วิวาห์ตีทะเบียน (ฉบับรีไรท์)

ตอนที่ 29 : ข่าวดีที่ชวนช็อก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 289
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    3 ต.ค. 61


 

 

 

 

 

ตอนที่ 29

ข่าวดี ที่ชวนช็อก

 

 

 

 

 

“น่ารักจังเลยค่ะพี่แพรว”

กุ้งนางว่าตาเป็นประกาย เมื่อเห็นกล่องของรับไหว้ผู้ใหญ่เป็นรูปหัวใจ บุด้วยกระดาษสาอย่างปราณีตบรรจง

คนกำลังจะเป็นเจ้าสาวในอีกไม่กี่วันข้างหน้าเงยหน้าขึ้นมายิ้ม สีหน้าแววตา ฉายชัดถึงความสุข

“พี่ดูมาจากในอินเตอร์เน็ตน่ะ เห็นมันน่ารักดี” และก็อยากให้มันเป็นของชิ้นพิเศษแทนคำขอบคุณในวันพิเศษของเธอ

“แต่ดูท่าว่าจะทำยากนะคะนี่”

สองสาวพี่น้องที่เข้ามาในศาลาปั้นหยาว่า หลังจากเห็นหญิงสาวง่วนทำอยู่เป็นนานกว่าจะเสร็จแต่ละชิ้น มันบอกถึงความตั้งใจอันแรงกล้าอย่างเหลือเกิน

“อื้ม! ก็ใช้เวลานิดหน่อยชิ้นแรกๆ แต่หลังจากเริ่มจับทางได้ ก็ไม่ยากแล้วล่ะจ๊ะ”

“แล้วต้องทำกี่ชิ้นคะนี่?”

“ก็ประมาณห้าสิบชิ้น สำหรับแขกผู้ใหญ่ ทางฝ่ายเรามีไม่มากก็แค่คุณตา แต่ทางฝ่ายคุณรุตคงเยอะหน่อยจ๊ะ”

กุ้งนางกับกวางน้อยหันไปมองหน้ากัน สีหน้าแววตาเต็มไปด้วยความกังขาข้องใจว่าผู้ชายที่เทียวไล้เทียวขื่อเข้านอกออกในทั้งที่บ้านนี้และที่โรงเรียน มาตีสนิทชิดเชื้อกับพวกเธอคือวาคิม ที่ใครๆ ก็คิดว่ากำลังตั้งหน้าทำคะแนนจีบแพรวพิชชาอยู่ แต่ทำไมพอรู้ข่าวว่าพี่สาวแสนสวยจิตใจงามคนนี้กำลังจะแต่งงาน หวยรางวัลแจ็กพ็อตสิบงวดซ้อนถึงได้ไปออกที่พี่ชายของวาคิม...ชื่อคุณวิศรุตที่พวกเธอก็เพิ่งจะได้ยินชื่อเขามาแค่ไม่กี่วันนี้เอง

“โห! พี่แพรวเก่งจัง ให้กวางกับกุ้งทำ คงจะไม่ไหว”

“ทำไมจะไม่ไหวล่ะ ทำด้วยใจ ตั้งใจจะทำ อะไรก็ทำได้ทั้งนั้นแหละจ้า” คนว่ายิ้มอย่างมีความสุข หยิบกรรไกรมาตัดริบบิ้นที่เกินจากขอบกล่อง แล้วบรรจงติดกาวลงไปให้เรียบกริบ

“อีกนานไหมคะเนี่ยจะเสร็จ?”

“ถึงพรุ่งนี้ก็น่าจะเสร็จแล้ว”

“ข้ามวันข้ามคืนกันเลยทีเดียวนะคะเนี่ย?”

แพรวพิชชายิ้มกริ่มไม่ว่ากระไร ยังคงตั้งใจทำอย่างใจเย็น

“อยากจะช่วยนะคะเนี่ย แต่กลัวทำไม่สวยเหมือนพี่แพรว”

“ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ แค่กล่องไม่กี่ชิ้นเอง”

“อันที่จริงซื้อเอาก็ได้นะคะ ไม่เห็นน่าจะต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งทำเองเลย” กุ้งนางว่า

พวกเธอได้ยินข่าวมา เหมือนๆ คนอื่นว่าเจ้าบ่าวของแพรวพิชาระดับนักธุรกิจหนุ่มร่ำรวยหลานคนโตของมหาเศรษฐีหมื่นล้าน ก็แค่ของเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้ ก็ไม่น่าจะให้เจ้าสาวต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งทรมานสังขารอย่างนี้เลย

“ก็ไม่ได้ลำบากอะไร แต่งงานครั้งเดียวในชีวิต พี่ก็อยากทำออกมาให้ดีที่สุด”

สองสาวหันมาสบตากันอีกครั้ง พร้อมกับลอบถอนใจ คนจะเป็นเจ้าสาว ควรที่จะไปเข้าคอร์สขัดหน้านวดตัว ให้สวยๆ มากกว่ามานั่งทำของชำร่วยของรับไหว้เอง  และที่สำคัญ เจ้าบ่าวของแพรวพิชชา ที่พวกเธออยากเห็นหน้า เห็นตัว แต่จนป่านนี้ก็ยังไม่ได้เห็นเลย ดูท่าคุณวิศรุตอะไรนี่ จะไม่ได้เป็นกันเอง เข้าถึงง่าย ไม่ถือตัวอย่างวาคิม พอคิดถึงชายหนุ่มอัธยาศัยดี และอารมณ์ดีคนนั้น ก็อดจะเสียดายไม่ได้ ที่ไม่ได้มาดองเป็นคนกันเอง

“พักนี้ไม่เห็นคุณวาคิมเลยนะคะพี่แพรว”

“พี่คิมไปดูงานที่อเมริกาจ๊ะ”

“แล้วอย่างนี้จะกลับมาทันงานแต่งพี่แพรวไหมคะนี่?”

“อื้ม! ก็ต้องมาสิ งานแต่งพี่ชายเขาทั้งทีนะ” คนว่ายิ้มๆ

“คุณคิมหล่อนะคะ ใจดี ขี้เล่น เป็นกันเอง” กุ้งนางพึมพำว่า

“แล้วคุณวิศรุตพี่ชายคุณคิมนี่ เหมือนคุณคิมไหมคะ?”

แพรวพิชชาละมือจากงานที่ทำอยู่ขึ้นมาครุ่นคิด

วิศรุตกับวาคิมเหรอ?

นอกจากรูปร่างที่สูงใหญ่เหมือนกัน วาคิมดูจะตัวโตกว่านิดหนึ่งด้วยความหนาของร่างกาย หน้าตาทั้งสองคนไม่เหมือนกันเสียทีเดียว แต่ก็มีความคล้ายคลึงอยู่ไม่น้อย

วาคิมเป็นคนง่ายๆ สบายๆ เขาดูไม่เหมือนนักธุรกิจนัก ออกจะเซอร์ๆ ติสต์ๆ อยู่ด้วยง่าย แต่กับวิศรุตนั่น ชัดเจนไปตั้งแต่ภาพลักษณ์ ความคิด และการกระทำทั้งหมด

เขาเป็นคนสุขุมนุ่มลึก คาดเดาได้ยาก แต่ละความคิด คำพูดที่ได้สัมผัสทำให้เธออึ้งได้บ่อยๆ แต่บทจะหวานขึ้นมา เขาก็ทำเอาเธอใจสั่นไปไม่เป็นเลยทีเดียว และทั้งหมดนี่กลับเป็นเสน่ห์อันเย้ายวนที่ทำให้เธอประทับใจเขาอยู่ลึกๆ

“คนละคนกัน ก็ไม่เหมือนกันหรอกนะ ไว้เดี๋ยวเจอตัวจริง กุ้งกับกวางก็ค่อยดูแล้วกันว่าเหมือนหรือไม่เหมือนยังไง” เธอเอ่ยยิ้มๆ

“แล้วคุณวิศรุตแกจะมาอีกเมื่อไหร่คะพี่แพรว เอาจริงจะแต่งงานกับพี่สาวเราอยู่แล้ว กุ้งกับกวางยังไม่เห็นหน้าว่าที่พี่เขยเลย” สองสาวถามรอฟังคำตอบใจจดจ่อ

แพรวพิชชาชะงักมืออีกครั้ง พักนี้ วิศรุตหายหน้าหายตาไปเลย เขาก็คงจะไปเคลียร์งานของเขา เพื่อที่จะต้องปรับตัวหลังจากนี้ขนานใหญ่ เพราะชายหนุ่มบอกว่าจะย้ายมาอยู่ที่บ้านเธอ

แต่กระนั้น เขาก็ให้สิทธิ์ขาดเธอในการเป็นคนเลือกตกแต่งและซื้อหาเฟอร์นิเจอร์ใหม่เข้าบ้าน โดยเป็นคนออกเงินให้ทั้งหมด

ไม่ไปเลือกซื้อด้วยกันหรือคะคุณรุต เผื่อแพรวเลือกไม่ถูกใจ

ผมเชื่อในสายตาและรสนิยมคุณ ถ้าลองว่าเลือกผมเป็นเจ้าบ่าว ก็น่าเชื่อได้ล้านเปอร์เซ็นต์ว่า คุณรสนิยมดีและตาถึง

ฟังคำพูดเขาสิ ช่างมั่นใจในตัวเองล้นเหลือ จะไม่ให้เธออายม้วนต้วนหัวใจพองฟูได้ยังไงกัน

เรือนหอของเธอกับเขาไม่ได้ปลูกขึ้นใหม่แต่อย่างใด ด้วยฤกษ์แต่งงานที่ได้มา ค่อนข้างกระชั้นชิด จึงเห็นพ้องต้องกันว่า จะใช้บ้านเดิมของเธอที่เคยอยู่กับบิดามารดาตกแต่งใหม่เป็นเรือนหอ เพราะอยู่ในรั้วรอบขอบชิดเดียวกับบ้านของคุณยงยุทธ ไปมาหาสู่สะดวก ใกล้โรงเรียนอนุบาลที่ทำงานของเธอ และเธอเองไม่ต้องไปปรับตัวกับบ้านหลังใหญ่ที่มีคนอยู่มากมายของเขา

เท่านี้แพรวพิชชาก็ไม่รู้จะขอบคุณวิศรุตยังไงแล้ว ที่เสียสละตัวเองมาอยู่กับเธอที่บ้านหลังนี้ แม้อาจจะไม่สะดวกสบายเท่าที่เขาเคยได้รับ เพราะรู้ว่าเธอทิ้งคุณตาไปไหนไม่ได้ และต่างฝ่ายต่างก็มีหน้าที่การงานให้รับผิดชอบล้นมือ จึงไม่สะดวกจริงๆ กับการปลูกบ้านใหม่ หรือย้ายบ้านไปอยู่ที่อื่น

“ก็คงยุ่งๆ อยู่กับงานละมัง ยังไงเสีย พอถึงวันงาน เดี๋ยวกุ้งกับกวางก็ต้องได้เห็นอยู่ดีแหละ” เธอว่ายิ้มๆ อย่างเข้าใจ

ก่อนจะหยิบงานตรงหน้าขึ้นมาทำต่อให้เสร็จ อารมณ์ของคนจะเป็นเจ้าสาว มันช่างมีความสุขเหลือเกิน

 

 

 

“น้องแพรวจะแต่งงานกับพี่รุตงั้นหรือครับ?”

เรียกว่ามันเป็นข่าวสุดช็อกเลยก็ว่าได้ เพราะเมื่อกลับมาถึงเมืองไทย ที่แรกที่เขาไป ไม่ใช่บ้าน แต่เป็นโรงเรียนอนุบาลอุ่นรัก เพราะอยากเห็นหน้าคนที่คิดถึงเหลือเกิน

ระยะเวลากว่าสองเดือนที่ห่างกัน ได้ติดต่อผ่านโทรศัพท์บ้าง แต่เพราะแพรวพิชชามัวยุ่งๆ อยู่กับโรงเรียนและยังจะอาการป่วยของคุณยงยุทธ ผนวกกับเวลาก็ไม่ค่อยตรงกัน จึงทำให้ทั้งเขาและเธอห่างเหินกันไปโดยปริยาย

และนั่นทำให้วาคิมแน่ใจแล้ว...ว่าเขารู้สึกอย่างไรกับเธอ และการกลับมาเมืองไทยคราวนี้ เขาก็พร้อมจะสานต่อ และเดินหน้าความสัมพันธ์ให้ชัดเจนจริงจัง แต่กลับได้ฟังข่าวดีของเธอและพี่ชายที่เป็นข่าวร้ายสำหรับเขา

“ค่ะ”

ท่าทางยิ้มนิดๆ พร้อมผงกหน้ารับอย่างขัดเขิน ทำเอาใจเขาแป้วเลยทีเดียว ชัดเจนว่าเธอมีใจให้กับวิศรุต แล้วที่ผ่านมาความรู้สึกที่เขามีให้ ก็คงไม่ต่างจากแอบรักข้างเดียว

“ทำไมถึงได้รวดเร็วอย่างนี้ล่ะ?”

น้ำเสียงแผ่วพร่าตั้งคำถาม รู้สึกเหมือนหัวใจจะหลุดหายไปทั้งยวงกับคำพูดที่พ้นออกจากกลีบปากเล็กจิ้มลิ้มอิ่มสวย จำได้ว่าก่อนที่เขาจะไปดูงานที่อเมริกา ทั้งสองคนยังไม่รู้จักกันเลย วิศรุตยังยุยงส่งเสริมให้เขาจีบเธอเสียด้วยซ้ำ

แล้วสิ่งที่พี่ชายทำนี่อยู่หมายความว่ากระไร?

วิศรุตรักแพรวพิชชาจริง จนกล้าที่จะหักหลังเขา หรือว่ามีอย่างอื่นแอบแฝงอยู่กันแน่ ทั้งเรื่องที่ขอให้เขาไปทำงานบายเออร์ที่สิงคโปร์แทน และส่งเขาไปดูงานนานนับเดือนๆ เหมือนตั้งใจจะแยกให้ห่างจากหญิงสาว เพื่ออีกฝ่ายจะได้ก้าวเข้ามาในชีวิตเธอ โดยไม่มีก้างชิ้นโตขวางคอ

แพรวพิชชายิ้มขัดเขิน เธอเองก็รู้สึกว่ามันช่างรวดเร็วเกินไปเหมือนกัน แต่พวกผู้ใหญ่เร่งรัดจัดการให้ตามความใจร้อนของว่าที่เจ้าบ่าว จะทัดทานคัดค้านก็ไม่ได้

“ไม่รู้สิคะ แพรวก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดขึ้นตอนไหนได้ยังไง” เธอเองก็ตั้งตัวไม่ทันเหมือนกัน ทุกอย่างมันเกิดปุบปับจนถึงวินาทีนี้ เธอยังไม่อยากเชื่อเลยว่ามันเป็นเรื่องจริง

“แพรวดีใจนะคะ ที่พี่คิมกลับมาทันงานแต่งของแพรวด้วย” น้ำเสียงใสบอกความรู้สึกว่าดีใจจริงๆ จนเขาสัมผัสได้

แพรวพิชชาไม่รู้เลยสิว่าเขารู้สึกอย่างไรกับเธอ...ในนาทีนี้วาคิมนึกโกรธตัวเอง ที่ไม่ได้พูดอะไรออกไปให้ชัดเจนตั้งแต่ทีแรก

ความรู้สึกดีๆ ที่เขามีให้กับเธอ เลยถูกหญิงสาวตีความหมายเป็นเพียงพี่ชายน้องสาว และคนที่ปรารถนาดีต่อกันเท่านั้น

อะไรยังไม่เท่าที่ว่า ทำไมจู่ๆ วิศรุตถึงได้ตกหลุมรักผู้หญิงที่ออกปากเองว่าไม่น่าสนใจ ถึงขนาดที่จะยอมแต่งงานลงหลักปักฐานด้วย

แล้วแฟนของพี่ชายเขาล่ะ ดาราสาวเซ็กซี่ที่คุณวิชาญไม่ชอบคนนั้น ได้เลิกลากันไปแล้วหรือไร?

แต่ใครก็คงไม่สามารถตอบได้ดีเท่ากับเจ้าตัว



ชอบก็อย่าลืมกดหัวใจด้านล่าง 

และคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยนะจ๊ะ




กดติดตามผลงานของนักเขียนได้ที่เพจนี้นะจ๊ะ 

จะได้ไม่พลาดการติดตามน๊า ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น