มายาพสุธา (รีอัพ)

ตอนที่ 54 : พี่ดินชวนออกเดท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 323
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    2 มิ.ย. 63

 

พระพายเอียงหน้าซ้ายขวามองตัวเองในกระจกถือขนาดใหญ่ที่ระเบียงหน้าเรือน ต้นสน แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชมเมื่อเห็นฝีมือการถักเปียแบบใหม่ของแมลงปอ ผมยาวของเธอถูกแสกแบ่งออกเป็นสองข้าง จับควั่นเป็นเปียตั้งแต่เหนือหน้าผาก ถักไล่ลงมากลายเป็นหางเปียสองเส้นเคลียอยู่ที่ไหล่ ลูกผมบางๆ ล้อมรอบใบหน้าทำให้ดวงหน้าที่หวานอยู่แล้วยิ่งอ่อนหวาน ทั้งยังอวดผิวใสและเผยดวงตาคู่โต

“โอ้โฮ สวยจัง แมลงปอถักเก่งมากจ้ะ” พระพายยิ้มจากใจเมื่อเห็นเงาตัวเองในกระจก “นี่ไปฝึกมาจากยูทูปอีกล่ะสิ”

“ใช่แล้ว พี่พายดูชี้กมากเลยค่ะ” แมลงปอพยายามพูดภาษาที่ได้ยินจากในยูทูปที่เปิดดูจากแท็บเล็ตของพระพาย ได้ยินแล้วหญิงสาวต้องอมยิ้มด้วยความขบขัน

“วันไหนว่าง ปอก็ยืมแท็บเล็ตพี่พายดูได้นะ มีอะไรเรียนรู้ในนั้นให้เยอะแยะ อาพสุอุตสาห์ใจดีให้เราเปิดในบ้านได้แล้ว”

“ใครคืออาพสุคะ” แมลงปอถามขัด

“อ้าว ก็เจ้าของไร่นี้ไง”

“เจ้าของที่นี่ชื่ออาพสุเหรอคะ ปอไม่ยักรู้ คิดว่าพี่ดินเป็นเจ้าของ”

“แล้วกันปอ! ป้ารุ้งกับปอทำงานที่นี่มากี่ปีแล้วล่ะ ไม่รู้เหรอว่าใครเป็นเจ้าของ”

เด็กสาวปอส่ายหน้าพร้อมกับใช้ปลายแหลมของด้ามหวีเขี่ยเก็บลูกผมแถวแนวหน้าผากของพระพาย “ก็พี่ดินเป็นคนจ่ายเงินเดือนให้แม่รุ้งกับปอทุกเดือน ไม่ใช่เป็นเจ้าของแล้วใครเป็นล่ะ”

แสดงว่าอาพสุไม่เคยลงมาที่ไร่นี้เลยแล้วปล่อยให้พี่ดินเป็นคนบริหาร เป็นไปได้ว่าอาพสุคงมีกิจการหรือที่ดินอื่นๆ อีกหลายแห่งจนไม่มีเวลาแวะเวียนมาดู หรือมาแล้วไม่แสดงตัวว่าเป็นเจ้าของเหมือนกับที่เจ้าของบริษัทดิจิทัลช่อง 10 ที่เธอทำงานอยู่ ทุกคนเข้าใจว่าผู้อำนวยการชูชาติดำรงตำแหน่งใหญ่สุด แต่เจ้าของเป็นใครแทบไม่มีคนรู้ ว่ากันว่าวันหนึ่งเจ้าของเดินเข้ามาในตึกและเกือบถูกพนักงานเดินชนด้วยซ้ำ

“พี่พายสวยจัง” แมลงปอมองฝีมือตัวเองหลังจากเก็บรายละเอียดเรียบร้อย “สวยขนาดนี้พี่พายอย่าเดินออกจากบ้านนะ เดี๋ยวจะโดนจีบ”

“แหม ใครจะมาจีบพี่ล่ะ ไร่ก็มีกันอยู่แค่นี้”

“พี่พายไม่รู้ตัวบ้างเลยเหรอ มีบางคนนะมองพี่พายตาเยิ้มทุกทีเลย”

“ใคร” พระพายถามเพราะไม่รู้จริงๆ

แมลงปอกลอกตาเบื่อๆ “แหม แค่นี้ดูไม่ออกเลยเหรอพี่พาย พี่ดินเวลามาหาทีไร มองพี่พายจนแทบเข้าสิงร่างพี่อยู่แล้ว”

ได้ยินแล้วหญิงสาวรู้สึกใบหน้าร้อนวาบ “นี่ก็พูดเกินไปน่ะปอ พี่ดินไม่ได้มองพี่อย่างนั้นสักหน่อย”

“ต่อหน้าพี่พาย พี่ดินเค้าไม่จ้องให้เห็นหรอกน่า ขนาดแม่รุ้งยังสังเกตเห็นเลย”

“สังเกตว่าอะไร”

“แม่รุ้งบอกว่าพี่ดินน่ะชอบแอบมองพี่พายตอนเผลอ มองเฉยๆ ไม่พอ ยังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียวด้วย แม่บอกว่าไม่เคยเห็นพี่ดินเป็นอย่างนี้มาก่อน...”

“มั่วแล้วล่ะยายปอ พอเหอะ” พระพายรีบเปลี่ยนเรื่องพูด “ไหนปอบอกว่าไปหัดเพนต์เล็บแบบใหม่มาไง เพนต์ให้พี่ดูหน่อยสิ...”

ระหว่างที่แมลงปอเริ่มลงมือเพนท์เล็บลวดลายใหม่ให้ พระพายก็แอบทาบมือกับแก้มแล้วสัมผัสกับความอุ่นผิดปกติ เธอเคยเห็นแต่พี่ดินจ้องเธอดวงตาเข้มและแววตาดุๆ เสียมากกว่า โดยเฉพาะเวลาที่เธอทำอะไรซุ่มซ่ามหรือไม่เข้าท่า

แต่มองแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียวเนี่ยนะ... นึกแล้วพระพายยังต้องเผลอยิ้มตามไปด้วย

 

การ์ดเชิญแต่งงานสีแดงเข้มเหมือนสีไวน์ สลักด้วยอักษรสีเงินเป็นภาษาอังกฤษลวดลายฉวัดเฉวียน ถืออยู่ในฝ่ามือกว้างของพสุธา เมฆาผู้เป็นเจ้าบ่าวถึงกับถือการ์ดแต่งงานมาเชิญด้วยตัวเอง เขาเป็นเจ้าของไร่องุ่นฮอไรซอนที่มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับพสุธา ทั้งคู่จึงคุยกันถูกคอกันเป็นพิเศษในฐานะชาวไร่รุ่นใหม่เหมือนกัน และกำชับให้พสุธาไปร่วมงานแต่งให้ได้

แต่เขาไม่ได้ไปงานเลี้ยงเช่นนี้นานแล้ว แค่นึกภาพว่าต้องแต่งสูทผูกไทยืนเก๊กหล่อก็เบื่อแทบขาดใจ แล้วยังต้องมีภาระหาเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายสำหรับใส่ออกงานอีก เขานึกถึงอีกทางเลือกหนึ่งว่าจะไม่ไปร่วมงานแล้วส่งของขวัญไปแทน

รถกอล์ฟแล่นลึกลงไปในไร่จนเข้าในเขตโฮมสเตย์ เดี๋ยวนี้กลายเป็นความเคยชินไปแล้วที่ขับผ่านเรือนต้นสนทีไร จะต้องชะเง้อมองหาใครบางคนที่อยากเห็นหน้า และเขาก็เห็นพระพายกำลังนั่งอยู่หน้าเรือนกับแมลงปอ

อยู่ๆ ก็นึกอยากเดินเข้าไปคุยด้วย เขาเหลียวมองรอบตัวเพื่อมองหาข้ออ้างที่จะเดินไปเรือนต้นสน แล้วเหลือบเห็นการ์ดเชิญแต่งงานจากไร่ฮอไรซอน มือไวเท่าความคิดเขาฉวยมันขึ้นมาแล้วเดินขึ้นบันไดเรือน

“อรุณสวัสดิ์ครับน้องพาย”

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นจากที่ก้มหน้าสุมหัวกับแมลงปอ ดูเหมือนทั้งคู่กำลังทำอะไรง่วนกับเล็บของพระพาย เมื่อเห็นว่าเป็นใคร รอยยิ้มสดชื่นก็แย้มออกมาทักทายเหมือนดอกไม้ยามเช้า

“อ้าว พี่ดิน หวัดดีค่ะ”

แมลงปอรีบโน้มตัวลงกระซิบข้างหู “พี่พายคอยดูนะว่าเป็นอย่างที่ปอพูดรึเปล่า”

“ปอ!” พระพายกระซิบกลับเสียงเขียว

“คอยดูอะไร เจ้าปอ” พสุธาถาม

“อ๋อ ไม่มีอะไรค่ะ” พระพายรีบชิงตอบ “พี่ดินถือการ์ดอะไรมาคะ สวยจัง”

ดวงตาคู่หวานมองไปที่บัตรเชิญสีแดงไวน์ด้วยความสงสัย พสุธามีแผนการบางอย่างแล้วที่เพิ่งนึกออกตรงหน้าเรือนนี้เอง แต่ก่อนอื่นต้องกำจัดนกรู้ให้พ้นทางเสียก่อน

“ปอ” เขาหันไปเรียก “ป้ารุ้งเรียกให้ไปช่วยหั่นผักแน่ะ เห็นตามหามานานแล้ว ไปดูที่ครัวหน่อยสิ”

“แหม... ว่าแล้วเชียว” เด็กสาวอมยิ้มเหมือนรู้ทัน “ได้ค่ะ พี่ดิน ปอฝากพี่พายด้วยนะคะ”

ดวงตาวาวของเจ้าของไร่จ้องเด็กหญิงจอมสู่รู้จนพ้นเรือน เมื่อแน่ใจว่าแมลงปอไปแล้ว เขาก็เริ่มลงมือปฏิบัติการทันที

“นี่เป็นการ์ดงานแต่งงานของคุณเมฆา เจ้าของไร่องุ่นฮอไรซอน เขาสนิทกับพี่...เอ้อ คุณพสุธามาก ก็เลยมาแจกการ์ดถึงที่ไร่ด้วยตัวเอง แต่เช้านี้พสุธาโทร.มาบอกว่าเขาติดงานด่วนและกลับมาเชียงรายไม่ทันช่วงเวลานั้นพอดี แต่ไม่อยากพลาดแสดงความยินดีกับคุณเมฆาเพราะไร่องุ่นฮอไรซอนเติบโตมาพร้อมกับไร่ของเรา ก็เลยให้พี่ไปร่วมงานแทน”

*********************

อุ๊ย แผนสูงนะอีตานายดิน 555


แจ้งนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน 

ไรท์จะอัพพี่ดินกับน้องพายให้อ่านอีกไม่นานก็หมดโควต้าแล้วนะจ๊ะ

อย่าลืมอุดหนุนอีบุ๊กของไรท์กันนะคะ จะได้มีเรี่ยวแรงแข็งขัน เขียนนิยายต่อจ้า

ตอนนี้ไรท์เตรียมจะลงเรื่องใหม่ให้อ่านกันแล้ว

ฝากไปเยี่ยมชมกด fav ติดตามไว้นะคะ 

รับรองสนุกสนานบันเทิงแน่ๆค่ะ

มรดกตกรัก ลงให้อ่านที่นี่ เร็วๆนี้ค่ะ

https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2105153



  ดาวน์โหลด ebook ที่นี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

574 ความคิดเห็น

  1. #566 _mui_ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 09:34
    หัวหมอออ
    #566
    2
    • #566-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 54)
      3 มิถุนายน 2563 / 20:53
      หัวงูหรือหัวหมอ
      #566-1