มายาพสุธา (รีอัพ)

ตอนที่ 47 : คุณพ่อเป็นใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,262
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    25 พ.ค. 63

 

“แต่นี่เที่ยงคืนแล้วนะพี่ เธอน่าจะหลับไปนานแล้ว” พสุธาดิ้นหาทางออก

“ดึกแค่ไหนก็ต้องคุยให้รู้เรื่อง แกไปปลุกลูกสาวฉันที”

“โทษทีครับ ตอนนี้ผมไม่ได้อยู่ที่ไร่”

“โอย แล้วอย่างนี้ฉันจะห้ามลูกสาวยังไงล่ะ หนูพายยิ่งกลัวแม่อยู่ด้วย” วสันต์ร้อนใจอย่างหนัก

“เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน พรุ่งนี้ผมจะให้น้องพายโทร.หาพี่วสันต์แต่เช้า ผมมั่นใจว่าน้องพายต้องเชื่อพี่อยู่แล้วครับ เธอไม่ได้อยากกลับไปแต่งงาน แต่เพราะกลัวแม่โกรธก็เลยต้องยอม ผมว่าถ้าพี่วสันต์ยืนกรานไม่ให้กลับ น้องพายต้องเชื่อที่พี่พูด”

พสุธาพูดย้ำด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจังที่มาจากความต้องการของตัวเองด้วยส่วนหนึ่ง เวลานี้คนที่ปรามพระพายได้ก็มีแต่พ่อของเธอเท่านั้น

“ก็ได้” เสียงวสันต์ค่อยคลายความร้อนรนลงบ้าง “งั้นฉันวานแกล่ะพสุ ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น แกต้องคอยปรามหนูพายไม่ให้กลับบ้านจนกว่าพ่ออนุญาต ต่อให้ลูกสาวฉันดื้อจะกลับยังไง แกอย่ายอมเด็ดขาด มัดได้มัด ขังได้ขัง พรุ่งนี้เช้าห้ามแกพาลูกสาวฉันไปที่สนามบินจนกว่าฉันจะได้คุยกับเธอ”

“ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะบอกพายตามนี้”

พสุธากำลังจะถอนหายใจโล่งอก วสันต์ก็ยิงคำถามต่อ

“เดี๋ยวนะ พสุ เมื่อกี้นี้แกบอกว่าแกไม่ได้อยู่ที่ไร่เรอะ แล้วหนูพายอยู่กับใครล่ะ”

เป็นคำถามที่เขาเตรียมคำตอบมาอย่างดีแล้ว “ที่ไร่มีคนดูแลน้องพายเยอะแยะ

พี่วสันต์สบายใจได้ ผมมีทั้งผู้จัดการไร่ที่อำนวยความสะดวกทุกอย่างและรักษาความปลอดภัยให้น้องพายทุกฝีก้าว เป็นทั้งเพื่อนทั้งพี่และบางทีก็คุยกับเธอแก้เหงา มีเด็กสาววัยรุ่นทำหน้าที่เป็นทั้งแม่บ้านส่วนตัวและแม่ครัวคอยทำอาหารให้ แล้วยังมีเด็กหนุ่มที่คอยวิ่งงานหนักเบาทุกชนิด เรียกได้ว่าน้องพายอยู่ที่นี่ใช้ชีวิตยิ่งกว่าเจ้าหญิงซะอีก แม้ว่าสิ่งแวดล้อมอาจไม่ได้หรูหรามากก็ตาม”

พสุธาคิดทบทวนสิ่งที่พูดไปด้วย แล้วสรุปกับตัวเองว่าเขาไม่ได้พูดโกหก แค่ไม่ได้เล่าหมดทุกอย่างเท่านั้นเอง

“เฮ้อ พสุธา ฉันขอบคุณแกมากจริงๆ ไม่รู้เลยว่าแกดูแลลูกสาวฉันดีขนาดนี้”

“อย่าเกรงใจเลยครับพี่ ผมยินดีด้วยซ้ำ น้องพายก็ออกจะงามน่ารัก... เอ้อ คือผมหมายความว่าเธอกิริยางดงามน่ารักน่าเอ็นดูกับทั้งผู้ใหญ่และคนงานทั่วไปน่ะ ใครๆ ในไร่ก็รักเธอทั้งนั้น”

“ฟังแล้วฉันก็สบายใจ แต่ว่า...” น้ำเสียงอ้ำอึ้งของวสันต์ทำให้พสุธาสงสัย

“แต่อะไรครับ”

“เห็นแกใจดีกับหนูพายขนาดนี้ ฉันพอจะเอ่ยปากขอร้องแกอีกเรื่องได้ไหม”

“เรื่องอะไรหรือพี่”

“คืออย่างงี้ พอดีโครงการจัดทำหนังสือสถาปนิกของเราดันมีคนสนใจเป็นสปอนเซอร์และอยากให้มีการเพิ่มเนื้อหาอีก ทางเราไม่อยากเสียโอกาสก็เลยตอบตกลงไป ตอนแรกฉันคิดว่าเรื่องไอ้เอ็ดดี้กับหนูพายคงจบกันไปเรียบร้อยก็เลยรับปากอย่างสบายใจ ไม่คิดเลยว่ายายเมียเก่าฉันจะบีบลูกสาวให้กลับไปหาไอ้หมอนั่นอีก...”

“แล้วพี่วสันต์จะให้ผมทำยังไงครับ” พสุธาสงสัยว่าเรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับตน

“คือว่า ฉันคงต้องอยู่ที่ญี่ปุ่นต่อ ระหว่างนี้ฉันจะขอรบกวนแกให้น้องพายอยู่ที่ไร่ต่อไปอีกสักพัก”

“สักพักคือแค่ไหนครับ”

“ก็น่าจะอีกเดือนนึง...”

“ฮ้า อีกเดือนเลยหรือพี่!!”

ถ้าวสันต์นั่งอยู่ตรงนั้นด้วย จะเห็นดวงตาเป็นประกายด้วยความยินดีของอดีตสถาปนิกหนุ่ม แต่น้ำเสียงตกอกตกใจทำให้คนฟังเข้าใจว่าเป็นการตอบปฏิเสธ จึงชักแม่น้ำทั้งห้าหว่านล้อมสารพัด

“ขอร้องเถอะนะพสุ แกช่วยเมตตาลูกนกปีกหักอย่างหนูพายด้วยเถอะ ตอนนี้ไม่น่ามีที่ไหนปลอดภัยสำหรับลูกสาวฉันเท่าไร่ของแกอีกแล้ว อยู่มาตั้งนานขนาดนี้ยังไม่มีใครตามตัวเจอเลย โดยเฉพาะยายเมียเก่าจอมงกเงินของฉัน หนูพายน่ะทั้งกลัวและเชื่อฟังแม่ที่สุดแล้ว ถ้าขืนปล่อยเธอกลับกรุงเทพฯ ล่ะก็ จะต้องถูกแม่จับแต่งงานแน่ๆ”

“ปละ เปล่า... ผมไม่ได้มีปัญหาเลยครับพี่วสันต์ ผมยินดีมาก... ยิ่งกว่ายินดีซะอีก” เขาระล่ำระลักกลับคำแทบไม่ทัน เกรงว่าอีกฝ่ายเข้าใจผิดแล้วจะพาลูกสาวไปจากไร่

“ไม่ลำบากแน่นะพสุ” พ่อของพระพายย้ำด้วยน้ำเสียงเหมือนโล่งอก “งั้นฉันไม่เกรงใจละนะ ขอฝากหนูพายไว้ที่ไร่ของแกอีกหนึ่งเดือน รบกวนแกบอกให้หนูพายโทร.มาหาฉันแต่เช้า ห้ามกลับบ้านเป็นอันขาด ฝากย้ำกับเธอด้วยว่าถ้ารักพ่อ ห้ามกลับไปแต่งงานกับไอ้เอ็ดดี้”

“ผมจะบอกเธอตามนี้”

“ฝากดูแลลูกสาวฉันดีๆ ด้วยนะพสุ”

จะดูแลทั้งกายและใจเลยล่ะครับคุณพ่อ พสุธาตอบในใจด้วยความรู้สึกลิงโลด “แน่นอนครับ ผมและทุกคนในไร่จะดูแลเธออย่างดียิ่งกว่าเจ้าหญิงอีกครับ”

คืนนั้นพสุธานอนยิ้มกริ่มกับตัวเองและหลับไปพร้อมกับอารมณ์ดีสุดขีด นี่ยิ่งกว่าสวรรค์เป็นใจซะอีก พระพายจะได้อยู่ที่นี่ต่ออีกเดือนหนึ่งเชียว!

***********************

 หนังสือเล่มมีจำหน่าย ราคา 369 บาท รวมค่าส่งค่ะ

อินบ๊อกซ์มาที่ https://www.facebook.com/sivarin.writer


  ดาวน์โหลด ebook ที่นี่

  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

574 ความคิดเห็น

  1. #556 _mui_ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 12:01
    เเหมร่าเริงเชียวนะพ่อพสุ555
    #556
    1
    • #556-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 47)
      26 พฤษภาคม 2563 / 19:47
      ดีใจ น้องอยู่ต่อ 555
      #556-1
  2. #447 muttanaseemawong (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 18:19
    จารอนะค่ะพี่ดิน
    อิอิอิ
    #447
    1
    • #447-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 47)
      27 กรกฎาคม 2561 / 21:16
      พรุ่งนี้นะครับน้องพาย
      #447-1