ภรรยายอดพิศวาส

ตอนที่ 6 : ภรรยายอดพิศวาส - บทที่ 1 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14705
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 296 ครั้ง
    23 ก.ค. 61

 ซีรีส์ยอดดวงใจนายหัว

ลำดับที่ 1 ภรรยายอดดวงใจ

ลำดับที่ 2 ภรรยายอดพิศวาส


 

อย่าดื้อกับพี่นะน้องอ้อน พี่ดุมากนะขอบอก


บทที่ 1

กว่าอรอาภาจะถูกปล่อยให้หลุดพ้นจากใจ้อาณัติของนายหัวทัพพ์ เรียวปากสีหวานนั้นก็แทบชอกช้ำ ชายหนุ่มมองผลงานของตัวเองแล้วยิ้มกริ่ม สีหน้าเต็มไปด้วยความผ่อนคลาย เมื่อคิดถึงจูบแสนเร่าร้อน

จูบนั้นแทนความคิดถึงและเวลาเกือบสามปีที่อดทนเฝ้ารอ

ริมฝีปากจิ้มลิ้มนั้นช่างหวานล้ำจนเขาแทบจะคลั่ง แววตาคมกวาดมองเรือนกายขาวผุดผองของคนที่ซุกตัวอยู่กับประตูอย่างลามเลีย แค่ปากยังหวานขนาดนี้ แล้วทั้งตัวจะหวานขนาดไหนกัน คิดก่อนจะขยับกายเข้าไปประชิดตัวคนจอมพยศที่พยายามจะหนี ทั้งที่หนีอย่างไรก็ไม่รอดอยู่ดี

ช่างมีความพยายามเหลือเกินนะทูนหัวของพี่คิดพลางยิ้มกริ่มอย่างเจ้าเล่ห์

ออกไปห่างๆ แอลลี่นะ ไม่ต้องเข้ามาใกล้

เสียงหวานแว้ดใส่อย่างเอาเรื่อง ใบหน้าหวานของคนถูกปล้นจูบแรกงอง้ำ ดวงตากลมโตคลอเคล้าด้วยน้ำตา ขอบตานั้นแดงก่ำ อรอาภาไม่ได้เสียใจที่โดนจูบ แต่เธอเสียใจเพราะการกระทำอันป่าเถื่อนไร้ความเป็นสุภาพบุรุษก่อนหน้านั้นของเขาต่างหาก

ใจของคนมองอ่อนยวบยาบ ช้อนอุ้มร่างอ้อนแอ้นขึ้นมานั่งซ้อนบนตักอย่างถนอมขัดกับบุคลิกกันแข็งกระด้างนั้นเหลือเกิน แม้จะมีเสียงฮึดฮัดอยู่บ้างแต่ก็ยอมนั่งนิ่งๆ ให้กอดแต่โดยดี วิธีการปราบพยศของเขาได้ผลดีแฮะ ชักจะอยากให้อรอาภาพยศบ่อยๆ แล้วล่ะสิ

พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าดื้อ

นายหัวทัพพ์ถามเสียงนุ่มทว่าแววตาคมดุกลับมองอย่างข่มขู่ ปลายนิ้วแกร่งปัดปอยผมทัดใบหูเล็กก่อนใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยไล้แก้มนวลแผ่วเบา ไม่ทันไรก็ปรากฏสีระเรื่อชวนมอง เจ้าของใบหน้าก้มหน้างุดพลางเสหลบไปด้านข้าง กิริยาเอียงอายนั้นช่างน่าเอ็นดูเหลือเกินในสายตาคนมอง เวลาเพียงไม่กี่ปีน้องน้อยของเขากลายเป็นสาวสะพรั่งเต็มตัวยิ่งกว่าเดิม ใบหน้าหวานนั้นงดงามหมดจด เรือนกายขาวผ่องนั้นมีสัดส่วนที่ควรจะมี กลมกลึงน่าฟัดไปทั้งตัวจนเขาแทบห้ามใจตัวเองไม่ไหว แค่ได้จูบก็แทบจะคลั่งเสียให้ได้ อยากจะเชยชมไปทั้งตัวใจจะขาด

แอลลี่อยากกลับบ้านไปหาพี่อาชว์

อรอาภากระเง้ากระงอดโดยไม่ยอมมองหน้าเขา หากแต่มองออกไปนอกกระจกรถที่ตอนนี้รถยนต์คันหรูกำลังแล่นไปในทิศทางที่เธอไม่คุ้นตา แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ที่นี่มาหลายปีแต่หญิงสาวก็จำได้ว่านี่ไม่ใช่ทางไปบ้านนภคินทร์อย่างแน่นอน ทำให้ใจของเธอเริ่มมีความหวาดหวั่นยิ่งกว่าเดิม นายหัวทัพพ์กำลังจะพาเธอไปไหนกันแน่ ทำไมเขาถึงต้องทำเช่นนี้ อรอาภาไม่เข้าใจเลยสักนิด

พี่ไม่ให้กลับชายหนุ่มตอบกลับโดยไม่คิดให้เสียเวลาแล้วจูบแก้มเนียนนุ่มแรงๆ อย่างอดใจไม่ไหว แก้มของอรอาภาทั้งหอมทั้งนุ่มจนเขาอยากจูบให้ช้ำ

คนถูกหอมหันควับพร้อมมองค้อนด้วยใบหน้าแดงเรื่อ มือบอบบางยกขึ้นกุมซีกแก้มที่โดนหอม สัมผัสจากเขาทำให้รู้สึกร้อนวูบวาบในกาย อยากจะแว้ดใส่คนชอบเอาเปรียบแต่ก็ไม่กล้า เพราะกลีบปากนุ่มยังเจ็บแปลบจากการจุมพิตอันร้อนแรง เพียงแค่เผลอคิดถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้าใจก็สั่น หน้าก็ร้อนผะผ่าว

“ฮึ! กว่าเธอจะได้ฟ้องมันก็คงเป็นเมียพี่เรียบร้อยแล้วล่ะ อรอาภา

อรอาภาตัวชาวาบกับคำประกาศกร้าว ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นทว่าเพียงเสี้ยววินาทีก็ต้องงผวาเฮือกเมื่อใบหน้าคมทรงเสน่ห์ลดลงมาซุกไซ้ซอกคอขาวผ่องอย่างไร้ความนุ่มนวล ขณะที่เรือนกายแกร่งก็ขยับลงมาแนบชิดจนสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าว ใบหน้างามสะบัดไปมาหลบการรุกรานอันจวบจ้วง พอหันหน้าหนีไปอีกด้าน เขาก็จูบไซ้อีกด้านอย่างไม่ลดละ

ไม่นะ! แอลงี่ไม่ยอม อย่ามายุ่งกับแอลลี่นะคนเลว!” เสียงหวานแว้ดใส่พร้อมทั้งดิ้นรนไม่หยุดจนรู้สึกเหนื่อยหอบ แต่ก็ไม่หยุดที่จะเอาตัวรอดจากคนป่าเถื่อน

เลวอย่างนั้นเหรอ…”

นายหัวทัพพ์ผละใบหน้าจากซอกคอแล้วทวนคำพูดของเธอด้วยน้ำเสียงเนิบนาบทว่าเย็นเยือกจนคนฟังตัวชาวาบ ลมหายใจของอรอาภาสะดุดขณะสบตาคมที่เข้มขึ้นอย่างน่าหวาดกลัว อีกทั้งใบหน้าหล่อยังเรียบขรึม เธอนอนมองเขานิ่ง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงๆ เพราะกลัวจะไปกระตุ้นโทสะร้ายให้กระพือโหม ในยามที่มุมปากหยักกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มแสนร้ายกาจนั้นยิ่งทำให้ใจของเธอสั่นระรัว ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างปิดไม่มิด

เดี๋ยวพี่จะทำให้เธอได้รู้ว่าการเป็นคนเลวที่น่าขยะแขยงมันเป็นยังไง

สิ้นคำพูดนั้นใจของอรอาภาก็หล่นวูบอีกครา เธอรีบส่ายหน้าดิก ดวงตาคู่หวานมีน้ำตาคลอเคล้ามองเขาอย่างเว้าวอน แต่นายหัวทัพพ์กลับไม่ยอมมอบความปรานีให้ ใบหน้าเคร่งขรึมโน้มลงอีกครั้งจนลมหายใจร้อนผ่าวรินรดดวงหน้าหวาน และคราวนี้เป้าหมายของเขาไม่ใช่ที่ลำคอระหงของเธออีกต่อไป

พี่ทัพพ์! ไม่นะฮื้อ!”

ยังไม่ทันที่จะเอื้อนเอ่ยให้ครบประโยค ริมฝีปากร้อนผ่าวก็โฉบลงทาบทับบนกลีบปากนุ่มอย่างรวดเร็ว อรอาภาเกร็งสะท้านไปทั้งตัวแล้วหลับตาปี๋ด้วยความกลัวว่าเขาจะจวบจ้วงรุนแรงเหมือนเมื่อครู่ ทว่าสัมผัสจากนายหัวทัพพ์กลับเต็มไปด้วยความอ่อนโยนอ่อนหวานอย่างที่เธอไม่คาดคิด กระนั้นอรอาภาก็พยายามขัดขืนต่อต้านด้วยใจที่เต้นระรัวแรง ใบหน้าแดงซ่านเพราะจูบแรกที่ถูกคนร้ายกาจขโมยอย่างอุกอาจ

ฮื้อ!”

เสียงหวานประท้วงในลำคอในยามที่พยายามสะบัดใบหน้าหนีการรุกราน แต่มือหนากลับสอดเข้ามาตรึงท้ายทอยสวยไว้มั่น จากนั้นปากร้อนกลับบดเบียดลงมาหาอย่างแนบแน่นมากกว่าเดิม ทั้งยังเพิ่มแรงเคล้าคลึงหนักหน่วงขึ้นแม้ไม่ได้รุนแรงแต่ก็ทำให้รู้สึกเจ็บแปลบๆ อรอาภาพยายามปิดริมฝีปากไว้แน่นไม่ยอมจำนนต่อเขาง่ายๆ แต่นายหัวทัพพ์ก็ใช้ประสบการณ์ที่มีเหนือชั้นกว่า ทำให้เธอยอมเผยอกลีบปากสีหวานตอบรับเรียวลิ้นร้อนที่สอดแทรกเข้ามาในโพรงปากนุ่ม

คนไม่ประสาพยายามหลบหนีการล่วงล้ำสุดชีวิต ทว่ากลับถูกเรียวลิ้นสากเกี่ยวกระหวัดลิ้นนุ่มพร้อมกับดูดดึงเบาๆ อย่างหยอกเย้า อรอาภาทำได้เพียงแค่ครางอืออาในลำคอ มือบอบบางทั้งสองข้างที่ถูกปลดปล่อยให้เป็นอิสระพยายามผลักไสเขาให้ออกห่าง ทั้งใช้กำปั้นน้อยๆ ทุบอกแกร่งเพื่อประท้วงให้เขายุติจุมพิตอันดูดดื่ม แต่กลับไม่ได้รับความปรานีจากนายหัวทัพพ์ มิหนำซ้ำยังบดเคล้าเพิ่มความร้อนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ จนสติของคนอ่อนเดียงสาเริ่มจะหลุดลอย

“ฮื้อ

อรอาภาส่งเสียงประท้วงในลคอเมื่อรู้สึกเหมือนกำลังจะขาดอากาศหายใจ เธอพยายามสะบัดใบหน้าออกห่าง ทว่าท้ายทอยยังคงถูกฝ่ามือหนาจับตรึงเอาไว้ มือบอบบางทุบตีบ่าบึกบึนเพื่อให้เขาหยุดการรุกราน เมื่อนายหัวทัพพ์ยอมผละริมฝีปากร้อนออกห่าง เธอถึงกับหอบฮัก รีบสูดเอาลมหายใจเข้าปอด ทว่าเพียงไม่กี่วินาทีปากร้อนชื้นก็แนบจุมพิตลงหาอีกคราอย่างดูดดื่มยิ่งกว่าเดิม จูบของเขาส่งกระแสซาบซ่านให้ซึมลึกถึงหัวใจ 

คราวนี้สติที่หลงเหลืออยู่น้อยนิดของอรอาภาเริ่มไร้ทิศไร้ทาง แรงบดเคล้าอย่างนุ่มนวลของเขาทำให้เธอเคลิบเคลิ้มไปกับรสจุมพิตแสนหวามอย่างง่ายดาย กลีบปากสีสวยเผยอขึ้นเปิดทางให้เขารุกรานเข้ามาในโพรงปากฉ่ำชื้นได้อย่างถนัด พลางขยับริมฝีปากตอบรับราวกับเด็กน้อยผู้มีความอยากรู้อยากลองสิ่งแปลกใหม่ หลงลืมไปชั่วคราวว่าก่อนหน้านั้นเธอพยายามขัดขืนเขาสุดชีวิต ยอมมอบ ‘จูบแรก’ ให้กับนายหัวทัพพ์อย่างไร้แรงต้านทาน 

เรียวหน้างดงามแหงนหงายขึ้นเล็กน้อย เปลือกตาบางใสหลับพริ้มรับสัมผัสหวามไหวรัญจวน กายท่อนบนแอ่นหยัดขึ้นโดยธรรมชาติ นิ้วเรียวสอดแทรกเข้าไปในเส้นผมสีน้ำตาลเข้มที่ถูกตัดสั้นได้รูป หลงระเริงไปกับจูบเร่าร้อนของคนที่มากด้วยชั้นเชิงจนหลงลืมความเป็นตัวเอง ผิวแก้มนวลเริ่มร้อนจัด ร้อนรุ่มในกายเพราะกระไอร้อนจากเรือนกายหนาที่แนบชิดจนแทบหลอมรวมเข้าหากันนั้นถ่ายทอดมาถึง

“ฮือ”

อรอาภาครางในลำคอเบาๆ ในยามที่นายหัวทัพพ์ค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกห่าง ดวงตาคู่หวานปรือฉ่ำเปิดขึ้นมองเขา แล้วสองแก้มก็ร้อนจัดเมื่อพบกับแววตาที่อัดแน่นไปด้วยความปรารถนา เธอผินใบหน้าไปด้านข้างด้วยความเอียงอาย ทว่าใบหน้าคมกลับขยับตามแล้วปล่อยลมหายใจร้อนเป่ารดผิวแก้มนวล แม้เธอจะย่นลำคอหนีแต่เขาก็ขยับตามอย่างไม่ลดละ มือบอบบางสั่นระริกนั้นพยายามดันแผงอกกว้างให้ออกห่าง ขณะที่ใจนั้นสั่นหวิวคล้ายจะเป็นลม

ยังขยะแขยงคนเลวๆ แบบพี่อยู่อีกไหม ตอบซิอรอาภา

เขากระซิบถามเสียงพร่าพลางจูบใบหูขาวนวลพลางขบเม้มเบาๆ อย่างหยอกเย้า ขณะที่ฝ่ามือร้อนผ่าวนั้นสร้างสัมผัสรัญจวนด้วยการลูบไล้ปลีน่องเรียวของเธอ แล้วไล่สูงขึ้นเรื่อยๆ อย่างน่าใจหาย ทำเอาหวามไหวไปทั้งตัว แต่เจ้าของอย่างเธอนั้นไร้เรี่ยวแรงจะต่อต้านเพราะถูกจูบร้อนแรงสูบไปแทบหมดสิ้น

ฮือ…”

อรอาภาประท้วงเสียงแผ่วพลางย่นลำคอหลบสัมผัสจากปากร้อน ใบหน้าหวานแดงซ่านและร้อนจัดยิ่งกว่าเดิม สมองยังคงมึนเบลอเพราะรสจูบอันซาบซ่านที่เพิ่งเคยพบพาน กลีบปากสีหวานเผยอขึ้นน้อยๆ เพื่อรับเอาลมหายใจเข้าปอด ดวงตาหวานปรือมองเสี้ยวหน้าคมแล้วเสหลบด้วยความอายแสนอายเพราะพยศใส่เขาไว้ไม่น้อย ร้อนวูบวาบไปทั้งกายเมื่อเผลอคิดถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นสดๆ ร้อนๆ อรอาภาแทบไม่อยากเชื่อว่าผู้หญิงที่ตอบสนองจูบร้อนแรงจากนายหัวทัพพ์จะเป็นตัวเอง เขาทำให้เธอรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองเลยสักนิด

ตอบพี่ซิคนสวย

นายหัวหนุ่มเร่งเร้าเอาคำตอบขณะลากไล้ปลายจมูกโด่งคมลงมาที่แก้มนวลของเธออย่างเชื่องช้า แล้วใช้ริมฝีปากร้อนชื้นคลอเคลียไม่ยอมห่าง นั่นยิ่งทำให้สมองของเธอประมวลผลช้าลงและเผลอให้คำตอบแก่เขาโดยที่สติยังไม่ครบถ้วนดีนัก

มะไม่ค่ะ

ดีมาก แล้วก็ห้ามดื้อกับพี่อีก ไม่อย่างนั้นจะโดนมากกว่าจูบ

เขาชมเสียงทุ้มติดจะแหบพร่าอยู่กับแก้มแดงปลั่ง แต่เธอกลับคิดว่ามันเป็นคำขู่เสียมากกว่า จากนั้นอรอาภาก็ได้รับอิสรภาพ หญิงสาวรีบผุดลุกขึ้นพร้อมกับซุกตัวอยู่กับประตูรถ แม้มันจะไม่สามารถทำให้รอดพ้นจากคนแสนร้ายได้ แต่ก็ยังดีกว่านิ่งเฉยแล้วให้เขารังแกตามอำเภอใจ แค่ใจไม่แข็งพอแล้วไหวหวั่นไปกับวาจาหวานหูของคนเจ้าชู้ก็รู้สึกผิดกับตัวเองจะแย่ มิหนำซ้ำยังหลงมัวเมาไปกับจุมพิตอันเร่าร้อนและซาบซ่านของเขาอีก อรอาภานึกตำหนิตัวเองที่ทำตัวน่าตีแบบนี้ ถ้าพี่ชายรู้เข้ามีหวังโดนดุแน่ๆ

“พี่ทัพพ์จะพาแอลลี่ไปไหนกันแน่คะ” อรอาภาถามอย่างไม่เข้าใจ ขณะที่รถยังคงวิ่งไปบนท้องถนนเรื่อยๆ โดยที่เธอไม่สามารถคาดเดาจุดหมายปลายทางได้เลย

“พาไปในที่ที่มีแค่เราสองคน” 



พี่ทัพพ์นี่ท่าจะคิดถึงน้องมากเนอะ จูบซะน้องกลัวเลยนะคะพี่ขา ไม่ทันไรน้องแอลก็เสียจูบแรกซะแล้ว แล้วพี่ยังบอกว่าจะพาไปในที่ที่มีเราแค่สองคน ไปไหนคะคุณพี่ ขอตามไปด้วยได้มั้ยคะ 

พี่ทัพพ์ไม่รู้จักหักห้ามใจเล้ยยยยยย

อ่านแล้วฝากคอมเม้นให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา

กดไลค์เพจเพื่อติดตามข่าวสารการอัพนิยายค่ะ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 296 ครั้ง

813 ความคิดเห็น

  1. #69 satafanorawan (@satafanorawan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 20:43
    ก็มันคิดถึงอ่ะ น้องแอลลี่ต้องเข้าใจพี่นะ
    #69
    0
  2. #68 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 23:29
    #ทีมน้องแอล และคาดว่าจะแพ้เห็นๆ!!!!
    #68
    0
  3. #67 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 23:19
    น้องกลัวแล้วพี่ทัพ
    #67
    0
  4. #66 boonjuang (@boonjuang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 22:19

    นายหัวนี้จุ๊บๆๆๆเก่งๆๆจังhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-06.png

    #66
    0
  5. #65 ฉันทนา ศัทโธ (@koo2507) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 22:06
    ดุ เผ็ด เด็ดดวง
    #65
    0
  6. #64 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 21:58
    เตรียมตัวเป็นเจ้าสาวได้เลย
    #64
    0
  7. #63 PhoRR (@PhoRR) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 21:46
    โอ้ย เขินนนนนนนนน ><
    #63
    0