คืนพันธนาการ

ตอนที่ 13 : บทที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,958
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    17 พ.ค. 61












 

เกือบสิบนาทีที่วันเพ็ญนั่งจ้องหน้าผู้ชายที่ชื่ออาชวิน ไม่รู้อะไรทำให้นางมั่นใจว่าคนตรงหน้าต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับอาการที่หลานสาวเป็นอยู่

“ถามจริงๆ เถอะคุณ รู้จักกับหลานของฉันตั้งแต่เมื่อไรกัน” แววตาของวันเพ็ญคาดคั้นและบอกเขาว่าต้องรู้ให้จงได้

อาชวินผ่อนลมหายใจ เขายอมรับว่าทนอยู่เฉยต่อไปไม่ได้จึงต้องมาพบหล่อน แม้จะกังขากับการตั้งครรภ์ของหล่อน ทั้งที่เขาก็ป้องกันเป็นอย่างดี

“เมื่อสักหนึ่งเดือนก่อนครับ เราพบกันในงานแต่งของเพื่อนผมเอง...”

คำตอบของอีกฝ่ายทำให้วันเพ็ญสรุปได้ทันทีว่าคนตรงหน้าคือผู้ชายคนนั้น...

“คุณคงไม่แน่ใจสินะถึงได้ไม่ติดต่อกลับมาทั้งที่หลานฉันอุตส่าห์บากหน้าไปหาคุณ”

คำถามของวันเพ็ญทำให้ชายหนุ่มละอายใจ แต่มันช่วยไม่ได้ที่เขาก็มีสิทธิ์ที่จะคิดมากเหมือนกัน

“ฉันยอมรับว่าอยากให้คุณรับผิดชอบหลานฉันให้เป็นเรื่องเป็นราว แต่ถ้าคุณไม่เต็มใจฉันก็ไม่อยากบังคับ คุณคงจะไม่แน่ใจใช่ไหมว่าเด็กในท้องเป็นลูกของคุณจริงหรือเปล่า แต่ฉันยืนยันได้ว่ายัยฉัตรเป็นเด็กดีมาตลอด มาเสียผู้เสียคนก็เมื่อเดือนที่แล้วนี่ละ แต่หลังจากกลับมาจากงานนั้นหลานของฉันก็ไม่ได้ออกไปไหนอีก ทำแต่งานจนรู้ว่าตัวเองท้องนั่นแหละ”

คำบอกเล่าและสายตาที่มองมาอย่างตำหนินั้นทำให้คนฟังนิ่งอึ้ง ก่อนคิดถึงคืนนั้น หล่อนมีเขาเป็นคนแรกเขามั่นใจ และหากหล่อนตั้งท้องจริง ลูกในท้องจะต้องเป็นของเขาสิถ้า... ถ้าหล่อนไม่ได้ยุ่งกับใครอีก

ชายหนุ่มมองวันเพ็ญเป็นนานก่อนจะกล่าวออกมาว่า

“ถ้าคุณฉัตรท้อง เด็กก็เป็นลูกผมครับ”

คำกล่าวนั้นทำให้วันเพ็ญอดแปลกใจไม่ได้

“แค่ฉันบอกว่ายัยฉัตรไม่เคยไปยุ่งกับใครอีกคุณก็เชื่ออย่างนั้นเหรอ” วันเพ็ญลองใจคนตรงหน้า

อาชวินนิ่งไปกับคำพูดนั้น มันก้ำกึ่งไปเสียหมด ทว่าลึกๆ แล้วเขากลับมั่นใจว่าฉัตรระวีจะไม่ทำแบบนั้นแน่นอน เขาไม่รู้หรอกว่าทำไมถึงได้มั่นใจนัก แต่ลางสังหรณ์บอกเขาให้เชื่อความคิดตนเอง

“ผมไม่รู้หรอกครับ แต่ความรู้สึกบอกผมว่าคุณฉัตรจะไม่ทำแบบนั้นแน่นอน”

คำตอบของอาชวินทำให้วันเพ็ญต้องผ่อนลมหายใจยาว เกิดความรู้สึกถูกชะตาชายหนุ่มตรงหน้ามากขึ้นและพอใจเป็นทวีคูณ

“เอาละ คุณรออยู่ตรงนี้สักประเดี๋ยว ฉันจะเข้าไปดูหลานสักครู่”

วันเพ็ญผุดลุกจากเก้าอี้แล้วตรงไปยังห้องนอนของหลานสาวอีกครั้ง อาชวินมองตามด้วยสายตาเป็นห่วงโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ว่าเขาได้แสดงแววตาอ่อนโยนนั้นออกมาจนคนที่หันกลับมามองต้องใจอ่อนยวบ และเกิดความตื้นตันใจแทนหลานสาวพลางคิดว่าผู้ชายคนนี้นี่แหละที่จะคอยดูแลอีกฝ่ายไปจนตาย...

“ฉัตร...”

ฉัตรระวีที่นั่งกุมมือแน่นบนเตียงเงยหน้าขึ้นมองป้า

“เขาดูเป็นคนดี” จู่ๆ ผู้เป็นป้าก็เอ่ยขึ้น จนหลานสาวต้องขยับตัวและมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเป็นคำถาม “ถามหน่อย หลังจากที่แกนอนกับเขาแล้วแกไปนอนกับใครต่ออีกหรือเปล่า”

คำถามของป้าทำให้หญิงสาวหน้าร้อนผ่าวและแดงเรื่อด้วยความละอายขึ้นทันที

“อย่างที่หนูเคยบอกป้าคราวก่อน เขาเป็นคนเดียวของหนู” น้ำเสียงหวานนั้นแผ่วเบา และทำให้วันเพ็ญต้องผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดว่า

“เขาบอกว่ารับผิดชอบแกกับลูก”

คำบอกเล่าของป้าทำให้ฉัตรระวีใจกระตุกวูบ

“จริงเหรอคะ”เอ่ยถามเสียงแผ่ว แทบไม่อยากเชื่อหลังจากเกือบหมดหวังแล้ว

“จริงสิ ลูกแกมีพ่อแล้วนะ คนแบบนี้หาได้ที่ไหนอีก”

วันเพ็ญพึมพำ ก่อนผุดลุกแล้วออกไปจากห้อง ไม่นาน ร่างสูงก็เดินตามอีกฝ่ายเข้ามาในห้องของหญิงสาว

“นั่งก่อนนะคะคุณอาชวิน”

“เรียกผมว่าวินเฉยๆ ก็ได้ครับคุณป้า” อาชวินตอบยิ้มๆ ฝ่ายนั้นจึงพยักหน้า

“ฉัตรคุยกับคุณวินไปก่อนนะ”

วันเพ็ญเปิดโอกาสให้ทั้งคู่ได้พูดคุยกันตามลำพัง หญิงสาวมองป้าที่เดินออกไปจนลับตา จึงหันกลับมามองผู้ชายคนแรกและคนเดียวในชีวิตและกำลังจะเป็นพ่อของลูกตนด้วยสายตาบอกไม่ถูก ยิ่งเมื่อถูกเขาจ้องมองอยู่ตรงนี้ก็ให้รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ชอบพิกล

“คุณตัดสินใจดีแล้วใช่ไหมคะ”

ฉัตรระวีกล่าวถามด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจนัก ขณะที่เขามองผู้หญิงตรงหน้าด้วยความครุ่นคิด ทั้งแปลกใจและขบขัน เพราะปกติผู้หญิงส่วนใหญ่เมื่อรู้ตัวว่าท้องก็ต้องการให้คนที่ทำให้หล่อนเหล่านั้นท้องยื่นมือมารับผิดชอบจนถึงที่สุด ทว่าผู้หญิงคนนี้ต่างออกไป หล่อนดูสับสนและทำตัวไม่ถูก ใจหนึ่งคงอยากให้เขารับผิดชอบ แต่อีกใจหนึ่งของหล่อนก็หยิ่งทะนงเกินไปจนสามารถเดินออกมาจากชีวิตของเขาง่ายๆ อย่างไม่แยแส

“ผมขอโทษที่ทำให้คุณคิดมาก ผมเองต้องยอมรับว่าคิดมากเหมือนกัน ขอโทษที่พูดตรงๆ” เขารีบบอกเมื่อหญิงสาวเม้มปาก “คืนนั้นผมป้องกันทุกครั้งคุณเองก็รู้ พอคุณไปบอกว่าท้องผมก็เลย...”

“ไม่แน่ใจใช่ไหมคะ” เอ่ยถามเขาทั้งๆ ที่หน้าแดงเรื่อด้วยความอับอายและอดสู  “ฉันเข้าใจดีค่ะ คุณคงลืมฉันไปแล้วด้วยซ้ำเพราะวันนั้นเอ่อ คุณดูไม่สนใจแม้แต่ชื่อของฉันเลย”

ชายหนุ่มยิ้มจาง นี่หล่อนคิดว่าเขาไม่รู้จักชื่อแซ่ของหล่อนได้อย่างไรกัน เขาไม่ได้มักง่ายขนาดนั้นเสียหน่อย

“ผมรู้จักชื่อนามสกุลของคุณก่อนที่จะเดินเข้าไปทักคุณเสียอีกคุณฉัตรระวี ฉายสุวรรณ” ชายหนุ่มยิ้มกว้างขึ้นเมื่อหญิงสาวทำสีหน้างงงัน

“ความจริงผมต้องสารภาพว่าผมดีใจที่คุณไปหาผมที่บ้าน” บอกยิ้มๆ ในขณะที่หญิงสาวหน้าแดงก่ำ หัวใจเต้นแรง เริ่มสับสนอีกครั้ง “ตอนนั้นผมกำลังคิดถึงคุณพอดี อยากพบหน้า กำลังคิดว่าจะมาหา แต่ไม่คิดว่าพอได้พบคุณ กลับรู้ว่าคุณท้อง...”

เขาหลุบตาลงมองที่หน้าท้องแบนราบของหญิงสาว อีกฝ่ายมองตาม พวงแก้มค่อยๆ กลายเป็นสีเรื่อ ทำให้คนที่มองอยู่แล้วหัวใจอ่อนยวบ เกิดความรู้สึกเอ็นดูแม่ของลูกขึ้นอย่างท่วมท้น

“ผมตกใจ ไม่คิดว่ากำลังจะได้เป็นพ่อคน เพราะไม่เคยคิดหรือวางแผนเรื่องการมีครอบครัวไว้ก่อน”

หญิงสาวหน้าร้อนเห่อ รู้สึกเป็นตัวปัญหาสำหรับเขา ก่อนจะเอ่ยออกมาอีกครั้งว่า

“ก่อนหน้านี้เพื่อนฉันแนะนำให้ไปพบคุณ แต่ฉันสองจิตสองใจ กลัวคุณจะหาว่าฉันจ้องจะจับคุณ แต่เมื่อคิดว่าเด็กไม่มีความผิด ฉันจึงคิดว่าคุณควรรู้ แต่ถ้าคุณไม่ต้องการเขาฉันก็ไม่ว่าอะไร”

ใบหน้าที่เชิดขึ้นและดวงตากลมโตที่มองเขาอย่างแน่วแน่ในความคิดทำให้อาชวินยิ้มขัน

“ผมรู้ แต่ผมยินดีรับผิดชอบคุณและลูก บอกกับคุณป้าคุณไปแล้วด้วย และถ้าคุณไม่ว่าอะไร ผมอยากให้คุณลาออกจากงาน แล้วเดินทางไปอยู่กับผมที่ไร่ศรไอศูรย์ เพราะต่อจากนี้ไปผมจะดูแลคุณและลูกเอง”  






เล่มตัวอย่างมาแล้วนะคะ ขอเวลาตรวจ 2-3 วันค่ะ


























??’?เปิดโอน+จอง 'รวมเรื่องรัก 3' และ 'ขวัญของใจ' 
??’?ตั้งแต่วันนี้ถึง 31 พฤษภาคม 2561 พิมพ์ตามยอดจอง

#รวมเรื่องรัก 3 (ขนาด A5) ราคาเล่มละ 450 บาท 
ประกอยด้วยเรื่อง เสน่ห์นางมาร บ่วงรักจอมมารยา คืนพันธนาการ
#ขวัญของใจ (ขนาด B6) ราคาเล่มละ 350 บาท

พิเศษ!! สั่งซื้อทั้งสองเล่ม โอนเงินเพียง 750 บาท
จัดส่งฟรีลงทะเบียน แถมปกใส ที่คั่น และโป๊สการ์ด

ชื่อบัญชี sumitra r. บัญชีออมทรัพย์ สาขาเซียร์ รังสิต
- ธนาคาร ไทยพาณิชย์ 364-228684-0 
- ธนาคาร กสิกรไทย 001-1-73374-3
โอนเงินเสร็จแล้วแจ้งชื่อที่อยู่พร้อมแนบสลิปโอนเงิน
มาที่ นิราอร บุ๊คส์ หรือ rosyroseapp@gmail.com











 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น

  1. #4 tankyo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 10:14
    ไปอยู่ไร่กับพี่วินนะหนูฉัตร
    #4
    0