ภรรยายอดพิศวาส

ตอนที่ 7 : ภรรยายอดพิศวาส - บทที่ 1 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 283 ครั้ง
    24 ก.ค. 61

 ซีรีส์ยอดดวงใจนายหัว

ลำดับที่ 1 ภรรยายอดดวงใจ

ลำดับที่ 2 ภรรยายอดพิศวาส

 



“พี่ทัพพ์จะพาแอลลี่ไปไหนกันแน่คะ” 

อรอาภาถามอย่างไม่เข้าใจ ขณะที่รถยังคงวิ่งไปบนท้องถนนเรื่อยๆ โดยที่เธอไม่สามารถคาดเดาจุดหมายปลายทางได้เลย

“พาไปในที่ที่มีแค่เราสองคน”

เสียงเข้มตอบเพียงสั้นๆ ทว่าฟังดูมีเลศนัยเหลือเกิน ขณะมองใบหน้างอง้ำที่แดงสุกปลั่งราวกับลูกมะเขือเทศสุกของอรอาภาด้วยแววตาแพรวพราว ในยามที่อายผสมงอนและว่านอนสอนง่ายแบบนี้ดูน่ารักชะมัด ส่วนในยามพยศนั้นก็น่าจับปล้ำให้ดื้อไม่ออก

“แอลลี่ไม่ไป แอลลี่จะกลับบ้านไปหาพี่อาชว์”

สิ่งที่นายหัวทัพพ์กำลังทำอยู่ในตอนนี้มันไม่ต่างจากการลักพาตัวเลยสักนิด ถึงแม้ว่าเธอจะเดินขึ้นมาบนรถของเขาเอง แต่ตอนนั้นเธอไม่รู้ว่าเป็นรถของเขา เพราะถ้ารู้ก็คงไม่มีทางขึ้น และตอนนี้อรอาภาก็ไม่ได้เต็มใจที่จะไปกับเขา ชายหนุ่มก็ควรจะพาเธอไปส่งที่บ้านได้แล้ว

“พี่ไม่ได้ชวน แต่บังคับ” ลอยหน้าลอยตาพูดพลางกระตุกยิ้มและไหวไหล่เบาๆ คล้ายไม่ยี่หระ ถึงอรอาภาจะไม่อยากไปก็ช่าง แต่เขาจะพาเธอไป

“คนเผด็จการ!” 

ต่อว่าเขาอย่างเหลืออดพร้อมทั้งมองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเคืองขุ่น นึกอยากจะข่วนหน้าหล่อๆ ของเขาแรงๆ ให้หายโมโหนัก แต่ก็ทำได้แค่คิดแล้วถอนหายใจออกมาแรงๆ ด้วยความขัดใจ

“เธอน่าจะรู้ว่าพี่เป็นได้มากกว่าคนเผด็จการอีก อรอาภา”

นายหัวหนุ่มยักคิ้วให้อย่างเจ้าเล่ห์ ขณะที่อรอาภานั้นได้แต่ทำเสียงฮึดฮัดในลำคอแล้วสะบัดหน้าหนีอย่างแสนงอนเพราะทำอะไรเขาไม่ได้ ไม่กล้าดื้อไม่กล้าพยศ เนื่องจากกลัวว่าจะถูกรังแกซ้ำ แค่นี้ปากก็ช้ำไปหมดแล้ว คอยดูเถอะ ถ้าหนีไปได้เธอจะไม่ยอมให้เขาทำแบบนี้อีกแล้ว

 

หลังจากใช้เวลาร่วมครึ่งชั่วโมง รถคันงามสองคันที่ขับตามกันมาก็แล่นผ่านประตูรั้วไม้สีเข้าที่เปิดต้อนรับเข้าไปในอาณาเขตอันกว้างขวางที่ถูกโอบล้อมด้วยธรรมชาติและมวลดอกไม้นานาพรรณ ก่อนรถจะถูกจอดสนิทที่หน้าบ้านสีขาวหลังคาสีเทาอ่อนสไลต์อิงลิชคอทเทจ บริเวณรอบๆ บ้านนั้นเต็มไปด้วยไม้ดอกไม้ประดับสีหวานละมุนถูกจัดแต่งเอาไว้อย่างลงตัวราวกับอยู่ในเทพนิยาย ส่วนด้านหลังตัวบ้านนั้นเต็มไปด้วยต้นไม้เขียวขจีค่อยให้ความร่มรื่น ทุกอย่างที่ประกอบขึ้นมานั้นช่างดูลงตัวเหลือเกิน

ดวงตากลมโตของอรอาภาที่มองผ่านกระจกรถออกไปนั้นฉายแววของความตื่นเต้นระคนแปลกใจกับสถานที่ที่นายหัวทัพพ์มาพอเยือน แต่ยังไม่ทันที่จะได้ขยับริมฝีปากเอื้อนเอ่ยถาม ประตูรถก็ถูกเปิดออกด้วยฝีมือของชายคนเดิมที่เข้าไปรับเธอในสนามบิน หญิงสาวรีบลนลานขยับลงจากตักที่นั่งมาตลอดทางด้วยความขวยเขิน แก้มนวลนั้นแดงซ่านขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ก่อนจะก้าวลงไปยืนอยู่ข้างตัวรถ โดยมีเจ้าของเรือนร่างสูงก้าวตามหลังลงมา

อรอาภาเหลือบมองชายในชุดซาฟารีที่ยืนก้มหน้าเอามือประสานกันที่กลางลำตัวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเคืองขุ่น ตัวต้นเหตุที่หลอกล่อให้เธอก้าวเข้ามาติดบ่วงเจ้านายที่แสนจะเจ้าเล่ห์และร้ายกาจของเขา คอยดูเถอะ กลับบ้านไปเมื่อไรเธอจะให้พี่ชายมาจัดการทั้งเจ้านายทั้งลูกน้องเลย คิดคาดโทษไว้ในใจ แม้แท้จริงแล้วตัวเองก็มีส่วนผิดที่ไม่ชะล่าใจเองว่าทำไมถึงไม่คุ้นหน้าคุ้นตาคนที่มารับ แต่ก็ยังโชคดีที่ไม่ใช่พวกโจรเรียกค่าไถ่แม้จะใกล้เคียงก็ตามเถอะ

“เข้าบ้านกันเถอะ”

นายหัวทัพพ์เอ่ยขณะก้าวเข้ามาฉุดมือบอบบางของอรอาภา พลางพยักหน้าให้เพื่อสำทับคำพูด ริมฝีปากหยักยกยิ้มเล็กน้อยในยามทอดมองคนข้างกาย ดูเหมือนคนสวยของเขาจะงุนงงกับบรรยากาศรอบๆ กายอยู่ แต่อีกเดี๋ยวเธอจะรู้ว่าที่นี่คือที่ไหนกันแน่

อรอาภาขืนตัวเอาไว้ไม่ยอมเดินตามแรงจูง ขณะมองชายหนุ่มด้วยแววตาไม่ไว้ใจว่าเขาจะพาเธอมาทำมิดีมิร้ายหรือเปล่า “บ้านใครคะ”

“บ้านพี่เอง” 

เจ้าของบ้านตอบเพียงสั้นๆ แล้วยิ้มอย่างมีเลศนัยโดยที่อรอาภาไม่ทันเห็น ก่อนจับจูงมือบอบบางเดินไปยังตัวบ้านโดยไม่เปิดโอกาสให้หญิงสาวได้ขัดขืน

บ้านหลังนี้เป็นบ้านสองชั้น มีทั้งหมดห้าห้องนอน หกห้องน้ำ และห้องต่างๆ เพื่ออำนวยความสะดวกสบาย ซึ่งกว้างขวางมากพอที่จะรองรับสมาชิกเพิ่มในอนาคต อีกทั้งรอบๆ บ้านยังมีพื้นที่สำหรับทำกิจกรรมต่างๆ เช่น ให้ลูกๆ วิ่งเล่นในวันหยุด เป็นต้น

“แล้วพี่ทัพพ์พาแอลลี่มาทำไมคะ”

อรอาภาถามขึ้นเสียงขุ่นขณะก้าวขึ้นบันไดขั้นเล็กที่ใช้สำหรับเดินขึ้นไปยังตัวบ้าน คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันด้วยความแปลกใจ เพราะบ้านหลังนี้รวมถึงบรรยากาศรอบๆ ตัวบ้านไม่มีอะไรเหมาะสมกับคนดิบเถื่อนอย่างเขาเลยสักนิด

นายหัวทัพพ์ไม่ตอบคำถาม หากแต่ทรุดกายลงคุกเข่าพลางชันขาข้างหนึ่งขึ้นแล้วก้มลงแกะปมเชือกรองเท้าผ้าใบของอรอาภา อรอาภาถึงกับตัวชาวาบกับการกระทำของเขา เรียวปากสีหวานเม้มเข้าหากันแล้วผินใบหน้าหนีภาพนั้นด้วยใจที่เต้นแรง เมื่อชายหนุ่มช้อนใบหน้าคมคล้ามขึ้นพร้อมมองด้วยแววตาอ่อนโยน นายหัวหนุ่มอมยิ้มเล็กน้อยแล้วลงมือถอดรองเท้าและถุงเท้า ก่อนหันไปหยิบสลิปเปอร์สำหรับใส่ในบ้านจากตู้มาสวมใส่เท้าบอบบางให้อย่างนุ่มนวล เสร็จแล้วจึงขยับกายลุกขึ้นเต็มความสูง แล้วคว้ามือนุ่มของอรอาภามากุมไว้ดังเดิม 

ใจของอรอาภาแทบละลายไปกับการกระทำของนายหัวทัพพ์ ในยามที่มองชายหนุ่มถอดรองเท้าให้เหมือนตอนที่ยังเด็ก ยังช่วยเหลือตัวเองได้ไม่เก่งนัก ทำให้รู้สึกเหมือนถูกดึงตัวกลับเข้าหาเขามากยิ่งขึ้นเดิม ทั้งๆ ที่กว่าจะพยายามถอยห่างออกมาได้แต่ละนิดนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายดายเลย ทำให้เกิดคำถามขึ้นมาในใจว่าทำไม นายหัวทัพพ์จะต้องมาทำให้ใจของเธอไหวหวั่น ในวันที่พยายามจะตัดใจออกห่างจากเขา ทั้งที่ก่อนหน้านั้นมีโอกาสมากมายให้ทำ แต่สิ่งที่ชายหนุ่มเลิกทำกลับเป็นสิ่งที่ทำให้ใจของเธอบอบช้ำ อรอาภาคิดอย่างไม่เข้าใจและนึกสมเพชตัวเองที่ใจไม่แข็งพอเลยสักนิด

 “มาเถอะ เดี๋ยวพี่จะพาเดินสำรวจบ้าน” 

ชายหนุ่มพยักหน้าให้แล้วเดินนำเข้าไปด้านใน อรอาภาจึงจำใจเดินตามอย่างเงียบๆ เพราะไม่อยากมีปัญหา แต่ดวงตาหวานซึ้งกลับมองสำรวจภายในตัวบ้านที่ถูกต้องแต่งไว้อย่างน่ารักด้วยความสนใจ

นายหัวทัพพ์เอี้ยวใบหน้ามองคนที่เดินตามหลังเล็กน้อยพลางยกยิ้ม ความจริงแล้วบ้านหลังนี้ชายหนุ่มสร้างขึ้นมาเพื่ออยู่กับอรอาภา หรือจะเรียกว่า เรือนหอก็คงไม่ผิดนัก ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้ว่ามีบ้านหลังนี้ เขาตั้งใจปกปิดเอาไว้เป็นความลับเพื่อที่จะพาหญิงสาวมาที่นี่เป็นคนแรก และบ้านหลังนี้เพิ่งจะสร้างเสร็จได้ไม่นาน ทีมอินทรีเรียฝีมือดีที่เขาไว้วางใจให้ออกแบบและตกแต่งภายในให้กับโรงแรมและรีสอร์ตในเครือวรากกรกุลก็เพิ่งเข้ามาตกแต่งภายในเสร็จเมื่อเดือนก่อน โดยที่นายหัวทัพพ์คอยดูแลและควบคุมอย่างใกล้ชิด เพื่อให้ทุกอย่างออกมาดีและเป็นที่น่าพอใจที่สุด

และความพิเศษของบ้านหลังนี้คือ การได้แรงบันดาลใจมาจากความใฝ่ฝันของเด็กหญิงวัยห้าขวบที่ชื่ออรอาภา นายหัวทัพพ์ยังจำเสียงเจื้อยแจ้วช่างเจรจาที่บอกกับตัวเองในขณะที่มือน้อยๆ นั้นกำลังระบายสีลงบนสมุดภาพอย่างตั้งอกตั้งใจได้ดี เธอบอกกับเขาว่า หนูอยากมีบ้านสีขาวหลังใหญ่ๆ มีดอกไม้เยอะๆ จะได้มีผีเสื้อบินเต็มไปหมดเลย แม้จะเป็นเพียงคำพูดไร้เดียงสาของเด็กน้อยวัยห้าขวบที่อาจจะดูการ์ตูนมากไป ทว่านายหัวทัพพ์กลับให้ความสำคัญแล้วทำความฝันนั้นให้เป็นจริง

“แอลลี่ชอบบ้านหลังนี้ไหม”

เสียงทุ้มถามขึ้นขณะจูงมืออรอาภาเข้ามาในครัว เขาผละห่างจากหญิงสาวเพื่อไปล้างมือแล้วหยิบแก้วเปล่าสองใบออกมาวางบนโต๊ะไม้ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้องครัว หันไปหยิบขวดน้ำออกมาจากตู้เย็นเพื่อรินใส่แก้วแล้วยื่นให้กับคนที่ยืนอยู่ตรงข้าม

อรอาภารับแก้วน้ำมาถือไว้ตามมารยาท เม้มริมฝีปากเข้าหากัน กะพริบตาไปมาเบาๆ ราวกับกำลังใช้ความคิด นายหัวทัพพ์ถามว่าเธอชอบบ้านหลังนี้ไหมน่ะหรือ หญิงสาวตอบได้อย่างเต็มปากว่าชอบมาก มันเป็นบ้านที่เธอเคยมีความใฝ่ฝันว่าอยากจะมีมาตั้งแต่เด็กๆ บ้านสีขาวหลังใหญ่ รอบๆ บ้านเต็มไปด้วยดอกไม้ ภายในบ้านตกแต่งด้วยสไตล์วินเทจที่เน้นสีฟ้าอ่อนและขาวเป็นหลัก ซึ่งเป็นสีที่เธอโปรดปราน ตามมุมต่างๆ ถูกวางด้วยขวดโหลที่ปักด้วยช่อไฮเดรนเยียสีสวยเพิ่มความละมุนละไมให้กับบรรยากาศภายในบ้าน จนหญิงสาวแทบไม่อยากจะเชื่อว่านี่คือบ้านของผู้ชายที่แข็งกระด้างและดิบเถื่อนอย่างนายหัวทัพพ์

“ชอบหรือไม่ชอบแล้วเกี่ยวอะไรกับแอลลี่คะ” หญิงสาวเลือกที่จะยังไม่ตอบคำถาม แล้วมองสบตาคมนิ่งอย่างประเมินว่าเขากำลังทำอะไรกันแน่

“เกี่ยวสิ เพราะพี่ต้องถามความพอใจของคนที่จะมาอยู่” 

ชายหนุ่มตอบก่อนยกแก้วน้ำเย็นๆ ขึ้นดื่มพลางเหลือบมองอรอาภาเล็กน้อยด้วยแววตาติดจะกรุ้มกริ่ม

คิ้วเรียวสวยที่อยู่เหนือดวงตากลมโตของอรอาภาขมวดเข้าหากันด้วยความงุนงงในคำพูดนั้น เธอวางแก้วในมือลงบนโต๊ะแล้วเอียงคอมองคนที่ยืนอยู่ตรงข้ามเล็กน้อย “หมายความว่ายังไงคะ”

“แล้วแอลลี่เข้าใจว่ายังไงล่ะ” 




พี่ทัพพ์คะ ทำแบบนี้ไม่ดีนะคะ มันทำให้ใจน้องแอลลี่ไหวหวั่นไปหมดแล้วววววว มีถอดรองเท้าให้ด้วยยยย กรี๊ดดดด มีความอิจฉาน้องจริงๆ

ปล.พี่คะ วางแผนอนาคตไว้เร็วมากนะคะ อะไรคือมีพื้นที่ไว้ให้ลูกๆ วิ่งเล่นคะ

อ่านแล้วฝากคอมเม้นให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา

กดไลค์เพจเพื่อติดตามข่าวสารการอัพนิยายค่ะ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 283 ครั้ง

813 ความคิดเห็น

  1. #78 Rungrawee Khaboon (@pingpong1995) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 15:58
    นายหัวตั๊ลล๊าคคค
    #78
    0
  2. #77 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 09:26
    น้องงอนอยู่พี่ทัพ
    #77
    0
  3. #76 Aom weeny (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 07:05

    หวานได้อี้กกกก

    #76
    0
  4. #75 ฉันทนา ศัทโธ (@koo2507) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 23:36
    เอาใจ...กับเอาแต่ใจ...นี่ใกล้กันนิดดดดดดดดเดียวเลยนะนายหัว 😅😅😅
    #75
    0
  5. #74 PhoRR (@PhoRR) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 22:57
    เดี๋ยวๆๆ คิดเอง เตรียมเอง ทำเองสุดดดดดด ไม่ถามเค้าก่อนเลย ที่สำคัญ พี่เค้ารู้ไหมคะ มั่นใจเว่อร์ 555
    #74
    0
  6. #73 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 21:49
    เอาใจสุดๆ น้องจะเอาไงล่ะ
    #73
    0
  7. #72 Jvar J. (@jvar) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 21:47
    โอ้ยยยยย เอาใจสุดๆอ่ะ
    #72
    0
  8. #71 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 20:59
    พี่งานดี..น่ารัก...
    #71
    0
  9. #70 supat18 (@supat18) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 20:50

    แอลลี่เข้าใจว่าจะกลับบ้านพี่อาชว์

    #70
    0