ฝันหนึ่งตื่น (@yaowarak_w) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 22:08
    ขอบคุณคะ ค่อยๆลุ้นกับคู่นี้ต่อ ไม่รู้จะโหดกันขนาดไหน ชายรองผู้ขาดรัก ^^
    #41
    0
  17. #38 Tiemchan (@Tiemchan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 20:14
    ดีใจจังไรท์มาแล้ว
    #38
    0
  18. #37 Slammer15 (@a21189s) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 20:08
    น่าเอ็นดูเสี่ยวลู่
    #37
    0
  19. วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 20:02

    กรี๊ดดังๆ ดีใจที่ไรท์กลับมา เค้าชอบพระเอกแนวนี้ รู้สึกว่าหลี่หมิงจะโหดกว่าพ่ออีก รอต่อไปอยู่ไรท์จ๋า รีบมาเน้อ

    #36
    0
  20. #35 Femeela (@Femeela) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 19:52
    รอหม่าฮองเฮาด้วยนะคะ😁
    #35
    0
  21. #34 So Sad Mitaza (@mitaza) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 19:51

    รอคอยมาแสนนาน ในที่สุดก็ได้อ่าน
    #34
    0
  22. #31 StellaStarry (@StellaStarry) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 19:41
    ไรท์กลับมาแล้ว ดีใจจังค่ะ
    เรื่องขององค์ชายสองจะดราม่าขนาดไหนนะ จะได้เตรียมใจไว้ล่วงหน้า 555
    #31
    0
  23. #30 Moomomomoo (@Moomomomoo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 19:39
    ดีใจไรท์กลับมาแล้วสนุกมากเลยค่ะ รอตอนต่อไปนะค่ะ อัพบ่อยๆนะค่ะไรท์ขา
    #30
    0
  24. #29 kuzii2 (@kuzii) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 19:18

    เกือบลืมไปแล้ววววว
    #29
    0