คืนพันธนาการ

ตอนที่ 6 : บทที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,743
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    9 พ.ค. 61









 

 

ไม่ว่าจะหวาดหวั่นหรือลังเลแค่ไหน แต่สุดท้ายฉัตรระวีก็ตัดสินใจมุ่งหน้าสู่ไร่ศรไอศูรย์จนได้...

ร่างระหงก้าวลงจากรถสองแถว พลางยกมือขึ้นบังแดดที่สาดจ้าลงมา ข้างหน้าคือป้ายขนาดใหญ่บอกให้รู้ว่าที่ยืนอยู่นี้คืออาณาเขตของไร่ศรไอศูรย์หญิงสาวไม่รอช้าสะพายกระเป๋าเดินตรงไปยังถนนที่ทอดตัวสู่ไร่ชากว้างใหญ่ที่เคยพาหล่อนมาเยือนและพากลับออกไปเมื่อเดือนที่แล้ว...

หญิงสาวเดินผ่านป้อมยาม ฝ่ายนั้นโผล่หน้าออกมาถามด้วยความแปลกใจ

“ที่นี่เป็นที่ส่วนบุคคล ไม่ทราบว่ามาหาใครครับคุณ”

ยามเอ่ยถาม แล้วขมวดคิ้วรู้สึกคุ้นหน้าสาวสวยเหลือเกิน

“เอ่อ ฉันมาหาคุณอาชวินค่ะ”

หญิงสาวเอ่ยไม่เต็มเสียงนัก รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งใบหน้า เมื่อถูกยามเฝ้าประตูมองกราดตั้งแต่เส้นผมจรดปลายเท้า แต่แล้วฝ่ายนั้นก็ทำท่าเหมือนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงยิ้มกว้างพลางบอก

“อ้อ! คุณนั่นเองผมจำได้แล้ว ที่มากับคุณวินเมื่อคราวก่อน”

ฉัตรระวีหน้าเห่อร้อนขึ้นอีกเท่าตัว ไม่รู้ว่าจะมีคนรู้เรื่องระหว่างหล่อนกับอาชวินมากแค่ไหน

“รอสักครู่นะครับ ผมจะโทรศัพท์บอกคุณวินให้”

ว่าแล้วยามผู้นั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์โทรศัพท์ทันที!

กริ๊งงง...

เสียงดังจากเครื่องมือสื่อสารทำให้คนที่กำลังสั่งงานลูกน้องต้องชะงัก

“แค่นี้แหละ พวกนายไปจัดการให้เรียบร้อยด้วยแล้วกัน”

“ครับผม”

เมื่อลูกจ้างหนุ่มๆ เดินจากไป เขาจึงดึงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าแล้วกดรับสายทันที

“ว่าไงฝน”

“มีผู้หญิงมาหานายครับ”

ผู้เป็นนายขมวดคิ้วนิ่วหน้าทันทีเมื่อได้ฟังเช่นนั้น

“ใคร...”

ยามหันไปมองฉัตรระวีแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปทางเดิมแล้วตอบนายจ้างออกไป

“ผู้หญิงที่นายพามาบ้านเมื่อคราวก่อนครับ เธอบอกต้องการพบนาย”

คำตอบของยามเฝ้าไร่ทำให้คนฟังหัวใจกระตุก เขากำลังคิดถึงหล่อนจับใจ หล่อนก็เดินมาหาเขาจนถึงไร่เชียวหรือ ให้ตายเถอะ!

เขาอดไม่ได้ที่จะกระแหร่มเบาๆ เมื่อถูกยามทวงถามขึ้นอีกครั้ง

“นายจะอนุญาตให้เข้าไปพบนายหรือเปล่าครับ ถ้าไม่ ผมจะได้บอกให้เธอกลับไป”

“เดี๋ยว!” เขารีบท้วง ก่อนจะกล่าวออกไปว่า “ให้เธอรออยู่ที่นั่น ฉันจะออกไปรับเธอเอง”

ยามยิ้มเต็มหน้าเมื่อนายทำเสียงกระตือรือร้นตื่นเต้น!

“ครับนาย”ยามหนุ่มวางสายเจ้านายก่อนหันกลับมายังสาวสวยที่ยืนรออยู่ พลางคิดในใจว่าก็สวยแบบนี้ไงเสียงของนายถึงดูตื่นเต้นไม่น้อย

“นายบอกให้รออยู่ที่นี่ครับ เดี๋ยวท่านจะออกมารับคุณด้วยตัวเอง”

เมื่อได้รับฟังเช่นนั้น หญิงสาวก็ถึงกับผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยเขาก็ไม่ไล่ตะเพิดทันทีที่รู้ว่าเป็นหล่อน หญิงสาวยิ้มจืดๆ ไปให้ยามที่มองมาอย่างสอดรู้สอดเห็นพลางก้าวไปนั่งยังเก้าอี้ที่ฝ่ายนั้นเลื่อนมาให้

ด้านอาชวินเมื่อรับปากยามแล้วเขาก็หมุนตัวก้าวตรงไปยังรถยนต์ของตน ก้าวขึ้นแล้วสตาร์ตรถจนเสียงกระหึ่มก่อนจะขับออกไปพร้อมๆ กับคิดถึงใบหน้าสวยหวานของผู้หญิงที่เขากำลังถวิลหา...

การมาของหล่อนเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์สำหรับเขามากจริงๆ

หัวใจของอาชวินเต้นแรงเมื่อร่างของฉัตรระวีขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ในดวงตาเมื่อเขาขับรถตรงไป หญิงสาวเองก็หันไปมองเมื่อได้ยินเสียงรถยนต์ใกล้เข้ามา พลันหัวใจก็กระตุกวาบและเต้นระรัวเมื่อรถยนต์คันนั้นแล่นเข้ามาจอดยังบริเวณป้อมยาม ครู่ต่อมาประตูเปิดออกพร้อมร่างสูงกำยำของคนที่หล่อนจำได้ขึ้นใจและตั้งใจเดินทางหลายร้อยกิโลเมตรเพื่อมาหาเขาโดยเฉพาะ

“สวัสดี...คุณฉัตร”

ใบหน้าคมคายที่ฉายยิ้มต้อนรับและแววตาที่พราวพร่างของเจ้าของไร่หนุ่มหล่อทำให้คนฟังถึงกับหัวใจสั่นไหว ใบหน้างามที่แดงก่ำเพราะอากาศอบอ้าวยิ่งแดงขึ้นเมื่อถูกสำรวจด้วยสายตาคมกริบของคนตรงหน้า ทั้งยังแปลกใจที่อีกฝ่ายรู้จักชื่อของหล่อน...

“เอ่อคุณ...” หญิงสาวกำลังจะถามว่าเขารู้จักชื่อหล่อนเสียตั้งแต่เมื่อไรกลับถูกอีกฝ่ายก็ตัดบท

“ขึ้นรถเถอะ ผมจะพาคุณไปพักผ่อนที่บ้าน”

ชายหนุ่มเอ่ย เพราะไม่อยากยืนคุยกับหญิงสาวท่ามกลางสายตาสอดรู้สอดเห็นของยาม

“เอ่อค่ะ” ฉัตรระวีรับคำเบาๆ พร้อมกับก้าวขึ้นรถเมื่ออีกฝ่ายทำหน้าที่เปิดประตูให้ตามวิสัยสุภาพบุรุษที่หาได้ยากในยุคปัจจุบัน...

รถยนต์ขับออกมาจากประตูไร่ได้ไม่นาน อาชวินก็หันไปมองคนที่นั่งมากับตนด้วยสายตาครุ่นคิด เพราะอาการนิ่งเงียบของหล่อนเหมือนว่ากำลังมีเรื่องลำบากใจไม่น้อย

“เห็นฝนบอกว่าคุณต้องการพบผม มีเรื่องอะไรหรือเปล่า”

หญิงสาวหันกลับมามองคนพูดแวบหนึ่ง แล้วก็ต้องหลบสายตาคมปลาบนั้นอีกครั้ง หัวใจที่กำลังสงบจึงเต้นถี่อีกระลอก

“คือ...ฉันมีเรื่องสำคัญต้องพูดกับคุณ”

หญิงสาวตัดใจพูดออกไปแล้วค่อยๆ หันไปดูปฏิกิริยาของอีกฝ่าย ชายหนุ่มเลิกคิ้วของตนขึ้นมองหญิงสาวพลางพยักหน้าเบาๆ พร้อมรอยยิ้ม

“เอาสิ มีอะไรก็พูดได้เลย ผมพร้อมฟังเสมอ” เขากล่าวพลางหันไปมองทางข้างหน้า “ว่าแต่คุณมายังไงนี่”

เขาหันมาถามหญิงสาวด้วยความกังขา อีกฝ่ายยิ้มเซียว เพราะอากาศที่ค่อนข้างอบอ้าวทำให้หล่อนอ่อนเพลียเป็นอย่างยิ่ง และเมื่อเข้ามานั่งภายในรถยนต์ที่เย็นฉ่ำก็ทำให้รู้สึกอยากจะหลับ

“ฉันมารถสองแถว เขาผ่านไร่คุณพอดี”

ชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่น พลางตวัดสายตามอง

“คงมีเรื่องสำคัญมากใช่ไหม แล้วทำไมไม่โทร.มาหาผมจะได้...” เขาเงียบลงเมื่อนึกได้ว่าหล่อนไม่มีเบอร์เขา

“ขอโทษที ผมลืมไปว่าคุณไม่มีเบอร์โทรศัพท์ของผม”

เขากล่าวอย่างขอลุแก่โทษอีกฝ่ายก็ถอนหายใจแผ่วเบา เริ่มวิ่งเวียนศีรษะขึ้นมาอีก

“ฉันขอโทษที่มารบกวนคุณ”

คนฟังนิ่วหน้า ก่อนจะบอก

“ไม่รบกวนอะไรหรอก” บอกแล้วก็ขมวดคิ้วอีกรอบ เมื่อเห็นหญิงสาวอ่อนเพลียลงและสีหน้าซีดเซียวจนน่าเป็นห่วง

“เป็นอะไรไปคุณฉัตร ไม่สบายหรือไง”

คนถูกถามหลับตาลง พลางผ่อนลมหายใจช้าๆ

“ไม่มีอะไรค่ะ แค่เวียนหัวนิดหน่อย แดดคงร้อนเกินไป ฉันก็เลย...” หญิงสาวหยุดพูด เพราะเกิดคลื่นไส้ขึ้นมาอีกอย่าง

อาชวินมองอาการของหญิงสาวแล้วเร่งเครื่องยนต์ ไม่นานนักก็ถึงบ้าน เขาจอดรถและลงไปเปิดประตูให้หญิงสาวทันที









??’?เปิดโอน+จอง 'รวมเรื่องรัก 3' และ 'ขวัญของใจ' 
??’?ตั้งแต่วันนี้ถึง 31 พฤษภาคม 2561 พิมพ์ตามยอดจอง

#รวมเรื่องรัก 3 (ขนาด A5) ราคาเล่มละ 450 บาท 
ประกอยด้วยเรื่อง เสน่ห์นางมาร บ่วงรักจอมมารยา คืนพันธนาการ
#ขวัญของใจ (ขนาด B6) ราคาเล่มละ 350 บาท

พิเศษ!! สั่งซื้อทั้งสองเล่ม โอนเงินเพียง 750 บาท
จัดส่งฟรีลงทะเบียน แถมปกใส ที่คั่น และโป๊สการ์ด

ชื่อบัญชี sumitra r. บัญชีออมทรัพย์ สาขาเซียร์ รังสิต
- ธนาคาร ไทยพาณิชย์ 364-228684-0 
- ธนาคาร กสิกรไทย 001-1-73374-3
โอนเงินเสร็จแล้วแจ้งชื่อที่อยู่พร้อมแนบสลิปโอนเงิน
มาที่ นิราอร บุ๊คส์ หรือ rosyroseapp@gmail.com





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น