มายาพสุธา (รีอัพ)

ตอนที่ 33 : กินง่ายอยู่ง่าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,548
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    9 พ.ค. 63

 

หลายวันต่อมา พสุธาเดินไปที่ครัวเพื่อกินมื้อเย็น แล้วเห็นแมลงปอสวมเสื้อยืดลายหน้าแมวกับกางเกงยีนปักลายดอกไม้ที่ทำให้เด็กสาวดูทันสมัยและสมวัยขึ้นมาทันตาเห็น สงสัยพระพายผู้โอบอ้อมคงแบ่งเสื้อให้ใส่กระมัง ชายหนุ่มพยักหน้าอย่างพึงพอใจพลางเดินเข้าไปใกล้ เห็นแมลงปอกำลังถือตะหลิวผัดบางอย่างขมักเขม้นในกระทะ

     “ทำอะไรอยู่น่ะ กลิ่นหอมเชียว”

     “พี่พายบอกว่าอยากกินอาหารง่ายๆ ปอก็เลยทำไก่คั่วเกลือ...ค่ะ”

     “อยู่กับพี่พายเค้าแค่ไม่กี่วัน มีคะมีขาด้วยแฮะ ดีแล้ว หัดทำตัวน่ารักๆ เข้าไว้” แล้วพสุธาก็เหลือบมองไก่คั่วเกลือพลางเอื้อมมือลงไปจะหยิบชิม “เออ หน้าตาดูดีนี่ อร่อยหรือเปล่า ไหนชิมดูซิ”

     เด็กสาวตีมือเจ้าของไร่ดังเผี๊ยะ

     “อย่าสิพี่ดิน ปออุตสาห์ทำสวยๆ ให้พี่พาย...นะคะ”

     “เฮ้ย ไอ้เด็กอกตัญญู ได้พี่สาวคนใหม่ ลืมบุญคุณพี่ชายคนเก่าเลยนะ”

     แมลงปอหันไปค้อนชายหนุ่มก่อนคีบเนื้อไก่ชิ้นเล็กจิ๋วส่งให้ “อ่ะ ปอให้แค่นี้”

     พสุธาหัวเราะ ยกมือขึ้นยีผมเด็กสาวเล่น นึกดีใจที่วันนั้นตัดสินใจให้โอกาสแมลงปออีกครั้ง แม้ว่าแอบนึกหมั่นไส้แม่สาวจากกรุงเทพฯ ที่กินอาหารบ้านนอกไม่ได้ แต่เอาเถอะ พระพายก็พยายามอยู่รอดในไร่พสุธานี้ให้ได้ แม้ในวิถีแบบของเธอเองก็ตาม

 

แมลงปอยืนอยู่ข้างโต๊ะอาหารในโรงครัว จดจ้องใบหน้าของหญิงสาวตรงหน้าอย่างใจจดใจจ่อ ดวงตามีแววลุ้นระทึกเมื่อพระพายตักไก่คั่วเกลือที่เพิ่งทำเสร็จร้อนๆ เข้าปาก พระพายหลับตาเคี้ยวช้าๆ ราวกับนักชิมอาหารกำลังลิ้มรสชาติของเมนูเด็ดในภัตตาคารหรู

     “อร่อยมากเลยจ้ะปอ ฝึกต่อไปเยอะๆ นะ ไปคิดมาอีกนะว่าจะทำอะไรให้พี่กิน"

     แมลงปอยิ้มรับด้วยความดีใจ หลังจากวางสำรับทุกอย่างลงบนโต๊ะและกำลังถือถาดเปล่ากลับเข้าครัว หุ่นสูงไหล่กว้างของพสุธาพร้อมจานข้าวและสำรับอีกหนึ่งอย่างก็เดินเข้ามา จากนั้นก็จัดแจงเชื้อเชิญตัวเองนั่งลงตรงข้ามพระพาย

     “อ้าว นายดิน?” พระพายมองชายหนุ่มตรงหน้าวางจานข้าวลงพร้อมกับข้าว เป็นนัยว่าจะนั่งร่วมโต๊ะอาหารกับเธอด้วย

     “ขอนั่งด้วยนะ ผมหาโต๊ะไม่ได้”

     พระพายเหลือบมองโต๊ะที่อยู่ถัดไปสองตัวที่ยังว่างอยู่ เขามองตามสายตาแล้วรีบแก้ตัว

     “คือผมอยากกินไก่ของเจ้าปอมันด้วย ตะกี้เห็นมันทำอยู่ที่ครัว กลิ่นหอมเชียว” พสุธาพูดพลางหยิบช้อนกลางตักไก่คั่วเกลือของพระพายใส่จานตัวเอง

     “อ้าว พี่ดินไปแย่งของพี่พายทำไมอะ” แมลงปอถือน้ำเย็นกลับมาวางให้ที่โต๊ะแล้วเห็นตอนที่พสุธากำลังจ้วงตักอาหารของพระพายพอดี เด็กสาวรีบโวยวายเพราะเดือดร้อนแทน

     “เฮ้ย พูดให้มันดีๆ นะเจ้าปอ พี่ไม่ได้แย่งสักหน่อย เห็นไหมว่าเอากับข้าวของพี่มาแบ่งกับคุณพายด้วย ไม่ได้มากินเฉยๆ” เขาว่าพร้อมกับพยักพเยิดไปที่จานอาหารของตน “มาแลกกันกินนะ คุณพาย”

     แล้วมือแข็งแรงข้างหนึ่งก็เอื้อมตักอะไรบางอย่างในจานกับข้าวที่ตนถือมา เตรียมจะโปะลงบนจานของพระพาย แต่พอนึกถึงต้มยำกบกับคั่วนกแล้ว หญิงสาวรีบตะปบข้อมือแข็งโป๊กของเขาทันที

     “เดี๋ยวก่อนนายดิน! มันคืออะไร”

     พสุธายิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวเรียง “ผัดเผ็ดงู”

     เธอผลักมือของพสุธาที่ตักเนื้อผัดเผ็ดรออยู่กลางอากาศ

     “ไม่เอา! ไม่ต้องตักมาให้ฉันเลยนะ!”

     พสุธาพยายามกลั้นหัวเราะ “แต่คุณรับปากกับผมแล้วว่าถ้าให้เจ้าปอทำอาหารให้กิน คุณจะลองกินอาหารที่ไร่ด้วย”

     “แต่ทำไมต้องเป็นงูด้วยล่ะ”

     “หรือจะเปลี่ยนเป็นแย้”

     “ไม่!”

     “โอ้ย พี่ดิน! ทำไมเป็นคนนิสัยแบบนี้นะ” เด็กสาวที่ยังยืนอยู่ข้างโต๊ะถึงกับอดรนทนไม่ไหว

     “ใช่ คนนิสัยไม่ดี ปอยกเอาจานนี้ออกไปจากโต๊ะเดี๋ยวนี้เลย” พระพายร้องบอกเด็กสาว

     “ไม่ต้องยกออกไปหรอกพี่พาย เพราะนี่ไม่ใช่ผัดเผ็ดงู แต่เป็นผัดเผ็ดปลาดุกต่างหาก” แมลงปอเฉลยก่อนหันไปถลึงตาใส่เจ้าของไร่ “แกล้งพี่พายอยู่ได้ เดี๋ยวไม่ให้กินไก่คั่วเกลือซะหรอก”

     เสียงหัวเราะร่วนมาจากพสุธา เขาหยิบช้อนจากจานไก่แล้วตักใส่จานโดยไม่สนใจคำขู่ของแมลงปอ

     “คนอะไร ปลาดุกกับงูยังแยกไม่ออก เวลาไปเล่นน้ำระวังให้ดีๆ เดี๋ยวจะโดนปลาดุกกัดเอาล่ะ”

     พระพายจ้องหน้าชายหนุ่มพร้อมกับส่งสายตาโกรธเคือง เขาทำท่าไม่เดือดร้อนพลางกินไก่คั่วเกลือกับผัดเผ็ดปลาดุกอย่างเอร็ดอร่อย เธออุตสาห์ให้คะแนนความใจดีของนายดินไปหลายแต้มแล้วเชียว ตอนนี้ขอริบคืนให้หมด

 

“สวัสดีค่ะ ดิฉันพระพาย ประพันธสิริ จากรายการนักสู้ธุรกิจ วันนี้เราจะมาเยี่ยมชมเจ้าของกิจการรายหนึ่ง แม้ว่าธุรกิจจัดว่าเป็นขนาดย่อม แต่รายได้ต่อปีไม่ย่อมเลยล่ะค่ะ”

     ภาพในจอเป็นหญิงสาวหน้าตาสวยสดใสในชุดสูทนักธุรกิจ ผมยาวสลวยรวบเป็นหางม้าเรียบร้อยดูทะมัดทะแมง เธอสวมรองเท้าส้นสูงปรี๊ดแต่เดินคล่องแคล่วอยู่หน้าโรงงานแห่งหนึ่ง “และนี่คือคุณชลธี เจ้าของบริษัทโรงงานผลิตสมุนไพรอัดเม็ดจากเห็ดหลินจือ...”

     หลังจากที่พสุธาโทร.ไปโวยวายเครือข่ายอินเตอร์เน็ตสัญญาณเต่าที่ทางไร่ใช้บริการอยู่นายหลายปี ก็ดูเหมือนสัญญาณสามจีเริ่มครอบคลุมมาถึงพื้นที่แล้ว วันนี้เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่สัญญาณอินเตอร์เน็ตค่อนข้างเสถียร ทำให้เปิดดูรายการต่างๆ ทางออนไลน์ได้ และเป็นสาเหตุที่ทำให้ใครบางคนนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มองพิธีกรสาวในรายการ เวลาพระพายยืนพูดอยู่หน้ากล้อง ดูสวยไม่ต่างจากตัวจริงที่เห็นอยู่ทุกวันในไร่ แต่สิ่งที่แปลกตาก็คือท่าทางรอบรู้ฉะฉานในสิ่งที่พูด เธอสามารถพูดคุยตอบโต้กับเจ้าของธุรกิจราวกับเป็นผู้เชี่ยวชาญในวงการ ดูก็รู้ว่าเตรียมตัวและทำการบ้านมาเป็นอย่างดีก่อนดำเนินรายการ

     นี่สินะ เสน่ห์ของผู้หญิง ไม่ใช่สวยอย่างเดียว ไม่ต้องเก่งไปหมดทุกอย่าง ไร้สาระบ้างก็ได้ แต่มุ่งมั่นจริงจังในสิ่งที่ตัวเองทำ เขามองริมฝีปากอิ่มของเธอระหว่างที่พูดคุยกับผู้ร่วมรายการ ยิ่งตอนที่เผยอขึ้นอย่างลืมตัวเวลาตั้งใจฟังผู้ร่วมรายการนั้น ดูทั้งเย้ายวนทั้งน่ารักในเวลาเดียวกัน จนเขาบอกไม่ถูกว่าผู้หญิงคนนี้เซ็กซี่หรือน่าเอ็นดูกันแน่

     อยู่ดีๆ เขาก็นึกอยากเดินไปที่เรือนต้นสนแล้วหาเรื่องคุยกับเธอ

     หลายวันมานี้พระพายแทบไม่ได้ออกมาเดินเล่นที่ไร่ ดูเธอมีความสุขกับการอยู่ที่เรือนต้นสนจนไม่ออกมาใช้โทรศัพท์หรือติดต่อกับใคร หรือมาเปิดเล่นเน็ตที่เรือนรับรองเหมือนวันแรกๆ ส่วนหน้าที่ทำอาหารเย็นที่เขาเคยทำมาหลายวัน บัดนี้เจ้าแมลงปอก็เบียดเขาตกขอบไปแล้วเรียบร้อย ทั้งแย่งเตาในครัว และรสชาติอาหารที่ล้ำหน้าเขาไปมาก ครั้นชะโงกหน้าไปเยี่ยมเยียนที่เรือนต้นสน ก็จะต้องเห็นพระพายกับแมลงปอสุมหัวกันทำอะไรไม่รู้ตามประสาสาวๆ จนเขาไม่กล้าเข้าไปขัดจังหวะ

     ในที่สุด พสุธาก็หาโอกาสเข้าไปได้เมื่อตอนที่มีพัสดุส่งมาจากกรุงเทพฯ จ่าหน้าถึงพระพาย ประพันธสิริ

 ***********************

เริ่มหาโอกาสไปหาน้องพายถึงบ้าน แผนสูงนะนายดิน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

574 ความคิดเห็น

  1. #536 _mui_ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 16:26
    เเผนสูงนะนายดินน
    #536
    2
    • #536-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 33)
      10 พฤษภาคม 2563 / 20:27
      ใจนายดินมันเริ่มแกว่งแล้ว
      #536-1
  2. #232 yiloveyou (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 12:15
    หวงออกนอกหน้า​นอกตาไปมากนะคะลุงดินขาาาา
    #232
    1
    • #232-1 ศิวารินทร์(จากตอนที่ 33)
      4 กรกฎาคม 2561 / 17:01
      ไม่มีอะไรมาก แค่หวงไว้ดูคนเดียวเท่านั้นแหละ
      #232-1