มายาพสุธา (รีอัพ)

ตอนที่ 4 : มัดมือชก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    8 เม.ย. 63

 

พระพายลืมตาขึ้นในเช้าวันรุ่งขึ้นพร้อมกับความปวดร้าวทิ่มแทงแทบทุกขุมขน ความรู้สึกไม่ต่างจากคนที่ฟื้นขึ้นมาในห้องไอซียูหลังจากถูกรถบรรทุกพุ่งเข้าชน แต่ต้องจำใจลากสังขารอันบอบช้ำลงจากเตียง ล้างหน้าให้สดชื่นก่อนเตรียมตัวแจ้งข่าวการยกเลิกงานแต่งงานให้กับเพื่อนฝูงและแขกทางฝั่งเจ้าสาว น้ำเย็นๆ จากอ่างล้างหน้าทำให้รู้สึกดีขึ้นนิดหน่อย แต่ตอนที่ถูฝ่ามือสองข้างใต้ก๊อกน้ำ ก็ต้องใจหายเมื่อสัมผัสกับความว่างเปล่าที่นิ้วนางข้างซ้าย

เธอมองหญิงสาวแปลกหน้าในกระจกเหนือหน้าอ่างล้างหน้า ดวงหน้าที่เคยหวานใสน่ารักเปี่ยมด้วยชีวิตชีวา บัดนี้กลายเป็นผู้หญิงอีกคนที่เต็มไปด้วยความทุกข์แสนสาหัส เธอวักน้ำเย็นใส่ใบหน้าอีก พยายามเลิกคิดถึงเรื่องราวที่สร้างความเจ็บช้ำและจะเริ่มลงมือโทร.ติดต่อเพื่อนสนิทหลังอาหารเช้า เพื่อแจ้งข่าวการยกเลิกงานแต่ง

เสียงโทรศัพท์ดังมาจากห้องข้างๆ และไม่กี่นาทีต่อมาประตูห้องนอนก็เปิดผลัวะ ตามมาด้วยหญิงวัยกลางคนรูปร่างสูงโปร่งที่ยังดูสวยพริ้งและแต่งตัวทันสมัยเดินฉับๆ เข้ามา เมื่อเห็นว่าพระพายไม่ได้อยู่บนเตียง หล่อนก็หมุนตัวผละจากเตียงและเดินมาหยุดยืนตรงประตูห้องน้ำ สีหน้าของหล่อนบิดเบี้ยวเหมือนนางมารพร้อมกลายร่าง

“ทำเรื่องบ้าอะไรเธอน่ะ! ไปบอกเอ็ดดี้เหรอว่าจะยกเลิกงานแต่งกับเขา!”

พระพายกลืนน้ำลาย ลืมนึกไปเลยว่าอีกเรื่องสำคัญที่เธอต้องเผชิญหลังจากยกเลิกงานแต่งก็คือแม่ของเธอนี่เอง

“เอ็ดดี้ผิดสัญญากับหนูอีกแล้วนะคะแม่ เขาเคยสัญญาแล้วว่าจะไม่นอกใจหนูอีก แม่จำไม่ได้เหรอคะว่าเขาพาแม่กับหนูไปสาบานกับพระเก้าวัดเมื่อปีที่แล้ว นี่มันเกิดขึ้นอีกแล้ว และก่อนวันแต่งอีกไม่กี่วันด้วย”

อรุณีแค่นลมหายใจฟืดฟาดอย่างไม่สบอารมณ์ระหว่างหันหลังเดินผละจากประตูห้องน้ำแล้วตรงดิ่งไปตู้เสื้อผ้า ฉวยชุดกระโปรงแส็กสีขาวปักลายหางนกยูงออกมาจากตู้แล้วโยนลงบนเตียง

“อาบน้ำแล้วแต่งตัวซะ เดี๋ยวไปพูดกับพ่อของเอ็ดดี้ใหม่ว่าอีกสามวันจะเข้าพิธีแต่งงานกับเอ็ดดี้ตามเดิม แล้วขอโทษขอโพยเขาด้วยล่ะว่าเมื่อวานแค่ตกใจเลยเผลอพูดโพล่งอย่างนั้นออกไปโดยไม่ได้คิด”

พูดจบก็ดึงกึ่งลากพระพายให้ออกมาจากห้องน้ำ

“แม่คะ แม่ไม่ฟังหนูเลย! หนูบอกแล้วไงคะว่าจะไม่แต่งงานกับเอ็ดดี้!” คนเป็นลูกพยายามขืนตัวออกจากมือที่เกาะกุมต้นแขน

“จะแต่งงานมีผัวอยู่วันสองวันนี่แล้ว ยังจะพูดจาเป็นเด็กงี่เง่าอยู่อีก ไปแต่งตัวซะ!”

“หนูไม่ได้งี่เง่านะคะแม่ แต่เมื่อวานเอ็ดดี้เอามัณฑนากรมานอนบนเตียงที่กลางเรือนหอของเรา! บนเตียงที่แม่จะส่งตัวหนูในวันแต่งงานในอีกสามวันข้างหน้า! ทำกันขนาดนี้แล้ว แม่จะให้หนูแต่งงานกับเขาอีกจริงๆ หรือคะ”
“เรื่องอื่นยังไม่ต้องไปพูดถึง พูดถึงเรื่องสินสอดก่อนเถอะ! ถ้าเธอถอนหมั้นกับเขาแล้วจะทำยังไงกับค่าสินสอดยี่สิบล้านนั่น แล้วยังเครื่องเพชรเจ็ดแปดชุดนั่นอะไรนั่นอีก นี่ยังไม่นับแหวนหมั้นเพชรสามกะรัต...”

อรุณีพูดพลางยกมือข้างซ้ายของพระพายขึ้นมาเขย่าประกอบคำพูด แต่แล้วก็ต้องเบิกตากว้างจนเหลือกโพลงเมื่อเห็นนิ้วนางว่างเปล่า “ต๊าย! นี่แหวนหมั้นเธอหายไปไหนยายพาย”

“ถอดคืนเอ็ดดี้ไปตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ”

หา! ถอดแหวนหมั้นคืนไปแล้ว?!” อรุณีแทบกรี๊ด “ยายเด็กโง่! เธอรู้ไหมว่าวงนั้นน่ะกี่ล้าน!!”

“กี่ล้านก็ช่างมันเถอะค่ะ และหนูก็จะไม่คืนแค่แหวนเท่านั้น หนูจะคืนทุกอย่างให้พ่อแม่เอ็ดดี้ แม่ช่วยหยิบเครื่องเพชรเจ็ดชุดกับเช็กยี่สิบล้านฉบับนั้นออกมาเตรียมไว้เลยนะคะ”

“เลิกคิดเรื่องบ้าๆ นั่นไปได้เลย! เธอต้องแต่งงานกับเอ็ดดี้ เธอต้องเชื่อฟังแม่ นี่แม่หวังดีกับเธอนะยายพาย”

“ให้หนูแต่งงานกับผู้ชายที่นอกใจหนู หวังดีกับหนูตรงไหนคะแม่!”

“แล้วต้องแต่งงานกับผู้ชายแบบไหนถึงจะพอใจ!” เสียงร้องอย่างเหลืออดของอรุณีดังคับห้อง “หรือชอบคนที่มีแต่ตัวอย่างพ่อเธอ ห๊ะ?! ไว้แต่งงานไปแล้วเธอจะรู้ว่าความซื่อสัตย์มันกินไม่ได้ เงินเท่านั้นที่จะทำให้เธอมีชีวิตดีๆ ได้ เธอก็เห็นตัวอย่างจากแม่แล้วนี่ ความซื่อสัตย์ไม่เจ้าชู้ของพ่อเธอน่ะ ช่วยให้เราพ้นจากความยากจนไหมล่ะ”

“ทำไมแม่ต้องพูดถึงพ่อแบบนั้นด้วย!”

อรุณีเหยียดปากเย้ยหยันใส่ลูกสาว “แล้วจะให้ชื่นชมเหรอว่าเขาเป็นคนดีไม่เคยนอกใจแม่ ลืมไปแล้วเหรอว่าตอนที่บริษัทพ่อเธอเจ๊งน่ะ พวกเราลำบากยากเข็ญแค่ไหน รถเบนซ์ก็ต้องขาย เครื่องเพชรที่มีก็ต้องไปจำนำเพื่อจ่ายค่าเทอมของเธอ ถ้าตอนนั้นแม่ไม่หย่ากับพ่อเธอแล้วแต่งงานใหม่กับลุงกฤษ เธอจะได้เรียนจบโรงเรียนแพงๆ นั่นมั้ย ตอบ!”

“แต่แม่คะ... หนู...”

“หยุดเถียงแล้วไปแต่งตัว! แม่จะให้เธอไปขอโทษพ่อแม่ของเอ็ดดี้ที่เมื่อวานปากกล้าไปท้าเลิกลูกชายเขาเหยงๆ เดี๋ยวนี้เลย เร็วเข้าอย่าโอ้เอ้ รีบซะก่อนที่เขาจะยกเลิกงานแต่งไปจริงๆ”

“หนูขอร้องนะคะ แม่ ...”

“เธอจะทำให้แม่เสียใจจริงๆ ใช่ไหม พาย เธออยากทำให้แม่ผิดหวังในตัวเธอใช่ไหม” อรุณีถามเสียงเฉียบขาด

ประโยคเด็ดนี้ทำให้พระพายพ่ายแพ้ได้เสมอ แม้เกลียดชังสิ่งที่แม่เป็นแต่ก็ไม่เคยกล้าขัดใจ เธอไม่มีโอกาสได้พูดอะไรอีกเพราะอรุณีหันหลังเดินออกจากห้องราวกับรู้ดีว่าหล่อนเป็นฝ่ายชนะ

 

ตลอดช่วงเวลาของการพูดคุยสนทนาระหว่างผู้ใหญ่ของสองบ้าน ซึ่งประกอบไปด้วยอรุณี กับพ่อแม่และพี่ชายใหญ่ของอดิศร เป็นการเออออสรุปเอาเองของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายโดยสิ้นเชิง พระพายไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากนั่งฟังเงียบๆ เพราะเมื่อไหร่ที่เธออ้าปากออกความเห็น ปลายเล็บอันแหลมคมของแม่จะต้องเอื้อมมาจิกต้นขาที่ใต้โต๊ะ ทำเอาเธอเจ็บจี๊ดจนพูดไม่ออก

บทสรุปเป็นไปตามที่ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายพอใจ นั่นคืองานแต่งงานจะมีขึ้นตามกำหนดในอีกสามวันข้างหน้า ไม่มีการเปลี่ยนแปลงหรือยกเลิก อดิศรถูกพ่อแม่และพี่ชายคนโตตำหนิเรื่องความประพฤติเอาไม่เลือกที่ แต่ก็แค่ดุด่าพอหอมปากหอมคอ และสั่งให้เขากล่าวขอโทษพระพายกับแม่ของเธอ หลังจากนั้นบรรยากาศตึงเครียดก็กลายเป็นชื่นมื่น ทุกคนพูดคุยกันอย่างอารมณ์ดีราวกับไม่ได้สังเกตเลยว่าใบหน้าของพระพายบิดเบี้ยวพร้อมจะปล่อยโฮออกมาตรงนั้นแล้ว

เมื่อได้เวลากลับบ้าน เฮียกรหรือกรฤทธิ์ พี่ชายคนโตอายุเกือบสี่สิบของอดิศรก็ลากน้องชายตัวดีให้เดินมาส่งพระพายกับแม่ขึ้นรถ เฮียกรพูดกับพระพายด้วยน้ำเสียงเห็นอกเห็นใจจากใจจริง

“น้องพาย อภัยให้เจ้าเอ็ดดี้มันด้วยนะ ไอ้นี่มันถูกสปอล์ยแต่เด็ก โตจนป่านนี้ก็ยังงี่เง่าไม่เอาไหน แต่เรื่องเจ้าชู้ฟันสาวไปทั่ว เฮียจะบอกว่าผู้ชายเป็นแบบนี้ทุกคน ตอนเฮียอายุเท่านี้ก็ซ่าแบบนี้เหมือนกัน แต่แล้วตอนนี้เป็นไงล่ะ กลัวเมียยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น”

อดิศรที่ยืนแอบอยู่หลังพี่ชายเหมือนกลัวความผิด พยายามพยักหน้าหงึกหงักเพื่อยืนกรานสิ่งที่เฮียกรพูด

“ใช่แล้ว พาย ตอนนี้เฮียกรน่ะ กลัวเมียที่สุดในโลกเลยนะ”

“เชื่อเฮียเถอะนะ อีกหน่อยพอเจ้าเอ็ดดี้มีลูกและต้องลุกขึ้นมาช่วยเฮียดูแลกิจการ มันจะไม่มีเวลามาไล่จับสาวๆ เหมือนตอนนี้อีกแล้ว เดี๋ยวเฮียจะช่วยคอยเป็นหูเป็นตาให้เอง ถ้ามันซ่าอีกเมื่อไหร่โดนเฮียตึ้บแน่ โอเคไหม”

“ไม่ต้องรอเฮียตึ้บหรอก” อดิศรอ้อมแอ้ม “ไอ สแวร์ ทูยู ต่อหน้าเฮียเลยว่า I will never make you cry again หนนี้ไอพูดจริงนะพาย”

พระพายยืนมองอดิศรด้วยสายตาว่างเปล่า คำสาบานของเขาได้ยินมาแล้วซ้ำซากเสียจนไร้ค่า เธอไม่รู้สึกอะไรเลยกับคำพูดของเขา รู้แต่ว่าทุกอย่างที่เขาพูดหมดความน่าเชื่อถือไปนานแล้ว

 ******************

สนใจสั่งซื้อเล่มได้ที่เพจศิวารินทร์ 

https://www.facebook.com/lovenovel.writer/

ดาวน์โหลด ebook 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

574 ความคิดเห็น

  1. #534 OnlyCuteKei (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 22:28
    อย่าไปยอมนะหนูพะพาย
    #534
    1
    • #534-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 4)
      10 เมษายน 2563 / 08:00
      ช่วงนี้อัพเสร็จก็ออกจากเว็บเลย ไม่ค่อยได้เข้ามาดูคอมเม้น วันนี้เปิดมาเจอเม้นทุกตอน ขอบคุณมากๆเลยค่ะ คิดถึงนะคะ
      เรื่องนี้จะอัพไปอีกพักใหญ่เลยค่ะ ^^
      #534-1
  2. #509 Pranapda (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 20:43
    ปักหมุดรอคร่าาาา คิดถึงๆๆๆไรท์ค่ะ
    #509
    1
    • #509-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 4)
      11 เมษายน 2562 / 21:32
      คิดถึงมากๆ เหมือนกันค่ะ ช่วงนี้จะอัพนิยายทุกวันนะคะ เข้ามาคุยกันนะ ^^
      #509-1
  3. #13 usaonly (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 20:09
    อ้าวไหงเป็นงั้น ทำไมพายต้องไปรับผิดชอบค่าใช้จ่ายงานแต่ง งานนี้เอ็ดดี้เป็นฝ่ายผิดชัด ๆ คุณแม่พายไม่เข้าข้างลูกสาวเลย :(
    #13
    1
    • #13-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 4)
      17 พฤษภาคม 2561 / 21:10
      ขุ่นแม่ยังแผลงฤทธิ์ไม่หมดนะคะ ตอนหน้าอาจหัวร้อนกว่านี้
      #13-1
  4. #12 kunniam (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 19:49
    เค้ามาแล้วนะไรท์ เข้าใจตั้งชื่อตัวละครนะคะ เรื่องก่อนนี้เกี่ยวกับท้องฟ้า มาคราวนี้เป็นน้องพระพาย และพี่ดิน น่าจะแซ่บนะคะ รอตอนที่น้องไปอยู่ไร่ งานนี้มีมโน
    #12
    1
    • #12-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 4)
      17 พฤษภาคม 2561 / 21:09
      แฟนพันธ์ุแท้จริงๆ ถึงได้รู้ว่าไรท์จะมีธีมในการตั้งชื่อตัวละคร
      หวังว่าเรื่องนี้จะถูกใจนะคะ
      #12-1