มายาพสุธา (รีอัพ)

ตอนที่ 45 : ปลอบน้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,223
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    22 พ.ค. 63

 

บ่ายสี่โมงเย็น รถจี๊ป เชอโรกีสีน้ำเงินเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าเรือนรับรองของไร่พสุธา โฮมสเตย์ เจ้าของไร่ก้าวลงจากรถ ปิดประตูดังปังพร้อมกับเศษฝุ่นสีแดงที่ติดมาจากถนนลูกรังร่วงพรู วันนี้อากาศร้อนและแห้งจนรู้สึกคันยุ่บไปทั้งตัว ความรู้สึกอยากอาบน้ำให้สบายทำให้พสุธาเดินตรงกลับเข้ากระท่อมทันที

ร่างล่ำสันที่คาดเพียงผ้าขาวม้าเดินลงจากกระท่อมไปที่ใต้ต้นมะม่วง ตักน้ำจากโอ่งใบใหญ่ราดตั้งแต่หัวลงมาจนเปียกฉ่ำไปทั่วทั้งร่าง หลังจากฟอกสบู่จนสดชื่นก็ราดน้ำอีกหลายขัน ความเย็นของน้ำในโอ่งทำให้รู้สึกชุ่มฉ่ำสบายตัวหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง

เขาฉวยผ้าเช็ดตัวที่พาดกับต้นมะม่วงมาเช็ดตามลำตัวและใบหน้าให้แห้ง ตอนที่เงยหน้าขึ้นจากผ้าเช็ดตัวในมือ ก็ถึงกับสะดุ้งโหยงเมื่อเห็นใครบางคนยืนอยู่ตรงหน้า

“เฮ้ย!!”

ร่างบอบบางของหญิงสาวยืนห่างจากเขาไปแค่เมตรกว่า พสุธามัวแต่สาดน้ำเพลินจนไม่ได้ยินเสียงคนเดินเข้ามาใกล้ ผู้หญิงคนนั้นยืนก้มหน้าอยู่ ผมยาวห้อยลงมาปิดปรกใบหน้า นี่ถ้าเกิดขึ้นตอนค่ำๆ คงคิดว่าเป็นผีออกมาจากต้นมะม่วงเป็นแน่

แต่เมื่อดูดีๆ ... นั่นพระพายนี่นา! เธอมายืนมองเขาอาบน้ำตั้งแต่เมื่อไหร่!

“น้องพาย มาทำอะไรตรงนี้ครับ!”

เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ผมเผ้าปรกใบหน้าทำให้มองใบหน้าไม่ชัดแต่สัมผัสได้ว่าบางอย่างในตัวเธอดูแปลกไป ปกติพระพายจะมีรังสีของความสดใสแผ่ออกมารอบตัวได้ราวกับดวงอาทิตย์ วันนี้กลับรู้สึกได้ถึงความหม่นหมองเหมือนมีเมฆก้อนใหญ่บดบัง

“พี่ดินคะ...”

“คะ...ครับ” เขารีบคลุมผ้าลงมาปิดลำตัวท่อนล่างราวกับสาวน้อยขี้อาย

“พายจะรบกวนบางอย่างได้ไหม”

“รบกวนเรื่องอะไรครับ”

“พี่ดิน เอ่อ...ช่วยส่งพายไปสนามบินได้หรือเปล่า”

ประโยคนั้นทำให้เขาลืมความเขินอายไปทันที คิ้วเข้มเลิกสูงขึ้นด้วยความสนเท่ห์ “ตอนไหน ตอนนี้เลยเหรอ”

“ใช่ค่ะ พาย...พายต้องกลับกรุงเทพฯ แล้ว”

พอได้ยินว่ากลับกรุงเทพฯ มือที่กำลังดึงผ้าเช็ดตัวมาปิดร่างถึงกับชะงัก ประโยคนี้ทำเอาหัวใจหล่นวูบถึงปลายเท้า

“ดะ...เดี๋ยวก่อน น้องพาย มีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่า ทำไมจู่ๆ จะกลับบ้านกะทันหันแบบนี้ล่ะ พี่วสันต์กลับมาแล้วเหรอ”

“เปล่า...” แล้วตอนนั้นเขาถึงเห็นว่าดวงตาของเธอมีแววเศร้าโศกและชอกช้ำที่ดูออกว่าผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก “พาย... พายต้องกลับบ้าน...”

“อ้าวเกิดอะไรขึ้น มีใครเป็นอะไรเหรอครับ” พสุธาเริ่มตกใจเมื่อเห็นน้ำตาเริ่มรื้นขึ้นมาที่ดวงตาของหญิงสาว

“พาย...” เธอพยายามกลั้นสะอื้น “คือ... พาย”

แล้วเธอก็พูดประโยคนั้นออกมาไม่สำเร็จเพราะชิงร้องไห้ออกมาเสียก่อน สองมือยกขึ้นทาบปิดปากเพื่อพยายามไม่ให้มีเสียงสะอื้นเล็ดรอดออกมา ท่าทางมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นอย่างแน่นอน พสุธารีบพาดผ้าเช็ดตัวกับไหล่แล้วยื่นมือที่ว่างออกไปกุมไหล่ทั้งสองข้างของเธอไว้แน่น

“พาย ใจเย็นๆ เล่าให้พี่ดินฟังซิว่าเกิดอะไรขึ้น”

“พี่ดินคะ... พาย... พาย.... แม่... ฮือๆ”

“แม่พายเหรอ ทำไม เกิดอะไรขึ้น!”

“แม่....”

ก่อนที่จะได้พูดอะไรอีก... และก่อนที่พสุธาจะทันได้ตั้งตัว ร่างบอบบางก็ก้าวเข้ามาในอ้อมแขน แล้วซบใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาแนบแผ่นอกเปลือยเปล่าของเขาเสียอย่างนั้น

ที่พระพายโผมาซบอกเขาเป็นอะไรที่น่าตกใจยิ่งกว่าเห็นเธอร้องไห้ซะอีก สงสัยว่าเจ้าตัวได้ทันสังเกตไหมว่าร่างที่กำลังกอดอยู่นั้นมีเพียงผ้าขาวม้าเปียกโชกพันเอวอยู่แค่ผืนเดียว สองมือของพสุธาเงอะงะอยู่ข้างลำตัว ไม่รู้ว่ากอดตอบหรือผลักออกดี แต่แล้วในที่สุดก็ทำในสิ่งที่สมควรทำ สองแขนโอบรอบร่างบอบบางที่ตอนนี้กำลังตัวสั่นด้วยแรงสะอื้น ฝ่ามือกว้างลูบเส้นผมอ่อนนุ่มลื่นมืออย่างปลอบประโลม

“เกิดอะไรขึ้นครับพาย บอกพี่ดินมาสิ”

เธอไม่ตอบเพราะเอาแต่ซุกอกเขาร้องไห้จนตัวสั่นคลอน ชายหนุ่มถอนใจยาว บางทีพระพายก็เหมือนน้องสาวตัวน้อยที่ดูขี้อ้อนอ่อนไหวเกินกว่าจะมองการกระทำเธอเป็นอื่น หนุ่มร่างใหญ่เอื้อเฟื้อให้เธอยืมแผงอกซบหน้าร้องไห้อยู่อีกสักพัก

“ไปนั่งคุยกันที่บ้านดีกว่านะ”

ใบหน้าที่ซบอยู่ขยับขึ้นลง เส้นผมนุ่มนิ่มจึงพลอยขยับไปด้วย พสุธารู้สึกจักกะจี้ที่แผงอก ความคิดด้านมืดเริ่มแผ่ครอบงำ เขาไม่อยากฉวยโอกาสจากความเศร้าของเธอเลย แต่ถ้าขืนยังปล่อยให้น้องเอาจมูกมาจิ้มอกพี่อยู่อย่างนี้ ต่อให้เป็นพระก็ต้องตบะแตก

“แต่ขอพี่ใส่เสื้อก่อนได้ไหมครับ น้องพาย” 

***************

โผมากอดพี่อย่างนี้ ใจไม่ดีเลย...

 

ดาวน์โหลด ebook ที่นี่จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

574 ความคิดเห็น

  1. #554 _mui_ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 21:39
    น้องเจ่อใจเย็น5555

    เดี๋ยวอิพี่ ตบะแตก ไม่รู้ด้วยน่า
    #554
    1
    • #554-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 45)
      23 พฤษภาคม 2563 / 07:04
      เดี๋ยวพี่ผ้าข้าวม้าหลุด 555
      #554-1
  2. #419 Tiyapa (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 19:11
    รู้สึกว่ารำคาญพระพายเล็กๆ
    #419
    1
    • #419-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 45)
      24 กรกฎาคม 2561 / 20:18
      เอาลำไยไปกินก่อนพวกเล็กๆ
      #419-1