มายาพสุธา (รีอัพ)

ตอนที่ 51 : ความลับของเจนเนตร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 306
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    30 พ.ค. 63

เจนเนตรนอนตะแคงอยู่บนเตียงในชุดนอนสายเดี่ยววาบหวาม กำลังอ่านบางอย่างจากแท็บเล็ตอย่างเพลินเพลิน แม้ว่าตั้งครรภ์ได้เกือบสี่เดือนแล้ว รูปร่างของหล่อนยังสวยงามแทบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก มีแค่หน้าท้องที่ยื่นออกมาเล็กน้อย และทรวงอกที่อวบอิ่มขึ้นจนดูน่าปรารถนายิ่งกว่าเดิม

เตชินบอกว่าเขาไม่ได้รักเจนเนตร แค่แต่งงานด้วยเพราะต้องรับผิดชอบเท่านั้น

มันอาจจริงในช่วงแรกๆ แต่ในฐานะที่หล่อนกำลังจะเป็นแม่ของลูก ทำให้พสุธารู้สึกผูกพันกับเจนเนตรมากขึ้นทุกวัน แม้ในใจเขารู้ว่ายังไม่อาจพูดได้ว่ารักหล่อนได้เต็มปากเต็มคำ แต่เขาจะพิสูจน์ให้พ่อตาเห็นว่า การแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพื่อความรับผิดชอบเพียงอย่างเดียว

พสุธาคิดทบทวนที่พ่อตาพูดกับเขาอยู่หลายวัน ในที่สุดตัดสินใจที่จะเชื่อตามที่

พ่อตาบอก... ตัดสินใจเลือกความเป็นอยู่ที่ดีกว่าของเพื่อชีวิตความลูกเมีย...

ชายหนุ่มเดินไปนั่งลงที่เตียงข้างภรรยาแล้วโน้มตัวลงไปจูบที่หน้าผาก

“ผมจะไปออสเตรเลียสองอาทิตย์ อย่าออกไปข้างนอกบ่อยๆ คนเดียวนะ แล้วผมจะโทร.มาทุกวัน”

เจนเนตรขยับตัวนอนหงายแล้วรั้งหลังคอของสามีลงมา “พสุไม่อยู่ตั้งหลายวัน เจนคงคิดถึงคุณแย่”

“ก็ชวนให้ไปด้วยกันตั้งแต่แรก คุณก็ไม่ยอมไป”

“ไปเที่ยวไร่ปศุสัตว์เนี่ยนะ แค่ฟังก็น่าเบื่อจะแย่แล้ว มีแต่วัวกับแกะ เจนนอนรออยู่บ้านยังสนุกกว่าอีก”

“งั้นก็รอของฝากก็แล้วกัน และหลังจากกลับมาแล้ว ผมจะ... ทำสัญญากับพ่อคุณ”

“ทำสัญญาอะไร”

พสุธาถอนใจยาวก่อนพูดต่อว่า “ผมคิดว่า... ผมจะเซ็นสัญญากับพ่อคุณ... เพื่อทำโครงการครีกแอนด์ฮิลรีสอร์ตร่วมกัน”

ภรรยาของเขาแทบจะเด้งตัวขึ้นจากท่านอนบนเตียง แล้วตะกายนั่งบนตักของอีกฝ่ายด้วยความดีใจ “จริงเหรอ! คุณยอมให้พ่อเช่าที่แล้วแน่นะ”

“อือ”

เจนเนตรตะปบใบหน้าของสามีด้วยสองมือแล้วประทับจูบแรงๆ ที่ริมฝีปากฟอดใหญ่ “โอ้ย สามีของเจนน่ารักที่สุด”

“ใช่ สามีของคุณน่ารักที่สุดแล้วเจน ผมตัดสินใจแบบนี้เพื่อภรรยากับลูกเลยนะ” เขาตอบน้ำเสียงเศร้าๆ

“โอ้ย ไม่ใช่เพื่อเจนกับลูกเท่านั้นหรอกน่า เพื่อพสุเองด้วยต่างหาก คิดดูสิ คุณไม่ต้องทำงานหนักเพื่อเราสองแม่ลูกก็มีเงินใช้เดือนละหลายแสนเลย ทีนี้พสุจะได้มีเวลาไปเที่ยวไปช้อปกับเจนได้สบายๆ ไม่ต้องไปขุดดินหน้ามันอยู่ที่ไร่แล้ว” หล่อนซบหน้าผากที่ซอกคอของเขาแล้วกอดร่างของสามีแน่น

ไม่หรอก ถ้าเขาทำเพื่อตัวเองจะไม่เลือกสิ่งนี้แน่นอน เพราะเรื่องเงินไม่ใช่ตัวเลือกอันดับหนึ่งอยู่แล้ว อยู่ๆ ความรู้สึกเสียดายที่ความฝันต้องหลุดลอยไปทำให้นึกอยากเอาทุกอย่างกลับคืนมา แต่ต้องบอกตัวเองว่านี่คือการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุด เขาจะทำเพื่อภรรยาและลูก จะทำให้เตชินเห็นว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่แค่รับผิดชอบที่ทำเจนเนตรท้องเพียงอย่างเดียว แต่เพราะรักหล่อนด้วย

สีหน้าของเตชินเบ่งบานด้วยความยินดีหลังจากได้รับคำยืนยันจาก ลูกเขยว่าตกลงยินยอมให้เช่าไร่พสุธาสำหรับทำรีสอร์ตแล้ว เขาก้าวเข้ามาตบไหล่ลูกเขยแรงๆ

“แกตัดสินใจถูกต้องแล้วพสุ ฉันรับรองเลยว่าจะบริหารให้ที่ดินของแกผลิตเงินออกมาจนใช้กันไม่ทันเลยเชียวล่ะ”

พสุธาฝืนใจยิ้มรับ ทั้งที่รู้สึกเบื่อหน่ายกับคำว่า เงิน เงิน เงิน ของพ่อลูกคู่นี้จะแย่

“ถ้าอย่างนั้นเราจะเรียกทนายมาทำสัญญาเรื่องเช่าที่ดินเลยดีไหม แกจะกลับมาจากออสเตรเลียเมื่อไหร่ล่ะ จะได้รีบนัดทนายเข้ามาทำสัญญา ฉันอยากเริ่มลงมือให้เร็วที่สุด”

พสุธาปล่อยให้เตชินจัดการเรื่องนัดทนาย ส่วนตัวเขาก็เดินทางไปชมไร่ปศุสัตว์ที่ออสเตรเลีย พร้อมกับเริ่มทำใจแล้วว่าอาจหันมาใช้ที่ดินที่ลำปางทำโครงการโฮมสเตย์อย่างที่เขาอยากทำ อย่างน้อยก็ยังมีที่ดินเหลืออีกผืนที่ใช้ทำตามความฝันของตัวเองบ้าง

สองสัปดาห์ต่อมา พสุธาก็เดินทางกลับจากออสเตรเลีย คนแรกที่คิดถึงมากที่สุดคือภรรยา คืนนั้นเขาตั้งใจว่าจะนอนกอดจูบเจนเนตรให้หายคิดถึง แต่พอก้าวขึ้นเตียงและโอบกอดแสดงความรัก หล่อนกลับดูซึมๆ และพยายามไม่ให้เข้าใกล้ทั้งๆ ที่ปกติเจนเนตรมักเป็นฝ่ายรุกด้วยซ้ำ

“อย่า พสุ”

“เป็นอะไร ไม่สบายเหรอ”

“ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไร เจนเหม็นไปหมด ขอนอนก่อนนะ”

“แพ้ท้องอะไรกันตอนเดือนที่สี่เนี่ย” เขาหยอกภรรยาด้วยการจูบซอกคอ แต่หล่อนพลิกตัวนอนหันหลังให้เขา

พสุธาไม่ว่าอะไร พอเข้าใจอารมณ์แปรปรวนของคนท้อง ขณะที่เอนตัวลงนอนข้างเจนเนตร หล่อนก็พูดว่า

“เจนนัดทนายให้พสุแล้วนะ เขาจะมาวันจันทร์นี้”

“ทนายอะไร”

“ที่จะมาทำสัญญาเช่าที่ไร่พสุธาให้พ่อไง”

เขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาตะหงิดๆ ระคนน้อยใจที่ภรรยาสนใจเรื่องสัญญายิ่งกว่าตัวเขาซะอีก แต่พยายามข่มใจไม่คิดมากแล้วนอน

วันรุ่งขึ้นเป็นวันอาทิตย์ เจนเนตรเอาแต่นอนซึมเหมือนเดิม พอตกบ่าย หล่อนก็เริ่มบ่นว่าปวดท้องแต่ก็ไม่ยอมให้เขาพาไปหาหมอ บอกแค่ว่านอนสักพักก็คงหาย แม้รบเร้าพาไปโรงพยาบาลแต่หล่อนเอาแต่ปฏิเสธ อ้างว่าแค่ปวดท้องนิดหน่อยเท่านั้น ล่วงเลยจนมาถึงหัวค่ำ เจนเนตรก็อาการหนักจนได้แต่นอนบิดอยู่บนเตียงและร้องโอดครวญ เขาจึงตัดสินใจเด็ดขาดว่าต้องไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนั้น หล่อนหมดเรี่ยวแรงต่อต้านและถึงกับหมดสติระหว่างทาง

เปลสนามพาร่างสลบไสลของเจนเนตรเข้าไปในห้องฉุกเฉิน เกือบชั่วโมงต่อมา หัวหน้าพยาบาลก็เดินออกมาแจ้ง

“คุณเจนเนตรเป็นไส้ติ่งอักเสบ คุณเป็นสามีใช่ไหม เดี๋ยวพยาบาลจะทำเรื่องแอดมิดนะคะ ต้องผ่าตัดคืนนี้”

พสุธาได้ยินแล้วรีบบอกพยาบาล “เดี๋ยวนะครับ ตอนนี้เธอท้องอยู่... ท้องสี่เดือน ผ่าตัดไส้ติ่งจะเป็นอะไรกับลูกไหม”

พยาบาลขมวดคิ้วระหว่างพลิกแฟ้มผู้ป่วยดู “คุณเจนเนตรท้องสี่เดือนหรือคะ เอ...ทำไมในนี้ไม่ได้บันทึกไว้ล่ะ งั้นรอเดี๋ยว พยาบาลขอไปแจ้งกับหมอเจ้าของไข้ก่อนนะคะ”

คนเป็นสามีเดินกระวนกระวายอยู่ที่บริเวณรอผู้ป่วย ความกังวลยังคงเกาะกินในใจ หากคืนนี้เขามัวแต่ทำงานค้างคืนอยู่ที่ไร่แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับเจนเนตรบ้างก็ไม่รู้

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นยิ่งตอกย้ำว่าการตัดสินใจยอมให้เตชินสร้างรีสอร์ตบนที่ดินของไร่พสุธาคือสิ่งที่ถูกต้องแล้ว ถ้าหากเขาเอาเจนเนตรไปอยู่ด้วยที่กลางไร่แล้วเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ กว่าจะมาถึงโรงพยาบาลหล่อนอาจช็อก ยิ่งตอนที่ลูกยังเล็กๆ ...

“ขอโทษค่ะ สามีของคุณเจนเนตรใช่ไหม”

ความคิดของพสุธาชะงักงันเมื่อได้ยินเสียงเรียก เขารีบลุกขึ้นยืนทันทีเมื่อผู้หญิงสวมเสื้อกาวน์และสวมหูฟังแพทย์ก้าวมายืนอยู่ตรงหน้า

“ใช่ครับ ลูกผม... เอ้อ เจน เป็นไงบ้าง”

“ดิฉันหมอจากแผนกสูติ” หมอมีแววกังวลที่สีหน้าก่อนพูดว่า “คุณแจ้งกับพยายาลว่าภรรยาคุณท้องได้สี่เดือนหรือคะ”

“ใช่ครับ ไม่ทราบว่า...”

“เชิญที่ห้องได้ไหม หมอขอคุยด้วย”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา พสุธาเดินออกมาจากห้องหมอพร้อมกับหัวใจแหลกสลายไม่เหลือชิ้นดี เขาเดินโซเซไปขึ้นรถ ขับออกจากโรงพยาบาลตอนเที่ยงคืนโดยไม่แวะไปดูอาการของเจนเนตรแม้แต่แวบเดียว จากนั้นมุ่งหน้าไปที่ไร่พสุธาและไม่กลับออกมาอีกเลย

*************************

เกิดอะไรขึ้น เอาแล้วสิๆๆๆ


 หนังสือเล่มมีจำหน่าย ราคา 369 บาท รวมค่าส่งค่ะ

อินบ๊อกซ์มาที่ https://www.facebook.com/sivarin.writer


  ดาวน์โหลด ebook ที่นี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

574 ความคิดเห็น

  1. #562 _mui_ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 12:36
    .....ลุ้น
    #562
    1
  2. #561 fsn (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 18:30

    ไม ฟ้องหย่าไม่ได้คะ ความเลวร้ายไม่เพียงพอ

    #561
    1
    • #561-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 51)
      31 พฤษภาคม 2563 / 18:16
      กฎหมายมันมีเขียนไว้จ้า ศาลจะพิจารณาตามบริบท
      #561-1