คืนพันธนาการ

ตอนที่ 10 : บทที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,907
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    13 พ.ค. 61














 

 

อาชวินเดินนำฉัตรระวีกลับขึ้นรถยนต์ด้วยอาการใจลอย ผลการตรวจในบ่ายวันนี้ยังวนเวียนอยู่ในหัวไม่จางหายไปไหน...

ยินดีด้วยนะคะ ตอนนี้คุณผู้หญิงกำลังตั้งครรภ์ได้สี่สัปดาห์แล้วค่ะ

คำตอบจากปากหมอทำให้เขางงงัน คิดทบทวนระยะเวลาที่แยกจากกันก็ราวๆ นี้พอดิบพอดี เขามองหน้าผู้หญิงที่มีความสัมพันธ์เพียงคืนเดียวด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูก และไม่เข้าใจว่าทำไมจึงท้องได้ ในเมื่อเขาป้องกันทุกครั้งที่ร่วมหลับนอนกับหล่อนคืนนั้น...

เมื่ออีกฝ่ายนิ่งเงียบฉัตรระวีก็ไม่มีอะไรจะพูด เขาจมอยู่ในความคิดของตนเอง หญิงสาวจึงได้แต่ถอนหายใจแผ่วเบาอย่างตรองไม่ตก

ฉันมั่นใจว่าคุณอาชวินต้องรับผิดชอบแก

เสียงของเพียงจันทร์ยังคงดังก้องอยู่ในหูของฉัตรระวี เวลานั้นอีกฝ่ายทำให้หล่อนมั่นใจจนตัดสินใจเดินทางมาพบเขา เพื่อจะบอกเรื่องราวที่เกิดขึ้น ทว่าเวลานี้กลับมีความรู้สึกตรงกันข้าม และกำลังอยากหันหลังกลับบ้านเป็นที่สุด

หล่อนมาทำอะไรที่นี่ ผู้ชายที่ดูท่าทางเข้มแข็งและเด็ดขาดทำไมจึงยังมีทีท่าลังเล จะเอาอย่างไรก็ไม่พูดออกมาเสียที หรือควรจะเป็นหล่อนที่ต้องตัดสินใจแทนเขา...

รถยนต์เคลื่อนเข้ามาจอดที่โรงจอดรถของบ้าน         ศรไอศูรย์ แม้ว่าอาชวินจะยังคงช็อกนิดๆ กับสิ่งที่รับรู้เขาก็ไม่ละเลยวิสัยของสุภาพบุรุษ ชายหนุ่มเดินอ้อมมาเปิดประตูให้หญิงสาว แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ว่า

“เย็นนี้คุณอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม”

คำถามและสายตาที่มองทำให้คนที่คิดมากมาตลอดทางต้องนิ่งอึ้ง แล้วหัวใจดวงน้อยก็ค่อยๆ เต้นแรงขึ้นพร้อมกับหลบตาคมกริบคู่นั้นด้วยความสะท้านในอก

“อันที่จริงฉันไม่อยากจะรบกวนคุณหรือคนของคุณสักนิด”

ชายหนุ่มส่ายหน้าขณะปิดประตูรถยนต์

“บอกมาได้เลยฉัตร ไม่ต้องเกรงใจ” น้ำเสียงเขาหนักแน่นเสียจนหญิงสาวต้องสบตาเขาอีกครั้ง เริ่มสับสนว่าแท้จริงแล้วเขาคิดเช่นไรกันแน่

“ถ้าอย่างนั้นฉันขอเป็นข้าวต้มไก่สักถ้วยก็พอค่ะ”

คนฟังพยักหน้า พลางยกมือขึ้นแตะเอวนุ่มแผ่วๆ ขณะพากันเดินเข้าบ้าน ทำให้คนถูกโอบกอดกลายๆ ถึงกับหัวใจเต้นรัว แก้มร้อนผ่าวขึ้นมาทันที

“โอเค. ผมจะบอกกับรัตน์ให้”

เวลาเดียวกันมณีรัตน์ได้แต่มองภาพนั้นผ่านทางประตูข้างบ้านด้วยความเจ็บใจ มือกำตะหลิวแน่น

“แม่! หนูจะทนไม่ไหวแล้วนะ มันคิดว่ามันเป็นใครถึงได้มาชุบมือเปิบ!

คนเป็นแม่ก้าวตรงไปยังที่บุตรสาวยืนอยู่แล้วพ่นลมหายใจพรวด

“แล้วจะเอายังไง เขาไม่สนแกเลยนี่ เมื่อกลางวันก็โดนเอ็ดไม่ใช่หรือไง” มารดากล่าว แต่สีหน้าเครียดไม่น้อยไปกว่ากัน

“คืนนี้หนูจะลงมือ!” คนเป็นลูกตั้งใจแน่วแน่อีกครั้ง แต่ทว่าผู้เป็นแม่กลับไม่มั่นใจ

“เกิดถูกคุณวินตะเพิดออกมาจะทำยังไง ไม่ถูกไล่ออกทั้งสองคนรึ?

มณีรัตน์มองสีหน้าไม่สบายใจของมารดาแล้วแสยะยิ้ม ก่อนจะเอ่ยเบาๆ ด้วยน้ำเสียงเอาจริงว่า

“ไม่มีทางหรอกแม่ คืนนี้ไม่ว่ายังไง คุณวินต้องเป็นของหนู”

ดวงตายาวรีของมณีรัตน์วาววาบขึ้น หล่อนไม่มีทางจะปล่อยให้อาชวินและบ้านหลังนี้ไปเป็นของคนอื่นได้เด็ดขาด เมื่อคราวก่อนแม่หล่อนทำพลาดจากคุณไอศูรย์ แต่คราวนี้หล่อนจะไม่ยอมพลาดจากอาชวินอย่างแน่นอน ไม่มีทาง!

เวลาอาหารเย็น อาชวินจึงสั่งให้มณีรัตน์ทำข้าวต้มให้กับฉัตรระวีแล้วไปส่งที่ห้องพักของหญิงสาว ทว่ามณีรัตน์กลับเอ่ยถามออกมาว่า...

“ทำไมไม่ให้เธอออกมาทานที่โต๊ะอาหารล่ะคะ” ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ใบหน้าติดจะตึง ทำให้คนที่เกือบจะเดินผ่านไปถึงกับชะงัก เขาขมวดคิ้วก่อนจะหันกลับมามองอีกฝ่าย ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ด้วยสายตาเช่นนั้นทำให้คนถูกมองร้อนวูบวาบไปทั้งร่าง ไม่ใช่เพราะความเขินอายแต่เพราะความหวั่นเกรงและกลัวขึ้นมาวูบหนึ่งต่างหาก...

“แล้วเธอมีปัญหาอะไรนักหนาหรือไงมณีรัตน์” เขาเรียกหล่อนเต็มยศ ดวงตาคมกริบจ้องมองคนมากเรื่องด้วยสายตาไม่พอใจชัดเจน

“เอ่อ ก็ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ รัตน์แค่คิดว่าเธอควรออกมาทานพร้อมกับคุณวินที่โต๊ะอาหารก็เท่านั้น” หาทางแก้ตัวไปได้ข้างๆ คูๆ ตอบด้วยน้ำเสียงอึกอักผิดจากก่อนหน้านี้ และ     อาชวินก็รู้ดีจึงเอ่ยขึ้นมาว่า

“ถ้ามันทำให้เธอลำบากนักละก็ยกเอาข้าวของฉันเข้าไปในห้องของฉัตรพร้อมกันเลยก็แล้วกัน ฉันจะไปกินที่นั่นกับเธอ!

พูดจบร่างสูงก็ก้าวยาวๆ ออกไปจากบริเวณนั้นทันที ทำให้คนที่ยืนตัวสั่นถึงกับกัดฟันแน่น อยากจะร้องกรี๊ดให้ลั่นบ้าน แต่ที่ทำได้คือเดินกระทืบเท้าเข้าครัวไปอีกครั้ง

“โอ๊ย!! หนูอยากจะฆ่านังนั่นนัก แม่รู้ไหม! คุณวินสั่งให้หนูยกข้าวไปประเคนมันถึงในห้อง แล้วตัวเขาก็ยังจะไปกินข้าวกับมันในนั้นด้วย”

คนเป็นแม่นิ่วหน้า เริ่มรู้สึกถึงความลำบากเพิ่มมากขึ้น

“แม่ว่าท่าจะไม่ดีแล้วนะ”

มณีรัตน์กัดริมฝีปากแน่น เจ็บใจที่เขาไม่เคยชายตามอง เจ็บใจที่เขาเห็นผู้หญิงคนอื่นดีกว่าทั้งที่หล่อนเองก็สวยไม่ด้อยไปกว่าใคร จำเรียงเห็นท่าไม่ดีดังที่พูด จึงหยิบเอาโทรศัพท์ออกมา แล้วกดโทร.หาพราวนภาทันที

“ฉันขอสายคุณนายแม่หน่อย บอกว่าจำเรียงโทร.มา”

กรอกเสียงบอกสาวใช้ที่รับโทรศัพท์ เพียงครู่เดียว พราวนภาก็ขานรับ

“มีอะไรหรือจำเรียง ถึงได้โทร.มาบ้านฉัน” ท่านกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบจัดเช่นเดิม และคนที่ไม่คิดอยากจะโทรศัพท์มาหาก็ได้แต่เม้มปาก เพราะเข้าใจได้ถึงชนชั้นที่อีกฝ่ายขีดขั้นเอาไว้ชัดเจน

“คุณนายแม่ต้องมาที่ไร่นะคะ ไม่เช่นนั้นคุณวินจะต้องถูกผู้หญิงคนนั้นจับทำสามีอย่างแน่นอน”

คนฟังขมวดคิ้วพันกัน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงดังเดิมว่า

“แล้วยังไง หล่อนกลัวหรือไง ก็ไม่เห็นจะต้องกลัวนี่นะ มันเป็นสิทธิ์ของตาวิน เขาจะเลือกใครหรือจะให้ใครจับก็เรื่องของเขา เพราะเขาโตแล้ว คิดและเลือกเองได้...”

คำตอบที่ได้รับทำให้จำเรียงนิ่วหน้า ไม่อยากเชื่อว่าอีกฝ่ายจะใจเย็นได้ขนาดนี้

“แต่เราไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้าของผู้หญิงคนนี้นะคะ ที่สำคัญ ตอนนี้มันท้อง!

คำตอบของแม่บ้านทำให้พราวนภาหัวใจกระตุก ใบหน้าเคร่งเครียดขึ้นทันควัน แต่เมื่อภาพในอดีตผ่านวูบเข้ามาจึงเอ่ยออกมาว่า...

“ตอนที่ฉันรับเธอกับลูกเข้ามาทำงานก็ไม่เคยรู้จักหัวนอนปลายเท้าเหมือนกัน แล้วบางทีเรื่องท้องก็อาจเป็นแค่เรื่องกุขึ้นมาเหมือนคราวนั้นอีกก็เป็นได้!

คำตอบของพราวนภาทำเอาแม่บ้านใหญ่ถึงกับสะอึก หน้าร้อนผ่าว มือกำโทรศัพท์แน่น

“ถ้าอย่างนั้นก็แล้วแต่คุณนายแม่เถอะค่ะ ถ้าอยากได้ลูกสะใภ้ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้าคนนี้นัก สวัสดีค่ะ”

พราวนภามองโทรศัพท์ด้วยแววตาวาววับ จำเรียงกล้ามากเกินไปแล้วที่วางโทรศัพท์ใส่ตน

“นังจำเรียง! ฉันอยากจะดูพวกแกร้อนรนให้ถึงที่สุดยังไงล่ะ คนอื่นฉันจะเขี่ยไปตอนไหนก็ได้ แต่สำหรับแกกับลูก คือคนที่ฉันอยากเห็นความพินาศมากที่สุด”

พราวนภากล่าวด้วยสีหน้าเคียดแค้น ความหลังที่เจ็บปวดตามหลอกหลอนไม่เคยจาง ภาพแม่ลูกที่น่าสงสารเข้ามาของานทำ ตนจึงรับเอาไว้เพราะความสงสาร แต่ไม่คิดว่าทั้งคู่จะเป็นงูพิษที่แว้งกัด พอลับหลังก็ให้ท่าไอศูรย์จนได้เสียกัน จากนั้นก็พยายามเขี่ยตนออกจากบ้าน แต่สุดท้ายนังคนใฝ่สูงก็ยังคงเป็นได้แค่แม่บ้านชั้นต่ำ ส่วนลูกของมันก็จะต้องเป็นแค่ลูกสาวแม่บ้าน เป็นแค่คนใช้ ไม่มีทางเผยอหน้าขึ้นไปเป็นเมียลูกชายตนได้แน่นอน

เมื่อคิดถึงอาชวิน พราวนภาก็ผ่อนลมหายใจยาว อย่างน้อยอาชวินก็ไม่หลงกลคว้านังลูกสาวของจำเรียงขึ้นมาเป็นเมีย เขาไม่โง่และมักมากเหมือนพ่อของเขา...

“แม่หวังว่าวินจะไม่หลงกลสองแม่ลูกนั่นนะ”










??’?เปิดโอน+จอง 'รวมเรื่องรัก 3' และ 'ขวัญของใจ' 
??’?ตั้งแต่วันนี้ถึง 31 พฤษภาคม 2561 พิมพ์ตามยอดจอง

#รวมเรื่องรัก 3 (ขนาด A5) ราคาเล่มละ 450 บาท 
ประกอยด้วยเรื่อง เสน่ห์นางมาร บ่วงรักจอมมารยา คืนพันธนาการ
#ขวัญของใจ (ขนาด B6) ราคาเล่มละ 350 บาท

พิเศษ!! สั่งซื้อทั้งสองเล่ม โอนเงินเพียง 750 บาท
จัดส่งฟรีลงทะเบียน แถมปกใส ที่คั่น และโป๊สการ์ด

ชื่อบัญชี sumitra r. บัญชีออมทรัพย์ สาขาเซียร์ รังสิต
- ธนาคาร ไทยพาณิชย์ 364-228684-0 
- ธนาคาร กสิกรไทย 001-1-73374-3
โอนเงินเสร็จแล้วแจ้งชื่อที่อยู่พร้อมแนบสลิปโอนเงิน
มาที่ นิราอร บุ๊คส์ หรือ rosyroseapp@gmail.com













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น