มายาพสุธา (รีอัพ)

ตอนที่ 7 : วางแผนหนี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    10 เม.ย. 63

 

บ่ายวันนั้นเมื่อกลับถึงบ้าน พระพายก็รีบย่องขึ้นห้อง จัดกระเป๋าเก็บข้าวของที่จำเป็นเท่านั้นเพื่อไม่ให้แม่จับพิรุธได้ จากนั้นก็ยกกระเป๋าซ่อนไว้ในตู้เสื้อผ้า เธอหยิบซิมการ์ดโทรศัพท์เบอร์ใหม่ที่แวะซื้อระหว่างทางก่อนกลับบ้านออกมาจากซอง ส่งข้อความบอกหมายเลขใหม่ให้พ่อ พร้อมมีแผนในใจว่าพรุ่งนี้เช้าก่อนออกจากบ้าน เธอจะถอดซิมโทรศัพท์เบอร์เก่าออกจากเครื่องเพื่อป้องกันไม่ให้อรุณีหรืออดิศรตามหาเธอเจอด้วยแอพพลิเคชั่น Find my friend

ค่ำนั้นพระพายตื่นเต้นเสียจนลืมความทุกข์ ต้องเตือนตัวเองให้ปั้นสีหน้าเศร้าสร้อยเพื่อตบตาแม่ ก่อนนอนคืนนั้น อรุณีเดินมาหาที่ห้องนอนแล้วนั่งลงข้างเตียงของลูกสาว

“เป็นเด็กดี อย่าดื้อ เชื่อที่แม่บอกแล้วทุกอย่างจะดีเอง เข้าใจไหม”  พระพายนอนมองอรุณีตาแป๋วอยู่บนเตียง ไม่เข้าใจว่าถ้าเชื่อฟังแม่แล้วทุกอย่างจะดีได้อย่างไร แล้วตัดสินใจลองพูดอีกสักครั้ง

“แม่คะ ถ้าหนูแต่งงานกับเอ็ดดี้ แม่ไม่กลัวหนูต้องนอนร้องไห้เสียใจเพราะถูกสามีนอกใจเหรอคะ ตอนนั้นแม่เองก็ต้องเลิกกับลุงกฤษเพราะเขาเจ้าชู้นี่คะ” เธอพูดถึงอดีตสามีคนที่สองของแม่ที่สุดท้ายก็ต้องเลิกกันไปอยู่ดี

อรุณีถอนหายใจยาว “พาย แม่เคยมีสามีมาแล้วทั้งสองแบบ ซื่อสัตย์แต่จน กับเจ้าชู้แต่รวย บอกได้เลยว่าถ้าให้เลือกอีกครั้งก็จะเลือกลุง กฤษ ตอนที่แม่เดินออกมาจากบ้านของพ่อลูก แม่เหลือเงินในกระเป๋าแค่ร้อยบาท แต่วันที่แม่ออกมาจากชีวิตของลุงกฤษ แม่มีเงินสิบล้านนะ”

“แสดงว่าผู้หญิงเราแต่งงานเพียงเพราะเรื่องเงินเท่านั้นเองเหรอคะ”

“ก็ไม่ใช่ซะทีเดียวหรอก แต่มันมีส่วนอยู่มาก... มากทีเดียว ความรักเป็นเรื่องที่ดีนะ แต่ถ้าไม่มีเงิน มันก็ไม่มีความหมายอะไรหรอก”

“แต่สักวันหนูอาจเจอผู้ชายที่ทั้งมีเงินและความรักก็ได้นี่คะแม่ ทำไมแม่ไม่ให้โอกาสหนูบ้าง”

พระพายพูดพลางสะอื้นไปด้วย แอบหวังเป็นครั้งสุดท้ายว่าแม่จะยอมเข้าใจ อรุณีนั่งเงียบอยู่นาน ในที่สุดหล่อนก็เอื้อมมือมาดึงผ้าห่มขึ้นมาถึงใต้คางของพระพาย และนั่นคือการแสดงความรักที่มากที่สุดที่อรุณีทำได้

“เอ็ดดี้เองก็เสียใจมาก แม่เชื่อว่าเขาน่าจะคิดได้แล้วล่ะ ให้โอกาสเขาอีกครั้งก็แล้วกัน” หล่อนเอื้อมมือไปปิดสวิทช์ไฟข้างเตียง “อย่าทำให้แม่ผิดหวังเลยนะพาย”

หนูขอโทษที่ต้องทำให้ผิดหวังนะคะแม่

เมื่อพระพายอยู่ตามลำพังอีกครั้ง เธอก็นอนรอจนแน่ใจว่าแม่เข้านอนแล้วจึงย่องลงจากเตียง ดึงกระเป๋าผ้าใบใหญ่ที่ออกมาจากตู้ หลังจากเตรียมทุกอย่างพร้อม เธอก็ต่อสายไปหาลูกน้ำ โปรดิวเซอร์รายการนักสู้ธุรกิจที่เป็นเพื่อนสนิทในที่ทำงานเดียวกัน แล้วเล่าทุกอย่างให้เพื่อนฟังตั้งแต่พบอดิศรนอนกับมัณฑนากรกลางเรือนหอ ไปจนถึงแผนหนีไปอยู่เชียงรายชั่วคราว

“จะบ้าเหรอ... แกจะหนีงานแต่งเนี่ยนะ!” ลูกน้ำกระซิบเสียงหลงเมื่อได้ยินสิ่งที่

พระพายบอก “แล้วถ้าเกิดยกเลิกงานไม่ทันล่ะ”

           “พวกเขายังมีเวลาอีกหนึ่งวันที่จะยกเลิกงานแต่ง ฉันไม่ได้อยากทำให้ทุกอย่างมันพังพินาศขนาดนี้เลยนะ แต่ทางบ้านเอ็ดดี้ยืนกรานไม่ยอมยกเลิกงานแต่ง จะต้องลากเอาฉันไปทำพิธีให้ได้ แล้วแม่ฉันก็ดันเข้าพวกกับทางพ่อแม่ของเอ็ดดี้ซะอีก ฉันไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ”   

“งานแต่งที่ไม่มีเจ้าสาว! โอ้ย ไม่อยากจะคิดเล้ย! แล้วแกจะออกจากบ้านยังไง”

          “ฉันเรียกแกร๊บ คาร์ให้มารับตอนตีสี่ก่อนที่แม่กับแม่บ้านตื่น จากนั้นก็ขึ้นเครื่องไปเชียงราย อาพสุจะมารับที่สนามบินตอนเที่ยง”

“แกไหวแน่นะเว้ย ให้ฉันไปเป็นเพื่อนแกที่เชียงรายไหม”

พระพายซึ้งใจจนน้ำตาคลอ “อย่าเลยแก ฉันจะทำให้บ้านแกพลอยวุ่นวายไปด้วยเพราะแม่รู้ว่าเราสองคนสนิทกัน ไว้ไปถึงที่เชียงรายแล้วฉันจะโทร.มาหานะ”

เพื่อนรักของเธออวยพรให้โชคดีและสัญญาว่าจะปิดปากเงียบไม่แพร่งพรายเบาะแสให้ใครรู้เป็นอันขาด หลังวางหูจากลูกน้ำแล้ว พระพายก็ตั้งนาฬิกาปลุกแล้วล้มตัวลงนอน

พรุ่งนี้อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด!

 **************************

สนใจสั่งซื้อเล่มได้ที่เพจศิวารินทร์

https://www.facebook.com/lovenovel.writer/

นิยายเรื่องนี้มีโปรร่วมกับสัปดาห์หนังสือที่บ้านของ MEB ด้วยนะคะ

ดาวน์โหลด ebook ในราคาพิเศษได้เลยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

574 ความคิดเห็น