มายาพสุธา (รีอัพ)

ตอนที่ 37 : เรียกพี่ดินนะน้องพาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,481
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    13 พ.ค. 63

 

หญิงสาวลุกตามแรงดึงอย่างงงๆ พสุธาพาเธอลงจากรถชัตเติลบัส และยังคงไม่ปล่อยมือจนไปถึงรถจี๊ปสีน้ำเงิน เขาเปิดประตูออกแล้วรุนหลังให้เข้าไปนั่งที่นั่งข้างคนขับ จากนั้นก็ก้าวเขาไปนั่งประจำที่หลังพวงมาลัย

“นายดิน คุณไม่ต้องไปส่งฉันที่สนามบินหรอก” พระพายหันไปพูดกับร่างใหญ่จนแทบคับเต็มคันรถ “ฉันไม่ฟ้องอาพสุแน่นอน เดี๋ยวกลับถึงบ้านแล้วฉันจะคุยกับเขาเอง”

“ใครบอกว่าผมจะพาคุณไปส่งสนามบิน ผมจะพาคุณกลับไร่ต่างหาก” พูดพลางสตาร์ทรถเสียงดังกระหึ่ม

“อ้าว อะไรของคุณล่ะเนี่ย ตะกี้ไล่ฉันกลับบ้าน แล้วตอนนี้จะพากลับ ทำไมคุณถึงเป็นคนที่ทำอะไรตามใจตัวเองแบบนี้นะ ไม่ถามความสมัครใจของฉันบ้างเลย”

“ไม่ต้องถามหรอก กลับไปที่ไร่นี่แหละ ผมอุตสาห์ขับรถมารับคุณแล้วนะ”

“ฉันไม่ได้ขอสักหน่อย! และฉันก็จะไม่กลับไปที่ไร่พสุธาด้วย ถ้าคุณไม่คิดจะส่งฉันไปสนามบิน ฉันจะกลับไปขึ้นรถบัสตามเดิมนะ”

เขาไม่ตอบ แต่เริ่มโยกเกียร์เพื่อเตรียมออกรถ

พระพายเม้มปากโกรธๆ ก่อนเปิดประตูผลัวะแล้วก้าวลงไปก่อนที่รถจะออกตัว พสุธาทุบพวงมาลัยด้วยความหัวเสียก่อนผลักประตูออกพร้อมกับก้าวลงจากรถบ้าง เขาเดินอ้อมท้ายรถมาด้วยความว่องไวแล้วยืนขวางเธอไว้ระหว่างข้างรถกับถนนแคบๆ กลางทุ่งหญ้า

“โอ้ย จะดื้ออะไรนักหนา กลับไปที่รถเลยนะคุณพาย!” เขายกแขนเท้าสะโพกแคบในกางเกงยีน คิ้วเข้มขมวดชนกันบ่งบอกความไม่พอใจอย่างหนัก

“ฉันไม่ได้ดื้อนะ ฉันไม่ได้ขอร้องให้คุณมาตามกลับไปสักหน่อย”

“คุณนี่เอาแต่ใจตัวเองมากรู้ตัวไหม กฎกติกามีอยู่ก็ไม่ทำตาม พอโดนดุเข้าหน่อยก็ไม่พอใจ เอะอะก็จะกลับ อายุเท่าไหร่แล้ว”

“ฉันไม่ได้ไม่พอใจที่คุณดุ แต่คุณไล่ฉันกลับบ้านเองไม่ใช่เหรอ คุณเลิกทำให้ฉันเสียเวลาเถอะ เดี๋ยวจะไปขึ้นเครื่องไม่ทัน”

“ทำไมถึงได้เป็นคนพูดยากพูดเย็นขนาดนี้นะ!”

“คุณต่างหากล่ะที่พูดยาก ในเมื่อฉันทำผิดกฎของไร่และไม่ยอมให้คุณยึดของ ฉันก็ไม่ควรอยู่ที่นั่นต่อไป และอีกอย่างคุณเป็นคนไล่ฉันออกมาเอง แล้วตอนนี้จะมาตอแยฉันอีกทำไม

พสุธาขบกรามแน่นด้วยความขัดใจ “นี่คุณต้องเอาชนะให้ได้ใช่ไหม”

“ชนะแล้วได้อะไร กลับไปนั่งเบื่ออยู่ที่ไร่น่ะเหรอ อย่าเลย ฉันขอเป็นฝ่ายแพ้ละกัน ขอเถอะนะ นายดิน ฉันจะกลับบ้าน”

ชายหนุ่มข่มลมหายใจที่ระบายเข้าออกฟืดฟาดแล้วตัดสินใจโพล่งออกมา

“คุณต้องกลับไปกับผม เพราะคุณพสุธาสั่งให้ผมพาคุณกลับ!”

พระพายหยุดเถียงชะงัดงัน เธอเลิกคิ้วมองชายหนุ่มอย่างสนเท่ห์ “หืม อาพสุ? ทำไมเขารู้เรื่องเร็วจังเลยล่ะ”

“เออน่า เขารู้ก็แล้วกัน”

“คุณโทร.ไปฟ้องเขาเหรอ”

“เปล่า แค่บอกว่าคุณจะกลับกรุงเทพฯ”

หญิงสาวยังคงยืนนิ่ง สีหน้ายังคงมีความดื้อรั้นที่มองออกชัดว่าคงไม่กลับไปง่ายๆ

“ไม่เอา ฉันไม่กลับ”

พระพายยังคงทำหน้ามุ่ยช้อนสายตามองชายหนุ่มตัวสูงที่ยืนขวางทางอยู่ พสุธาเบือนหน้ามองไปทางซ้ายทีขวาทีด้วยความอึดอัด ถอนหายใจแรงๆ ทีหนึ่งและเอื้อมมือดึงกระเป๋าสานลายดอกไม้ไปจากมือของพระพาย เขาเดินอ้อมไปเปิดท้ายรถแล้วโยนมันใส่เข้าช่องเก็บของ พระพายรีบเดินตามหลังมาแต่ทันตอนที่ชายหนุ่มปิดฝาหลังรถเรียบร้อยพอดี

“นี่นายดิน คุณจะคุยอย่างคนมีเหตุผลบ้างได้ไหม ฉันอยู่ที่ไร่นั่นไม่ได้หรอก มันไม่มีอะไรให้ฉันทำ มือถือก็ห้ามใช้ แท็บเล็ตก็ดูไม่ได้ และ...”

“คุณพสุธาสั่งผมให้มาบอกคุณว่า อนุญาตให้คุณเปิดแท็ปเล็ตดูกับเจ้าปอในบ้านพักได้” เขาพูดเสียงห้วนๆ แขนข้างหนึ่งยังเท้าอยู่ที่ประตูหลังรถราวกับกลัวว่าพระพายจะเปิดออกแล้วแย่งเอากระเป๋ากลับคืนไป

“หา อาพสุพูดอย่างนั้นเหรอ”

“ชะ... ใช่” เจ้าของไร่หนุ่มอ้อมแอ้ม นึกแปลกใจตัวเองที่ยอมผิดกติกาให้พระพายได้ง่ายดายขนาดนี้อีกแล้ว “เอ่อ เขาให้คุณเป็นกรณีพิเศษกับเจ้าปอเท่านั้นเพราะรู้ว่าคุณหางานให้เด็กมันทำ และอนุญาตให้ใช้ได้แค่ภายในบ้านพัก ห้ามออกไปใช้ข้างนอกให้คนอื่นเห็นเด็ดขาด แต่ถ้าเป็นกรณีอื่น ให้ไปใช้โทรศัพท์ที่เรือนรับรองตามเดิม”

ริมฝีปากอิ่มเผยอขึ้นด้วยความประหลาดใจอยู่สักพัก แต่แล้วเธอก็หรี่ตาลงแล้วมองเขาเหมือนยังไม่คลายความโกรธ

“แต่... ไม่รู้สิ ฉันเกรงใจอาพสุก็จริง แต่เขารู้หรือเปล่าว่าฉันไม่ได้อยากออกมาจากไร่เองสักหน่อย”

โอ้ย ชักจะหมดความอดทนแล้วนะ! ต้องให้ก้มลงกราบถึงจะยอมกลับไปรึไง น้องเจ่อ!!

“เออ ใช่ ยังไม่หมด... คุณพสุธา เอ่อ... ฝากขอโทษคุณด้วย หวังว่าคุณจะเข้าใจว่าผมแค่ทำตามกฎ ไม่ได้ไม่พอใจอะไรคุณเป็นการส่วนตัว”

พสุธามองดวงหน้าที่ยังง้ำงอของพระพายว่าจะคลายความรั้นลงหรือไม่ และขีดเส้นให้ตัวเองไว้แล้วว่าจะไม่ยอมถอยมากกว่านี้อีกแล้ว

“ว่าไงล่ะ” เขาเลิกคิ้วมองเธอเหมือนรอคอยคำตอบ

พระพายทำท่าเหมือนครุ่นคิดบางอย่าง พสุธาลอบมองที่ใต้ดวงตาของเธอ เห็นแผงขนตายังเปียกจับเป็นแพ คราบน้ำตาที่ยังไม่แห้งดีทำให้เขาอึดอัดคับอกยิ่งกว่าเดิม ใจนึกอยากเดินเข้าไปโยกศีรษะปลอบใจเธอเบาๆ แต่ไม่เคยชินกับการงอนง้อใครถึงขนาดนี้ ระหว่างที่กำลังคิดหาคำพูดเหมาะๆ ที่แสดงความจริงใจของตัวเองมากกว่าที่แสดงออกไป พระพายก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อน

“อาพสุจะขอโทษฉันทำไม เขาไม่ได้เป็นคนไล่ฉันออกมาจากไร่สักหน่อย” หญิงสาวอ้อมแอ้มพลางช้อนสายตาขึ้นมองคนตรงหน้า “แต่เอาเถอะ เพื่ออาพสุแล้วฉันไม่โกรธนายดินแล้วก็ได้”

ฮึ... ไม่โกรธนายดินเพราะอาพสุหรอกเรอะ เอะอะอะไรก็อาพสุๆ ชักหมั่นไส้ไอ้พสุธาแล้วนะ

“และฉันก็ขอโทษคุณด้วยนะ นายดิน” พระพายพูดไม่เต็มเสียงแต่น้ำเสียงนั้น

ฟังออกว่ายอมอ่อนข้อให้แล้ว “จริงๆ แล้วฉันเองก็ควรทำตามกฎของไร่และไม่ควรเถียงคุณแต่แรก แต่ว่า... เอ้อ ช่างมันเถอะ”

ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าคำว่าพสุธาจะศักดิ์สิทธิ์อย่างกับประกาศิตของพระราชา แค่เอ่ยชื่อนี้ออกมาอ้าง พระพายก็พร้อมที่จะทำตามโดยไม่เกี่ยงงอน จู่ๆ ความคิดเจ้าเล่ห์บางอย่างก็แล่นผ่านความคิด เรื่องอะไรเขาต้องยอมผู้หญิงคนนี้อยู่ฝ่ายเดียวด้วยล่ะ

“อ้อ แล้วคุณพสุธาก็สั่งมาอีกหนึ่งเรื่องด้วย” พสุธาขมวดคิ้วตีหน้าเคร่งขรึมเพื่อให้เธอเห็นว่าเป็นเรื่องจริงจังมาก “เขาบอกว่าเราสองวางตัวห่างเหินกัน และไม่ยอมทำความสนิทสนมต่อกันก็เลยทำให้มีปัญหาในการอยู่ร่วมกัน เพื่อให้อยู่ในไร่อย่างสงบราบรื่น เขาอยากให้เราสองคนทำตัวเหมือนเป็นพี่เป็นน้อง ก็เลยสั่งมาว่าให้ผมปฏิบัติกับคุณเหมือนเป็นน้องและคุณนับถือผมเป็นพี่”

หญิงสาวเอียงหน้ามองเขางงๆ “หืม นับถือเป็นพี่เป็นน้องยังไง”

“ต่อจากนี้ไป คุณต้องเรียกผมว่าพี่ดิน ไม่ใช่นายดิน และผมเรียกคุณว่าน้องพาย ไม่ใช่คุณพาย”

พสุธาเกือบหลุดหัวเราะออกมาเสียเอง งงตัวเองอยู่เหมือนกันที่คิดเรื่องไร้สาระออกมาได้อย่างไร แต่เขารู้สึกขัดใจมาพักหนึ่งแล้วที่เธอเรียกเขาว่าคุณ เรียกตัวเองว่าฉัน เวลาเห็นหน้าหวานๆ ของพระพายแล้ว เขาอยากได้ยินเธอเรียกเขาด้วยคำที่ไพเราะเสนาะหูกว่านั้น

“อาพสุรู้ได้ยังไงว่าฉันเรียกคุณว่านายดิน” พระพายสงสัย

“เอ่อ... สงสัยเป็นเพราะเวลาที่ผมรายงานเรื่องต่างๆ ให้เขารู้ ผมเล่าเป็นบทสนทนาล่ะมั้ง” พสุธาแก้ตัวน้ำขุ่นคลั่ก “แต่เอาเถอะ ไอ้ที่เราเรียกกัน คุณๆ ฉันๆ คุณๆ ผมๆ มันฟังดูห่างเหินไปหน่อย ผม เอ๊ย พสุธาอยากให้ทุกคนอยู่ในไร่ด้วยความรู้สึกเป็นกันเอง มีอะไรก็ตักเตือนกันได้เหมือนพี่เหมือนน้อง ไม่ใช่ในฐานะแขกกับคนดูแลไร่ และคุณเองก็อายุห่างจากผมขนาดนี้ ควรต้องเรียกพี่ดิน ไม่ใช่นายดิน”

“แปลกจัง อาพสุจะสนใจเรื่องหยุมหยิมอย่างเรื่องที่ฉันเรียกคุณว่านายดินไปทำไม"

“บอกแล้วไงว่าอย่าใช้ ‘ฉัน’ กับ ‘คุณ’ ” เขายกนิ้วชี้ขึ้นมาเตือนพร้อมกับทำหน้าเข้ม

“โอเคๆ งั้นฉัน... เอ้อ พาย เรียกพี่ว่าพี่ดินก็ได้”

พาย... พี่ดิน... ฟังแล้วรู้สึกดีชะมัด อาพสุนี่ฉลาดสุดยอดไปเลย!

“ต้องมีคะขาด้วย พูดคะสิครับ” เขาพยายามกลั้นหัวเราะ มาถึงขั้นนี้แล้วต้องไปให้สุดทาง เขามองเธอเหยียดมุมปากเหมือนขัดใจเล็กน้อย ก่อนเอ่ยตามว่า

“ค่ะ พี่ดิน”

“ดีมากครับ น้องพาย”

หญิงสาวถึงกับหน้าแดงขึ้นมาทันที “โอย ไม่ต้องน้องพายไม่ได้เหรอ แค่พายเฉยๆ ก็ได้นะคะพี่ดิน”

บ้าจริง เวลาที่เธอเรียกเขาว่าพี่ดิน แถมมีคะขาพ่วงท้ายประโยค ฟังแล้วยิ่งรู้สึกดีเข้าไปใหญ่ หัวใจของพสุธาหึกเหิมพองโต อยู่ดีๆ ความคิดที่มีมาตลอดสองสามอาทิตย์ก็เปลี่ยนไป เขาอยากเก็บหญิงสาวคนนี้ไว้ในไร่พสุธาให้นานกว่านี้... อีกสักนิด

*****************************

แหมๆๆๆ เรียนพี่ดินสิครับน้องพาย 

มายาสาไถเกินหญิงอีกนะนายดิน


หนังสือเล่มก็มีขายนะคะ 

ส่งข้อความที่เพจ ศิวารินทร์ (กดที่ชื่อได้เลยค่ะ) 

หรือดาวน์โหลด ebook 

  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

574 ความคิดเห็น

  1. #547 fsn (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 11:53

    เอาที่ชอบๆ นะคะ อาพสุ เอ้ย พี่ดิน 55

    #547
    1
    • #547-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 37)
      14 พฤษภาคม 2563 / 20:55
      เอาที่สบายใจเลยใช่มั้ย 5555
      #547-1
  2. #546 _mui_ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 23:47
    อยากจะ เเหมมม ถึง ดาวพลูโต555
    #546
    2
    • #546-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 37)
      14 พฤษภาคม 2563 / 20:54
      แหมมมม ได้ไกลมากค่ะ กลับมาก่อนนน
      #546-1
    • #546-2 _mui_(จากตอนที่ 37)
      14 พฤษภาคม 2563 / 21:05
      5555555
      #546-2
  3. #294 แก้ม (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 20:12

    เงินที่มีเอ็ดดี้ผีหน้าหม้อเคยเอาไปให้กับการศึกษาบ้างหรือไม่ สมองค่ะ สมองอยู่ไหน

    ต่อไปต้องมีฉากใส่สร้องชิมิ... หวานๆ

    #294
    1
    • #294-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 37)
      10 กรกฎาคม 2561 / 20:55
      เอ วันนั้นพี่ดินมัวแต่โกรธที่เจอพ่อตา ลืมไว้ที่เคาน์เตอร์รึเปล่าน้อ...
      #294-1
  4. #293 Khanittha_neung (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 19:09
    ลำไยเอ็ดดี้
    #293
    1
    • #293-1 (จากตอนที่ 37)
      10 กรกฎาคม 2561 / 19:52
      เปิดไร่ลำไยแข่งกับพี่ดินเลย
      #293-1