มายาพสุธา (รีอัพ)

ตอนที่ 50 : อดีตที่หลอกหลอน (ต่อ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 323
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    28 พ.ค. 63

 

แม้ว่าพสุธาเพียรพยายามพาเจนเนตรมาเยี่ยมพื้นที่ไร่พสุธาหลังแต่งงานอยู่สองสามครั้ง แต่หล่อนไม่เคยแสดงความชื่นชมกับความงามของผืนไร่กลางหุบเขาของสามีเลยสักครั้ง และแสดงออกว่าชิงชังรังเกียจกับสภาพบ้านนอกคอกนาอย่างเห็นได้ชัด

ขณะที่เตชิน พ่อของหล่อนกลับมองเห็นตรงกันข้าม ในสายตาเขา นี่คือผืนดินทำเลทองชัดๆ

วันหนึ่งเตชินนำภาพเพอร์สเปคทีฟของโครงการที่ตั้งชื่อว่า ‘ครีก แอนด์ ฮิลล์ รีสอร์ต’ เปิดอวดอยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ให้พสุธาดู พ่อตาของเขามองแบบแปลนนั้นด้วยความภูมิใจสลับกันหันมามองใบหน้าของลูกเขย ดวงตาราวกับเหยี่ยวจับจ้องสังเกตปฏิกิริยาของอีกฝ่ายแทบทุกลมหายใจ

“ว่าไงล่ะ พสุ โครงการนี้สุดยอดมากเลยใช่ไหม”

“เอ่อ สวยมากครับ” พสุธาตอบไม่เต็มเสียงนัก

“รีสอร์ตในหุบเขา มีลำธารจากยอดเขาไหลผ่านกลางโครงการ นี่จะต้องเป็นรีสอร์ตที่ใหญ่และดีที่สุดในเชียงรายเลยทีเดียว ฝ่ายการตลาดคำนวณมาแล้วว่าเราจะทำรายได้มากกว่าโครงการอื่นๆ ที่พ่อเคยทำมาเลยล่ะ

ในสายตาของสถาปนิกแล้ว พสุธายอมรับจากใจว่านี่เป็นโครงการที่ดีมากโครงการหนึ่ง แต่ปัญหาคือมันตั้งอยู่บนพื้นที่ของไร่พสุธา ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้เพราะเขามีแผนการที่จะสร้างโฮมสเตย์ไว้ก่อนแล้ว

เขาพยายามซ่อนสีหน้าอึดอัดระหว่างที่พ่อตานำเสนอรายละเอียดของรีสอร์ตให้ฟัง ตั้งแต่วันแรกที่เตชินได้เห็นพื้นที่ของไร่พสุธา ก็เอาแต่เอ่ยชมไม่ขาดปากว่าเป็นที่ดินที่สวยที่สุดที่เขาเฝ้าหามานาน เป็นที่ดินที่ตอบโจทย์ทุกประการในการสร้างรีสอร์ตในฝันที่จะดึงดูดลูกค้ามาเที่ยวได้ตลอดทั้งปี หลังจากนั้นผู้เป็นพ่อตาก็หว่านล้อมทุกวิถีทางให้พสุธายอมปล่อยเช่าที่ดินผืนนี้เพื่อสร้างโครงการบูติกรีสอร์ตแห่งใหม่

เตชินจัดเป็นนักธุรกิจเขี้ยวลากดินที่อยู่ในวงการนี้มาอย่างยาวนาน คำปฏิเสธอ้อมๆ จากลูกเขยไม่เคยล้มเลิกความตั้งใจของเขาได้เลย ล่าสุดถึงกับลงทุนทำเพอร์สเปคทีฟขึ้นมา ด้วยความหวังว่าพสุธาที่เป็นสถาปนิกจะเห็นภาพทุกอย่างได้ชัดเจนขึ้นและยอมร่วมมือทำโครงการนี้ด้วยกัน

“ถ้าแกโอเคนะพสุ เราจะเริ่มลงมือเคลียร์พื้นที่ไร่ให้เร็วที่สุด จะได้ลงเสาเข็มรับขวัญหลานตอนสิ้นปีพอดี เจนจะคลอดตอนช่วงนั้นไม่ใช่เหรอ”

เตชินพูดพร้อมรอยยิ้มที่ดูออกว่าเรื่องที่ตื่นเต้นไม่ใช่หลานเกิดใหม่ แต่เป็นการลงเสาเข็มโครงการในฝันของตัวเองเสียมากกว่า

คนเป็นลูกเขยผ่อนลมหายใจช้าๆ เพื่อระบายความอึดอัด ที่ผ่านมาเขาพยายามปฏิเสธอย่างสุภาพแต่ดูเหมือนไม่ได้ผล เห็นทีต้องใช้พูดอย่างตรงไปตรงมาเสียแล้ว

“คุณพ่อครับ อย่างที่เคยบอกว่าผมมีแผนจะสร้างโฮมสเตย์อยู่ก่อนแล้ว และตอนนี้ผมก็ได้คุยกับพวกบริษัทรับเหมาบ้างสองสามราย คาดว่าคงเริ่มลงมือเดือนหน้าสักที”

“แล้วโครงการครีก แอนด์ รีสอร์ต นี่ล่ะ” พ่อตาผายมือไปที่หน้าจอคอม. “แกว่ามันไม่ดีตรงไหน วิจารณ์ได้เลยนะ พ่ออยากได้มุมมองของสถาปนิกอย่างแก”

พสุธาขยับตัวบนเก้าอี้อย่างอึดอัดสุดขีด “ผมดูภาพเพอร์สเปคทีฟแล้ว บอกได้เลยว่าเป็นโครงการที่ดีมาก แต่... ขอโทษที่ต้องพูดตามตรงว่าผมไม่สนใจจริงๆ ครับ”

รอยยิ้มของเตชินเลือนหายไปจนกลายเป็นหุบยิ้มสนิท เขานั่งนิ่งมองหน้าลูกเขยอีกสองสามอึดใจแล้วเอื้อมมือปิดแล็ปท็อป

“ผมต้องขอโทษด้วยครับคุณพ่อ”

“ไม่ต้องขอโทษหรอก” เตชินกล่าวเสียงกระด้าง “ฉันเข้าใจดีว่าทำไมแกถึงได้ตัดสินใจอย่างนั้น แกคงไม่ได้รักเจนสักเท่าไหร่หรอก ที่แกแต่งกับเธอก็เพื่อรับผิดชอบที่ทำลูกสาวฉันท้องเท่านั้น”

พสุธารู้สึกได้ความโกรธกำลังแล่นขึ้นมาแต่พยายามข่มอารมณ์ไว้ “ใช่ ผมแต่งงานเพราะรับผิดชอบ แต่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ล่ะ”

“แกกลัวที่จะเอาสมบัติมาผูกติดกับครอบครัวเราเพราะรู้ว่าสักวันแกต้องเลิกกับลูกสาวฉันอยู่ดี เรื่องสร้างโฮมสเตย์ก็แค่ข้ออ้างเท่านั้นแหละ”

“ไม่จริงครับ โฮมสเตย์เป็นเรื่องที่ผมคิดไว้นานแล้ว และไม่ใช่เพราะกลัวว่าต้องเอาสมบัติของผมมาผูกติดกับเจนด้วย ผมอยากสร้างอนาคตให้ลูก ในเมื่อผมมีลูกกับเจน ผมก็จะไม่มีทางทอดทิ้งเธอกับลูกอย่างแน่นอน” คนเป็นลูกเขยพูดเสียงกระด้างกลับไปบ้างด้วยความไม่พอใจ

“สร้างอนาคตให้ลูกด้วยโฮมสเตย์บ้านๆ นี่น่ะเหรอ อย่าหาว่าสั่งสอนเลยนะ ฉันอยู่วงการนี้มานาน รู้ดีว่าโฮมสเตย์แบบที่แกอยากทำน่ะหาเงินได้น้อยนิดแค่ไหน โอเค แกอาจจะอยู่ได้โดยไม่ลำบากอะไร แต่ต้องคิดด้วยว่าเจนอยู่ได้หรือเปล่า ลูกสาวฉันโตมาแบบไหนแกก็รู้ ทุกวันนี้ฉันให้เงินลูกใช้เดือนละหลายแสนนะ เอาเถอะ...แกอาจคิดจะหย่าลูกสาวฉันสักวันก็ได้ แต่แกควรต้องคิดถึงลูกแกบ้าง เลี้ยงลูกสักคนใช้เงินน้อยๆ ซะที่ไหน นอกเสียจากแกจะเลี้ยงลูกตามมีตามเกิด โตในไร่เรียนในวัดนั่นก็อีกเรื่อง”

พสุธานิ่งไป ถึงแม้ชีวิตฟุ้งเฟ้อไม่ใช่สิ่งที่เขาแสวงหาให้ตัวเองกับลูก แต่เรื่องการศึกษาเป็นอีกเรื่องหนึ่ง ทุกวันนี้ที่เขามีเงินเก็บมากพอที่จะออกจากงานและทำตามความฝันของตัวเองได้ก็เพราะพ่อของเขาส่งเสียให้มีการศึกษาที่ดี ทำให้เขามีงานดีๆ ทำ

“คิดดูดีๆ นะพสุ” เตชินรีบเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นหว่านล้อมเมื่อเห็นว่าพสุธาเหมือนเริ่มอ่อนลง “แกแค่อยู่เฉยๆ ปล่อยที่ดินให้ฉันเช่า ฉันให้แกเลยเดือนละห้าแสน โฮมสเตย์บ้านๆ อย่างที่แกอยากทำน่ะ อาบเหงื่อต่างน้ำทำให้ตายก็ได้ไม่ถึงเศษเสี้ยว ตอนนี้แกมีครอบครัวแล้วนะ ควรแยกแยะได้แล้วว่าทำอะไรเพื่อความฝัน และทำอะไรที่ต้องทำในชีวิตจริง”

มันคือความจริงที่เขาปฏิเสธไม่ได้เลย

************************

เอาไงดีพสุเอ๊ย

ทำเพื่อฝันหรือทำเพื่อเมีย???


  หนังสือเล่มมีจำหน่าย ราคา 369 บาท รวมค่าส่งค่ะ

อินบ๊อกซ์มาที่ https://www.facebook.com/sivarin.writer


  ดาวน์โหลด ebook ที่นี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

574 ความคิดเห็น

  1. #560 fsn (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 18:30

    คนอยากได้ของคนอื่น เนี้ย แย่จริงๆ

    #560
    1
    • #560-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 50)
      31 พฤษภาคม 2563 / 18:13
      นิสัยไม่ดีเนาะ
      #560-1
  2. #559 _mui_ (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 13:30
    รรรรรรร
    #559
    0