มายาพสุธา (รีอัพ)

ตอนที่ 57 : นายแบบกลางไร่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 303
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    5 มิ.ย. 63

 

พระพายไม่รู้ตัวเลยว่าการวัดตัวพี่ดินแบบประชิดตัว ได้เผลออวดของดีงามบางอย่างในตัวจนกระตุ้นอารมณ์กลัดมันของผู้จัดการไร่อย่างหนักหน่วง บัดนี้เขาต้องหนีไปออกแรงขุดดินเพื่อปลดปล่อยอารมณ์แทบจะทันทีที่วัดตัวเสร็จ

เมื่อช่างเสริฐลากลับ เธอก็เดินถือโทรศัพท์ไปที่เรือนรับรองเพื่อเปิดดูเฟสบุ๊กของเพื่อนๆ แก้คิดถึง ขณะที่กำลังอ่านอะไรเพลินๆ ก็เห็นใบหน้าของตัวเองถูกแชร์อยู่ในหน้าเฟสบุ๊กของอดิศร

เธอใจหายวาบ แล้วรีบกดอ่านสเตตัสที่เขาเขียนไว้ใต้ภาพ

“รบกวนช่วยแชร์ครับ ผมกำลังตามหาพระพาย ประพันธสิริ

พิธีกรสาวสวยรายการนักสู้ธุรกิจ ใครเจอผู้หญิงคนนี้ ติดต่อรับรางวัลที่ผมเป็นนาฬิกาแอปเปิลวอทช์หนึ่งเรือน เธอหนีงานแต่งงานของผมครับ ผมคือเอ็ดดี้ ทายาทรองเท้าแอดดี้แบรนด์ดังขายทั่วไทย’

พระพายโกรธจัด หยิบโทรศัพท์ออกมาต่อสาย แต่นึกได้ว่าเพิ่งเปลี่ยนซิมใหม่เพื่อไม่ให้อดิศรกับแม่ติดตามได้ เธอจึงตั้งโทรศัพท์ไว้ที่โต๊ะ และกดปุ่มวิดีโอคอลล์ต่อสายหาเขา

เสียงเรียกดังเพียงไม่กี่อึดใจ หน้าจอของพระพายก็ปรากฎใบหน้าเหรอหราของอดิศร เขาทำตาเบิกกว้างแล้วระล่ำระลักเมื่อเห็นใบหน้าของพระพาย

“Oh my god! นี่ยูจริงๆ ด้วย! ยูกลับมาหาไอแล้วใช่ไหมพาย!”

พระพายยื่นใบหน้าโกรธๆ ไปที่หน้าจอ “ฉันไม่ได้กลับมาหาคุณ ฉันแค่โทร.มาบอกให้คุณหยุดแชร์รูปหน้าฉันเพื่อตามหาฉันสักที”

“ยูว่าวิธีนี้ดีไหมล่ะ ถึงไอไม่รู้ว่ายูอยู่ไหน แต่คนอื่นอีกเป็นล้านคนอาจจะรู้ ไอแค่นั่งเฉยๆ รอฟังข่าวอยู่กับบ้าน สักวันจะต้องมีคนช่วยหายูจนเจอ”

พระพายได้ยินแล้วกลอกตา

“เอ็ดดี้ ฉันไม่ได้มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักถึงขนาดที่มีใครยอมออกแรงช่วยคุณตามมาหาหรอก อย่าเสียเวลาเลย คุณไม่มีทางตามหาฉันเจอแน่นอน”

“ไอจะไม่หยุดจนกว่าได้ยูกลับมาเป็นเจ้าสาวตามเดิม” เอ็ดดี้ไม่ยอมแพ้

“แต่เรากลับไปคืนดีกันไม่ได้แล้ว และฉันก็ไม่ได้รักคุณแล้วด้วย”

“ไอเป็นยัวร์ เฟิร์สต์ เลิฟ ยูหมดรักไอง่ายๆ ไม่ได้หรอก....”

“คุณนี่แหละที่เป็นคนทำให้ฉันต้องหมดรักคุณง่ายๆ ฉันจะไม่กลับไปหาคุณ ไม่อีกต่อไปแล้ว understood?”

“ยูจะงอนไอไปถึงเมื่อไหร่ พาย”

“ฉันไม่ได้งอน แต่ฉันมีแฟนใหม่แล้ว จบนะ” พระพายตอบส่งเดชไปอย่างนั้นเพราะรู้ว่าเป็นวิธีที่จบเรื่องง่ายที่สุด

เขานิ่งไปหลายอึดใจก่อนยื่นหน้ามาที่หน้าจออีกครั้ง

“แล้วไหนล่ะแฟนใหม่ยู เอามาแสดงตัวสิ ไม่งั้นไอไม่เชื่อ”

 

วันนี้ท้องฟ้าโปร่งและแดดจ้าร้อนแรงจนแสบผิว หลังจากทำงานกลางแจ้งแค่ชั่วโมงเดียว แขนสองข้างของพสุธาที่พ้นร่มผ้าก็เป็นสีทองแดงมันปลาบไปด้วยเหงื่อ และเสื้อยืดสีขาวตัวบางชุ่มโชกแทบบิดน้ำได้ เจ้าของไร่ยกแขนปาดเหงื่อที่หน้าผาก รู้สึกว่าความร้อนรุ่มที่เป้ากางเกงได้ย้ายไปที่ผิวร้อนฉ่าแทน เมื่ออารมณ์กลัดมันถูกแดดแผดเผาเหือดหาย เขาก็เริ่มหิวน้ำ จึงวางมือจากงานแล้วเดินไปที่เรือนรับรอง

กลางสนามก่อนถึงเรือน มีก๊อกน้ำสนามตั้งบนแท่นหินสีเขียวสนิมทองแดงแกะสลักเป็นรูปหัวสิงโต พสุธาได้ก๊อกสนามตัวนี้จากแหล่งค้าของเก่าและตัดสินใจซื้อมาประดับสวนหน้าเรือนรับรองเพื่อใช้แทนก๊อกล้างเอนกประสงค์ เขาเดินตรงไปที่ท่อนหัวสิงโตแล้วไขก๊อกเปิด น้ำเย็นๆ พุ่งพวยจากปากสิงห์ออกมาเป็นสาย

ชายหนุ่มถอดแว่นกันแดดวางไว้บนหัวสิงโตก่อนจ่อใบหน้าเข้าใต้ก๊อก สายน้ำเย็นชื่นใจพุ่งใส่ใบหน้าล้างคราบเหงื่อออกหมดจด เขาจึงปล่อยให้น้ำจากก๊อกพุ่งใส่เนื้อตัวไม่ต่างจากอาบน้ำกลางแจ้ง ความเย็นฉ่ำทำให้เขาสบายจนมุดเข้าไปใต้ก๊อกทั้งศีรษะแล้วปล่อยให้สายน้ำไหลสาดพุ่งใส่ทั้งตัวจนเปียกมะล่อกมะแล่ก

เขาเหยียดขึ้นยืนตัวตรงแล้วกระชากเสื้อยืดออกทางศีรษะ เงยหน้าขึ้นสะบัดน้ำจนหยดน้ำกระจาย เสื้อเปียกน้ำถูกโยนพาดกับแท่นหิน สองมือยกขึ้นลูบน้ำที่เกาะตามใบหน้าจนเส้นผมทุกเส้นพ้นจากใบหน้า เรือนร่างเปลือยท่อนบนเผยลำตัวบึกหนา กล้ามเนื้อทุกมัดแข็งแกร่งได้สัดส่วนสวยงามราวรูปปั้นแกะสลัก ผิวสีอมแดดของเขาไม่ดำสนิทอย่างชาวไร่คนอื่น แต่เป็นสีทองแดงเนียนทั้งตัว เขาเอื้อมลำแขนบึกบึนเพื่อไขก๊อกให้น้ำฉีดแรงขึ้นใส่ลำตัวกว้าง สองมือกวาดไปตามแผงอกและกล้ามท้องเหนือกางเกงยีนเกาะต่ำเห็นขอบกางเกงในบ็อกเซอร์สีขาวราวกับนายแบบโฆษณากางเกงใน

ขณะอาบน้ำอย่างชุ่มฉ่ำเย็นใจ ก็ได้ยินเสียงโต้ตอบเผ็ดร้อนมาจากเรือนรับรอง

“ไม่ เอ็ดดี้! ฉันไม่กลับไปแล้ว เมื่อไหร่คุณจะเข้าใจสักที!”

ดูเหมือนพระพายกำลังถกเถียงกับใครสักคนจนหน้าดำหน้าแดง พสุธาไม่เคยเห็นเธอหงุดหงิดขนาดนี้มาก่อน เขาวักน้ำจากก๊อกสาดใส่ใบหน้าอีกครั้งก่อนไขปิดก๊อก ผมเปียกน้ำถูกเสยขึ้นอวดหน้าผากได้รูปและขากรรไกรแข็งแรงแล้วเดินฝ่าแดดเปรี้ยงขึ้นมายังเรือนรับรอง เปิดตู้แช่แล้วฉวยขวดน้ำเย็นเฉียบขึ้นมาบิดฝาขวดเพื่อเปิดดื่ม ฉวยขึ้นมาอีกขวดแล้วเดินตรงไปที่โต๊ะของพระพาย

ไปแอบฟังเสียหน่อยดีกว่าว่าเธอกำลังคุยกับใคร

 

ขณะที่พระพายยังทุ่มเถียงกับอดิศรจนหัวเสีย เธอก็เห็นเงาร่างของใครบางคนกำลังเดินขึ้นมาที่เรือนรับรอง เสน่ห์ของเรือนร่างอย่างชายแท้ทำให้เธอถึงกับกลั้นหายใจเฮือก

พระเจ้าช่วย! นายแบบโฆษณากางเกงในอาร์มานี่โผล่มากลางไร่!

เขาเดินอาดๆ ตรงเข้ามาพร้อมกับแหงนหน้าดื่มน้ำจากขวด ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงและมีหยดน้ำไหลจากใบหน้าลงมาตามแผงอก ทั้งๆ ที่เขาเปลือยร่างท่อนบนสวมเพียงกางเกงยีนตัวเดียว แต่เธอกลับละสายตาจากเรือนร่างของเขาไม่ได้

“พาย? พาย? ยูยังอยู่หรือเปล่า” เสียงอดิศรเรียกอย่างหงุดหงิด ดึงสติของพระพายกลับคืนสู่ภวังค์ “แฟนใหม่อะไรของยูอยู่ไหน ถ้ามีจริงไปลากมันมา ไออยากคุยกับมัน!”

ชายหนุ่มรูปทองกำลังเดินตรงมายังโต๊ะของพระพายพร้อมกับยื่นขวดน้ำให้ เธอลุกขึ้นจากโต๊ะ ยื่นมือออกไปฉวยที่ต้นแขนล่ำแน่นปั้กแล้วดึงร่างเปลือยเผยแผ่นอกเข้ามาประชิด

“นี่ไงล่ะ แฟนใหม่ฉัน!”

พระพายดึงต้นแขนของพสุธาให้เข้ามาปรากฏตัวในจอ ด้วยส่วนสูงที่ต่างกันเกือบฟุต ทำให้อดิศรเห็นแต่ใบหน้าของเจ้าสาวที่กำลังตามหากับแผ่นอกเปลือยของผู้ชายเท่านั้น เขามองลำตัวกว้างและหนาบึกบึนราวกับขุนเขา ดูประหนึ่งร่างขององครักษ์พิทักษ์เจ้าหญิงผู้อ่อนไหวบอบบาง ลำคอและกล้ามอกยังมีหยดน้ำเกาะพราว ผิวมันปลาบด้วยละอองหยดน้ำบางเบา... ขนาดผู้ชายด้วยกันยังต้องเผลอกลืนน้ำลาย

“Holy x...” อดิศรพูดได้เพียงแค่นี้

*************************

อ๊าย นายแบบอาร์มานี่บุกไร่พสุธา!

น้องพายทำใจดีๆนะคะ 

 

ขอแจ้งข่าวนะคะ ไรท์จะลงนิยายเรื่องมายาพสุธาจนถึงปลายสัปดาห์นี้นะคะ

โหลดอีบุ๊ก กดที่นี่ เลยค่ะ

และขอฝากนิยายเรื่องใหม

่มรดกตกรัก

เฮฮาปาจิงโกะ นางเอกสวยหมวยโก๊ะ กับพระเอกหนุ่มหล่อคมเข้มประหนึ่งเจ้าชายอาหรับ

กดติดตามกันได้นะคะ

https://writer.dek-d.com/MenaNana109/writer/view.php?id=2105153

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

574 ความคิดเห็น

  1. #572 Pranapda (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 02:00
    อร้ายย รอตอนหน้าๆๆค่ะ แซ่บ!!!
    #572
    1
    • #572-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 57)
      6 มิถุนายน 2563 / 21:34
      555 ตื่นเต้นเหมือนไม่เคยอ่านเลยนะจ๊ะ น่ารักๆๆ
      #572-1
  2. #571 fsn (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 21:28

    อ้าว จะแตกเหรอคะ พี่ศร

    #571
    0