มายาพสุธา (รีอัพ)

ตอนที่ 58 : จูบแรกอันตราตรึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    6 มิ.ย. 63

 

พระพายกระชับต้นแขนล่ำของพสุธาเข้ามากอด อกหยุ่นนุ่มนิ่มสัมผัสกับต้นแขนของคนถูกกอดจนเขาสะดุ้ง ภาพหวามหวิวของอกอิ่มสล้างที่แอบเห็นตอนวัดตัวเมื่อชั่วโมงก่อนหวนกลับมาอีกครั้ง

“ทีนี้เชื่อสักทีนะ เขาคนนี้เป็นแฟนคนใหม่ของฉัน ฉะนั้นเลิกตามหาฉันสักที คุณนอกใจฉัน ฉันมีแฟนใหม่ ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปมีชีวิตใหม่ของตัวเองได้แล้วและจบกันสักที”

พสุธามองหน้าจอของพระพาย ที่แท้ไอ้คู่หมั้นจอมทรยศของน้องพายนี่เอง เธอคงพยายามทำให้ไอ้หมอนั่นเชื่อสินะว่ามีแฟนใหม่แล้วซึ่งก็คือเขานี่เอง อยู่ๆ เขาก็ชักสนุกไปกับเกมนี้ด้วย

“ยูโกหก!”

“ไม่เชื่อก็ตามใจ”

“ยูไม่มีทางมีแฟนใหม่เร็วขนาดนี้หรอก ไอไม่เชื่อ”

เธอสะบัดหน้าแหงนขึ้นเพื่อพูดกับพสุธา “เขาไม่เชื่อว่าเราเป็นแฟนกันน่ะ งั้นทำให้เขาเชื่อหน่อยสิ”

พสุธาก้มหน้าลงมองหญิงสาวตัวเล็ก แต่หน้าอกหน้าใจไม่เล็กตาม แถมยังเบียดอยู่ที่ต้นแขนเขาอีกต่างหาก อารมณ์กรุ่นค้างจากตอนวัดตัวเมื่อเช้าหวนกลับมาครอบงำอีกครั้ง

พระพายไฟเขียวให้แล้ว งั้นจะรออะไรเล่า

ฝ่ามือกว้างกอบกุมขากรรไกรของเธอทั้งสองข้าง จับพลิกหันมาเผชิญหน้ากับเขา ก่อนประกบเหนือริมฝีปากอิ่มที่กำลังเผยอรอเฉกเช่นกุหลาบแย้มบาน

พระพายเบิกตากว้าง ถึงกับนิ่งขึงกับการจู่โจมกะทันหันโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว

เขาแนบประทับอย่างสนิทชิดเชื้อจนถึงกับลืมหายใจ เลือดในกายร้อนระอุขึ้นทันทีหลายสิบองศาเมื่อริมฝีปากอิ่มงามที่ทำให้เขาอยากสัมผัสด้วยปากของตัวเองอยู่แทบทุกวัน... บัดนี้กำลังประทับอยู่บนปากของเขาแล้วจริงๆ!

“อะ...เอ๊ย... เฮ้ย! เฮ้ยยยย!!!” อดิศรร้อง

พระพายส่งเสียงอู้อี้ ทาบฝ่ามือกับแผ่นอกของพสุธาเพื่อยันร่างออกด้วยความตกใจ แต่กลับสัมผัสความแน่นของกล้ามเนื้อและผิวเปลือยที่เรียบเนียนมือกว่าที่คิด วงแขนแข็งแรงคู่นั้นกอดกระชับรอบลำตัวบอบบางและรั้งขึ้นจนต้องเขย่งปลายเท้า รู้สึกราวกับถูกโอบล้อมด้วยขุนเขากว้างใหญ่ที่มอบความอบอุ่นและอันตรายในเวลาเดียวกัน

ริมฝีปากของเขาประกบกลีบปากของเธอแน่บแน่น มันยังคงเย็นจัดจากน้ำแช่ในตู้ แต่ความร้อนเร่าไม่ต่างจากไฟโลกันต์ที่เผาผลาญกายเธอแทบมอดไหม้ รสจูบของเขาทั้งหวานฉ่ำและเรียกร้อง เต็มไปด้วยความเชี่ยวชาญที่ทำให้เธอโอนอ่อนผ่อนตามได้ภายในไม่กี่วินาที อยู่ๆ ก็เสียงร้องโวยวายของอดิศรก็เงียบไปเพราะถูกกลบด้วยเสียงอื้ออึงในหูจากเลือดสูบฉีดพล่าน กับเสียงคำรามแหบห้าวในลำคอของชายหนุ่มที่กำลังรุกไล้จุมพิตเธออย่างวาบหวาม ลมหายใจอุ่นระไปตามแก้มเนียนจนทำเอาทั้งมึนเมาและปั่นป่วนไปหมด ก่อนที่ดวงตาคู่หวานค่อยๆ หรี่ปรือและปิดสนิทด้วยความเคลิบเคลิ้ม

พี่ดิน... วงแขนอบอุ่นแข็งแกร่งและจูบแบบนี้... ทำให้พระพายรู้สึกเหมือนกำลังล่องลอยอยู่ในอากาศที่เบาหวิว หมดสิ้นเรี่ยวแรงขัดขืนจนต้องปล่อยให้ตัวเองระทดระทวยอยู่ในอ้อมแขนเปลือยอบอุ่นกับจูบที่แสนหวานฉ่ำ พลังบางอย่างในตัวเขากำลังกระทำต่อร่างกายของเธออย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน แม้แต่เอ็ดดี้ก็ไม่เคยทำให้เธอรู้สึกแบบนี้...

เสียงลมหายใจสากพร่าดังมาจากชายหนุ่มเมื่อกล้ามอกถูกสัมผัสด้วยฝ่ามือนุ่มนวล เขาช้อนเอวบอบบางให้ขยับแนบชิดกับกายแกร่งพร้อมกับที่ริมฝีปากยังคงรุกเธอต่อไป พระพายเผยอปากขึ้นอย่างลืมตัวเพื่อตอบรับการบดเบียด ลมหายใจอัดแน่นในอกด้วยความรู้สึกวาบหวามเมื่อปลายลิ้นอุ่นของเขาค่อยๆ แตะไล้หยอกเย้าราวกับเกรงว่าการสอดแทรกอย่างบุ่มบ่ามจะทำหญิงสาวตื่นตกใจ เมื่อเธอเริ่มชิน เขาก็รุกคืบเข้ามาอีกและกวาดไล้ความหวานฉ่ำในโพรงปากของเธอไปพร้อมกับจุมพิตอันแสนดูดดื่ม ความรู้สึกใกล้ชิดอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน ทำให้แข้งขาจะเปลี้ยจนยืนไม่ติด ได้แต่เกาะเกี่ยวร่างหนาที่อบอุ่นนี้ไว้

เสียงกระซิบเตือนแผ่วเบาราวกับดังมาจากนอกโลก พระพายพยายามบิดใบหน้าหนี แต่ถูกตอหนวดสากครูดบนผิวเนียนที่แก้มจนถูกความมึนงงครอบงำอีกครั้งเมื่อ ราวกับเขากลัวว่าหญิงสาวในอ้อมแขนจะผละจากไปอีก นิ้วมือยาวเรียวจึงขยับเข้าตรึงที่หลังคอของเธอไม่ให้ขยับ ใบหน้าที่แหงนขึ้นทำให้เขาบุกเธอหนักหน่วงยิ่งขึ้นกว่าเดิม พระพายหมดสิ้นความยับยั้งและปลดปล่อยตัวเองตามความต้องการทางกายที่ไม่เคยรู้จักมันมาก่อน เขาคือคนแรกที่พาเธอทำความรู้จักกับอารมณ์แปลกใหม่นี้ บัดนี้กลายเป็นการจูบตอบโต้ที่เพิ่มทวีทั้งความดูดดื่มและความวาบหวาม ริมฝีปากเบียดแน่น ปลายลิ้นผลัดกันรุกเร้าแลกชิมความหวานจนก่อเกิดความหน่วงในช่องท้อง ยิ่งทำให้เท้าสองข้างชาจนไม่รู้สึกว่ามันสัมผัสกับพื้นอีกต่อไป

ความรู้สึกแบบนี้คืออะไรนะ ทำไมถึงไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย

สติกลับคืนมาและดับวูบเป็นพักๆ เหมือนผู้ป่วยที่ยังไม่หมดฤทธิ์ยาสลบ เมื่อมันหวนกลับมาอีกรอบถึงได้ส่งเสียงเตือนพระพายว่า บัดนี้เธอกำลังยืนจูบกับผู้จัดการไร่กลางเรือนรับรอง ที่อาจมีใครผ่านมาเห็นได้ตลอดเวลา ความตระหนักรู้ทำให้เธอบิดใบหน้าให้พ้นจากริมฝีปากของเขาได้สำเร็จ ดูเหมือนเขาเองก็เริ่มรู้ตัว จึงค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกอย่างไม่เต็มใจ และทิ้งท้ายด้วยปลายจมูกโด่งเลื่อนไล้อ้อยอิ่งไปตามแก้มเนียนนุ่ม ก่อนถูไถเชื่องช้าไปที่ติ่งหู พระพายถึงกับกลั้นหายใจเฮือกกับคลื่นความวาบหวามที่ถูกปลดปล่อยเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนทิ้งความซาบซ่านไปทั้งตัวจนถึงปลายเท้า

วงแขนของเขาคลายออกแต่ยังคงโอบเธอไว้หลวมๆ พระพายรีบผละร่างออกจากอ้อมกอดนั้น ก่อนถอยออกมาสูดหายใจเข้าออกเพื่อเรียกสมาธิกลับคืนมา เสยผมที่ยุ่งเหยิงและปรกใบหน้าขึ้นลวกๆ แล้วรีบหันซ้ายหันขวามองรอบตัว กลัวเหลือเกินว่าจะเห็นคนทั้งโฮมสเตย์กำลังยืนล้อมรอบชมหนังสดกลางเรือนรับรอง

แต่ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ภายในเรือนรับรองยังคงเงียบสงบปราศจากผู้คนเหมือนเมื่อสักครู่

เมื่อมองไปที่โทรศัพท์ หน้าจอกลายเป็นวอลล์เปเปอร์ลวดลายสีหวานของเธอ กับขึ้นเครื่องหมายว่า “ไม่มีสัญญาณ” แล้วสงสัยว่าอดิศรทันได้เห็นฉากจูบดูดดื่มยาวนานแค่ไหน หรือทนไม่ไหวตัดสายทิ้งไปก่อน

ไออุ่นจากร่างกำยำยังแผ่ออกมาจนสัมผัสได้ เขายังยืนอยู่ใกล้มาก ใกล้เสียจนเธอได้ยินเสียงลมหายใจเข้าออกที่แรงกว่าปกติ เงาทะมึนจากลำตัวหนาเปลือยเปล่าที่กำลังโอบล้อมจากข้างหลัง

เธอค่อยๆ หันหน้าไปทีละนิดราวกับกลัวว่าภาพที่เห็นจะทำให้ร่างแข็งเป็นหินเพราะถูกสาบ และเมื่อเงยหน้าขึ้นก็เห็นใบหน้าของเขาชัดเจน

ดวงตาเข้มของพี่ดิน... เธอบอกไม่ถูกว่าแววตานั้นมีความหมายอย่างไร แต่มันทำให้เธอรู้สึกว่าดวงตาคู่นั้นพร้อมที่จะดึงดูดเธอเข้าไปใกล้กว่านี้ และหนนี้อาจไม่สามารถหนีรอดออกมา

“เอ้อ... คือ...”

พูดได้เพียงเท่านั้น เธอก็รีบเบือนหน้าไปอีกทาง คว้าได้โทรศัพท์ก็แทบวิ่งซอยเท้าลงจากบันไดเรือน และตรงดิ่งกลับเข้าบ้านพักทันที

*********************

ทำเอาน้องพายเสียผู้เสียคนเลยนะพี่ดิน 555

แจ้งข่าวจ้า..

พรุ่งนี้ไรท์จะลงเรื่อง มายาพสุธา เป็นวันสุดท้ายแล้วนะคะ หมดโควต้าอ่านฟรีแล้วค่ะ 

แต่ไรท์จะลงตอนสุดท้ายให้ยาวเป็นพิเศษเลยนะคะ เอาใจแฟนๆที่ติดตามกันมา

อย่าลืมไปโหลด ebook กันนะคะ และขอฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วย

มรดกตกรัก สนุกเฮฮา ฉีกไปอีกแนวนึงเลยค่ะ ลองอ่านดูนะคะ

https://writer.dek-d.com/MenaNana109/writer/view.php?id=2105153

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

574 ความคิดเห็น

  1. #573 _mui_ (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 15:35
    ใจเย็นเด้อพี่ดินนนนน
    #573
    0