มายาพสุธา (รีอัพ)

ตอนที่ 49 : อดีตที่หลอกหลอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,217
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    27 พ.ค. 63

 

นิ้วของพสุธาชะงักแข็งค้างอยู่บนแป้นพิมพ์ก่อนเงยหน้าขึ้นช้าๆ เขาเห็นลาภเบิกตากว้างจนเบ้าตาโปน จากนั้นก็เริ่มส่ออาการพิรุธด้วยการหันหน้าเลิกลั่กไปมาระหว่างพสุธากับพระพาย

เขามองพระพายชะเง้อมองมาจากหน้าประตูพร้อมโทรศัพท์ยื่นส่งออกมา ความตื่นเต้นลนลานทำให้สมองตันจนคิดหาทางหนีทีไล่ไม่ออก พลันสายตาเหลือบเห็นโทรศัพท์มือถือของตัวเองบนโต๊ะ แล้วฉวยมันขึ้นมาทาบหูเหมือนมีสายเรียกเข้า

“ฮัลโหล... ครับ... ครับ อ้าว ว่าไงคุณเมฆา!”

ลาภหัวไวพอที่จะรับมุขทันที เขารีบพาพระพายออกมาให้พ้นจากบริเวณห้องแล้วปิดประตู

“โทษทีนะคุณพาย เวลาที่คุณเมฆาจากไร่ฮอไรซอนโทร.มาทีไร คุณดินจะต้องรีบรับสายตั้งแต่เสียงโทรศัพท์ยังไม่ดังและต้องคุยกันเงียบๆ เป็นส่วนตัวด้วย คือคุณเมฆาเป็นลูกค้าสำคัญของไร่ของเราน่ะ เลยต้องเอาใจกันเป็นพิเศษหน่อย”

“อ้อ เหรอคะ” สีหน้าพระพายดูไม่ได้ระแวงสงสัยแต่อย่างใด

“แล้วคุณพ่อของคุณพายมีเรื่องด่วนจะคุยอะไรกับดินหรือเปล่า”

“ก็ไม่ได้มีเรื่องด่วนอะไรหรอกค่ะ พ่อแค่อยากขอบคุณพี่ดินที่ดูแลพายเท่านั้นเอง แต่ถ้าพี่ติดธุระก็ไม่เป็นไร”

พระพายยิ้มให้ ท่าทางไม่ติดอกติดใจกับละครตบตาฉากสั้นๆ แล้วเดินเลี่ยงไปเพื่อคุยโทรศัพท์กับพ่อต่อ ลาภมองตามหลังแล้วแอบถอนหายใจโล่งอกก่อนเดินกลับเข้าห้องอีกครั้ง

พสุธายังคงถือโทรศัพท์ไว้กับหู ชะเง้อมองจนแน่ใจว่าพระพายไม่ได้เดินตามเข้ามา และประตูปิดเรียบร้อยแล้วถึงได้วางโทรศัพท์ลง

“รอดแล้วใช่ไหม”

“อย่างหวุดหวิด”

“น้องพายจะให้ฉันคุยอะไรกับพี่วสันต์”

“เห็นบอกว่าพ่อของเธออยากขอบคุณ “พี่ดิน” ที่ดูแลลูกสาวของเขาเป็นอย่างดี ผู้ใหญ่อยากคุยด้วย แกควรโทร.กลับไปด้วยนะ” ลาภพูดหน้าตาย

“อย่ามาทำตลก นี่ถ้าไม่ใช่ฉันหัวไวล่ะก็ ป่านนี้ความแตกไปแล้ว”

“ระวังมันจะแตกสักวัน พร้อมหัวแกด้วย”

“พายไม่มีทางรู้หรอกถ้าไม่มีคนบอก” พสุธาพูดพร้อมกับส่งสายตาเตือนไปยังคนๆ เดียวที่รู้ความลับของเขา

อยู่ๆ ลาภก็ดึงเก้าอี้เข้าไปนั่งใกล้ๆ พร้อมกับยื่นหน้ายื่นตาเข้ามา “นี่ ไอ้ดิน อย่าหาว่าสาระแนเลย ที่ไม่อยากให้น้องพายรู้ว่าแกคืออาพสุ เพราะอาพสุมีเมียแล้วใช่ไหม”

เขาถลึงตาใส่ผู้ช่วยคนสนิททันที “แกพูดผิดว่ะเรื่องที่อาพสุมีเมียแล้ว ต้องพูดว่า ‘เคยมี’ และนี่คือเหตุผลที่ฉันขี้เกียจอธิบายกับพายว่าพี่ดินก็คืออาพสุ เธอจะได้ไม่ต้องมาซักถามถึงเรื่องโคตรน่าเบื่อเรื่องนั้น แกก็รู้ว่าฉันไม่อยากพูดถึง”

“อ้าว ไม่ใช่เพราะว่าแกอยากจีบน้องพายหรอกเหรอ”

พสุธาพยายามเก็บซ่อนสีหน้าแปลกๆ แต่ปิดไม่มิด “เลอะเทอะ เดี๋ยวน้องพายก็กลับบ้านแล้ว ฉันจะจีบไปให้เสียเวลาทำไม”

“อีกตั้งหนึ่งเดือน ไม่เกินความสามารถของแกหรอก”

“อะไรวะ พูดอย่างกับฉันตามจีบผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาในไร่งั้นแหละ”

“เปล่า แต่เพราะนี่คือรายแรกในรอบสองปีที่แกดูมีท่าทีพิเศษด้วย สารภาพมาซะเถอะว่าแกชอบน้องพาย”

“แกเป็นพ่อฉันหรือไงวะไอ้ลาภ ถึงต้องสารภาพเรื่องโน้นเรื่องนี้กับแกด้วย”

“ถึงไม่ใช่พ่อแก แต่ฉันก็หวังดีกับแกเหมือนพ่อละนะ ถ้าแกจะจีบน้องพาย แกก็ควรเปิดเผยตัวเองซะ อย่าให้มีเรื่องต้องมาอธิบายให้ปวดหัวกันทีหลัง แกไม่บอกพี่วสันต์เรื่องเมียเก่าแกได้ แต่ถ้าแกจีบลูกสาวเขา แกก็ไม่ควรปิดบัง”

“เฮ้อ ยิ่งพูดยิ่งไร้สาระ ทำงานต่อดีกว่า” พสุธาตัดบท หันกลับไปหาหน้าจอคอมพิวเตอร์และทำทีเหมือนมีงานสำคัญต้องทำ “เออ ใช่ แกบอกว่าวันนี้จะขอลาช่วงเช้าไม่ใช่เหรอ เมื่อไหร่จะไปสักทีล่ะ”

ลาภยอมจบเรื่องแต่โดยดี เขาพยักหน้ารับแล้วเดินกลับโต๊ะทำงานของตน ครู่ต่อมาก็เดินกลับมาหาพสุธาพร้อมซองจดหมาย

“งั้นฉันไปก่อนนะ”

“เออ ไปไหนก็รีบไป” พสุธาตอบโดยที่ยังไม่ละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์

ลาภวางซองจดหมายลงที่โต๊ะ “พอดีฉันไม่ว่างไปไปรษณีย์ แกอย่าลืมส่งจดหมายนี้ด้วยล่ะ”

“จดหมายอะไร”

ผู้ช่วยไม่ตอบแล้วเดินผละจากไป พสุธาหยิบมาอ่านชื่อที่จ่าหน้าซอง

เจนเนตร...

เขารู้ได้ทันทีว่าในซองนั้นคือจดหมายนัดวันหย่าที่ลาภพิมพ์ให้และส่งถึงอดีตภรรยาของพสุธาทุกเดือนมาเป็นเวลาสองปีแล้ว แต่วันนี้ไอ้ลาภจงใจโยนหน้าที่นี้กลับคืนมาเพื่อย้ำเตือนถึงสถานะสมรสที่พสุธาเป็นอยู่ในเวลานี้

โธ่ ไม่ต้องทำมาเป็นเตือนหรอก เขารู้ตัวดีตลอดเวลา ยิ่งช่วงหลังๆ นี้เริ่มมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาบ่อยๆ ว่าหากเขาเริ่มจริงจังกับความรักครั้งใหม่ อดีตที่ยังไม่จบสมบูรณ์จะกลายเป็นอุปสรรคได้ทันที ฉะนั้น การเคลียร์สถานะของตัวเองเป็นเรื่องที่ต้องเริ่มคิดลงมือทำจริงจังเสียแล้ว

พสุธามองจดหมายในมือแล้วนึกถึงจุดเริ่มต้นของการหย่าร้างครั้งนี้ และทันทีที่ย้อนความทรงจำกลับไป ภาพเหล่านั้นก็ยังคงเห็นแจ่มชัดเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวันวาน

********************

เจนเนตรกับอดีตของอาพสุ

เป็นมายังไงถึงได้เลิกกันน้อ...


  หนังสือเล่มมีจำหน่าย ราคา 369 บาท รวมค่าส่งค่ะ

อินบ๊อกซ์มาที่ https://www.facebook.com/sivarin.writer


  ดาวน์โหลด ebook ที่นี่

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

574 ความคิดเห็น