สามีปล้นใจ

ตอนที่ 8 : บทที่ 2: ฉันเลิกกับไอ้โจไปหาวินเซนต์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,397
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    3 ต.ค. 61

“คนใช้พี่ไปไหนซะล่ะ”

เกตนิภาดึงมาสคาร่าออกห่าง ดวงตาที่ตกแต่งอย่างโฉบเฉี่ยวมองเงาสะท้อนของคนถามในกระจก...วาณีเป็นเพื่อนรุ่นน้องที่เธอรู้จักมาหลายปี

“ไล่ออกจากอพาร์ทเม้นต์ไปแล้วนะสิ มันกับไอ้โจเกือบจะได้กันอยู่แล้วนะ” เกตนิภาหมุนปิดฝามาสคาร่าแล้วปาใส่ลิ้นชัก “แกจะให้ฉันเก็บมันไว้ทำไมอีก”

“ไอ้โจจะปล้ำมันไม่ใช่เหรอ พี่บอกหนูเอง” วาณีเท้าสะเอว เอนสะโพกพิงผนัง “ไม่ใช่ความผิดของยายคนใช้นั่นสักหน่อย”

โจโยนความผิดทั้งหมดให้ชนิตา โทษว่าเธอคอยแอบให้ท่าเขามาสักพัก เมื่อวานเขาค่อนข้างเมา เขาเห็นชนิตาเป็นเกตนิภา เธอเชื้อเชิญเขาเข้าห้องและพึ่งแกล้งขัดขืนในตอนหลัง

โจคือไอ้สารเลวจอมปลิ้นปล้อนขนานแท้! ถ้าเขาคิดว่าเกตนิภาเป็นผู้หญิงหน้าโง่ เขาก็คิดผิดมหันต์! เธอเริ่มสังเกตตั้งแต่ตอนที่เขาไปหาที่ลอสแองเจลิสแล้ว เขามีโอกาสเจอชนิตาไม่บ่อยนัก แต่ทุกครั้งเขาจะมองด้วยแววตาที่ซ่อนความหื่นกระหายไว้ไม่มิด

“แล้วไง” เกตนิภายักไหล่ ลากปลายนิ้วไปบนหลอดลิปสติกเพื่อเลือกสี “เห็นหน้ามันแล้วหมั่นไส้ ไม่เข้าใจว่าทำไมพวกผู้ชายถึงมารุมชอบมัน”

เกตนิภามองตัวเองในกระจก เธอมีดวงตายาวรี จมูกโด่งเป็นสันและใบหน้าสวยคม ผิวของเธอเป็นสีน้ำผึ้งจากการอาบแดดอย่างพิถีพิถัน รูปร่างผ่านการออกกำลังกายอย่างหนักจนได้สัดส่วนน่ามองไม่แพ้พวกนางแบบ หญิงสาวกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าผิวเนื้อเมื่อนึกไปว่ากิจกรรมบนเตียงเธอก็เร่าร้อนเต็มใจ แต่ทำไมโจถึงยังอยากจะยุ่งกับชนิตาอีก!

“หรือมีแต่พวกตาต่ำก็ไม่รู้ คุณหนูตัวจริงอยู่ตรงนี้ทั้งคน แต่ดันไปชอบคนใช้” เกตนิภาดึงปลอกลิปสติกออก “ก่อนจะมานิวยอร์กก็มีคนมาจีบมัน...คุณแทน แกรู้จักไหม ที่บ้านทำโรงแรม พ่อแม่เขาแวะไปกราบคุณย่าที่แอลเอ เขาเจอมันแล้วก็ชอบ ตอนนี้เขาอยู่นิวยอร์กนี่แหละ เห็นว่าจะอยู่เที่ยวสักพักมั้ง ให้พ่อแม่กลับไทยไปก่อน”

วาณีมาเรียนที่อเมริกาตั้งแต่อายุสิบห้า พอจบปริญญาตรีก็บินไปกลับระหว่างสองประเทศบ่อยๆ แล้วแต่ว่าช่วงนั้นอยากจะอยู่ที่ไหน พ่อของเธอเป็นเจ้าของตลาดขนาดใหญ่และห้างสรรพสินค้าย่านชานเมือง ครอบครัวค่อนข้างกว้างขวางในแวดวงสังคมไทยทีเดียว

“แทน วทันยู...” วาณีเอ่ยนามสกุลและชื่อโรงแรมหลังจากนั้น “ถูกไหม”

“ใช่” เกตนิภาตอบรับ

“โอ๊ย...ตายแล้ว โชคดีแล้วล่ะที่เขาไปชอบคนใช้ของพี่” วาณียกมือทาบอก แสดงท่าทีโล่งใจเหมือนพึ่งผ่านเรื่องร้ายๆ มาได้เฉียดฉิว “ไอ้คุณแทนนี่เพลย์บอยตัวพ่อเลยนะ ประวัติยาวเหยียด เล่าทั้งปีก็ไม่จบ ล่าสุดลือกันให้แซดว่าทำนางแบบท้อง ไม่รับเป็นพ่อเด็กไม่พอ ยังสั่งให้ยายนางแบบไปทำแท้งอีก”

“ก็ในเมื่อไม่รับเป็นพ่อ แล้วจะไปยุ่งอะไรกับเด็กในท้องล่ะ เขาจะเก็บเด็กเอาไว้ก็ไม่เกี่ยวกับตัวเองสักหน่อย”

“ก็ไม่ค่อยฉลาดแบบนี้ไง พ่อแม่ถึงต้องพามาทิ้งไว้ที่นี่ก่อน” วาณีเบะปากพลางส่ายศีรษะ “ปัญหาเรื่องผู้หญิงนี่มีมานับครั้งไม่ถ้วนแล้วมั้ง เรื่องแรงๆ ก็อย่างมอมยาผู้หญิง เคยมีคนมาแฉในเว็บไซต์ ได้ยินมาว่าพ่อแม่เขาเสียเงินค่าปิดปากผู้หญิงพวกนั้นเป็นสิบๆ ล้านถึงกลบข่าวได้”

เกตนิภาหมุนตัวไปเผชิญหน้ากับวาณี เพื่อนรุ่นน้องชี้มาที่เธอพร้อมกับเอ่ยเสียงเข้ม

“อย่ายุ่งกับเขาเด็ดขาด”

เกตนิภาแค่นหัวเราะ เธอเชิดหน้าขึ้น

“ไม่เอาหรอก”

“ไม่ใช่ว่าเลิกกับโจไปหาไอ้คุณแทนนี่หรอกนะ”

เกตนิภาบอกเลิกโจเมื่อวานก่อนจะไล่เขาออกจากห้อง ความรู้สึกเดียวที่เธอมีเหลือให้เขาคือความเกลียดชัง

“ฉันเลิกกับไอ้โจไปหาวินเซนต์ แลมเบิร์ต ต่างหาก”

เกตนิภาปัดผมดำยาวไปด้านหลัง รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าสวย เธอคิดถึงคืนวันศุกร์ที่บังเอิญเจอวินเซนต์ในผับ เขาหล่อสะดุดตา เป็นที่สนใจของทุกคน เธอไม่แปลกใจเลยที่ผู้หญิงแย่งชิงกันเข้าหาเขา แม้กระทั่งตัวเธอเองยังลืมโจไปเสียสนิท

มันคือรักแรกพบ เกตนิภาแน่ใจ ความหลงใหลเกิดขึ้นกับเธออย่างรุนแรงและฉับพลันแบบที่ไม่ทันตั้งตัว ซึ่งบางทีอาจเป็นสัญชาตญาณของผู้หญิงที่รู้ว่าแฟนจะนอกใจล่ะมัง เธอถึงตกหลุมรักผู้ชายคนใหม่ที่คู่ควรมากกว่า

เกตนิภาหาวิธีเข้าไปคุยกับวินเซนต์สำเร็จ พวกเขาเกือบจะออกไปด้วยกันอยู่แล้วเชียว แต่ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ เขาก็เปลี่ยนใจ การถูกทิ้งไว้ที่หน้าผับทำเอาเธออับอายจนไม่กล้ากลับเข้าไปข้างใน เดือดร้อนต้องโทรตามเพื่อนๆ ออกมาและไปต่อที่ผับอื่น 

ถึงอย่างนั้นเกตนิภาก็อภัยให้วินเซนต์ได้ หวังว่าคืนนี้พวกเขาจะเจอกันอีก

“วินเซนต์นี่ทั้งหล่อทั้งเก่ง จากเด็กล้วงกระเป๋าสร้างเนื้อสร้างตัวจนกลายเป็นมหาเศรษฐี...” วาณีเดินไปหยิบเสื้อโค้ทบนโต๊ะเมื่อเห็นว่าเกตนิภาแต่งหน้าเสร็จแล้ว “คนเดียวในกลุ่มสามหนุ่มแห่งแฟลชแชทที่ยังโสด พี่มีคู่แข่งเป็นล้านๆ บอกเลย”

“ใครที่คิดแย่งเขาไปจากฉัน ฉันจะจัดการพวกมันให้หมด คอยดูสิ!

“เมื่อก่อนมีคนเจอวินเซนต์ ลุค กับแอชเชอร์ที่ผับนี้บ่อยมาก พอลุคแต่งงานพวกเขาก็เริ่มไม่มา ยิ่งพอแอชเชอร์แต่งงานนะ ไม่มีใครได้เห็นหน้าสองคนนี้ที่ผับอีกเลย พนักงานบอกว่าวินเซนต์ไม่มาเป็นเดือนๆ แล้วเหมือนกัน วันก่อนพี่ไม่น่าปล่อยเขาหลุดมือ”

“ฉันอยากปล่อยเขาไปที่ไหนกันล่ะ ใจฉันอยู่ที่เตียงเขาตั้งแต่ฉันเห็นหน้าเขาแล้ว” เกตนิภาคว้ากระเป๋าตัวเอง เดินตามวาณีไปที่ประตูอพาตเม้นต์ “มีเรื่องแปลกอย่างหนึ่งฉันลืมเล่าให้แกฟัง วันนั้นวินเซนต์ถามฉันว่าที่บ้านมีคนชื่อโบไหม”

“เขารู้จักคนใช้พี่เหรอ” วาณีขมวดคิ้ว

“จะรู้จักได้ยังไง เป็นไปไม่ได้หรอก”

พวกเธอไปที่ผับ วันนี้เกตนิภาแค่จิบเครื่องดื่มและโยกตัวตามจังหวะเพลง กระทั่งห้าทุ่มก็มีเสียงซุบซิบปากต่อปากที่ลามเร็วเสียยิ่งกว่าไฟป่าว่าวินเซนต์ แลมเบิร์ต อยู่ที่นั่น

เขาพึ่งมาถึง เกตนิภาเห็นร่างสูงใหญ่ตรงไปยังบาร์เครื่องดื่ม กลุ่มผู้หญิงน่ารำคาญที่กระจุกรวมกันอยู่ใกล้ๆ ระริกระรี่วางแผนจะเข้าหาเขา

 เห๊อะ! เธอแค่นเสียงเยาะในใจ เดี๋ยวก็รู้ว่าใครคือของจริง!


 


จำเคทไหมคะทุกคน...ยัยเคทมันอยู่ในบทนำ คนที่วินซ์เจอที่ผับและเกือบออกไปด้วยไง โอ๊ยยยยย กว่าอิคนเขียนจะลงแต่ละตอน คนอ่านลืมเนื้อเรื่องหมดแล้วรึเปล่า 5555555555

ขอบพระคุณที่ยังติดตามเรื่องนี้กันนะคะทุกคน ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นต์และกำลังใจน๊า ฝนดีใจมากเลยที่ทุกคนยงติดตามและอยู่ด้วยกันนะคะ ^__^

เจอกันใหม่ตอนหน้าค่า

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

572 ความคิดเห็น

  1. #448 pemipond (@pemipond) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 12:41

    อ่าาา โลกกลม

    #448
    0
  2. วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 00:11
    วินซ์ตอกหน้า​นางไปเลยๆๆๆ
    #36
    0
  3. #35 kanokradaparima (@kanokradaparima) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:47

    อย่ามั่นใจในตัวเองไปหน่อยเลยเคท
    #35
    0